Ο Marc Marquez αποχωρεί από τη Honda! - Ανακοινώθηκε επίσημα το διαζύγιο
Τίτλοι τέλους σε μια ένδοξη συνεργασία που κράτησε 11 χρόνια
Από τον
Κώστα Γκαζή
4/10/2023
Το σήριαλ “Should I stay or should I go” του 8 φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή Marc Marquez έλαβε τέλος, με το HRC να ανακοινώνει τον πρόωρο τερματισμό του συμβολαίου του Ισπανού αναβάτη στα τέλη του 2023, έναν χρόνο πριν τη λήξη του!
Πίσω από τον καπνό τελικά υπήρχε και φωτιά, και τώρα μένει να δούμε την επίσημη ανακοίνωση για την επόμενη ομάδα του MM93, που όπως όλα δείχνουν θα είναι μια περιφερειακή ομάδα της Ducati, με πιθανότερη τη Gresini, όπου θα κάνει παρέα στον αδελφό του, Alex. Η Gresini έχει συμφωνήσει με τη Ducati για την παραλαβή GP23 μοτοσυκλετών για τη σεζόν του 2024, και μένει να δούμε αν αυτή η συμφωνία αλλάξει, λόγω της έλευσης του Marc.
Παρόλο που απέμενε ένας χρόνος ακόμα στο συμβόλαιο HRC – Marc Marquez, οι δυο πλευρές ήρθαν σε συμφωνία για την πρόωρη λήξη του, καθώς ο Marc δεν ήταν ευχαριστημένος με τις προσπάθειες της Honda για την εξέλιξη της RC213V, έχοντας ακόμα στον στόχο του τον 9ο τίτλο.
Στην ανακοίνωση του HRC διαβάζουμε μεταξύ άλλων πως “αμφότερες οι πλευρές συμφώνησαν πως είναι στο συμφέρον και των δυο να βαδίσουν σε διαφορετικούς δρόμους στο μέλλον, ώστε να καταφέρουν να πετύχουν τους στόχους τους με τον βέλτιστο τρόπο.”
Έτσι γράφτηκε το τέλος μιας μοναδικής 11χρονης συνεργασίας που απέφερε 6 Παγκόσμιους Τίτλους, 5 Triple Crowns, 59 νίκες, 101 βάθρα και 64 pole positions!
Ο Marquez πήρε την πρώτη του νίκη στη μεγάλη κατηγορία των MotoGP καβάλα στην RC213V στο GP της Cota στο Austin του Texas το 2013, για να γίνει ο νεότερος σε ηλικία αναβάτης που κερδίζει στη συγκεκριμένη κατηγορία, δείχνοντας από νωρίς τη στόφα και το ταλέντο του. Η θεαματική πορεία του Ισπανού θα συνεχιζόταν με τον ίδιο ρυθμό καθ’ όλη τη χρονιά, με τον Marquez να στέφεται Πρωταθλητής, σημειώνοντας ένα ακόμη ρεκόρ, αυτό του νεότερου σε ηλικία Πρωταθλητή στο MotoGP. Το 2014 υπερασπίστηκε τον τίτλο του, κερδίζοντας τους πρώτους… 10 αγώνες, ενώ συνέχισε να παίρνει τίτλους το 2016, το 2017, το 2018 και το 2019, ως εργοστασιακός αναβάτης του HRC με τη Repsol Honda Team.
Η συνέχεια ήταν δραματική, καθώς η Honda δεν κατάφερε να δώσει στον Marquez τη μοτοσυκλέτα που εκείνος χρειαζόταν για να μπορέσει να προσθέσει κι άλλους τίτλους στο παλμαρέ του, κάτι που συνδυάστηκε με τη βιαστική επιστροφή στους αγώνες μετά τον σοβαρό τραυματισμό του, και με μια ταλαιπωρία ετών, προσπαθώντας να βρεθεί ξανά ο ιδανικός συνδυασμός μοτοσυκλέτας και φυσικής κατάστασης που τελικά δεν βρέθηκε.
Μετά το επίσημο ανακοινωθέν του HRC, ο Marc Maquez δήλωσε στα social media τα παρακάτω: "Ευχαριστώ το HRC για αυτό το σπουδαίο ταξίδι - 11 χρονια μαζί. Μοιραστήκαμε αξέχαστες στιγμές. Σκληρή δουλειά, αποφασιστικότητα και ένας μοναδικός δεσμός που χτίσαμε αυτά τα χρόνια. Γέλια, δάκρυα, χαρές και δύσκολες στιγμές, αλλά το σημαντικότερο: μια μοναδική και ανεπανάληπτη σχέση. ΧΩΡΙΣΤΑ, ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ!"
Μένει να δούμε αν θα επαληθευτεί η πρόβλεψη του Crutchlow, που πρόσφατα δήλωσε πως “αν ο Marc πάει στη Ducati, οι υπόλοιποι αναβάτες δεν χρειάζεται καν να δώσουν το παρών στη σχάρα εκκίνησης”...
MotoGP, Le Mans Race: Σαρωτικός Martin, στον βαθμό το πρωτάθλημα - Ιστορικό 1ο lockout Aprilia στο βάθρο με Ogura
Από όγδοος πρώτος και “ηγετική” προσπέραση 3 γύρους πριν το τέλος στον Bezzecchi που οδηγούσε απ’ την αρχή
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
10/5/2026
Απόντος του Marc Marquez, που είχε ήδη χειρουργηθεί από το πρωί σε πόδι και ώμο στο Ruber Internacional Hospital της Μαδρίτης, ο αγώνας του Γαλλικού GP ξεκίνησε ως αναμενόταν, με σκοτεινό ουρανό και απειλή για βροχή ανά πάσα ώρα και στιγμή.
Λίγο μετά το πρωινό warm up της μεγάλης κατηγορίας οι ουρανοί άνοιξαν και δεν σταμάτησαν μέχρι την προετοιμασία για την εκκίνηση της Moto3, ο αγώνας της οποίας άρχισε και τελείωσε βρόχινος, παρότι στη διάρκειά του δεν έπεσε σταγόνα. Η Moto2 όμως λίγο αργότερα πήρε εκκίνηση με σλικ λάστιχα σε μια πίστα που είχε πια στεγνώσει και, όσο η βροχή δεν επανερχόταν, τόσο ελπίζαμε για ένα στεγνό grand prix ως το τέλος της ημέρας.
Με τους αναβάτες να έχουν προπονηθεί στις γρήγορες αλλαγές μοτοσυκλέτας γνωρίζοντας την πρόγνωση του καιρού, ο αγώνας ξεκίνησε με τον Marco Bezzecchi να κάνει μία εκπληκτική εκκίνηση και να φεύγει κατευθείαν πρώτος.
Πίσω του οι Pedro Acosta, Fabio Di Giannantonio, Fabio Quartararo και Pecco Bagnaia (από 1ος στην εκκίνηση) ακολούθησαν αμέσως, με τον Γάλλο της Yamaha γρήγορα δεύτερο ενθουσιάζοντας το κοινό στις εξέδρες. Την ίδια ώρα ο Jorge Martin είχε μπλοκαριστεί στην εκκίνηση φτάνοντας την πρώτη στροφή της πίστας 8ος όπως ξεκίνησε.
Με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου ο Bezzecchi οδηγεί από τον Quartararo και πίσω του ακολουθούν απειλητικοί οι Acosta και Di Giannantonio, ενώ όχι πολύ μακριά είναι οι Bagnaia, Ai Ogura και Alex Marquez.
Σε αυτόν τον γύρο ο Alex έχει μία πτώση από μπροστινό από την οποία μάλιστα έδειξε να έχει χτυπήσει λίγο, ενώ ο Acosta πέρασε δεύτερος μπροστά από τον Quartararo.
O Fabio Quartararo αγωνίστηκε στον κυριακάτικο αγώνα του Le Mans με μοναδικά χρώματα στη V4 Yamaha του
Σταδιακά ωστόσο αρχίζει η άνοδος του Martin, ο οποίος μετά τον δεύτερο γύρο ανεβαίνει φτάνοντας γρήγορα έκτος, την ώρα που μπροστά ο Bagnaia προσπαθούσε να πλησιάσει τους δύο πρώτους, δείχνοντας απειλητικός για τον Acosta και τραβώντας μαζί του τον Quartararo.
Στην αρχή του 7ου γύρου ο Bagnaia πέρασε τον Acosta και μετά από μια-δυο αψιμαχίες άρχισε να δείχνει πιο άνετα στη δεύτερη θέση, την ώρα που Quartararo άρχιζε να υποχωρεί στην πίεση των Di Giannantonio και Martin.
Ο Bezzecchi μπροστά κάλπαζε μόνος του προς τη νίκη, ωστόσο δεν είχε αρκετά γρήγορο ρυθμό ώστε να ανοίξει μεγάλη διαφορά, έχοντας πίσω του αναβάτες σε απόσταση μικρότερη του δευτερολέπτου με πρώτο και καλύτερο τον Bagnaia.
Στη μέση του αγώνα ο Bezzecchi προηγείται για 6 δέκατα του Bagnaia, με τον Acosta πολύ κοντά και από κει μεσολαβούν 1,5 δευτερόλεπτα ως τον Martin. Αυτή η απόσταση είχε μειωθεί σε σε λιγότερα από 7 δέκατα μέσα σε 5 γύρους και, έχοντας άλλους 12 ως το τέλος, είναι μάλλον σαφές πως ο Martin έρχεται με φόρα.
Και ξαφνικά στην αρχή του 16ου γύρου, μόλις στη δεύτερη στροφή ο Bagnaia χάνει το μπροστινό του, πέφτει και βγαίνει από τον αγώνα, ο Acosta που ακολουθούσε ελάχιστα πίσω είναι πλέον δεύτερος και ο Martin έχει προαχθεί στο βάθρο.
Χρειάστηκαν δύο γύροι για τον Martin να φτάσει και να περάσει δεύτερος έχοντας μπροστά του 1,6 δευτερόλεπτα απόσταση από τον πρωτοπόρο και 9 γύρους για τον τερματισμό. Το σκηνικό για τους επόμενους γύρους περιελάμβανε τον Martin να μειώνει συνεχώς την απόσταση από τον Bezzecchi, ο οποίος γυρνούσε σε εμφανώς αργόγερο ρυθμό.
Στον 22ο γύρο ο Martin πλέον βλέπει τον ομόσταυλό του σε απόσταση μικρότερη του δευτερολέπτου, ενόσω λίγο πιο πίσω ο Acosta έχει αρχίσει να έχει πρόβλημα από τον Ai Ogura, ο οποίος καθάρισε με τον Di Giannantonio και, πιστός στην προσωπική του παράδοσή να πηγαίνει πολύ καλά στο κλείσιμο των αγώνων, έχει αρχίσει να πλησιάζει τον αναβάτη της ΚΤΜ απειλώντας πλέον ανοιχτά με Aprilia lockout στο βάθρο.
Η προσπέραση που ανέβασε τρίτο τον Ogura ήρθε στον 23ο γύρο και αμέσως άνοιξε διαφορά της τάξης του ενός δευτερολέπτου από τον Acosta που και αυτός πλέον δεν είχε τα λάστιχα για να ακολουθήσει, ο Ιάπωνας πήρε έτσι το πρώτο του βάθρο στη μεγάλη κατηγορία. Είχε επίσης ένα κενό 1,6 δευτερολέπτων από τους δύο πρωτοπόρους, όπου η μονομαχία έχει γίνει πλέον ρόδα με ρόδα.
Ο Martin πιέζει αφόρητα τον Bezzecchi που καταφεύγει συνεχώς σε αμυντικές γραμμές, αλλά με το ξεκίνημα του 25ου γύρου και στο ίδιο σημείο που χτες είχε κάνει την προσπέραση από την εξωτερική για τη νίκη στο Sprint, εδώ βούτηξε στην εσωτερική του Bezzecchi, έστριψε πρώτος στην είσοδο του “S” και δεν ξανακοίταξε πίσω του. Μέσα σε λίγες στροφές είχε ήδη ανοίξει αρκετή διαφορά ώστε να μην ανησυχεί και έβλεπε μπροστά του σκάρτους τρεις γύρους για να πανηγυρίσει ένα σπουδαίο διπλό στο Le Mans.
Όπερ και εγένετο, ο Martin δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα ως τον τερματισμό και πανηγύρισε μία πολύ σπουδαία νίκη που τον φέρνει στον έναν βαθμό στο πρωτάθλημα από τον Bezzecchi που παραμένει πρώτος.
Στο τρίτο σκαλί του βάθρου ο Ogura επίσης δεν είχε κανένα πρόβλημα να πανηγυρίσει ένα πολύ σπουδαίο βάθρο για διάφορους λόγους. Πρώτον διότι είναι το πρώτο του στη μεγάλη κατηγορία και επιπλέον διότι έγινε ο πρώτος Ιάπωνας αναβάτης που ανεβαίνει στο βάθρο στη μεγάλη κατηγορία από το 2012.
Πολύ καλή εμφάνιση από τον Fabio Quartararo, που ισχυρίζεται πως βρήκε καλή αίσθηση με τη Yamaha του και τερμάτισε έκτος χωρίς να πιεστεί από πίσω. Ο Γάλλος έκανε τον πρώτο γύρο ως δεύτερος, ξεσήκωσε τους συμπατριώτες του και έμεινε κοντά στις θέσεις του βάθρου για περίπου 7 γύρους, ωστόσο όταν τον πέρασαν και οι Ogura και Di Giannantonio άρχισε σταδιακά να τους χάνει από το οπτικό του πεδίο για να τερματίσει έναν μοναχικό αγώνα σχεδόν πέντε δευτερόλεπτα πίσω από τον πέμπτο.
Αυτό το βάθρο ωστόσο είναι ιστορικό και για την Aprilia, καθώς για πρώτη φορά στα χρόνια της στη μεγάλη κατηγορία MotoGP καταλαμβάνει με μοτοσυκλέτες της και τις τρεις θέσεις των νικητών.
Το πρωτάθλημα εξελίσσεται σε ακόμη πιο αμφίρροπο, καθώς ο Martin έφτασε στον ένα βαθμό από τον Bezzecchi, ενώ οι δυο τους έχουν αφήσει 44 βαθμούς πίσω την τρίτη θέση. Αυτή πέρασε ξανά στα χέρια του Di Giannantonio για έναν μόλις βαθμό από τον Acosta, τον οποίο κατάφερε να προσπεράσει λίγες στροφές πριν την καρό σημαία για την 4η θέση του αγώνα.