Ο πρώτος γιατρός των MotoGP διαφωνεί με όσα έγιναν στον Marquez

Υπήρξε ο γιατρός που ίδρυσε την Clinica Mobile
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/8/2020

Οι φίλαθλοι του MotoGP, κυρίως οι παλαιότεροι, έχουν ακούσει το όνομα του Dr.Costa από το γεγονός πως χάρισε ένα πόδι στον Doohan. Υπέγραψε ένα σωρό χαρτιά, βρήκε χορηγία για ένα αεροσκάφος και πήρε τον Doohan από ένα νοσοκομείο της Ολλανδίας που ετοιμαζόντουσαν να του ακρωτηριάσουν, ό,τι είχε απομείνει από το δεξί πόδι. Ο Dr.Costa έκανε κάτι που γινόταν σπάνια, έραψε τα δύο πόδια του Doohan μαζί για να αποσυμφορήσει το χειρουργημένο και τον τοποθέτησε σε ειδικό θάλαμο για θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο. Ο Doohan δεν θα ήταν ποτέ ξανά ο ίδιος άνθρωπος, αλλά χάρη στον Dr.Costa είχε ένα λειτουργικό πόδι και μπορούσε να περπατήσει.

Αντίστροφα όμως βοήθησε και εκείνος τον Dr.Costa καθώς η τεράστια επιτυχία του γιατρού ξεφεύγει επικοινωνιακά για πρώτη φορά από τον μικρό κύκλο των αναβατών που επί δεκαπέντε χρόνια ήξεραν τι θαύματα κάνει, και στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ο Dr. Costa είναι ο πιο γνωστός αθλίατρος που υπάρχει, ακόμη και για όσους δεν παρακολουθούν MotoGP. Εξαιτίας εκείνης της πολύ-προβεβλημένης επιτυχίας, ο Dr. Costa κατάφερε να κερδίσει ορισμένα κεκτημένα για όλους τους γιατρούς των MotoGP και όταν αποσύρθηκε τον αντικατέστησε ο Dr. Xavier Mir.

Μπορείτε να διαβάσετε πολύ περισσότερα σε αυτό εδώ το αφιέρωμα, για την πολύ ενδιαφέρουσα πορεία της Clinica Mobile, του τραυματισμού του Mick Doohan και τους λόγους που οι αναβάτες των MotoGP μπορούν να χειρουργηθούν σε οποιοδήποτε νοσοκομείο με τον Dr.Mir να δίνει εντολές, ακόμη κι όταν οι γιατροί εκεί δεν έχουν ξανά ακούσει ποτέ για τον Dr. Mir, τον άνθρωπο που ανέλαβε μετά την συνταξιοδότηση του Dr. Costa.

Ο Marc Marquez φέτος χάνει την σεζόν μετά τον τραυματισμό του στον πρώτο αγώνα, την προσπάθειά του να επιστρέψει μετά από λίγες ημέρες και το γεγονός πως αναγκάστηκε να κάνει δεύτερο χειρουργείο, χάνοντας τελικά την σεζόν. Σε συνέντευξή του ο Dr. Costa εκφράζει ένα μεγάλο παράπονο κι έπειτα την αντίθεσή του με την μέθοδο αποκατάστασης. Ο Dr. Costa ήθελε να τον είχαν συμβουλευτεί -τουλάχιστον με ένα τηλέφωνο- πριν το πρώτο χειρουργείο.

Ο Mick Doohan και τα κεκτημένα των γιατρών στα MotoGP

Αυτό τώρα μπορεί να φανεί κάπως περίεργο, καθώς μιλάμε για έναν συνταξιούχο πλέον γιατρό που εδώ και πολλά χρόνια έχει εγκαταλείψει την ενασχόληση με τους αγώνες και τα MotoGP. Η περίπτωση του Marquez όμως είναι ξεχωριστή για τον Dr.Costa, καθώς έχει εκδώσει βιβλίο για τον Marquez με όλα όσα έχουν ζήσει μαζί στα MotoGP έχοντας γίνει ο γιατρός του από πολύ μικρή ηλικία. Ο Dr. Costa γράφει πάντα ποιητικά, αναλύοντας την καθημερινότητά του στα paddock και έχει να πει ορισμένες υπέροχες ιστορίες για τον Marc Marquez. Δεν είναι ο μοναδικός αναβάτης για τον οποίο έχει γράψει ο Dr. Costa, αλλά σίγουρα έχει την τιμητική του και ένα βιβλίο αφιερωμένο στον ίδιο… Να γιατί περίμενε τουλάχιστον ένα τηλέφωνο και με την ευκολία έκφρασης που απολαμβάνουν όλοι οι μεγαλύτεροι άνθρωποι, δεν δίστασε να το πει και ξεκάθαρα.

Από εκεί και πέρα ο Dr. Costa εξηγεί πως η πλάκα είναι μία καλή λύση για έναν οποιονδήποτε άνθρωπο που κάνει δουλειά γραφείου ή οποιαδήποτε δουλειά δεν καταπονεί τα χέρια σε υπερβολικό βαθμό. Σε έναν αθλητή που μαζεύει πολλά G στο φρενάρισμα, δεν βάζεις πλάκα. Με αυτή την λύση το περιοστέο θέλει πολύ καιρό να αποκατασταθεί και ρισκάρεις να συναντήσεις άλλα προβλήματα. Για παράδειγμα ο κίνδυνος φλεγμονής είναι μεγαλύτερος. Στους αθλητές είναι προτιμότερο να βάλεις ένα καρφί. Από την άλλη όμως ο ίδιος ο Dr. Costa αναγνώρισε πως ο Marquez είναι ιδιαίτερη περίπτωση γιατί έχει και τον τραυματισμένο ώμο. Αν βάλεις καρφί μεταφέρεις περισσότερες δυνάμεις στο ήδη χειρουργημένο σημείο. Μπορεί αυτός να είναι ο λόγος που επέλεξαν οι γιατροί του Marquez την πλάκα.

Η πιο σημαντική φράση του Dr. Costa είναι η εξής: «Αν σκοπός σου είναι να πετύχεις μία συγκεκριμένη προθεσμία, τότε πρέπει να είσαι έτοιμος να πάρεις ένα μεγάλο ρίσκο. Δείτε τι έκανα εγώ στον Mick Doohan. Με το καρφί μπορεί ο Marquez να έτρεχε ακόμη και στην Jerez και να ήταν σε θέση να κερδίσει στην Τσεχία».

Ο ίδιος ο Marquez, μετά την ανακοίνωση της Honda πως χάνει ουσιαστικά την σεζόν, είπε πως δεν έκανε ποτέ «του κεφαλιού του», αλλά πήγε με βάση όλα όσα του είπαν οι γιατροί. Το ίδιο σκοπεύει να κάνει και τώρα. Του συνέστησαν να κάτσει για δύο έως και τρεις μήνες, κι αυτό ακριβώς θα κάνει…

 

 
Ετικέτες

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!