Η οθόνη του κινητού του Michael van der Mark αναβοσβήνει συνοδεύοντας το ringtone με τον ήχο του Μ1 στον κόφτη. Η αναγνώριση κλήσεων μαρτυρά ταυτότητα αυτού που καλεί: Lin Jarvis…
Lin Jarvis: "Έλα Michael, πού σε πετυχαίνω;"
Michael van der Mark:"Έλα boss. Με πέτυχες να φτιάχνω τις βαλίτσες μου. Με ζορίζει ο κροκόδειλος και το τριακοστό ζευγάρι από τις ξύστρες που έχω πάρει μαζί μου, και δεν κλείνει η άτιμη. Μην ανησυχείς όμως, το πολύ-πολύ να τα φορέσω στο αεροπλάνο."
L.J.: "Τις φτιάχνεις έ…; Κρίμα… Κοίτα… μην πάρεις πολλά πράγματα μαζί σου. Βγάλε και κάτι για να μη χρεωθείς υπέρβαρος. Ούτως ή άλλως δεν θα χρειαστείς και πολλά…"
M.vdM.: "Τι εννοείς;;;; Πρώτη φορά στα MotoGP και να μου λείπει κάτι; Αποκλείεται!"
L.J.: "Κοίτα, στο hospitality της Yamaha δεν υπάρχει μεγάλος κίνδυνος από πτώση οπότε να… μάνι-μάνι έξω ο κροκόδειλος! Κι οι ξύστρες ρε Mike… θα σε εμποδίζουν όταν τρως, τι να τις κάνεις; Τζάμπα χώρος…
M.vdM.: "Boss… θέλεις να μου πεις κάτι;;; Υπάρχει κάτι που δεν ξέρω;"
L.J.: "Όχι βρε Mike κάτι σημαντικό. Να… απλώς μίλησα με τον Valentino και θα έρθει στην Aragon"
M.vdM.: "Να μας συμπαρασταθεί, έ;"
L.J.: "Όχι ακριβώς…"
M.vdM.: "Τιιιιιιι;;;; Μη μου πεις… Θα τρέξει τελικά;;; Πες μου ότι με τρολάρεις! Πες μου ότι είναι ψέμα! Πες μου κάτι!!!"
L.J.:"Να, κοίτα… έκανε κάτι βόλτες με ένα R1M χθες και σήμερα… και ο μπαγάσας πήγε καλά! Μίλησε και με κάτι γιατρούς –κάτι ορθοπεδικούς, κάτι νευρολόγους, έναν οφθαλμίατρο κι ένα γυναικολόγο (αυτόν κάτι τον ρώτησε για κάποιον αντίπαλο αλλά δεν κατάλαβα…)- που του είπαν ότι μπορεί να τρέξει κι αποφάσισε τελικά να έρθει. Θα περάσει λέει από τα τεστ την Πέμπτη κι αν νιώθει καλά και δεν είναι ανάδρομος κι ο Ερμής θα μπει στα FP1. Αν μετά απ' αυτό νιώθει εντάξει… μην στεναχωριέσαι, θα κάνουμε παρέα στα πιτς. Έχω παραγγείλει και μια paella…"
M.vdM.: "Μα… είχαμε κανονίσει… έχω προετοιμαστεί… ήμουν σίγουρος πως θα οδηγ…"
L.J.:"Έλα… μην το κάνεις πιο δύσκολο. Μια χαρά θα περάσουμε στο VIP. Θα έχουμε παρέα και τα paddock girls!"
M.vdM.: "…"
L.J.:"Τεσπα… έλα εσύ και θα τα βολέψουμε. Δε χάθηκε κι ο κόσμος που δεν θα οδηγήσεις ένα από τα καλύτερα MotoGP στην ίσως μία και μοναδική ευκαιρία της ζωής σου, σε μια πίστα που την ξέρεις πολύ καλά! 'Α, και που 'σαι, καλό θα είναι να μην πλησιάζεις και πολύ το φαγητό του Vale, γιατί μια τροφική δηλητηρίαση την τελευταία στιγμή δεν θα ακουστεί και πολύ όμορφα… Έλα Micahel, μ' ακούς…;"
Garry Taylor - Πέθανε ο εμβληματικός team manager της Suzuki, των εποχών Schwantz & Roberts
Συνέδεσε άρρηκτα το όνομα του με το Hamamatsu, κάνοντας το ντεμπούτο του με αγωνιζόμενο τον Barry Sheene
Από τον
Κώστα Γκαζή
31/1/2024
Ο Βρετανός Garry Taylor, ήταν ο εμβληματικός team manager της Suzuki στις εποχές των θρύλων των GP Kevin Schwantz και Kenny Roberts, συνεργάστηκε με τον Anthony Gobert που πέθανε λίγες ημέρες νωρίτερα, ενώ ξεκίνησε την καριέρα του στην αγωνιστική ομάδα του Hamamatsu δίπλα στον Barry Sheene.
Οι αγώνες ήταν το μεγάλο πάθος του Garry Taylor από την εποχή που ο Βρετανός πήγαινε ακόμα σχολείο, όταν συνόδευε στους αγώνες αυτοκινήτου έναν φίλο του που συμμετείχε. Όταν μεγάλωσε λίγο ακόμα, ξεκίνησε να αγωνίζεται κι ο ίδιος με αυτοκίνητο, ενώ όταν του τέλειωσαν τα λεφτά, έγινε κριτής, σε μια προσπάθεια να βρίσκεται μέσα στις πίστες.
H έναρξη της καριέρας του Garry Taylor στην αγωνιστική ομάδα μοτοσυκλέτας της Suzuki έγινε με επεισοδιακό τρόπο, καθώς ο Βρετανός απάντησε σε αγγελία για τις δημόσιες σχέσεις σε ομάδα GP, πιστεύοντας πως η αγγελία αφορούσε την F1. Όμως αντί για αυτό, προσελήφθη στην ομάδα GP μοτοσυκλετών της Suzuki το 1976, την εποχή του φοβερού και τρομερού Barry Sheene.
Παρόλο που αρχικά επιθυμούσε να εργαστεί στον χώρο των αγώνων αυτοκινήτου, ο Taylor παρέμεινε στη Suzuki, για να γίνει το 1987 team manager της εργοστασιακής ομάδας μοτοσυκλέτας της ιαπωνικής εταιρείας. Ήταν η εποχή που ο Kevin Schwantz έδειχνε τα πρώτα σημάδια του μεγάλου ταλέντου του στο αμερικάνικο πρωτάθλημα Superbikes, με τον Βρετανό manager να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις για να τον φέρει στην ομάδα των GP.
Όπως γνωρίζουμε όλοι όμως, όσο ταλαντούχος και γρήγορος ήταν ο Kevin, άλλο τόσο ήταν επιρρεπής στις πτώσεις. Έχοντας απέναντί του μερικούς από τους πιο σημαντικούς αγωνιζόμενους όλων των εποχών, αναβάτες όπως οι Wayne Rainey, Eddie Lawson, Wayne Gardner και Mick Doohan, ο τίτλος φαινόταν άπιαστο όνειρο για Schwantz και Suzuki. Κι όμως, ο Taylor στάθηκε πιστά δίπλα στον Τεξανό, μην επιτρέποντας στους Ιάπωνες να τον απολύσουν, πείθοντας τους κάποιες φορές με ένα έξυπνο κόλπο, λέγοντας πως η ομάδα είχε ήδη κλείσει χορηγίες για την επόμενη χρονιά με τον Kevin, τις οποίες δεν έπρεπε να πετάξουν.
Κι η ώρα του Schwantz ήρθε το 1993, όπου μετά κόπων και βασάνων, ο πάντα θεαματικός αναβάτης της Suzuki με το “βάθρο ή πτώση” στιλ του, πήρε τον τίτλο με το RGV 500 και με μεγάλο χορηγό τα τσιγάρα Lucky Strike.Σημειώστε πως ο Schwantz που δεν κάπνιζε, είχε δηλώσει πως του άρεσε πολύ περισσότερο το κοστούμι με χορηγό την Pepsi. Αργότερα, ο Taylor θα αποκαλούσε τον Schwantz “το όνειρο κάθε μάνατζερ”.
Μετά τον Schwantz, ο Taylor ανέλαβε να συμμαζέψει τον Anthony Gobert, μια αποστολή που όμως θα αποδεικνυόταν μάταιη. Ο Αυστραλός αναβάτης με το πηγαίο ταλέντο είχε ροπή στις καταχρήσεις, το αλκοόλ και τα ναρκωτικά, και παρά τις προσπάθειες του Taylor να τον “στρώσει”, στο τέλος αναγκάστηκε να τον απολύσει. Στις απίθανες ιστορίες για τις προσπάθειες του Βρετανού να λογικέψει τον Αυστραλό εντάσσεται, σύμφωνα με τον πρώην αγωνιζόμενο και νυν δημοσιογράφο Mat Oxley,και μια επίσκεψη στον Ισραηλινό ταχυδακτυλουργό και “μάγο” Uri Geller, γνωστός και σε εμάς από το λύγισμα κουταλιών και τη φράση “Don’t Do it Phedon” στο τηλεοπτικό show “Ο διάδοχος του Uri Geller”το 2016. Εκεί ο Geller αφού λύγισε ένα κουτάλι μπροστά στον Gobert του μίλησε για τη δύναμη του νου, προσπαθώντας να του δώσει κίνητρα για να αφήσει πίσω του τον “bad boy” χαρακτήρα. Όταν αργότερα Gobert και Taylor έφευγαν από το σπίτι του Geller, ρώτησε ο Βρετανός τον Αυστραλό πώς του φάνηκε ο “μάγος”. “Μεγάλος μαλ*κ*ς” απάντησε ο Gobert. Ειρωνεία της τύχης, ο Gobert πέθανε λίγες μέρες πριν τον θάνατο του Taylor.
Μετά τον διάδοχο του Uri Geller, περνάμε στον διάδοχο του Anthony Gobert, που ήταν ο Kenny Roberts Junior, ο γιος του King Kenny. Παρόλο που η μοτοσυκλέτα της Suzuki δεν ήταν στο επίπεδο των Honda & Yamaha εκείνη την εποχή, Taylor και Roberts Junior κατάφεραν να αποσπάσουν τον τίτλο το 2000, με τον Αμερικανό αναβάτη να παίρνει 4 νίκες και να ανακηρύσσεται Πρωταθλητής 2 αγώνες πριν το τέλος της σεζόν.
Ο τίτλος αυτός ήρθε μάλιστα στην πρώτη σεζόν του Valentino Rossi στη μεγάλη κατηγορία, με τον Ιταλό να χάνει τον τίτλο στο ντεμπούτο του, χάρη και σε 3 πτώσεις που είχε, και να κατατάσσεται δεύτερος, με τρίτο τον Max Biaggi. Αυτός θα ήταν ο τελευταίος τίτλος της Suzuki στη μεγάλη κατηγορία των GP, μέχρι τον τίτλο του Joan Mir το 2020!
Στην μετάβαση από τη δίχρονη στην τετράχρονη εποχή των MotoGP το 2002, o Taylor προσπάθησε να πείσει τη Suzuki να επαναφέρει τον Schwantz στο τιμόνι της GSV-R, όμως οι Ιάπωνες αρνήθηκαν να το πράξουν.
Ο Taylor αποσύρθηκε από τους αγώνες το 2004, καθώς ήθελε να ξοδεύει περισσότερο χρόνο με τη γυναίκα του, Kate και την κόρη τους Phebe, ενώ παράλληλα αντιμετώπιζε και προβλήματα υγείας.
Στα χρόνια της σύνταξης του, εμφανιζόταν στα classic event στο Goodwood παρέα με τον Kevin Schwantz και το RGV 500 με το οποίο είχαν πάρει τον τίτλο.
Αγαπημένη φράση του Gary ήταν η "Don't let the batards get you down!" Έζησε τις τελευταίες μέρες με την οικογένεια και τους φίλους του, για να πεθάνει στις 30/1/2024 σε ηλικία 74 ετών.