Ο Rossi δοκίμασε πίσω φρένο στο τιμόνι

Γιατί υπέκυψε κι αυτός
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/6/2019

Ανάμεσα στις μικρές παράλληλες ιστορίες που συμβαίνουν μέσα στις ομάδες των MotoGP, υπάρχουν και κάποιες που δείχνουν πόσο πολύ μετράνε οι λεπτομέρειες σε αυτό το επίπεδο αγώνων, αλλά και γιατί οι αναβάτες χρειάζεται διαρκώς να προσαρμόζονται στις αλλαγές συνθηκών που δημιουργούν οι νέες τεχνολογίες και οι αλλαγές στους κανονισμούς. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και η δοκιμή πίσω φρένου στο τιμόνι από τον Valentino Rossi στα δοκιμαστικά μετά τον αγώνα της Βαρκελώνης… δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που χρησιμοποιεί κάτι τέτοιο ο Γιατρός, καθώς το 2017 είχε τοποθετήσει στην μοτοσυκλέτα του ένα τέτοιο σύστημα στον αγώνα της Aragon, λίγες εβδομάδες μετά το ατύχημα στο Mugello, παίρνοντας μάλιστα και την πέμπτη θέση! Όπως γνωρίζουμε εδώ και πολλά χρόνια, η χρήση μικρών λεβιέδων στο τιμόνι που ενεργοποιούν το πίσω φρένο ξεκίνησε από τον Mick Doohan μετά το ατύχημα που του διέλυσε το δεξί του πόδι. Εκείνη την εποχή των δίχρονων 500, οι αναβάτες χρησιμοποιούσαν τακτικά το πίσω φρένο μέσα στη στροφή για να κλείνουν τη γραμμή τους (οι δίχρονοι κινητήρες έχουν ελάχιστοφρένο από τον κινητήρα) και στις εξόδους των στροφών για να ομαλοποιούν την παροχή της δύναμης χωρίς να κλείνουν το γκάζι (δηλαδή χρησιμοποιούσαν το πίσω φρένο ως traction control και ως wheelie control).

Μετά τον Doohan, πολλοί αναβάτες άρχισαν να βάζουν τέτοιους λεβιέδες στο τιμόνι για να πατάνε πίσω φρένο με τον αντίχειρα, όχι γιατί είχαν σπάσει το πόδι τους και είχαν προβλήματα κινητικότητας, αλλά γιατί ανακάλυψαν πως βολεύει (κυρίως στις δεξιές) στροφές όπου το πόδι δεν χωράει να μπει ανάμεσα στην άσφαλτο και το φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας όταν είναι υπερβολικά πλαγιασμένη. Ακόμα και όταν ήρθαν στη ζωή μας τα traction control και τα wheelie control, οι περισσότεροι αναβάτες συνέχυσαν να χρησιμοποιούν τον λεβιέ του πίσω φρένου στο τιμόνι, καθώς τους επέτρεπε να μειώσουν την παρεμβατικότητα των ηλεκτρονικών. Από το 2017 και μετά, ο Valentino Rossi δεν είχε τοποθετήσει ξανά στην μοτοσυκλέτα τους έως σήμερα τέτοιο μηχανισμό. Το δοκίμασε όμως και πάλι μετά τον αγώνα της Βαρκελώνης!

Ο λόγος που “υπέκυψε” και αυτός, είναι το γεγονός πως οι νέες μοτοσυκλέτες και τα νέα ελαστικά των MotoGP, επιβάλλουν πλέον στους αναβάτες να τοποθετούν πολύ μπροστά και προς το εσωτερικό της στροφής το πάνω μέρος του σώματός τους, με αποτέλεσμα τα πόδια να παίρνουν αφύσικη θέση ως προς τον λεβιέ του πίσω φρένου. Ο Rossi δοκίμασε και τις δύο παραλλαγές του συστήματος, δηλαδή και τον λεβιέ για τον αντίχειρα, αλλά και την κλασσική δεύτερη μανέτα κάτω από εκείνη του συμπλέκτη (scooter brake την αποκαλούν). Η λύση του μηχανισμού στον αντίχειρα του άρεσε περισσότερο, καθώς δεν εμποδίζει τη χρήση του συμπλέκτη στις εκκινήσεις, όπως κάνει η δεύτερη κλασσική μανέτα.

“Βοηθάει να έχεις όλα τα φρένα στα δάκτυλα όταν είσαι στη μέση της στροφής”

Μαζί με το πίσω φρένο στο τιμόνι, ο Rossi δοκίμασε και τα νέα ελαστικά της Michelin που εξελίσσει για το επόμενο πρωτάθλημα του 2020. Σύμφωνα με τον Rossi, “Είναι φανταστικά! Έχουν βελτιώσει την πρόσφυση κατά την επιτάχυνση και μπορείς να ανοίγεις πιο νωρίς και πιο πολύ το γκάζι. Έκαναν πολύ καλή δουλειά”.        

MotoGP San Marino: Ο M. Marquez πιο κοντά στον τίτλο - Όλα τα βλέμματα στον ερχόμενο γύρο

Ο #93 στο κυνήγι του απόλυτου comeback -Δεύτερος "εντός έδρας" αγώνας για Ducati
MotoGP Misano
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/9/2025

Μετά από επτά συνεχόμενα Σαββατοκύριακα θριάμβου, ο Marc Marquez (Ducati Lenovo Team) γνώρισε την πρώτη του ήττα στη Βαρκελώνη, χάνοντας τη νίκη για μόλις 1,7'' από τον αδελφό του, Alex Marquez (BK8 Gresini Racing). Τώρα, την σκυτάλη παίρνει το Misano, όπου ο #93 δεν μπορεί ακόμα να κατακτήσει μαθηματικά τον τίτλο, αλλά βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ στο ιστορικό comeback.

Με το βλέμμα στην Ιαπωνία

Ο Marquez έχει πέντε νίκες στο Misano, τις περισσότερες από κάθε αναβάτη του grid και γνωρίζει καλά ότι μια θέση στην πρώτη επτάδα στο Sprint αρκεί για να του δώσει το πρώτο "match point" στο επόμενο Grand Prix, στην Ιαπωνία. Από την άλλη, ο Alex Marquez θέλει να κεφαλαιοποιήσει την εξαιρετική του φόρμα και να πετύχει για πρώτη φορά στην καριέρα του δύο συνεχόμενες νίκες.

Η μάχη για το βάθρο: Bagnaia vs Bezzecchi

Ο Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team) ανέκαμψε στη Βαρκελώνη από την 21η στη 7η θέση, διατηρώντας τη διαφορά στους 40 βαθμούς από τον Marco Bezzecchi (Aprilia Racing). Και οι δύο αγωνίζονται σε "εντός έδρας" έδαφος, με την Aprilia να θέλει όσο τίποτα μια μεγάλη νίκη στο Misano έχοντας όμως να αντιμετωπίσει και την KTM και τους αναβάτες της.

KTM σε φόρμα

Ο Enea Bastianini (Red Bull KTM Tech3) οδήγησε την "πορτοκαλί αντεπίθεση" στην Καταλονία και επιστρέφει σε μια πίστα όπου έχει ήδη γευτεί τη νίκη και σπουδαία βάθρα. Ο Pedro Acosta (Red Bull KTM Factory Racing) θέλει να πάρει ρεβάνς μετά την ήττα του από τον "Beast", ενώ ο Brad Binder δείχνει σταθερά ικανός για το top 5. Ο Maverick Vinales συνεχίζει να βρίσκει ρυθμό μετά τον τραυματισμό του στον ώμο.

Υποψήφιοι για το βάθρο

Ο Fabio Quartararo (Monster Energy Yamaha MotoGP) έδειξε καλό ρυθμό με P3 στο Sprint και P5 στον αγώνα της Βαρκελώνη. Επιστρέφει στην πίστα όπου το 2021 στέφθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Ο Franco Morbidelli (Pertamina Enduro VR46 Racing) ελπίζει να ανακάμψει μπροστά στο κοινό του, ενώ ο Fabio Di Giannantonio θέλει να επιβεβαιώσει τη φόρμα του. Ο Fermin Aldeguer (BK8 Gresini Racing) επίσης παραμένει απειλή για το βάθρο.

Η μάχη για το top 10

Ο Johann Zarco (Castrol Honda LCR) θέλει να ξεπεράσει την πτώση του, ενώ ο Luca Marini συνεχίζει την ανοδική του πορεία. Ο Ai Ogura (Trackhouse MotoGP Team) βρήκε ξανά το top 10, ενώ ο Raul Fernandez ελπίζει να επιστρέψει εκεί. Ο Miguel Oliveira (Prima Pramac Yamaha) είχε την καλύτερη του εμφάνιση φέτος με P9, ενώ ο Jack Miller ψάχνει το πρώτο του καλό αποτέλεσμα εδώ και καιρό.

Misano: παλιά ιστορία, νέα όνειρα

Το Misano World Circuit "Marco Simoncelli" αποτελεί το λίκνο πολλών Ιταλών αναβατών και κάθε χρόνο φέρνει απρόβλεπτα αποτελέσματα. Για τον Marc Marquez είναι η ευκαιρία να βάλει το "match point" για Ιαπωνία, για άλλους είναι η στιγμή της λύτρωσης, και για το ιταλικό κοινό μια γιορτή με πάθος και θόρυβο.