Ο Remy Gardner Πρωταθλητής στην Moto2!

Στέψη στον τελευταίο αγώνα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/11/2021

Η ομάδα της Red Bull KTM Ajo, είχε έναν λόγο ναι πανηγυρίσει και φέτος, καθώς ο Remy Gardner κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Moto2, στον τελευταίο αγώνα της σεζόν στην Valencia. Ο 23 ετών Αυστραλός, γιος του πρώην παγκόσμιου πρωταθλητή Wayne Gardner, είχε μέσα στη χρονιά 12 τερματισμούς στο βάθρο εκ των οποίων οι πέντε ήταν νίκες, με τον team mate του στην ομάδα, τον Raul Fernandez, να κάνει το 1-2 για την Red Bull KTM Ajo.

Οι δυο τους πάλευαν μέχρι το τέλος για τον τίτλο, γεγονός που επέφερε ιδιαίτερη αγωνία στην ομάδα για το φινάλε. Τελικά όμως ο Gardner ήταν αυτός που έκανε αυτό που έπρεπε για να πάρει το στέμμα, καθώς του αρκούσε η 10η θέση που πέτυχε στον τελευταίο αγώνα, για να διατηρήσει την διαφορά στους τέσσερις βαθμούς.

Ο 21 ετών ομόσταυλος του Gardner, τερμάτισε κι αυτός 12 φορές στο βάθρο και πήρε οκτώ νίκες, ενώ κέρδισε και στον τελευταίο αγώνα, ανεβάζοντας έτσι τις συνολικές νίκες της ομάδας για φέτος στις 13! Αν μη τι άλλο, αυτό το 1-2 στο πρωτάθλημα της Moto2 και ο τίτλος στην Moto3 με τον Pedro Acosta –που γιορτάστηκε την προηγούμενη εβδομάδα- δείχνουν το πόσο επιτυχημένο είναι το πλάνο και η οργάνωση της ΚΤΜ GP Academy, του προγράμματος που έχει ως στόχο την ανάδειξη και εξέλιξη νέων ταλέντων μέσα από το Red Bull MotoGP™ Rookies Cup, την Moto3 και την Moto2, στην πορεία για τα MotoGP.

Ο Gardner είναι ο πρώτος Αυστραλός Πρωταθλητής της Moto2 και ο πρώτος από την χώρα του που χρίζεται Παγκόσμιος Πρωταθλητής από το 2011 και πλέον έχει στραμμένο το βλέμμα του στο επόμενο βήμα της καριέρας του, στην μετακίνησή του στην ομάδα της Tech3 KTM Factory Racing MotoGP για το 2022, μαζί με τον ομόσταυλό του Raul Fernandez.

Ο ίδιος δήλωσε πως δεν έχει λόγια για να περιγράψει την χαρά του, ειδικά μετά από ένα διάστημα που όπως είπε ο ίδιος υπέφερε, έχανε βαθμούς και αναρωτιόταν για το αν είναι αρκετά καλός για να συνεχίσει να τρέχει, αλλά τελικά τα κατάφερε. Το όνειρό του έγινε πραγματικότητα και στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι δηλώσεις του Raul Fernandez, ο οποίος είπε πως έμεινε ικανοποιημένος από την προσπάθειά του και θεωρεί ότι το πρωτάθλημα δεν χάθηκε στον τελευταίο αγώνα της Valencia, αλλά σε προηγούμενους αγώνες.

 

 

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!