Ο Rossi θα τα έχει 400!

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

24/10/2019

Αυτό το Σαββατοκύριακο ο Valentino Rossi θα λάβει μέρος για τετρακοσιοστή φορά σε αγώνα Grand Prix. Ναι, καλά διαβάσατε! Ο Ιταλός superstar έχει λάβει ήδη μέρος σε 399 αγώνες Grand Prix, από τους συνολικά 939 που έχουν γίνει στην ιστορία του θεσμού από το 1949. Για τους λάτρεις των ποσοστών και των στατιστικών, αυτό σημαίνει πως ο Γιατρός έχει συμμετάσχει στο 41,5% των αγώνων που έχουν γίνει έως σήμερα. Για να φτάσει ως εδώ, έχει λάβει μέρος με οκτώ (8) διαφορετικού τύπου μοτοσυκλέτες (δίχρονη μονοκύλινδρη Aprilia 125, δίχρονη δικύλινδρη Aprilia 250, δίχρονη τετρακύλινδρη Honda 500, τετράχρονη πεντακύλινδρη Honda 990, τετράχρονη τετρακύλινδρη Ducati και φυσικά με τις δύο εκδόσεις κυβισμού (800 και 1000) της Yamaha M1. Αν εξαιρέσουμε την Ducati, με όλες τις άλλες έχει κερδίσει αγώνες.

Τα στατιστικά γίνονται ακόμα πιο εντυπωσιακά αν σκεφτούμε πως από τις 38 πίστες στις οποίες έχει οδηγήσει σε αυτές τις 399 συμμετοχές του έως τώρα, στις 29 έχει πάρει την καρό σημαία τουλάχιστον μία φορά, όταν ο Doohan στη δεύτερη θέση έχει 24. Για τα στατιστικά στοιχεία, οι αγαπημένες πίστες του Rossi είναι η Catalunya και το Assen όπου έχει δέκα νίκες σε κάθε μία τους. Παρ’ όλα αυτά, τις περισσότερες συμμετοχές τις έχει στο Brno και την Jerez, όπου τις έχει επισπευτεί 24 φορές στην καριέρα του. Ήδη από τον αγώνα του Assen το 2017 ο Valentino Rossi έχει γίνει ο αναβάτης με τις περισσότερες αγωνιστικές “εργατοώρες” στα Gran Prix, ανεξαρτήτως κατηγορίας και το 2018 τα αγωνιστικά του χιλιόμετρα αντιστοιχούσαν όσο μια πλήρη περιστροφή γύρω από την γη!. Τότε ήταν που ξεκίνησαν και οι ψίθυροι για αποχώρησή του από τους αγώνες, όμως τα δύο επόμενα χρονιά, έως και στην αρχή του πρωταθλήματος του 2019, ήταν ο αναβάτης της Yamaha με τους περισσότερους βαθμούς. Οπότε η κουβέντα για την αποχώρησή του από την ενεργό δράση είναι τόσο εύκολη, έστω κι αν φέτος ο Quartararo και τα βάθρα του Vinales, τράβηξαν τα φώτα της δημοσιότητας μακριά από το box του “Δόκτορα”. Σίγουρα ήθελε και θέλει να κάνει 10 τα παγκόσμια πρωταθλήματά του πριν φύγει από τα MotoGP, όμως αυτή την Κυριακή στο Philip Island, ο Valentino Rossi θα γράψει τον μαγικό αριθμό 400 και θα έχει στην καριέρα  του άλλο ένα εξωπραγματικό ρεκόρ.  

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!