Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: "Ο Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

MotoGP – Ανατριχιάζει η περιγραφή του Johann Zarco για τον τραυματισμό του στη Βαρκελώνη [Video]

Ο Γάλλος έπεσε στην επανεκκίνηση μετά το εξίσου τρομακτικό ατύχημα του Alex Marquez
johann zarco catalunya 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

20/5/2026

Το Καταλανικό Grand Prix του 2026 θα το θυμόμαστε για χρόνια και ο λόγος δεν έχει να κάνει ούτε με το θέαμα, ούτε με τις αγωνιστικές επιδόσεις των αναβατών. Απεναντίας, αυτό που δύσκολα θα ξεχάσουμε είναι τα δύο τρομακτικά συμβάντα που οδήγησαν σε ισάριθμες διακοπές του αγώνα.

Το πρώτο συνέβη όταν η ΚΤΜ του πρωτοπόρου Pedro Acosta έσβησε την ώρα της επιτάχυνσης στην έξοδο από στροφή, με αποτέλεσμα ο Alex Marquez που ακολουθούσε τέρμα γκάζι από πολύ κοντά να πέσει πάνω του και να ξεκινήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση που συμπαρέσυρε αρκετούς ακόμη αναβάτες.

Ένας εξ αυτών ήταν και ο Johann Zarco, ο οποίος δέχτηκε θραύσματα από τη Ducati του Alex και είχε πολύ έντονους πόνους στο αριστερό του πόδι.

alex marquez catalunya 2026

Σε συνέντευξη που έδωσε σε γαλλική εφημερίδα, ο Zarco περιέγραψε τι έγινε μεταξύ του πρώτου συμβάντος και της επανεκκίνησης:

"Το αριστερό μου πόδι πονούσε φρικτά. Ήταν ήδη μωβ. Του βάλαμε πάγο και ο πόνος υποχώρησε λίγο. Τότε ήταν που έπρεπε να αποφασίσω να μην ξαναμπώ στον αγώνα. Μεταξύ των εικόνων από το ατύχημα του Alex και του χτυπήματος στο πόδι μου, το ηθικό μου ήταν πεσμένο. Δεν ήμουν πια συγκεντρωμένος όταν επιστρέψαμε στον σχηματισμό εκκίνησης."

Ακολούθησε η πρώτη επανεκκίνηση, λίγο μετά την οποία ήρθε η δεύτερη άσχημη στιγμή του αγώνα και, συνεπεία αυτής, η νέα διακοπή.

"Με ρούφηξε η αεροδυναμική του Marini και δεν μπόρεσα να σταματήσω και να τον αποφύγω. Τότε εκτοξεύτηκα πάνω από τη μοτοσυκλέτα του Bagnaia, όπου το αριστερό μου πόδι παγιδεύτηκε ανάμεσα σε τροχό, σέλα και εξάτμιση.”

Το βίντεο αυτού του ατυχήματος είναι πραγματικά ανατριχιαστικό, καθώς η Ducati του Bagnaia έφερνε τούμπες στην αμμοπαγίδα συμπαρασύροντας μαζί της τον Zarco από το παγιδευμένο του πόδι.

Όταν η μοτοσυκλέτα σταμάτησε τις τούμπες, οι Bagnaia και Marini αντιλήφθηκαν αμέσως τη σοβαρότητα της κατάστασης και άρχισαν αγωνιώδεις εκκλήσεις για βοήθεια.

"Είχα κολλήσει στα χαλίκια και ούρλιαζα από πόνο. Το πόδι μου άρχισε να καίγεται και κανείς τριγύρω μου δεν τολμούσε να με ακουμπήσει από φόβο μήπως χειροτερέψουν τα τραύματά μου.

"Τράβηξα το πόδι μου από τη μοτοσυκλέτα και τότε με βοήθησαν, έκοψαν τη φόρμα και μου έκαναν ένεση για να σταματήσει ο πόνος. Δεν έχω ξανανιώσει ποτέ κάτι τέτοιο, ήταν πραγματικά πολύ τρομακτικό."

Ο Γάλλος αποκόμισε από αυτό το συμβάν αρκετά τραύματα στο αριστερό πόδι, όπως κάταγμα περόνης στην κνήμη και ρήξη μηνίσκου στο γόνατο, αλλά πιο σοβαρές και χρονοβόρες στην αποθεραπεία τους είναι σίγουρα οι δύο ρήξεις συνδέσμων, πρόσθιου και οπίσθιου χιαστού.

Ο Zarco βρίσκεται ήδη πίσω στην πατρίδα του και στην κλινική Centre Orthopédique Santyin Lyon, όπου θα εγχειριστεί από τον παγκοσμίου φήμης ορθοπεδικό χειρούργο Dr. Bertrand Sonnery-Cottet. Ωστόσο αυτό που αναμένεται να καθυστερήσει πολύ την επιστροφή του στη δράση είναι οι ρήξεις των δύο συνδέσμων, καθώς θα χρειαστεί να περιμένει ακόμη περίπου δύο εβδομάδες πριν μπει στο χειρουργείο γι’ αυτές.

Κάτι που σημαίνει πως ο χρόνος επιστροφής του στις πίστες αυτή τη στιγμή είναι αδύνατον να προσδιοριστεί.