Mugello MotoGP

The Italian Job και το θρίλερ συνεχίζεται!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/6/2017

Από το 1973 είχε να νικήσει Ιταλός με ιταλική μοτοσυκλέτα σε ιταλική πίστα.

Το έκανε ο Andrea Dovizioso και μπαίνει δυνατά στη μάχη του πρωταθλήματος!

Ο αγώνας του Mugello είναι από μόνος του ο πιο εντυπωσιακός και γεμάτος ένταση του πρωταθλήματος. Η πίστα είναι εντυπωσιακή, τόσο να την οδηγείς, όσο και να βλέπεις τους αναβάτες από την τηλεόραση να γυρίζουν μέσα σε αυτή. Το Ιταλικό κοινό που βρίσκεται στις κερκίδες είναι το πιο φανατικό που μπορείς να βρεις σε οποιαδήποτε άλλη πίστα και δημιουργούν έντονη και θορυβώδη ατμόσφαιρα.  Μέσα σε όλα αυτά πάντα προστίθενται γεγονότα της επικαιρότητας που αυξάνουν ακόμα περισσότερο το ενδιαφέρον για αυτόν τον αγώνα. Πριν τον φωτεινό αγώνα η ένταση ήταν στο απόγειό της. Καθώς είχαμε έναν Rossi να είναι τραυματίας, τον πρόσφατο θάνατο του Nicky Hayden να επισκιάζει το σύνηθες πολύχρωμο γιορτινό σκηνικό των GP.

Ελάχιστα δευτερόλεπτα πριν σβήσουν τα φώτα και ξεκινήσει ο αγώνας είχαμε στην πρώτη θέση τον ταχύτερο αναβάτη και πρωτοπόρο του φετινό πρωταθλήματος κύριο Vinales. Ο οποίος φυσικά ήταν και ο γρηγορότερος την Παρασκευή και το Σάββατο. Δίπλα του ο ValentinoRossi που μέχρι εκείνη τη στιγμή έδειχνε να μην έχει καμία επίπτωση ο τραυματισμός του και το μόνο ερώτημα που είχαμε γι΄αυτόν ήταν αν η μεγάλη διάρκεια του αγώνα παίξει κάποιο ρόλο. Τρίτο στη γραμμή την εκκίνησης είχαμε τον Dovizioso, που όμως είχε χάσει τα πρωινά ελεύθερα δοκιμαστικά της Κυριακής λόγω ενοχλήσεων στο στομάχικαι υπέφερε όλο το προηγούμενο βράδυ! Τέταρτος στην δεύτερη σειρά ήταν ο Pirro που αν δεν ξέρεις ότι μέσα στο Mugello έχει κάνει τους περισσότερους γύρους απ΄όλους θα σου δημιουργούσε έκπληξη. Δίπλα του πέμπτος ο Pedrosa που φέτος είχε κινηθεί σε πολύ ρηχά νερά και δεν περιμέναμε να είναι ταχύτερος από τον Merquez που στήθηκε έκτος, συμπληρώνοντας τη δεύτερη σειρά εκκίνησης. Συνήθως δεν αναφερόμαστε στην τρίτη σειρά εκκίνησης, όμως από εκεί ξεκίνησε ο Petrucci, ο άνθρωπος που γέμισε με την μοτοσυκλέτα του την τηλεοπτική οθόνη από την μέση του αγώνα και έκανε την ζωή του Vinales δύσκολη.

Η εκκίνηση του αγώνα επιφύλαξε μια αναπάντεχη έκπληξη, αφού ο Rossi έκανε φοβερή εκκίνηση και έστριψε πρώτος, όχι όμως τόσο φοβερή όσο του Lorenzo! Ο ισπανός από την έβδομη θέση βρέθηκε στην πρώτη στροφή να είναι στο τρενάκι των πρώτων και από το δεύτερο γύρο και μετά ήταν ο οδηγός του αγώνα, με τον Rossi, τον Vinales και τον Dovizioso πίσω του. Ξεκάθαρα οι μοτοσυκλέτες τις Ducati κατάπιναν τους πάντες για πλάκα στη μεγάλη ευθεία και οι δύο αναβάτες της Yamaha προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν την ευελιξία των μοτοσυκλετών τους στις στροφές για να ρεφάρουν τη χασούρα της ευθείας.

Οι πέντε πρώτοι γύροι ήταν στο 1’47’’800 και ο Lorenzo που έχει κερδίσει πέντε φορές εδώ μέσα, τα τελευταία δέκα χρόνια έδειχνε ότι σήμερα θα βούλωνε τα στόματα που λένε ότι δεν μπορεί να πάρει νίκη με την Ducati. Όμως οι αναβάτες πίσω του άρχισαν να κατεβάζουν τα γυρολόγιά  τους και στην μέση του αγώνα ο ρυθμός ήταν κοντά στο 1’47’’100, στέλνοντας τον Lorenzo πίσω στην όγδοη θέση όπου και τελικός τερμάτισε. Με εξαίρεση έναν-δύο γύρους που οδήγησαν τον αγώνα, στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα οι αναβάτες της Yamaha ήταν σάντουϊτς ανάμεσα στο Ducati του Dovi και του Petrucci. Ο Dovizioso όμως οδηγούσε σαν κομπιούτερ και με απίστευτα σταθερό γυρολόγιο, κράτησε σε καλή κατάσταση τα ελαστικά του μέχρι το τέλος του αγώνα, πανηγυρίζοντας μια νίκη γεμάτη ιταλικό ενθουσιασμό και συναίσθημα για τον ίδιο και την ομάδα του.

Επτά γύρους πριν το τέλος ο Rossi έκανε τον ταχύτερο γύρο του αγώνα, αλλά αυτό δεν αρκούσε να τον φέρει σε απόσταση βολής, ούτε να ξεφορτωθεί τον Petrucci. Από εκείνο το σημείο και μετά ο Ιταλός έδειξε σαν να συμβιβάστηκε με την ιδέα τις τέταρτης θέσης. Λογική απόφαση, αφού η Honda του Marquez είχε μείνει πολύ πίσω του και ήταν προφανές ότι ο Vinalies δεν θα του χάριζε βαθμούς. Από την άλλη μεριά, ο ταχύτατος ισπανός αναβάτης της Yamaha δεν το έβαλε ποτέ κάτω και πήρε το ρίσκο να δώσει μάχες σώμα με σώμα με τον Petrucci, ο οποίος βρέθηκε αρκετές φορές μπροστά του, προστατεύοντας κατά κάποιο τρόπο τον Dovi από τον Vinales και φυσικά αναγκάζοντας τον Ισπανό να ταλεπωρεί περισσότερο τα ελαστικά του. Όμως ο Vinales εκτός από ταχύτητα έχει και τεράστιο ενθουσιασμό και κατεβάζοντας διαρκώς τους χρόνους του, ξεμπέρδεψε με τον Petrucci και μείωσε τη διαφορά του από τον Dovi από το 1,2’’ στο 0,780’’. Μάλιστα ήταν ο μοναδικός που κατάφερε να περάσει την Ducati στο τέλος της ευθείας!

Όμως ο Ιταλός έλεγχε πλέον απόλυτα τον αγώνα, δεν έκανε ούτε ένα λάθος και πήρε μια ιστορική νίκη, αλλά και πολύτιμους βαθμούς που πλέον τον βάζουν μέσα στο κάδρο των διεκδικητών του πρωταθλήματος. Αντιθέτως στο στρατόπεδο της Honda επικρατούσε απόλυτος εκνευρισμός, που έγινε ακόμα μεγαλύτερος όταν έπεσε η καρό σημαία. Ο Merquez ήταν ο μόνος από τους κορυφαίους οδηγούς της Honda που τερμάτισε στην έκτη θέση μετά από μάχες με… τη δορυφορική Ducati του Alvaro Bautista, ο οποίος τερμάτισε πέμπτος! Ο Crutchlow ήταν ταχύτατος στα δοκιμαστικά του Σαββάτου με ελαστικά αγώνα, όμως έπεσε και η δεύτερη μοτοσυκλέτα του δεν είχε καμία σχέση με την πρώτη σε στήσιμο και κινητήρα όπως δήλωσε ο ίδιος. Όχι μόνο αυτό, αλλά και στο τελευταίο γύρο, ο Pedrosa έκανε μια σπάνια για την αγωνιστική προσωπικότητά του βλακεία και πήγε να περάσει από εσωτερική των Βρετανό. Του μπλόκαρε ο εμπρός τροχός και πήρε μαζί του τον Crutchlow, με τον Βρετανό να του λέει κάποια “γαλλικά” στην αμμοπαγίδα! Εξαιρετικά ηλεκτρισμένο το κλίμα και στο box του Marquez, όπου το μεγάλο αφεντικό του HRC βρέθηκε εκεί για να.. τα πούνε.

Πάμε στον επόμενο αγώνα με δύο αναβάτες της Yamaha, έναν της Honda και έναν της Ducati να διεκδικούν το Πρωτάθλημα. Ό,τι καλύτερο δηλαδή!

 

1. Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (Desmosedici GP17) 41m 32.126s
2. Maverick Viñales ESP Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1) 41m 33.407s
3. Danilo Petrucci ITA Octo Pramac Racing (Desmosedici GP17) 41m 34.460s
4. Valentino Rossi ITA Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1) 41m 35.811s
5. Alvaro Bautista ESP Pull&Bear Aspar Team (Desmosedici GP16) 41m 37.928s
6. Marc Marquez ESP Repsol Honda Team (RC213V) 41m 38.011s
7. Johann Zarco FRA Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)* 41m 45.331s
8. Jorge Lorenzo ESP Ducati Team (Desmosedici GP17) 41m 46.519s
9. Michele Pirro ITA Ducati Team (Desmosedici GP17) 41m 47.006s
10. Andrea Iannone ITA Team Suzuki Ecstar (GSX-RR) 41m 47.628s
11. Tito Rabat ESP Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V) 41m 54.130s
12. Scott Redding GBR Octo Pramac Racing (Desmosedici GP16) 41m 57.078s
13. Jonas Folger GER Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)* 42m 0.286s
14. Hector Barbera ESP Reale Avintia Racing (Desmosedici GP16) 42m 2.802s
15. Jack Miller AUS Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V) 42m 2.905s
16. Karel Abraham CZE Pull&Bear Aspar Team (Desmosedici GP15) 42m 14.432s
17. Sylvain Guintoli FRA Team Suzuki Ecstar (GSX-RR) 42m 18.420s
18. Loris Baz FRA Reale Avintia Racing (Desmosedici GP15) 42m 22.857s
19. Sam Lowes GBR Factory Aprilia Gresini (RS-GP)* 42m 22.866s
20. Bradley Smith GBR Red Bull KTM Factory Racing (RC16) 42m 23.023s
Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) DNF
Dani Pedrosa ESP Repsol Honda Team (RC213V) DNF
Aleix Espargaro ESP Factory Aprilia Gresini (RS-GP) DNF
Pol Espargaro ESP Red Bull KTM Factory Racing (RC16) DNF
 

 

Yamaha V4 MotoGP - Αποκλειστικά στο MOTO ο Paolo Pavesio: «Θα την βγάλουμε το 2026 αν προλάβει να γράψει τους χρόνους της M1»!

Θέλει να προλάβει να έχει δεδομένα πριν το 2027
yamaha_v4
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/7/2025

«Είμαστε οι μόνοι που εξελίσσουμε τρεις διαφορετικές μοτοσυκλέτες για το ίδιο ακριβώς αγώνισμα», μου είπε ο Paolo απαντώντας στην απευθείας ερώτησή μου, για το πότε θα δούμε την νέα V4 σε αγωνιστική δράση.

Πράγματι, αυτή την στιγμή η Yamaha συνεχίζει το πλάνο εξέλιξης της M1 γιατί δεν μπορεί να ξέρει πόσο μακριά θα προλάβει να φτάσει το πείραμα της V4 μοτοσυκλέτας, την ίδια στιγμή που εξελίσσει την V4 για την σεζόν του 2026.

Οι δύο αυτές μοτοσυκλέτες έχουν τελείως διαφορετικά αεροδυναμικά βοηθήματα, τελείως διαφορετικές ανάγκες από το πλαίσιο και τις αναρτήσεις με την V4 να είναι πολύ πιο στενή στο εμπρός τμήμα και απαιτούν από την Yamaha να διατηρεί ένα ξεχωριστό κλαδί εξέλιξης.

Ταυτόχρονα όμως είναι απαραίτητο να εξελίσσουν την μοτοσυκλέτα του 2027 από τώρα, όπως κάνουν όλοι, όπως για παράδειγμα δήλωσε στο MOTO πριν από ένα μήνα και ο Pedrosa, πως συμβαίνει στην KTM αυτή την στιγμή. Κανείς όμως δεν εξελίσσει μία μοτοσυκλέτα μόνο για την σεζόν του 2026 και αυτό ήταν περισσότερο μία αναγκαιότητα για την Yamaha και λιγότερο μία πολυτέλεια.

Συναντήθηκα με τον Paolo Pavesio που πλέον είναι διευθυντής αγωνιστικού τμήματος της Yamaha, στο σπίτι των MotoGP μοτοσυκλετών, στο Yamaha Campus στο Μιλάνο. Είναι η πρώτη φορά που ανοίγουν αυτές οι πόρτες και θα ακολουθήσει ξεχωριστό άρθρο για το μοναδικό μέρος της Yamaha που συναντιούνται τα κέντρα έρευνας και εξέλιξης για όλα τα λογότυπα. Και εκείνο που τα διαπασών πατούν τον κύκλο και εκείνο στα οποίο είναι πιο κοντά και μένουν εντός του.

Αποκαλύφθηκε η νέα Yamaha V4 MotoGP στο Brno! Dovizioso – Fernandez έκαναν δοκιμές!

Με τον Paolo γνωριζόμαστε από την εποχή που οργάνωνε τις δημοσιογραφικές παρουσιάσεις μοτοσυκλετών και υπάρχει αμοιβαία εκτίμηση για την δουλειά του καθενός, οπότε ήταν έτοιμος να απαντήσει εμβαθύνοντας, όταν του είπα πως πλέον δεν γίνεται παρά να δώσει μία σαφέστερη απάντηση για το που βρίσκεται η V4 πορεία τους.

Κι αυτό γιατί το προηγούμενο βράδυ από την συνάντησή μας, είχαμε ανεβάσει εδώ, τις φωτογραφίες από την δοκιμή της μοτοσυκλέτας στο Brno.

Όπως μου είπε ο Paolo, ουσιαστικά άφησαν τις φωτογραφίες να διαρρεύσουν. Δεν μπήκαν στην διαδικασία να το δημιουργήσουν, δεν ήταν δικός τους ο φωτογράφος, αλλά αποφάσισαν να μην τον σταματήσουν όταν είδαν πως βγάζει φωτογραφίες.

Να σας θυμίσω πως βρέθηκαν στην Τσεχία μαζί με το HRC της Honda, στο πλαίσιο της πρόσθετης δοκιμής που έχουν δικαίωμα να κάνουν βάση κανονισμών. Εκεί είχαν την M1 με Rins αλλά και τους αναβάτες εξέλιξης, Dovizioso και Fernandez με την V4, όπου ήταν κατά μέσο όρο 2 δευτερόλεπτα πιο αργή από την M1.

yamaha_v4_motomag
στο κέντρο ο Paolo Pavesio και δεξιά ο CEO της Yamaha στην Ευρώπη, Olivier Prevost

Αυτό τόνισε και ο Paolo:

«Είμαστε αυτή την στιγμή σε πολύ καλό επίπεδο. Προσοχή μη με παρεξηγήσεις πώς το λέω, δεν εννοώ πως έχουμε φτάσει εκεί που θέλαμε σε καμία περίπτωση. Στόχος είναι να είμαστε στην κορυφή, όμως έχουμε κάνει 4 pole position, έχουμε κάνει γύρους σε χρόνους που γυρίζει και η κορυφή και το ηθικό της ομάδας έχει αναπτερωθεί, καμία σχέση με το που βρισκόταν στην αρχή της σεζόν. Αυτό εννοώ ότι είμαστε σε καλό επίπεδο, πως προχωράμε στην πορεία εξέλιξης που έχουμε σχεδιάσει και δεν μένουμε ούτε στάσιμοι, ούτε έχουμε πισωγυρίσματα!

Αυτό είναι ένα πολύ καλό σημείο, δείχνει πως πατάμε στον δρόμο που είχαμε σχεδιάσει και δεν είμαστε εκτός.

Θα το πω ξεκάθαρα: Στόχος είναι η V4 μοτοσυκλέτα να έρθει το 2026. Να αγωνιστούμε με αυτή την επόμενη σεζόν! Βάλαμε αυτό τον στόχο για να δημιουργήσουμε δεδομένα για την σεζόν του 2027. Αυτή τη σεζόν κοιτάμε, για αυτή τη σεζόν εργαζόμαστε και όλοι οι στόχοι για διάκριση είναι για εκείνη την σεζόν και μετά. Το 2026 είναι μία μεταβατική περίοδος αλλά ταυτόχρονα και μία πολύ σημαντική περίοδος για εμάς.

Το ιδανικό θα ήταν να έχουμε έτοιμη την V4 μοτοσυκλέτα, αλλά αυτό είναι ένα πρόγραμμα που εξελίσσεται και κανείς δεν μπορεί να το υπογράψει. Ναι, πάμε καλά, αλλά δεν είμαστε ακόμη σίγουροι πως η V4 θα προλάβει να είναι ταχύτερη της M1 γιατί ο χρόνος δεν είναι μόνο η τελική στην ευθεία αλλά ένα σωρό άλλες πολύ σημαντικές λεπτομέρειες. Μέχρι στιγμής φαίνεται πως θα τα καταφέρουμε, η μετάβαση στην V4 εποχή έχει προχωρήσει με γοργά βήματα.

Σημείωσε πως είμαστε οι μόνοι αυτή την στιγμή που εξελίσσουμε τρεις μοτοσυκλέτες για την ίδια κατηγορία! Είναι ένα πολύ μεγάλο εγχείρημα που χρειάζεται τον χρόνο του, στόχος όμως είναι η επιστροφή στην κορυφή και για να το πετύχουμε έχουμε σαφή ενδιάμεσα βήματα».

Όπως ακριβώς έχω γράψει λοιπόν μήνες πριν, το πλάνο της Yamaha με τον Toprak και με την νέα διάταξη κινητήρα γίνεται κάτω από σοβαρές κινήσεις με μεθοδικότητα και είναι στοχεύει στο 2027!