MotoGP: Ξεκινά τον Αύγουστο από το Brno

Πιθανόν χωρίς θεατές
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

21/4/2020

Να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή πως οι τελικές αποφάσεις δεν έχουν παρθεί, όμως η Dorna και οι ομάδες έφτιαξαν ένα ρεαλιστικό πλάνο για να ξεκινήσει επιτέλους το παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2020, έστω και αν το σύνολο των αγώνων δεν ξεπεράσει τελικά τους δέκα. Θεωρητικά θα μπορούσε να γίνει η έναρξη από τον Ιούλιο στην νέα πίστα της Φιλανδίας, όμως ακόμα εκκρεμούν οι τελικές εργασίες και επιθεωρήσεις σχετικά με τις υποδομές ασφάλειας που έχουν ζητηθεί από τις FIA/Dorna. Λόγω της παύσης των εργασιών όλο αυτό το διάστημα, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν η πίστα θα ήταν έτοιμη για να υποδεχτεί τα MotoGP, ενώ το γεγονός πως πρόκειται για εντελώς καινούρια πίστα, μάλλον δεν θα αρέσει στους αναβάτες ως τόπος διεξαγωγής του πρώτου αγώνα τις χρονιάς. Ο αγώνας της Τσεχίας όμως στις 9 Αυγούστου, έχει όλα τα στοιχεία για να αποτελέσει την εκκίνηση του πρωταθλήματος.

Οι ομάδες έχουν έδρα την κεντρική Ευρώπη, οπότε η μεταφορά του εξοπλισμού και των ανθρώπων είναι πολύ πιο εύκολη δια ξηράς, βγάζοντας απ’ έξω τον αστάθμητο παράγοντα των αεροπορικών μετακινήσεων. Διότι πέρα από την ημερομηνία και την πίστα, πρόβλημα θα είναι και οι μετακινήσεις των ομάδων, λόγω των περιορισμών στα αεροδρόμια. Δυστυχώς όμως, η παρουσία θεατών μοιάζει προς το παρόν αδύνατη, ακόμα κι αν μιλάμε για τρεις μήνες από σήμερα. Το Brno έχει παραδοσιακά πολλούς θεατές, αφού είναι αγαπημένη τριήμερη βόλτα-ταξίδι για τους Ιταλούς, Γερμανούς και Γάλλους μοτοσυκλετιστές. Στα σχέδια της Dorna η τηλεοπτική κάλυψη θα είναι ο μόνος τρόπος παρακολούθησης, με βάση τα δεδομένα που υπάρχουν σήμερα. Ακόμα και οι ομάδες και οι δημοσιογράφοι θα έχουν πολλούς περιορισμούς ως προς τον αριθμό προσέλευσής τους.

Σύμφωνα με το αφεντικό της Dorna, Carmelo Ezpeleta, το αγωνιστικό πρόγραμμα θα μείνει εντός Ευρώπης και τον Σεπτέμβρη και τον Οκτώβρη, και μετά θα μετακομίσει εκτός Ευρώπης για τον Νοέμβρη και Δεκέμβρη. Αυτό σημαίνει πως σίγουρα η Valencia δεν θα είναι ο τελευταίος αγώνας της χρονιάς. Θυμίζουμε πως οι αναβάτες έχουν εκφράσει κατ΄ επανάληψη τα παράπονά τους για το κρύο που επικρατεί στην συγκεκριμένη πίστα εκείνη την εποχή. Ειδικά φέτος που το πρόγραμμα θα χρειαστεί να φτάσει έως και τον Δεκέμβρη, ο αγώνας της Valencia δεν θα μπορεί να είναι ο τελευταίος της χρονιάς. Έως τότε η Dorna και οι ομάδες, πιστεύουν πως θα έχουν βρει τελική λύση με τις ασιατικές πίστες.

Το πλάνο προβλέπει να γίνουν τουλάχιστον 10 αγώνες και γι΄αυτό έπεσε στο τραπέζι και το ζήτημα για διπλούς αγώνες, βάζοντας μέσα και τα SBK! Ο Ezpeleta ξεκαθάρισε πως τα δύο πρωταθλήματα έχουν διαφορετικούς χορηγούς και αυτό το γεγονός κάνει αδύνατη την ταυτόχρονη διεξαγωγή τους στην ίδια πίστα τις ίδιες ημέρες. Σχετικά με διπλούς αγώνες για τα MotoGP (αλλά χωρίς την Moto2 και Moto3), ο Ezpeleta είπε πως συζητήθηκε και αυτό το θέμα, όμως προς το παρόν έχουν αποφασίσει να παραμείνει το πρόγραμμα των τριημέρων με όλες τις κατηγορίες, καθώς η τηλεοπτική προβολή είναι πολύ σημαντική και για τις μικρές ομάδες των Moto2/Moto3.           

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.