MotoGP Valencia Test: Νέα φαίρινγκ, φωτιές και πτώσεις

Η Yamaha εξακολουθεί να είναι συνολικά πιο γρήγορη
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/11/2019

Δεύτερη και τελευταία ημέρα δοκιμών στην Valencia σήμερα και για φέτος απομένει η Jerez την επόμενη εβδομάδα, πριν οι ομάδες διακόψουν και δώσουν ραντεβού τον Φεβρουάριο στην Sepang. Στο ενδιάμεσο οι μηχανικοί θα δουλεύουν πυρετωδώς για να δώσουν την αρχική εικόνα των νέων κινητήρων. Τώρα με αυτές τις δοκιμές θα δουν σε πιο σημείο έχουν φτάσει και που πρέπει να εργαστούν πριν την Μαλαισία. Ικανοποιημένοι στην Suzuki και στην Yamaha από την πρόοδο στον κινητήρα, χωρίς όμως να έχουν φτάσει το επίπεδο της Honda που η δύναμή της, της επέτρεπε να τα βάζει με την Ducati, τον παραδοσιακά πιο δυνατό κατασκευαστή.

Σήμερα οι χαμηλές θερμοκρασίες κράτησαν τους αναβάτες μέσα για αρκετή ώρα, καθώς κανείς δεν ήθελε να στοιβάζουν πλαστικά στην αμμοπαγίδα της 10ης στροφής, την παραδοσιακά πιο επικίνδυνη στροφή. Ο Alez Marquez που εγκαινίασε εχθές τις πτώσεις, δέχτηκε το φιλικό χτύπημα στην πλάτη, από την ομάδα του, αλλά αναγκάστηκε να αλλάξει το πρόγραμμά του καθώς είχε διαθέσιμη μόλις μία μοτοσυκλέτα και έπρεπε να περιμένει μέχρι οι μηχανικοί να την προετοιμάσουν.

Σήμερα ο Marquez δοκίμασε και νέο φαίρινγκ στην γεμάτη αλλαγές για το 2020 RC213V. Κάποιες από αυτές τις αλλαγές γεύτηκε και ο Crutchlow συλλέγοντας δεδομένα για το HRC. Σήμερα ήταν η ταχύτερη Honda και αναμένει να είναι ο δεύτερος καλύτερος και την επόμενη χρονιά, ακριβώς όπως έγινε και στην σεζόν που μόλις τελείωσε. Δεν αισθάνεται «ριγμένος» από το HRC καθώς είχε συμβόλαιο και μία ξεκάθαρη δουλειά ως ένας από τους βασικούς αναβάτες εξέλιξης, μιας και ο Lorenzo δεν μπορούσε να αποδώσει. Θεωρεί πως ο Zarco δεν ήταν ποτέ μέρος του στόχου του HRC, αλλά απλά τοποθέτησε τον εαυτό του εκεί, με επανειλημμένες δηλώσεις.

Από εκεί και πέρα η Honda είχε πολύ δουλειά να κάνει και δεν στόχευε τόσο στην κορυφή του χρόνου, την ίδια στιγμή που η Yamaha ήθελε να δει τι κατάφεραν οι μηχανικοί με τον ανανεωμένο κινητήρα. Για το μεγάλο αγκάθι, την ταχύτητα, η Valencia δεν είναι η ιδανικότερη πίστα, όμως ο Vinales είδε πως υπάρχει διαφορά προς το καλύτερο, όχι όμως τόσο όσο χρειάζεται για να είναι ανταγωνιστικοί. Στο ίδιο συμφώνησε και ο Rossi, βρίσκονται σε καλό δρόμο, χωρίς να αλλάξει δηλαδή την εντύπωσή του από εχθές, αλλά υπολείπονται ακόμη στον κινητήρα από πλευράς απόδοσης. Θεωρούν όμως πως υπάρχει πεδίο εξέλιξης, το ίδιο και στο πλαίσιο και τα χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας.

Εκεί η Suzuki πιστεύει πως έχει την λιγότερη δουλειά. Σε καλούς χρόνους επίσης κι αυτοί με τον Mir να είναι ταχύτερος του Rins, έστω και λίγο. Στο πλαίσιο έχουν τα λιγότερα να κάνουν από εδώ και πέρα, σύμφωνα με τους ίδιους, μονάχα να βρουν τον τρόπο να εκμεταλλευτούν καλύτερα τα νέα ελαστικά.

Η Michelin είχε τα αγωνιστικά ελαστικά και μαζί ένα καινούριο μπροστινό για το 2021 και ένα νέο πίσω για το 2020 με τελείως νέα κατασκευή και σχεδιασμό. Οι περισσότεροι αναβάτες δοκίμασαν το νέο πίσω ελαστικό που ήταν διαθέσιμο μόνο στην μαλακιά γόμα και έδωσαν θετική ανταπόκριση στην Michelin εκτιμώντας συνολική βελτίωση στην πρόσφυση. Στην Jerez θα δοκιμάσουν και την μεσαία γόμα.

Μικτά τα πράγματα για το τελείως νέο εμπρός ελαστικό. Λίγοι το έβαλαν, μόλις 8 και δεν τους άρεσε η αίσθηση, όμως οι δοκιμές αυτές έγιναν κάπως βεβιασμένα, από την στιγμή που απαιτούνται αρκετοί γύροι για να βρεις τις ιδανικές ρυθμίσεις για ένα τελείως διαφορετικό ελαστικό. Η Michelin κρατά τα δεδομένα της τηλεμετρίας και θα επιστρέψει δριμύτερη.

Η αργή εκκίνηση των δοκιμών, σημαδεύτηκε από πρόσθετη καθυστέρηση λίγο αργότερα, όταν η Aprilia του Iannone πήρε φωτιά στην πρώτη στροφή και γέμισε την πίστα με υγρά.

Ο Quartararo ήταν ο πρώτος που έσπασε τον σημερινό καλό χρόνο του Marquez, πριν τα Yamaha αρχίσουν να πηγαίνουν καλύτερα με τον Vinales να είναι ο μόνος που κατέβηκε κάτω από 1.30!

Ο Rossi βγήκε τελευταίος από την πίστα και αξιολόγησε θετικά το σύνολο των δοκιμών στην Valencia με τις πρωτότυπες μοτοσυκλέτες του 2020...

Κατάταξη
No
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Χρόνος
Διαφ.
Προηγ.
1
12
Maverick Vinales
Yamaha M1
1:29.849
 
 
2
20
Fabio Quartararo
Yamaha M1
1:30.013
0.164
0.164
3
21
Franco Morbidelli
Yamaha M1
1:30.114
0.265
0.101
4
35
Cal Crutchlow
Honda RC213V
1:30.316
0.467
0.202
5
36
Joan Mir
Suzuki GSX-RR
1:30.427
0.578
0.111
6
42
Alex Rins
Suzuki GSX-RR
1:30.503
0.654
0.076
7
93
Marc Marquez
Honda RC213V
1:30.556
0.707
0.053
8
44
Pol Espargaro
KTM RC16
1:30.685
0.836
0.129
9
46
Valentino Rossi
Yamaha M1
1:30.781
0.932
0.096
10
43
Jack Miller
Ducati GP20
1:30.854
1.005
0.073
11
4
Andrea Dovizioso
Ducati GP20
1:31.143
1.294
0.289
12
53
Tito Rabat
Ducati GP19
1:31.258
1.409
0.115
13
51
Michele Pirro
Ducati GP20
1:31.424
1.575
0.166
14
26
Dani Pedrosa
KTM RC16
1:31.470
1.621
0.046
15
27
Iker Lecuona
KTM RC16
1:31.515
1.666
0.045
16
41
Aleix Espargaro
Aprilia RS-GP
1:31.526
1.677
0.011
17
17
Karel Abraham
Ducati GP19
1:31.597
1.748
0.071
18
6
Stefan Bradl
Honda RC213V
1:31.657
1.808
0.060
19
29
Andrea Iannone
Aprilia RS-GP
1:31.800
1.951
0.143
20
73
Alex Márquez
Honda RC213V
1:32.235
2.386
0.435
21
38
Bradley Smith
Aprilia RS-GP
1:32.249
2.400
0.014
22
33
Brad Binder
KTM RC16
1:32.367
2.518
0.118

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.