Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

Red Bull KTM Factory Racing 2023 - Με τους Brad Binder και Jack Miller

Pit Beirer: Διασκεδάσαμε πολύ αλλά τώρα χρειαζόμαστε αποτελέσματα!
Red Bull KTM Factory Racing 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/1/2023

Λίγες ημέρες πριν το επίσημο MotoGP τεστ της Sepang, η Red Bull KTM Factory Racing αποκάλυψε τα χρώματα των μοτοσυκλετών της για το 2023, όπου δίπλα στον Brad Binder που έχει αναλάβει όλες τις ελπίδες των “πορτοκαλί” για διάκριση τα τελευταία χρόνια, έρχεται να προστεθεί ο Jack Miller.

Ο Νοτιοαφρικανός Παγκόσμιος Πρωταθλητής Moto3 του 2016, και 2ος στην τελική κατάταξη του Moto2 το 2019, προσπαθεί από το 2020 να διακριθεί με την υποδεέστερη μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ στο MotoGP, έχοντας καταφέρει -μαζί με τον Miguel Oliveira, που εγκατέλειψε τη βάρκα για την Aprilia το 2023- να ξεχωρίσει από την τετράδα των αναβατών του Mattighofen. Ο Binder που αγωνίζεται με την ΚΤΜ από το 2015, έχει πάρει μόλις 2 νίκες τα προηγούμενα δύσκολα -όσον αφορά στην εξέλιξη των RC16-, τρία χρόνια, ενώ τερμάτισε στην ίδια 6η θέση τόσο το 2021 όσο και το 2022. Αντίστοιχα ο Oliveira είχε ως καλύτερα αποτελέσματα μια 9η και μια 10η θέση. Ελπίζουμε η ΚΤΜ να κάνει τη διαφορά το 2023, καθώς το ταλέντο του Binder είναι αδιαμφισβήτητο, και οι φαν του (αλλά και ο ίδιος) έχουν κουραστεί να τον βλέπουν να παλεύει με τα θηρία τόσα χρόνια, ψάχνοντας να βγάλει άσους από τα μανίκια του, όταν η μοτοσυκλέτα του δεν μπορεί να σταθεί απέναντι στον ανταγωνισμό. Είναι κρίμα κιόλας να χαραμίζεται σαν αναβάτης, καθώς καβάλα σε μια Ducati ή Aprilia θα μπορούσε ακόμα και να διεκδικήσει και τον τίτλο, αν κρίνουμε από τη χαοτική διαφορά που είχε απέναντι στους υπόλοιπους αναβάτες τόσο στη Moto3 όσο και στη Moto2. Ένας ακόμη αναβάτης που δεν είχε καταφέρει να αντέξει τη δύσκολη κατάσταση της εξέλιξης στην ΚΤΜ ήταν φυσικά ο Zarco, που το 2019 αποχώρησε κακήν-κακώς από την KTM Factory Racing, πριν μάλιστα τελειώσει η σεζόν! Για τους υπόλοιπους αγώνες της χρονιάς τη θέση του πήρε ο δοκιμαστής Mika Kallio ενώ

Το νέο αίμα του 2023 για την ομάδα είναι ο Jack Miller που μόνο άσχετος δεν είναι με την ΚΤΜ, αφού το 2014 συμμετείχε στη Moto3 με την Red Bull KTM Ajo, σε μια φανταστική χρονιά για τον Αυστραλό, όπου σημείωσε 6 νίκες και 10 βάθρα, για να τερματίσει 2ος στο Πρωτάθλημα πίσω από τον Alex Marquez, χάνοντας τον τίτλο για μόλις 2 βαθμούς! Τώρα, ο “Jackass” επιστρέφει στους “πορτοκαλί”, αφού έχασε τη θέση που κατείχε στην εργοστασιακή Ducati, από τον Enea Bastianini. Αυτή θα είναι η 9η χρονιά του Miller στη μεγάλη κατηγορία MotoGP, έχοντας τερματίσει 4ος και 5ος με τη Ducati το 2021 και το 2022. Είναι γνωστή η μαχητικότητα του Αυστραλού, και είμαστε σίγουροι πως θα παλέψει για τη διάκριση, όμως οι πιθανότητες για μια καλή θέση βρίσκονται περισσότερο στο αν η ΚΤΜ θα καταφέρει να παρουσιάσει ένα RC16 που να μπορεί να ανταγωνιστεί τα Ducati & Aprilia.

Στο τιμόνι της ομάδας βρίσκεται ο Francesco Guidotti, ο οποίος απέφυγε να κάνει και την παραμικρή αναφορά στις μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ στην παρουσίαση της ομάδας, επιλέγοντας να αναφερθεί στην κατάκτηση της 2ης θέσης στο Πρωτάθλημα Ομάδων, όμως ο Pit Beirer, που είναι Υπεύθυνος του αγωνιστικού τμήματος της ΚΤΜ δήλωσε: “We need results”, δηλαδή “χρειαζόμαστε αποτελέσματα”! Παρόλα αυτά, κι εκείνος έριξε το μπαλάκι στους αναβάτες, και δεν είπε τίποτα για το RC16

Ετικέτες