Ο Rossi και ο Marini κέρδισαν το 7ο 100km of Champions στην Tavulia

Απονομή με χοιρομέρι και λουκάνικα!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/12/2021

Την Κυριακή ο Valentino Rossi διοργάνωσε στο ράντζο του στην Tavulia το 7ο 100km of Champions, ένα αγωνιστικό “πανηγύρι” που λαμβάνουν μέρος οι μαθητές της VR46 Academy και guest stars, όπως ήταν φέτος ο Jorge Lorenzo, ο Iker Lecuona, Alex Rins και ο Maverick Vinales, αλλά και αστέρες του Motocross.

Η πρώτη μέρα, πέρα από τα δοκιμαστικά και τα χρονομετρημένα, είχε και τον αγώνα  "Americana", έναν νυχτερινό αγώνα στην πίστα εσωτερικά των δύο οβάλ διαδρομών, όπου κάθε Σάββατο γίνονται οι προπονήσεις της ακαδημίας του Rossi. Πρώτος πέρασε την γραμμή του τερματισμού ο Lyca Marini, ο ετεροθαλής αδερφός του Rossi, με τον "Γιατρό" και τον Celestino Vietti να συμπληρώνουν το βάθρο με αυτή την σειρά.

Ο Marini μάλιστα είχε και τον καλύτερο χρόνο στα απογευματινά χρονομετρημένα, βάσει των οποίων καθορίζεται και η σειρά εκκίνησης για τον μεγάλο αγώνα της επόμενης μέρας. Έτσι θα ήταν η δεύτερη φορά για τον Valentino Rossi, ο οποίος ήταν ο team mate του Marini καθώς οι αναβάτες αγωνίζονται σε ζεύγη, να στηθεί στην πρώτη θέση της σχάρας εκκίνησης. Δεύτεροι ήταν οι Elia Bartolini και Stefano Manzi και τρίτοι οι Marco Bezzecchi και Andrea Migno.

Ο αγώνας γίνεται στο πατημένο χώμα της πίστας του ράτζου με μοτοσυκλέτες motoctoss που έχουν τροχούς 19” και ελαστικά flat-track. Η εκκίνηση είναι σε στιλ “endurance” δηλαδή οι αναβάτες τρέχουν προς τις μοτοσυκλέτες τους που βρίσκονται απέναντι και την κρατά ο δεύτερος οδηγός. Η κάθε ομάδα των δύο αναβατών θα πρέπει να κάνει 50 γύρους, αλλάζοντας αναβάτη κάθε πέντε γύρους. Αυτό σημαίνει 25 αλλαγές αναβατών, που είναι πάρα πολλές και φυσικά πολλαπλασιάζουν τις πιθανότητες να γίνουν λάθη και να χαθεί χρόνος στα πιτς.

Κι αυτό ακριβώς συνέβη πάρα πολλές φορές, με το δίδυμο των Elia Bartolini και Stefano Manzi να διεκδικούν έως το τέλος τη νίκη από το δίδυμο του Rossi-Marini. Τον ταχύτερο γύρο σημείωσε ο Elia Bartolini γράφοντας 2:03.836 στους πρώτους γύρους του αγώνα, πριν αρχίσει η πίστα να αποκτά λούκια, ενώ ο Jorge Lorenzo με τον Dennis Foggia έκλεισαν την τελική δεκάδα σε αυτή την πρώτη τους επίσκεψη στην πίστα της Tavulia.

Παρά τον έντονο ανταγωνισμό κατά την διάρκεια του αγώνα (όταν συμμετέχουν πρωταθλητές, κανείς δεν θέλει να χάνει…) ο βασικός χαρακτήρας του παραμένει η διασκέδαση και το θέαμα, οπότε αντίστοιχου ύφους ήταν και τα τρόπαια που πήραν οι τρεις πρώτες ομάδες, δηλαδή καπνιστά χοιρομέρια και τοπικά λουκάνικα!

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.