Noah Dettwiler-Moto3: Δεν θα συμμετέχει στο πρωτάθλημα του 2026 – Η ανακοίνωσή του

Αναρρώνει ακόμη από τον σοβαρό του τραυματισμό στη Μαλαισία - Ευχαριστεί την Sic58 Squadra Corse που τον περίμενε
Dettwiler
Από τον

Παύλο Καρατζά

4/12/2025

Δυστυχώς, αυτό που φοβόμασταν έγινε πραγματικότητα και ο Noah Dettwiler δεν θα μπορέσει να συμμετέχει στο πρωτάθλημα Moto3 του 2026 με τη Sic58 Squadra Corse, καθώς δεν έχει αναρρώσει από τους τραυματισμούς του μετά το τρομακτικό ατύχημα που είχε με τον Antonio Rueda στον γύρο αναγνώρισης του αγώνα της Μαλαισίας.

Τα καλά νέα είναι ότι o Noah Dettwiler έχει πλέον αφήσει πίσω του τα χειρότερα, βρίσκεται στον δρόμο της ανάρρωσης και ελπίζουμε να επιστρέψει σύντομα στα αγωνιστικά δρώμενα. Ο νεαρός αναβάτης που παραλίγο να χάσει τη ζωή του στη Μαλαισία δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τον Paolo Simoncelli, ιδιοκτήτη της Sic58 Squadra Corse, ο οποίος, χωρίς να έχουν υπογράψει κάποιο συμβόλαιο, κρατούσε για αυτόν μια θέση στην ομάδα για την ερχόμενη σεζόν.

Παρακάτω αναλυτικά η ανακοίνωσή του:

Αγαπητοί φίλοι του μηχανοκίνητου αθλητισμού, υποστηρικτές και φίλοι,

Με χαρά σας ενημερώνω για την τρέχουσα κατάσταση της υγείας μου. Η αποκατάστασή μου πηγαίνει καλά και σημειώνω σημαντική πρόοδο. Ο στόχος είναι, φυσικά, η πλήρης ανάρρωση, και είμαι αποφασισμένος να το πετύχω αυτό με όλη μου τη δύναμη και αποφασιστικότητα. Επιθυμία μου είναι να επανέλθω σε φόρμα όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και, φυσικά, να επιστρέψω στην πίστα. Το πρώτο σημαντικό βήμα ήταν να ξανακερδίσω τη σωματική μου ανεξαρτησία, κάτι που ήταν βασικός στόχος μετά από όσα συνέβησαν στη Μαλαισία.

Πριν από το ατύχημα, ήμουν πολύ ενθουσιασμένος για την ευκαιρία να αγωνιστώ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Moto3 την επόμενη σεζόν με την ομάδα SIC58 του Paolo Simoncelli. Ήταν ένα όνειρο που επρόκειτο να γίνει πραγματικότητα χάρη στη στήριξη των γονιών μου, του Paolo Simoncelli και της Sorpaso AG. Όμως, όπως όλοι ξέρετε, το ατύχημα συνέβη στις 26 Οκτωβρίου στη Sepang. Αυτό το γεγονός άλλαξε τα σχέδιά μου για το άμεσο μέλλον.

Ο Paolo Simoncelli έχει στηρίξει την οικογένειά μου κατά τη διάρκεια αυτής της δύσκολης περιόδου και συμφώνησε να με περιμένει να αναρρώσω. Είμαι εξαιρετικά ευγνώμων για τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη που μου έδειξε τόσο γενναιόδωρα. Θα ήθελα να εκφράσω την εγκάρδια ευγνωμοσύνη μου στον Paolo, τον Marco Grana και σε ολόκληρη την ομάδα SIC58.

Δυστυχώς, δεν είναι ακόμη σαφές πότε θα έχω πλήρως αναρρώσει. Επομένως, δεν θα ήταν σωστό να ξεκινήσω μια τόσο σημαντική πορεία χωρίς επαρκή βεβαιότητα.

Εύχομαι στον Paolo Simoncelli και στη SIC58 κάθε επιτυχία και ό,τι καλύτερο για το μέλλον.

Ένα πράγμα είναι σίγουρο: οι αγώνες με μοτοσυκλέτες είναι το πάθος μου, η ζωή μου και η δουλειά μου, και γι’ αυτό θα δώσω τα πάντα για να επιστρέψω στο 100% όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

Τα τελευταία δύο χρόνια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Moto3 δεν ήταν εύκολα για μένα για πολλούς λόγους, αλλά θέλω να αφήσω το παρελθόν πίσω μου και να κοιτάξω θετικά προς το μέλλον. Χάρη στην υποστήριξη των αγαπημένων μου ανθρώπων, της Sorpaso AG και της νέας ομάδας μηχανικών μου, μπορώ να το κάνω αυτό με αυτοπεποίθηση. Μαζί αναζητούμε τον καλύτερο δυνατό τρόπο για να επιστρέψω στην πίστα και να είμαι ανταγωνιστικός.

Θα σας κρατώ ενήμερους και μόλις έχω νέα σχετικά με την υγεία μου, θα σας ενημερώσω για τους νέους στόχους.

Σας αγκαλιάζω όλους, σας ευχαριστώ για τη μεγάλη σας υποστήριξη και σας αποχαιρετώ με ένα απόφθεγμα του Paolo Simoncelli που για μένα ενσωματώνει την ουσία του αθλήματος που αγαπώ:

“Η οδήγηση μοτοσυκλέτας δεν μπορεί να εξηγηθεί. Την αγαπάς, υποφέρεις, τη ζεις. Ακόμη κι όταν πονάει, δεν μπορούμε να μείνουμε μακριά της.”

Με εκτίμηση,

Noah Dettwiler

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.