Ο Rossi και ο Marini κέρδισαν το 7ο 100km of Champions στην Tavulia

Απονομή με χοιρομέρι και λουκάνικα!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/12/2021

Την Κυριακή ο Valentino Rossi διοργάνωσε στο ράντζο του στην Tavulia το 7ο 100km of Champions, ένα αγωνιστικό “πανηγύρι” που λαμβάνουν μέρος οι μαθητές της VR46 Academy και guest stars, όπως ήταν φέτος ο Jorge Lorenzo, ο Iker Lecuona, Alex Rins και ο Maverick Vinales, αλλά και αστέρες του Motocross.

Η πρώτη μέρα, πέρα από τα δοκιμαστικά και τα χρονομετρημένα, είχε και τον αγώνα  "Americana", έναν νυχτερινό αγώνα στην πίστα εσωτερικά των δύο οβάλ διαδρομών, όπου κάθε Σάββατο γίνονται οι προπονήσεις της ακαδημίας του Rossi. Πρώτος πέρασε την γραμμή του τερματισμού ο Lyca Marini, ο ετεροθαλής αδερφός του Rossi, με τον "Γιατρό" και τον Celestino Vietti να συμπληρώνουν το βάθρο με αυτή την σειρά.

Ο Marini μάλιστα είχε και τον καλύτερο χρόνο στα απογευματινά χρονομετρημένα, βάσει των οποίων καθορίζεται και η σειρά εκκίνησης για τον μεγάλο αγώνα της επόμενης μέρας. Έτσι θα ήταν η δεύτερη φορά για τον Valentino Rossi, ο οποίος ήταν ο team mate του Marini καθώς οι αναβάτες αγωνίζονται σε ζεύγη, να στηθεί στην πρώτη θέση της σχάρας εκκίνησης. Δεύτεροι ήταν οι Elia Bartolini και Stefano Manzi και τρίτοι οι Marco Bezzecchi και Andrea Migno.

Ο αγώνας γίνεται στο πατημένο χώμα της πίστας του ράτζου με μοτοσυκλέτες motoctoss που έχουν τροχούς 19” και ελαστικά flat-track. Η εκκίνηση είναι σε στιλ “endurance” δηλαδή οι αναβάτες τρέχουν προς τις μοτοσυκλέτες τους που βρίσκονται απέναντι και την κρατά ο δεύτερος οδηγός. Η κάθε ομάδα των δύο αναβατών θα πρέπει να κάνει 50 γύρους, αλλάζοντας αναβάτη κάθε πέντε γύρους. Αυτό σημαίνει 25 αλλαγές αναβατών, που είναι πάρα πολλές και φυσικά πολλαπλασιάζουν τις πιθανότητες να γίνουν λάθη και να χαθεί χρόνος στα πιτς.

Κι αυτό ακριβώς συνέβη πάρα πολλές φορές, με το δίδυμο των Elia Bartolini και Stefano Manzi να διεκδικούν έως το τέλος τη νίκη από το δίδυμο του Rossi-Marini. Τον ταχύτερο γύρο σημείωσε ο Elia Bartolini γράφοντας 2:03.836 στους πρώτους γύρους του αγώνα, πριν αρχίσει η πίστα να αποκτά λούκια, ενώ ο Jorge Lorenzo με τον Dennis Foggia έκλεισαν την τελική δεκάδα σε αυτή την πρώτη τους επίσκεψη στην πίστα της Tavulia.

Παρά τον έντονο ανταγωνισμό κατά την διάρκεια του αγώνα (όταν συμμετέχουν πρωταθλητές, κανείς δεν θέλει να χάνει…) ο βασικός χαρακτήρας του παραμένει η διασκέδαση και το θέαμα, οπότε αντίστοιχου ύφους ήταν και τα τρόπαια που πήραν οι τρεις πρώτες ομάδες, δηλαδή καπνιστά χοιρομέρια και τοπικά λουκάνικα!

Billy Bolt: Θέλω να νιώσω πώς είναι να πέφτεις με μοτοσυκλέτα MotoGP!

Ο περίεργος πόθος του έξι φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή SuperEnduro
Billy-Bolt
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/7/2026

Πολλοί ονειρεύονται να καβαλήσουν έστω και μια φορά τις ταχύτερες μοτοσυκλέτες του πλανήτη, τα πρωτότυπα του MotoGP που τόσο λίγοι άνθρωποι έχουν την ευκαιρία να πλησιάσουν.

Λογικά ένας αγωνιζόμενος θα έχει ακόμη εντονότερη αυτήν την επιθυμία, αλλά δύσκολα φανταζόμαστε κάποιον να το ονειρεύεται όπως ο Billy Bolt. Ακούστε τον ίδιο πως το περιέγραψε σε συνέντευξη:

“Είναι περίεργο αυτό που θα πω, αλλά θέλω να νιώσω πώς είναι να χάνεις το μπροστινό σε μια μοτοσυκλέτα MotoGP και απλά να σέρνεσαι στα χαλίκια. Για κάποιο λόγο νιώθω την ανάγκη να μάθω πως είναι.

 “Πρόκειται για κάτι που έχω στη λίστα με όσα θέλω να κάνω, αλήθεια. Ξέρεις, όταν καταφέρνεις το τέλειο σύρσιμο με τις ξύστρες σε αγκώνες και γόνατα και πέφτεις στα χαλίκια κι αρχίζεις να φέρνεις τούμπες και ανοίγει ο αερόσακος.

“Όταν ήμουν παιδί παρακολουθούσα MotoGP, ειλικρινά είναι πιθανότατα μια από τις πρώτες μου αναμνήσεις να βλέπω αγώνες MotoGP. Είχα πάθει ψύχωση με τις πτώσεις.”

Μάλλον η ψύχωσή του δεν έχει θεραπευτεί. Ασυνήθιστα όνειρα αν μη τι άλλο, αλλά τουλάχιστον ο Bolt ως παγκόσμιος πρωταθλητής έχει περισσότερες πιθανότητες απ’ όλους εμάς να πραγματώσει μια μέρα το όνειρό του. Αρκεί να πείσει έναν κατασκευαστή να του δώσει μια πρωτότυπη αγωνιστική μοτοσυκλέτα αξίας 4-5 εκατομμυρίων για να τη ρίξει κάτω επίτηδες. Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι;

 

Ετικέτες