Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

Davide Brivio - Αποχωρεί από την Alpine F1, το HRC καραδοκεί...

Ένας από τους πιο επιτυχημένους Team Manager των GP, σε νέες περιπέτειες
Davide Brivio
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/12/2023

Μετά από τρία χρόνια θητείας του στην ομάδα Alpine της F1, ένας από τους πλέον επιτυχημένους Team Manager στην ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας, ο χαρισματικός Davide Brivio, που τον είχαμε γνωρίσει από τη δουλειά του τόσο στη Yamaha, όπου η συμβολή του στην αποχώρηση του Rossi από τη Honda για να ενταχθεί στην ομάδα της Iwata ήταν καθοριστική, κερδίζοντας με τους Ιάπωνες 5 τίτλους αναβατών και 4 κατασκευαστών, όσο και στη Suzuki, με το Hamamatsu να κερδίζει τίτλο κατασκευαστών και αναβατών το 2020 -ο πρώτος για τη Suzuki μετά το 2000. Τώρα, ο Brivio ανακοίνωσε πως αποχωρεί από τους 4 τροχούς, χωρίς να έχει δώσει ακόμα στίγμα για το πού θα καταλήξει, όμως οι πρώτες πληροφορίες τον θέλουν να επιστρέφει στο MotoGP, πιθανώς μάλιστα στην δοκιμαζόμενη ομάδα του HRC.

Το γερμανικό Speedweek.com είχε ανακοινώσει στις 24 Νοεμβρίου πως ο Brivio θα εντασσόταν στο HRC, με τον Ιταλό να διαψεύδει -χλιαρά όπως τονίζουν οι Γερμανοί- την είδηση.

Η μεταπήδηση του Brivio από τους 2 στους 4 τροχούς έγινε το 2021, με την ένταξη του στην ομάδα Alpine της Formula 1, όμως όπως φαίνεται η συνεργασία με τους Γάλλους δεν έφτασε ποτέ στα επίπεδα που θα ήθελε ο Brivio, με την πρώην εργοστασιακή ομάδα της Renault να τον υποβιβάζει μάλιστα το 2022, απομακρύνοντας τον από την F1, για να επικεντρωθεί στο φυτώριο οδηγών της ομάδας…

Brivio

Κάπως έτσι, τελείωσε άδοξα η τετράτροχη καριέρα του Brivio στην F1, με την πρόσφατη αποχώρηση του από την ομάδα. Και τώρα; Ακόμα δεν υπάρχει καμία ανακοίνωση που να συνδέει τον Ιταλό με επιστροφή του στον κόσμο του MotoGP, όμως οι ενδείξεις και οι πληροφορίες του ειδικού τύπου δείχνουν την ομάδα του HRC, που δοκιμάζεται εδώ και χρόνια απέναντι στην επέλαση των ευρωπαϊκών εργοστασίων, με τελευταία πράξη του δράματος την αποχώρηση από τις τάξεις του του 8 φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή Marc Marquez.

Για το 2024 η Honda έχει στις τάξεις της 3 εξαιρετικά ταλαντούχους αναβάτες -με 4ο τον Takaaki Nakagami που παραμένει στα δρώμενα μόνο και μόνο λόγο εντοπιότητας-, τους Luca Marini, Joan Mir και Johann Zarco, και η προσθήκη του Brivio στη σύνθεση του ιαπωνικού εργοστασίου ίσως να είναι ο χαμένος κρίκος στην αλματώδη εξέλιξη που απαιτούν οι συνθήκες.

Brivio

Όμως υπάρχει ένα πρόβλημα. Ο Alberto Puig έχει πλέον επιβεβαιωθεί εκ νέου ως Team Manager στην ομάδα του HRC για το 2024. Μπορεί να υπήρχαν διαφωνίες μεταξύ Honda και Puig, ειδικά όταν ο τελευταίος είχε υποστηρίξει την έλευση στην ομάδα του Digia για ένα έτος, με τελική επικράτηση της θέσης των Ιαπώνων για διετές συμβόλαιο με τον Marini, όμως ο Puig παραμένει κραταιός και θα είναι δύσκολο να μετακινηθεί -μεταξύ άλλων νοικιάζει και υποδομές στο HRC για το WorldSBK! Κι αν ο Brivio προσληφθεί σε διαφορετικό ρόλο; Για παράδειγμα ως Διευθυντής Μηχανοκίνητου Αθλητισμού του HRC;

Brivio

Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην εξίσωση, το γεγονός πως πέρα από τον πρώην Πρταθλητή με τη Suzuki, Joan Mir, στο HRC εργάζεται επίσης και ο πρώην τεχνικός διευθυντής της Suzuki Ken Kawauchi. Η ίντριγκα όμως εντείνεται και από την ιδέα ότι ο Rossi συμφώνησε στη μετακίνηση του Marini στο HRC ακριβώς επειδή η Honda θα προσλάμβανε τον παλιόφιλο Brivio...

Ωραίες οι πληροφορίες, οι ιδέες και οι ίντριγκες, για έναν καφέ τουλάχιστον, ενώ τώρα περιμένουμε τις ανακοινώσεις τόσο από τον ίδιο τον Brivio, όσο και από κάποια ομάδα, για να δούμε τι μέλλει γενέσθαι με το μέλλον ενός από τους πιο εμβληματικούς Team Managers στο MotoGP. Και θα ήταν μεγάλο κρίμα να μην τον δούμε ξανά στα “μέρη μας”.

Ετικέτες