Οι Rookies των MotoGP 2018

Το who is who του νέου αίματος
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

24/1/2018

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος το grid των MotoGP θα γεμίσει με τις γνωστές προσωπικότητες, αλλά και νέα πρόσωπα που θα κάνουν την παρθενική τους εμφάνιση στην κορυφαία κατηγορία του αθλήματος. Σε λίγες μέρες ξεκινούν οι επίσημες δοκιμές των ομάδων στην Sepang και καλό θα είναι, όταν θα διαβάσετε σ' αυτό εδώ το site το ρεπορτάζ με τους χρόνους και τις επιδόσεις των αναβατών, να ξέρετε και μερικά πράγματα παραπάνω για τους rookies του 2018. Άλλωστε ανάμεσα σ' αυτούς μπορεί να υπάρχει και ο επόμενος σούπερ σταρ των MotoGP.

 

Franco Morbidelli (EG 0.0 Marc VDS)
Ο Franco Morbidelli είναι 23 ετών (στις 4 Δεκεμβρίου φέτος θα κλείσει τα 24) με μια περίεργη μίξη στην καταγωγή του, καθώς η μητέρα του είναι από τη Βραζιλία και ο πατέρας του από την Ιταλία. Ο ίδιος είναι κάτοχος ιταλικού διαβατηρίου –μιας και γεννήθηκε στη Ρώμη- και κάτοχος του παγκόσμιου τίτλου στην κατηγορία Moto2. Πολλοί τον συνδέουν με τον Giancarlo Morbidelli, τον κατασκευαστή αγωνιστικών μοτοσυκλετών, και τον γιο του Gianni Morbidelli, πρώην οδηγό της F1, αλλά η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για απλή συνωνυμία.
Ο Morbidelli ξεκίνησε τις επιτυχίες στην καριέρα του κατακτώντας το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα STK600 το 2013 και έκτοτε η καριέρα του εκτοξεύθηκε με διαστημικούς ρυθμούς. Εκείνη την χρονιά μάλιστα έκανε και την πρώτη του εμφάνιση στα GP ως wild card συμμετοχή στην κατηγορία Moto2, σε τρεις αγώνες μέσα στην χρονιά (Misano, KMotegi και στον τελευταίο αγώνα της Valencia). Αν και οι τερματισμοί του δεν ήταν μέσα στους βαθμούς (20ος, 18ος και 17ος αντίστοιχα), κατάφερε να εξασφαλίσει μια μόνιμη θέση στην ομάδα της Italtrans, ενώ το 2015 κατάφερε να πετύχει τον πρώτο του τερματισμό στο βάθρο στον αγώνα της Indianapolis. Αργότερα μέσα στη χρόνια είχε έναν σοβαρό τραυματισμό στο πόδι, από τον οποίο επανήλθε πιο δυναμικά και ξεκίνησε την συνεργασία του με την ομάδα EG 0.0 Marc VDS για το 2016. Εκείνη τη χρονιά πέτυχε αρκετούς τερματισμούς στο βάθρο, που αποτέλεσαν το έναυσμα για να διεκδικήσει με αξιώσεις –και τελικά να κατακτήσει- τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή το 2017. Ο ιταλο-βραζιλιάνος αποτελεί "παιδί" της ακαδημίας του Rossi VR46 και είναι ο πρώτος από την ακαδημία του Γιατρού που θα αγωνιστεί στην μεγάλη κατηγορία.

 

Thomas Luthi (EG 0.0 Marc VDS)
Ο Ελεβετός ήταν ο μεγάλος αντίπαλος του Morbidelli και ο έτερος διεκδικητής για τον τίτλο στην Moto2 την περασμένη σεζόν, αλλά ένας τραυματισμός του στέρησε την δυνατότητα να παλέψει μέχρι το τέλος. Επειδή όμως η μοίρα παίζει περίεργα παιχνίδια, για το 2018 θα είναι ο… team mate του μεγαλύτερου αντιπάλου του στην Moto2, του Franco Morbidelli.
Η ομάδα της EG 0.0 Marc VDS θα έχει στις τάξεις της λοιπόν δύο rookies και ένας εξ αυτών θα είναι ο γεννημένος πριν από 32 χρόνια Thomas Luthi. Ο έμπειρος αναβάτης ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία μόλις εννέα ετών με pocket bikes, κερδίζοντας τα πρωταθλήματα στην κατηγορία το 1999 και το 2000. Η πρώτη του εμφάνιση στα GP ήταν στην κατηγορία των δίχρονων τότε 125cc όπου τερμάτισε στην 26η θέση. Η πρώτη του νίκη στην κατηγορία ήρθε το 2005, υπό την καθοδήγηση του Andy Ibbott (του εκπαιδευτή από το California Superbike School), στο Le Mans και στις 6 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς εξασφάλισε από νωρίς το πρωτάθλημα των 125cc.
Το 2007 μεταπήδησε στην κατηγορία των –επίσης δίχρονων τότε- 250cc πάνω στην σέλα ενός Aprilia RSA 250 και χρειάστηκε να περιμένει μέχρι το 2008 για να πετύχει τον πρώτο του τερματισμό στο βάθρο των 250cc. Έκτοτε δεν είχε ιδιαίτερες επιτυχίες αλλά παρέμεινε στην ομάδα και την κατηγορία μέχρι το 2010 που άλλαξε σε Moto2. Το βιογραφικό του πάντως είναι πολύ πλούσιο, ενώ περιλαμβάνει και την θέση του αναβάτη εξέλιξης για το ΚΤΜ RC16 to 2016.

 

Takaaki Nakagami (LCR Honda Idemitsu)
Ο Ιάπωνας αναβάτης γεννήθηκε πριν από 26 χρόνια στην Chiba της Ιαπωνίας και ξεκίνησε να τρέχει στην κατηγορία GP125 στην πατρίδα του το 2005, όπου τερμάτισε 13ος στο πρωτάθλημα. Την επόμενη χρονιά όμως κέρδισε όλους τους αγώνες (!) και αναδείχθηκε ο νεότερος πρωταθλητής Ιαπωνίας στα GP125. Τότε ήταν που μπήκε στην Ακαδημία των MotoGP συμμετέχοντας στο ισπανικό πρωτάθλημα, όπου τερμάτισε στην 12η θέση. Τα αποτελέσματά του βελτιώθηκαν την επόμενη χρονιά, καθώς τερμάτισε στην έκτη θέση, ενώ πήρε και την πρώτη του συμμετοχή ως wild card στα 125cc του παγκοσμίου στον αγώνα της Valencia, όπου δεν κατάφερε δυστυχώς να τερματίσει. Αυτό όμως ήταν αρκετό για να του εξασφαλίσει μια θέση στο πρωτάθλημα της επόμενης χρονιάς. Το 2010 και ενώ είχε προσφορές για να μείνει στην κατηγορία, αποφάσισε να επιστρέψει στην Ιαπωνία και να συμμετάσχει στην κατηγορία ST600. Το 2011 επέστρεψε στα GP στην κατηγορία Moto2 με την ομάδα της Italtrans μέχρι το 2013, ενώ από το 2014 μέχρι και πέρσι ανήκε στο δυναμικό της Idemitsu Honda Team Asia. Φέτος θα είναι κάτω από την ίδια στέγη με τον Cal Crutchlow αλλά με το λογότυπο LCR Honda Idemitsu.

 

Xavier Simeon (Reale Anvitia Racing)
Ο 29 ετών Βέλγος αναβάτης έχει χριστεί κι αυτός νικητής στα GP, όταν πήρε την καρό σημαία το 2015 στο GP της Γερμανίας στην Moto2. Στο παλμαρές του έχει δύο τίτλους (Superstock 1000 το 2009 και European Superstock 600 το 2006) και είναι ο πρώτος Βέλγος αναβάτης (μετά τον Didier de Radigues το 1990) που ανέβηκε στο βάθρο με τον τερματισμό του το 2013 στην τρίτη θέση στο grand prix της Γαλλίας. Την ίδια χρονιά κατάφερε να πάρει και την πρώτη του pole position στην Γερμανία, ενώ δύο χρόνια αργότερα στην ίδια πίστα πήρε και την πρώτη του νίκη σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ετικέτες

Διώχνει τα MotoGP η Ταϊλάνδη! Δεν ανανέωσαν για 2027 – Ζητούν νέα διαπραγμάτευση

Θέλουν να συγκεντρώσουν τον προϋπολογισμό στην F1
Διώχνει τα MotoGP η Ταϊλάνδη! Δεν ανανέωσαν για 2027 – Ζητούν νέα διαπραγμάτευση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/3/2025

Από δύο ξεχωριστές πηγές μέσα στην Ταϊλάνδη και έπειτα με την επαλήθευση του ίδιου του προέδρου της πίστας Chang, κ. Newin Chidchob μας έρχεται η είδηση πως αμέσως μετά την επιτυχημένη διοργάνωση του πρώτου αγώνα της σεζόν που σημείωσε τεράστια προσέλευση, με 224.634 εισιτήρια, το υπουργείο αθλητισμού δεν ανανεώνει για την σεζόν του 2027.

Η συμφωνία που έχει το SAT (Sports Authority of Thailand) με την Dorna συνεχίζει να ισχύει και για την επόμενη σεζόν, όμως τώρα ήταν προγραμματισμένο να ολοκληρώσουν την συμφωνία τους για την επέκταση της συνεργασίας τους. Δυστυχώς αυτό το πλάνο ναυάγησε προς μεγάλη απογοήτευση του κ. Newin Chidchob καθώς τα MotoGP στήριζαν την ύπαρξη της πίστας ενώ παράλληλα η επέκταση του συμβολαίου θα ξεκινούσε να φέρνει ουσιαστικό κέρδος. Μέχρι σήμερα η επένδυση που είχε απαιτηθεί για να καλυφθούν οι προδιαγραφές των MotoGP αλλά και η έγκριση FIA grade 1 που έχει η πίστα για F1, ήταν τεράστια και έτρεχαν ακόμη οι μειώσεις της επένδυσης.

Τα οικονομικά μεγέθη που ο Newin λέει ότι αποφέρει ο αγώνας ζαλίζουν και ξεφεύγουν τόσο πολύ προς τα πάνω, που μοιάζει σαν μία προσπάθεια να πείσει τις αρχές για την συνέχιση του αγώνα, παρόλο που στην πράξη έχουν τον τρόπο να ελέγξουν την εγκυρότητα των αριθμών που δίνει στην δημοσιότητα. Από την στιγμή που τα νούμερα δεν διαψεύδονται, τότε μιλάμε για ένα αστρονομικό ποσό που από μόνο του καθιστά τεράστιο το λάθος να μην συνεχίσουν τα MotoGP στην Ταϊλάνδη.

Ο συνολικός τζίρος μαζί με τις δοκιμές για την πίστα Chang ξεπέρασε τα 5 δις Μπατ ή αλλιώς τα 141 εκατ. Ευρώ όταν η Dorna ζητά 14 εκατ. Ευρώ κάθε χρόνο από το υπουργείο τουρισμό για να φέρει τα MotoGP εκεί. Από αυτά τα 8,4 εκατ. Ευρώ εξασφαλίζονται από χορηγίες που σημαίνει ότι το κόστος για την κυβέρνηση της Ταϊλάνδης είναι εξαιρετικά μικρό, μπροστά στο συνολικό όφελος.

Πόσο μάλλον που τα στοιχεία που το ίδιο το SAT ανακοινώνει, κάνουν λόγο για 7.000 θέσεις εργασίας και μία πολύ σημαντική οικονομική επίδραση στην περιοχή που βρίσκεται σχεδόν έξι ώρες μακριά από την πρωτεύουσα.

Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, ένας γύρος των MotoGP στην Ισπανία με τα μισά εισιτήρια που συνήθως κόβονται εκεί αποφέρει συνολικά έως και 50 εκατ. Ευρώ στην περιοχή με τον αγώνα από μόνο του να δημιουργεί τζίρο 12 εκατ. Ευρώ και άλλο τόσο, περίπου 11 εκατ. Ευρώ σε έμμεσα οικονομικά οφέλη για την περιοχή. Το ποσό αυτό διπλασιάζεται και αγγίζει τα 50 εκατ. Ευρώ όταν υπολογίσει κανείς τις θέσεις εργασίας που δημιουργούνται στον τομέα των υπηρεσιών. Την ίδια στιγμή το κόστος που ζητά η Dorna από μία ισπανική πίστα είναι πολύ μικρότερο, περίπου 8 εκατ. Ευρώ.

Αν τώρα συγκρίνετε το ποσό που ζητά η Dorna από Ισπανική πίστα και το ποσό που εξασφαλίζει το υπουργείο τουρισμού της Ταϊλάνδης από χορηγίες για να φέρει τον αγώνα στην χώρα, θα δείτε ότι ταυτίζονται.

Το SAT προσπάθησε λοιπόν να πείσει την Dorna να δεχτεί μία μείωση στο κόστος των δικαιωμάτων ώστε να μην χρειαστεί να καταβάλει κάτι για τα MotoGP, όχι όμως από απληστία αλλά επειδή θέλει αυτά τα χρήματα -και πολλά περισσότερα- να τα δώσει προς την πορεία των διεργασιών που χρειάζονται για να αποκτήσει η Ταϊλάνδη τον δικό της αγώνα F1. Ουσιαστικά επιστρέφοντας αυτό το ποσό προς την ίδια κατεύθυνση.

Προφανώς αυτό αφήνει παγερά αδιάφορο τον Newin αλλά και όλους στο Buriram γιατί αν η Ταϊλάνδη πάρει την F1 δεν θα δώσει τον αγώνα σε αυτή την πίστα, τόσο μακριά από την πρωτεύουσα.

Αυτή την στιγμή λοιπόν η Ταϊλάνδη έχει χάσει τον αγώνα MotoGP από το 2027 και μετά.

Είναι σε διαπραγματεύσεις να τον κερδίσει και πάλι ζητώντας να καταβάλει ένα πολύ πιο μικρό ποσό. Αντίστοιχα η Dorna ζητούσε να αυξηθεί κιόλας, γιατί η Dorna δεν έχει μία τιμή για όλους αλλά την προσαρμόζει αντίστοιχα με την δυναμική της κάθε διοργάνωσης και βλέποντας ότι υπάρχει μεγάλο περιθώριο κέρδους, δεν σκοπεύει να διαπραγματευτεί για λιγότερα, αλλά για περισσότερα.

Επειδή είναι μία πίστα μακριά από εκείνες που μπορούμε εύκολα να επισκεφτούμε, μπορεί ο Έλληνας αναγνώστης να μην αντιμετωπίζει αυτές τις εξελίξεις με το ίδιο ενδιαφέρον με τους Ασιάτες καθώς είτε γίνει στην Ταϊλάνδη ο αγώνας, είτε στην Ινδία, το ίδιο αποτέλεσμα θα υπάρχει. Ωστόσο είναι καλό να γνωρίζει πώς λειτουργούν τα πράγματα και πόσο πραγματικά τον κοροϊδεύουν όλοι οι πολιτικοί που φωτογραφίζονται με χειραψίες με την Dorna και κάνουν λόγο για «συζητήσεις» για ελληνικό αγώνα MotoGP όταν στην πράξη δεν συμβαίνει απολύτως τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση και ούτε υπάρχει τρόπος να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα μίας τόσο μεγάλης επένδυσης που μόνο τα δικαιώματα για τον αγώνα, χωρίς την κατασκευή της πίστας, είναι ένα τεράστιο ποσό που η πρόβλεψη πώλησης εισιτηρίων μετά βίας το καλύπτει, πόσο μάλλον το διαχειριστικό κόστος των ημερών, πριν αρχίσει κανείς να υπολογίζει την απόσβεση της επένδυσης στην κατασκευή της ίδιας της πίστας. Κυρίως όμως ο Έλληνας αναγνώστης που θα γνωρίζει τις εξελίξεις, θα μπορεί να αντιληφθεί το ύψος των διαπραγματεύσεων αν όλα πάνε καλά και η Ταϊλάνδη κρατήσει τα MotoGP μετά το 2027. Τότε θα ξέρουμε αν το υπουργείο αθλητισμού της Ταϊλάνδης βάζει τα γυαλιά σε κάθε πολυφωτογραφημένο δικό μας μαϊντανό ή αν τελικά ανήκουν στην ίδια συνομοταξία.