Πιέζει ο Jack Miller την Ducati

Απαιτεί εργοστασιακή μοτοσυκλέτα για να μείνει
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/6/2019

Η μουσική ακόμα παίζει στα box της Ducati και της Pramac, όμως λείπει μια καρέκλα (στην προκειμένη περίπτωση σέλα…) και όταν σταματήσει η μουσική κάποιος αναβάτης δεν θα έχει κάπου να κάτσει. Η είδηση πως ο Alex Marquez (ο μικρός αδερφός του Marc Marquez) θα φύγει του χρόνου από την Moto2 και θα πάει στα MotoGP με μοτοσυκλέτα της Pramac, σε συνδυασμό με το γεγονός πως ακόμα δεν έχει αποφασιστεί αν θα μείνει ο Petrucci ή όχι, βάζουν σε ερωτηματικό και την παραμονή του Jack Miller. Αν μείνει ο Petrucci και έρθει ο Alex Marquez, τότε ο Αυστραλός θα χάσει τη θέση του. Μάλιστα σε πρόσφατες δηλώσεις του μετά από την προγραμματισμένη επίσκεψη στο εργοστάσιο της Ducati στην Bologna (όχι με σκοπό να συζητήσει για το συμβόλαιό του, αλλά για θέματα προετοιμασίας για τον αγώνα στη Βαρκελώνη όπως είπε ο ίδιος), είπε πως η αίσθηση που αποκόμισε από τους ανθρώπους της Ducati είναι πως έχουν επενδύσει πολλά πάνω στον Petrucci και θα υποστηρίξουν όσο μπορούν την επένδυσή τους. Σαν να μας λέει δηλαδή ότι είναι βέβαιος πως η Ducati έχει αποφασίσει να ανανεώσει το συμβόλαιο του Petrucci! Μάλιστα τονίζει πως μόνο αν κερδίσει τρεις αγώνες στη σειρά θα κάνει την Ducati να διώξει τον Petrucci και να πάρει τον Miller στην εργοστασιακή ομάδα. Ο Miller λέει πως είναι ευτυχισμένος στην Pramac και δεν έχει κάψα να πάει στην εργοστασιακή ομάδα, όμως για να υπογράψει συμβόλαιο για του χρόνου βάζει ως προϋπόθεση να έχει full-spec εργοστασιακή μοτοσυκλέτα! Με τον Bagnaia να μην το κουνάει από την Pramac για τουλάχιστον ένα χρόνο ακόμα και με δεδομένο όσα λέγονται για τον Alex Marquez, πραγματικά είναι δύσκολο να πεις αν ο Miller μπλοφάρει, ώστε αν χάσει τη θέση του σε μία από τις ομάδες της Ducati να λέει πως δεν τον διώξανε αλλά έφυγε. Η άλλη ερμηνεία είναι να θεωρεί ο Miller πως η υπόθεση του Alex Marquez είναι απλώς ένας μοχλός πίεσης προς εκείνον από την Ducati και να τους ανταποδίδει την πίεση ενόψει των συνομιλιών μεταξύ των manager. Το σίγουρο είναι πως όλα δείχνουν παραμονή του Petrucci για έναν ακόμα χρόνο με την κόκκινη ομάδα.    

 

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!