Ο Troy Bayliss επιστρέφει στη δράση

Έχει ανοιχτούς λογαριασμούς με το παρελθόν του
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/12/2017

Οι Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί αναβάτες είναι οι αγαπημένοι μας. Ο Doohan κέρδιζε πρωταθλήματα με κομμένο πόδι, (διαβάστε έδω όλη την ιστορία με το πόδι του Doohan που έγινε αφορμή να αλλάξουν τα κεκτημένα των γιατρών) ο Aaron Slight έτρεξε στο παγκόσμιο SBK με σοβαρό πρόβλημα όρασης, ο Antony Gobert κατάφερε να εντυπωσιάσει το '95-'96 με την Kawasaki, μία εποχή που στα SBK η Ducati με την Honda ξόδευαν εκατομμύρια. Ο Casey Stoner έκανε το ίδιο για την Ducati στα MotoGP και φυσικά ο πιο αγαπημένος μας απ’ όλους, ο Troy Bayliss με τα τρία παγκόσμια πρωταθλήματα SBK και την εξωπραγματική του εμφάνιση στον αγώνα MotoGP της Valencia το 2006, όταν αντικαθιστώντας τον Gibernau κέρδισε ρίχνοντας μισή πίστα στον δεύτερο!

Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται με την Ducati ως πρεσβευτής της ιταλικής εταιρείας σε VIP εκδηλώσεις, παρουσιάσεις, δοκιμές και εξέλιξη νέων μοντέλων και γενικά ό,τι αφορά τους τομείς του PR και του R&D. Τώρα είναι σε ηλικία 48 ετών και… αποφάσισε να ξαναφορέσει τα δερμάτινα ρούχα του πολέμου, συμμετέχοντας στο εθνικό πρωτάθλημα SBK της Αυστραλίας με μια Ducati Panigale R. Πώς πήρε αυτή την απόφαση στα γεράματα;

Το λέει ο ίδιος ξεκάθαρα: "Φτιάξαμε αυτή την ομάδα με τον Ben Henry και σκοπός ήταν να βρούμε έναν νεαρό αναβάτη. Όταν όμως την οδήγησα, μου άρεσε τόσο πολύ που μου μπήκε η ιδέα να τρέξω εγώ μαζί της… άλλωστε έχω ανοιχτούς λογαριασμούς με το εθνικό πρωτάθλημα που πρέπει να κλείσω". Προφανώς εννοεί ότι δεν είχε προλάβει να κατακτήσει τον εθνικό τίτλο πριν πάει στο παγκόσμιο πρωτάθλημα…

MotoGP Jerez - Απλησίαστος Alex Marquez σταμάτησε το σερί του Bezzecchi - Πτώση Marc Marquez

Δύο Ducati και όλες οι Aprilia στην εξάδα, αλλά Βατερλό για την εργοστασιακή Lenovo Ducati
motogp jerez
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/4/2026

Με τον τοπικό ήρωα Marc Marquez στην pole position, φρέσκο από τον χτεσινό του θρίαμβο στη Sprint Race παρά την πτώση, ο κυρίως αγώνας του Ισπανικού Grand Prix έγινε κάτω από μια λαμπρή λιακάδα και ούτε ίχνος σύννεφων βροχής στον ορίζοντα, σαν αυτά που έκαναν άνω-κάτω τον αγώνα του Σαββάτου.

Ο Marc δεν απογοήτευσε εκκινώντας σωστά και στρίβοντας πρώτος, με τον αδελφό του και τις εργοστασιακές Aprilia των Marco Bezzecchi και Jorge Martin από πίσω τους. Σύντομα οι τέσσερεις αυτοί άρχισαν να ξεκολλούν από τους υπόλοιπους, για να αρχίσει το μεταξύ τους δράμα. Καθώς ο Bezzecchi σταδιακά άφηνε πίσω του τον Martin, ο Alex προσπερνούσε τον Marc πριν καλά-καλά συμπληρωθεί ο πρώτος γύρος.

Η αδελφική μάχη δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει δεύτερο γύρο, καθώς η απόπειρα του πρωταθλητή να απαντήσει στον εκτυφλωτικό ρυθμό του Alex - τον οποίο επιβεβαίωνε καθ' όλο το στεγνό μέρος του σαββατοκύριακου - και το μοιραίο ήρθε μόλις στον δεύτερο γύρο και τη στροφή 11. Εκεί ο Marc έχασε το μπροστινό του με πολλά χιλιόμετρα, έφυγε στην αμμοπαγίδα με μεγάλη ταχύτητα και είδε τη GP26 του να καταστρέφεται ολοκληρωτικά. Ευτυχώς ο ίδιος δεν έπαθε τίποτα, από ιατρικής άποψης τουλάχιστον.

Στη συνέχεια ο μικρός αδελφός Marquez φρόντισε να διατρανώσει σε όλους πως οι χρόνοι του στη Jerez είναι άπιαστοι και δεν ξανασχολήθηκε με άλλον αναβάτη σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, για να φτάσει στη δεύτερη σερί νίκη του στην ίδια πίστα (είχε κερδίσει και πέρυσι) και να σταματήσει το σερί νικών του Bezzecchi, ο οποίος βολεύτηκε στη δεύτερη θέση, έχοντας αντιληφθεί πως δεν μπορούσε να πλησιάσει τον πρωτοπόρο.

Πίσω από τους δύο πρώτους το ενδιαφέρον αναθερμάνθηκε με την άνοδο του Fabio Di Giannantonio της VR46, ο οποίος άρχισε να απειλεί τον Martin και εν τέλει τον πέρασε, προσπάθησε να πλησιάσει και στη δεύτερη θέση αλλά δεν είχε τη δυνατότητα να ακολουθήσει ως το τέλος και βολεύτηκε στο χαμηλότερο σκαλί του βάθρου. Αργότερα θα δήλωνε ανάμεικτα συναισθήματα για το αποτέλεσμα, καθώς είχε κάνει μια λάθος επιλογή στο στήσιμο της Ducati του, χωρίς το οποίο θα μπορούσε να παλέψει για τη νίκη κατά τη γνώμη του.

Ο πρωταθλητής του 2024 Martin για μια φορά ακόμη φάνηκε να έχει τον ρυθμό, αλλά όχι και την αντοχή για να τον ακολουθεί με συνέπεια και έτσι δεν κατάφερε να μείνει στη μάχη του βάθρου, χάνοντας επαφή με τον Di Giannantonio, αλλά από την άλλη δεν απειλήθηκε ιδιαίτερα από τη στιγμή που έμεινε τέταρτος. Πίσω του βρισκόταν πέμπτος σε έναν μοναχικό αγώνα ο Johann Zarco, πρώτος και καλύτερος και έτη φωτός μπροστά από τις υπόλοιπες Honda, αλλά όχι όμως σε θέση να πλησιάσει τους προπορευόμενούς του.

Απεναντίας, ο 35χρονος Γάλλος άρχισε να νιώθει καυτή την ανάσα των δύο Aprilia της Trackhouse, καθώς Raul Fernandez και Ai Ogura τον πλησίαζαν απειλητικά στο τελευταία τέταρτο του αγώνα, με τον Ισπανό να τον περνά πρώτος. Ο Ιάπωνας δυσκολεύτηκε λίγο περισσότερο, ωστόσο κατάφερε κι αυτός να προσπεράσει τη Honda που είχε μπροστά του και στους τελευταίους γύρους άρχισε να μαζεύει και τον ομόσταυλό του, για να τον περάσει στο τέλος και να πάρει αυτός την πέμπτη θέση του αγώνα.

Πίσω από τον Zarco στην όγδοη θέση βρέθηκε αναπάντεχα ο Enea Bastanini σε μια ασυνήθιστη εμφάνιση για τον Ιταλό που για αρκετή ώρα ήταν ο καλύτερος της ΚΤΜ, στο τέλος όμως είχε φθείρει πολύ τα λάστιχά του και άρχισε να υποπίπτει σε συνεχή λάθη χάνοντας θέσεις.

Τη δεκάδα συμπλήρωσαν οι Fermin Adleguer και Pedro Acosta, με τον πρώτο να ανακάμπτει στα τελικά στάδια του αγώνα και να περνά τον Acosta, ο οποίος θα θέλει να ξεχάσει σύντομα τον αγώνα της Jerez και τη δέκατη θέση που πήρε όντας ουσιαστικά πολύ μακριά από τη μάχη του βάθρου σε όλον τον αγώνα.

Στους μεγάλους άτυχους του αγώνα οπωσδήποτε συγκαταλέγεται ο Pecco Bagnaia, ο οποίος πέρασε πολύ χρόνο στα όρια της δεκάδας και είχε αρχίσει να ανεβαίνει μερικές θέσεις όταν αναγκάστηκε σε εγκατάλειψη στον 13ο γύρο εξαιτίας μηχανικού προβλήματος, πιθανότατα με το μπροστινό του φρένο.

Μπορεί λοιπόν να μην κέρδισε για πέμπτο σερί Grand Prix, μα ο Bezzecchi είναι οπωσδήποτε ένας από τους μεγάλους κερδισμένους της Jerez, αφού πήρε τους βαθμούς της δεύτερης θέσης έχοντας βάλει πλάτη τον κοντινότερο διώκτη του, τον Martin.

Με 101 βαθμούς ο Bezzecchi οδηγεί το πρωτάθλημα μπροστά από τους 90 του Martin και τους 71 του DI Giannantonio, ενώ την πρώτη εξάδα συμπληρώνουν οι Acosta (66), Marc Marquez (57) και Fernandez (54).

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

ΒΑΘΜΟΙ

1

73 A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

40:48.861

25

2

72 M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+1.903

20

3

49 F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+5.796

16

4

89 J. Martin

Aprilia Racing

+9.229

13

5

79 A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+9.891

11

6

25 R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+10.614

10

7

5 J. Zarco

Castrol Honda LCR

+13.039

9

8

23 E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+14.411

8

9

54 F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+19.778

7

10

37 P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+22.431

6

11

33 B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+22.799

5

12

21 F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+24.867

4

13

10 L. Marini

Honda HRC Castrol

+26.871

3

14

20 F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+29.532

2

15

36 J. Mir

Honda HRC Castrol

+29.899

1

16

42 A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+32.921

 

17

11 D. Moreira

Pro Honda LCR

+36.656

 

18

43 J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+37.577

 

19

7 T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+44.557

 

20

47 A. Fernandez

Yamaha Factory Racing

+65.023

 

Εγκαταλείψεις / Πτώσεις

 

63 F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

12 γύροι

 

 

32 L. Savadori

Aprilia Racing

6 γύροι

 

 

93 M. Marquez

Ducati Lenovo Team

1 γύρος

 

 

Ετικέτες