MotoGP: Υπέγραψε επιτέλους ο Marc Marquez με την Ducati! 2025-2026

Η ανακοίνωση που όλοι περίμεναν
MotoGP: Υπέγραψε επιτέλους ο Marc Marquez με την Ducati!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/6/2024

Μία σειρά μετακινήσεων λαμβάνει πλέον τέλος καθώς ο Marc Marquez πηγαίνει στην Ducati, και με την βούλα πλέον καθότι η Ducati Corse μόλις ανακοίνωσε την συμφωνία τους για τις επόμενες δύο σεζόν.

Στο τέλος της τρέχουσας σεζόν ο Μarc Marquez αντικαθιστά τον Bastianini που εκτός απροόπτου πηγαίνει στην Tech3 και μαζί με τον Bagnaia θα είναι οι δύο αναβάτες της εργοστασιακής ομάδας της Ducati.

O Luigi Dall'Igna Γενικός Διευθυντής Ducati Corse δήλωσε: «Πρώτα απ' όλα, θέλω να ευχαριστήσω τόσο τον Enea Bastianini όσο και τον Jorge Martín για την συνεργασία μας και την προσπάθεια που έκαναν μαζί μας τα τελευταία χρόνια και τους εύχομαι τα καλύτερα για το μέλλον. Αυτή τη σεζόν, έδειξαν ότι έχουν φτάσει σε ένα απίστευτο επίπεδο και είμαστε σίγουροι ότι θα είναι στη μάχη του τίτλου μέχρι το τέλος. Η απόφαση για τον νέο συμπαίκτη του Bagnaia στην ομάδα Ducati Lenovo δεν ήταν εύκολη, καθώς είχαμε μια λίστα με πολύ δυνατούς αναβάτες για να επιλέξουμε.

«Στο τέλος, η επιλογή μας ήταν ένα αδιαμφισβήτητο ταλέντο όπως ο Marc Marquez. Σε λίγους μόλις αγώνες, κατάφερε να προσαρμοστεί τέλεια στην Desmosedici GP ενώ η έμφυτη φιλοδοξία του τον ωθεί να αναπτύσσεται συνεχώς. Στο box θα έχουμε δύο αναβάτες που κατέχουν μαζί 11 Παγκόσμιους Τίτλους και το να μπορούμε να βασιστούμε στην εμπειρία και την ωριμότητά τους θα είναι ανεκτίμητο και για τη δική μας ανάπτυξη».

Ο Marc Marquez δήλωσε: «Είμαι πολύ χαρούμενος που θα μπορέσω να φορέσω τα κόκκινα χρώματα της εργοστασιακής ομάδας Ducati στα MotoGP την επόμενη σεζόν. Βασικά, από την πρώτη επαφή με την Desmosedici GP ευχαριστήθηκα την οδήγησή της και προσαρμόστηκα σε αυτή πολύ γρήγορα. Από εκείνη τη στιγμή ήξερα ότι στόχος μου ήταν να συνεχίσω αυτή την πορεία, να συνεχίσω να εξελίσσομαι και να μετακομίσω στην ομάδα όπου ο Francesco Bagnaia είναι Παγκόσμιος Πρωταθλητής για δύο συνεχόμενα χρόνια. Είμαι χαρούμενος που μπορώ να κάνω αυτό το μεγάλο βήμα το 2025 και ευγνώμων για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε η Ducati.

«Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω τη Nadia, τον Carlo, τον Michele και όλη την οικογένεια της Gresini Racing που μου άνοιξαν την πόρτα της ομάδας τους σε μια ευαίσθητη στιγμή της καριέρας μου. Τώρα, θα συνεχίσουμε να διασκεδάζουμε και να τα δίνουμε όλα σε ό,τι απομένει από την τρέχουσα σεζόν, η οποία είναι η προτεραιότητά μου αυτή τη στιγμή».

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.