Motul Grand Prix of Japan: Έκλεισε!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/10/2016

 

Spoiler FREE: Θα αφιερώσουμε την πρώτη παράγραφο, σε όσους περιμένουν την επανάληψη για να δουν τον αγώνα, ο οποίος ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις- όπως όλοι περίμεναν- χαρίζοντας θέαμα!

Το Motegi είναι μία εξαιρετικά τεχνική πίστα, ένα μέρος που καταπονούνται τέσσερα πράγματα ταυτόχρονα: Τα φρένα, οι αναρτήσεις, τα ελαστικά και τα χέρια των αναβατών. Ο Marquez ξεπερνούσε τα 300 χιλιόμετρα για να πέσει αμέσως στα φρένα κάτω από τα 80, κάνοντας μερικές φορές το 303-75 να φαίνεται εύκολο. Τα κοντινά πλάνα, όπου βλέπεις σε εξαιρετικά αργή κίνηση όλες τις λεπτομέρειες, σε κάνουν να συνειδητοποιήσεις ακόμα περισσότερο στην Ιαπωνία, ότι οι μοτοσυκλέτες αυτές είναι κάτι απολύτως εξωγήινο μπροστά σε οτιδήποτε άλλο, όπως επαναλαμβάνουμε συνέχεια…

Spoiler Alert: Από εκεί και πέρα ο αγώνας είχε τα πάντα και από την επόμενη πρόταση ας μην διαβάζουν, όσοι ακόμα περιμένουν την επανάληψή του…

Ο αγώνας που έμελε λίγο πριν το τέλος του να σφραγίσει τον τίτλο του πρωταθλήματος στον Marquez, που απόλυτα τον αξίζει, κερδίζοντας για πρώτη φορά στο Motegi στην κατηγορία των MotoGP, ξεκίνησε πολύ διαφορετικά…

Η μάχη άρχισε από την εκκίνηση, κυριολεκτικά από την πρώτη στροφή, όπου ο Marquez πετάχτηκε μπροστά από τον Rossi, με τον Lorenzo να καταφέρνει να πάρει την καλύτερη γραμμή. Για τον επόμενο γύρο οι κερκίδες παρακολουθούσαν αυτό που ευχόντουσαν, μία μάχη ανάμεσα σε Rossi και Marquez που άλλαζαν θέσεις με τον Espargaro να κάνει επιθέσεις και τον Lorenzo να είναι στο απυρόβλητο. Όσο ο Rossi με τον Marquez πάλευαν μεταξύ τους, ο Lorenzo απολάμβανε την ηρεμία του που είναι εξαιρετικά πολύτιμη για την απόδοσή του, φεύγοντας μπροστά μισό δευτερόλεπτο. Μόλις τα πράγματα ξεκαθάρισαν στην δεύτερη θέση, για λίγο, ο Marquez επιτέθηκε στον Lorenzo και πολύ εύκολα τον πέρασε κάνοντας την διαφορά.

Από εκείνη την στιγμή και μετά, ο Lorenzo καθυστερούσε τον Rossi, ο οποίος λίγο πριν είχε κάνει ρεκόρ γύρου για τον αγώνα. Ήταν ίσως ένα από τα πιο καθοριστικά σημεία για όσα θα ακολουθούσαν. Με τον Marquez να ξεμακραίνει σε κάθε στροφή, ο Rossi περίμενε για ένα πολύ καθαρό προσπέρασμα στον Lorenzo και κατευθείαν έθεσε στόχο τον Marquez μειώνοντας για μερικά δέκατα την διαφορά τους στις επόμενες στροφές. Όμως ο Marquez, λες και είχε μπει σε φάση διαλογισμού, έσπασε εκείνη την στιγμή το ρεκόρ του Rossi για τον ταχύτερο γύρο, συμπαρασύροντας τον ρυθμό και του Ιταλού. Αυτό ήταν το δεύτερο καθοριστικό σημείο. Η κουβέντα στους διαδρόμους, πάνω από τα pit, ήταν αν ο Rossi θα καταφέρει να παρασύρει τον Marquez σε ένα λάθος που θα τον οδηγήσει στην πτώση, και αυτό συζητιόταν όχι με την μορφή που κάνουν οι οπαδοί, αλλά με βάση όσα είδαμε το Σάββατο. Πίσω από τον Rossi ο Marquez θα μπορούσε να κάνει το λάθος, κανείς όμως δεν περίμενε το αντίθετο από τον καλύτερο αναβάτη.. Κυνηγώντας τον Marquez ο Rossi σημείωσε μία ανώδυνη σωματικά - και οδυνηρή για την καριέρα του- πτώση χάνοντας πρόσφυση από το εμπρός ελαστικό στην ανηφορική δεξιά που σημειώνονται οι λιγότερες πτώσεις.. Ήταν αυτό που ο ίδιος φοβόταν από εχθές, όταν δεν πανηγύριζε για την pole position.. Χλωμός από μία ίωση και προβληματισμένος με τις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας, ο Rossi έγραφε το Σάββατο έναν σταθερό ρυθμό αγώνα προσπαθώντας να προετοιμαστεί με τον καλύτερο τρόπο, και μόνο στο τέλος έκανε την επίθεσή του για να κερδίσει την πρώτη θέση.. Ήξερε όμως ότι δεν είχε φτάσει σε εκείνο το σημείο που ήθελε, κι έτσι δήλωσε προβληματισμένος για τον αγώνα.

Ο Marquez μόλις είδε την πινακίδα για την πτώση του Rossi, προσπάθησε να συγκεντρωθεί και να διατηρήσει την τεράστια διαφορά με τον Lorenzo, μια διαφορά που ήταν ο λόγος που βλέπαμε έναν βαρετό αγώνα. Η έλλειψη θεάματος, ευθύνεται για το γενικό «μούδιασμα» που είδαμε στις κερκίδες ή στα αγγλικά τηλεοπτικά συνεργεία που μετέδιδαν από την πίστα, μόλις έπεσε ο Rossi. Μέχρι και 5 γύρους πριν το τέλος, ήταν ο Dovizioso με την προσπάθειά του, η προσωπική μάχη των δύο Suzuki και η τεχνική οδήγηση του Crutchlow που κρατούσαν το θέαμα. Μπροστά η διαφορά έφτασε μέχρι και τα 3,5 δευτερόλεπτα με τον Lorenzo να υπάρχει περίπτωση να χάσει και την δεύτερη θέση, κάνοντας τότε τον Marquez πρωταθλητή. Θα γινόταν λίγο πιο εντυπωσιακά.

Μέσα στον ναό της Honda, οι Yamaha απογοήτευσαν σημειώνοντας δεύτερη πτώση.. σχεδόν πανομοιότυπα με τον Rossi, ο Lorenzo ακολούθησε την ίδια ακριβώς τύχη και το πήρε πολύ πιο βαριά από τον Ιταλό που άλλωστε είχε και περισσότερους λόγους να τσατιστεί… Η διαφορά σε συμπεριφορά, ανάμεσα στους δύο αναβάτες αμέσως μετά την πτώση, ανέδειξε πολλές από τις διαφορές τους.

Μόλις ο Marquez πέρασε την ευθεία και πληροφορήθηκε την έξοδο του Lorenzo, παραλίγο τα πράγματα να γίνουν ακόμα πιο δραματικά, καθώς ξεκίνησε απανωτά τα λάθη. Όπως είπε και ο ίδιος, συνειδητοποίησε εκείνη την στιγμή ότι ήταν ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής, καταρρίπτοντας και άλλα ρεκόρ ταυτόχρονα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συγκεντρωθεί καθόλου! Ροκανίζοντας την τεράστια διαφορά που είχε με τον δεύτερο, ο Marquez κατάφερε να συμπληρώσει τους γύρους και με το δικό του στιλ, κλωτσώντας (μήπως για να δηλώσει κάτι) τερμάτισε παίρνοντας το πρωτάθλημα και την πρώτη του νίκη στο Motegi με τα MotoGP!

Ήταν ένα πρωτάθλημα που ο Marquez το άξιζε απόλυτα, καθώς ρίσκαρε για να το κερδίσει, όπως στο Assen, είχε σωστή στρατηγική και δεμένη ομάδα. Δύο σημεία που φέτος ο Rossi υπολειπόταν ξεκάθαρα. Ήταν εξαιρετικό να βλέπεις στον τερματισμό την κατά βάση «Ιταλο-ισπανική» ομάδα της Honda να κλαίει από χαρά και τους Ιάπωνες επικεφαλής μέσα στα pit, να εξωτερικεύουν την απόλυτη ευτυχία της στιγμής μ’ ένα χαμόγελο κι ένα ισχνό χειροκρότημα.. όταν φύγουν οι κάμερες και ο υπόλοιπος κόσμος, τότε σίγουρα θα σκίσουν τα ρούχα τους από χαρά ουρλιάζοντας, αλλά προς το παρόν δείχνουν ένα κομμάτι του πολιτισμού τους, που στην μακρά ιστορία τους λίγες φορές έχουν χάσει, την εγκράτεια!

Συγχαρητήρια στον Marquez και στην Honda για μία εξαιρετική νίκη!

Επόμενος αγώνας, με λιγότερο άγχος, στις 23 Οκτωβρίου στην Αυστραλία     

 

 

 

 

Ετικέτες

MotoGP 2026: Οι αρχιμηχανικοί όλων των ομάδων για τη νέα σεζόν

Με αλλαγές που έδωσαν τέλος σε κάποιες πολυετείς συνεργασίες
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

13/1/2026

Συνήθως τα φώτα της δημοσιότητας πέφτουν σχεδόν αποκλειστικά στους αναβάτες του MotoGP, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως εκείνοι έχουν μία σημαντική ομάδα τεχνικών πίσω τους που παίζει εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στο κάθε αποτέλεσμα με μπροστάρη τον αρχιμηχανικό του κάθε αναβάτη.

Οι αρχιμηχανικοί των ομάδων παίζουν έναν ιδιαίτερα κρίσιμο ρόλο στην επιτυχία ή αποτυχία μιας ομάδας και παρακάτω θα δούμε ποιοι είναι αυτοί λίγο πριν αρχίσει η νέα σεζόν.

 

Ducati Lenovo Team

Ξεκινώντας με τους Πρωταθλητές, ο Marc Marquez θα συνεχίσει να συνεργάζεται με τον Marco Rigamonti μετά την επιτυχία της συνεργασίας τους που τους έφερε και τον τίτλο το 2025. Ο teammate του, Francesco Bagnaia θα είναι για 8η σεζόν με τον Christian Gabbarini.

 

BK8 Gresini Racing MotoGP

Ο Alex Marquez, που τερμάτισε δεύτερος το 2025, στοχεύει σε μια καλύτερη θέση το 2026 και θα συνεχίσει με τον Donatello Giovanotti, ενώ ο teammate του Fermin Aldeguer συνεχίζει με τον Frankie Carchedi που έχει συνεργαστεί στο παρελθόν με τους Joan Mir, Fabio Di Giannantonio και Marc Marquez.

 

Aprilia Racing

Ο Marco Bezzecchi είχε μία εξαιρετική σεζόν το 2025 κατακτώντας την τρίτη θέση της γενικής κατάταξης και θα έχει ξανά δίπλα του τον Francesco Venturato. Ο Jorge Martin παραμένει με τον Daniele Romagnoli για έκτη σεζόν, έχοντας κατακτήσει μαζί τον τίτλο το 2024, πριν μετακομίσει στο εργοστάσιο της Noale.

 

Red Bull KTM Factory Racing

Ο Pedro Acosta και ο Paul Trevathan θα είναι μαζί το 2026, ενώ μία μεγάλη αλλαγή έχουμε όσον αφορά τον Brad Binder που μετά από δέκα χρόνια σταμάτησε την συνεργασία του με τον Andres Madrid και ο νέος του αρχιμηχανικός θα είναι ο Phil Marron που συνεργαζόταν με τον Toprak Razgatlioglu από το 2019, κατακτώντας τρεις τίτλους WorldSBK.

 

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

Ο Fabio Di Giannantonio θα συνεχίσει με τον Massimo Branchini για το 2026. Ο teammate του Franco Morbidelli έκανε μία πολύ καλή σεζόν και θα έχει πλάι του  τον Matteo Flamigni που έχει συνεργαστεί στο παρελθόν με Marco Bezzecchi και Valentino Rossi.

 

Monster Energy Yamaha MotoGP

Τα πράγματα παραμένουν τα ίδια για την Yamaha που επικεντρώνεται στην ανάπτυξη της V4 μοτοσυκλέτας, με τους Fabio Quartararo και Alex Rins να συνεχίζουν με τους Diego Gubellini και David Muñoz αντίστοιχα.

 

Trackhouse MotoGP Team

Ο Raul Fernandez κατέκτησε την 10η θέση γενικής και σημαντικό ρόλο στην επιτυχία αυτή έπαιξε και ο Noe Herrera, γι’ αυτό και συνεχίζουν μαζί. Το ίδιο ισχύει και για τον Ai Ogura, που θα έχει και πάλι τον Giovanni Mattarollo στο πλευρό του.

 

Honda LCR

Ο Johann Zarco ήταν ο κορυφαίος αναβάτης της Honda το 2025 θα βασιστεί ξανά στην εμπειρία του David Garcia το 2026, ενώ ο rookie Diogo Moreira θα συνεργαστεί με τον πρώην αρχηγό της ομάδας του Somkiat Chantra, Klaus Nohles.

 

Honda HRC Castrol

Ο Christian Pupulin θα είναι ο αρχιμηχανικός του Luca Marini, ενώ ο teammate του Joan Mir θα παραμείνει με τον Santi Hernandez. Να σημειωθεί εδώ πως ο Hernandez είναι ο πρώην αρχιμηχανικός της ομάδας του Marc Marquez και συνεργάστηκε μαζί του μέχρι το τέλος του 2023, κατακτώντας μαζί έξι τίτλους MotoGP με τα χρώματα της Honda (2013, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019).

 

Red Bull KTM Tech 3

Ο Enea Bastianini δεν είχε μία καλή σεζόν και πέρυσι ο αρχιμηχανικός του Alberto Giribuola αντικαταστάθηκε από τον Xavi Palacin. Το 2026 θα έχει δίπλα του τον Andres Madrid, πρώην αρχιμηχανικό του Binder. Ο Maverick Viñales θα παραμείνει με τον Manuel Cazeaux, αλλά ο Ισπανός έχει προσθέσει στην ομάδα του τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή Jorge Lorenzo.

 

Prima Pramac Yamaha MotoGP

Ο Jack Miller συνεχίζει να συνεργάζεται με τον Giacomo Guidotti, ενώ ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής WorldSBK Toprak Razgatlioglu θα έχει δίπλα του τον έμπειρο Alberto Giribuola, που αποχώρησε από την KTM.