Πλάνο service των MotoGP!

Κάθε πότε θέλει αλλαγή… ο κινητήρας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

7/1/2019

Την χρονιά που μας πέρασε, έγιναν 18 αγώνες –αν και ήταν προγραμματισμένοι 19, αλλά οι πλημμύρες στο Silverstone δεν επέτρεψαν να πραγματοποιηθεί το βρετανικό grand prix- με τις μοτοσυκλέτες να πρέπει να είναι άριστα προετοιμασμένες. Όπως έχει υπολογισθεί, κάθε μία μοτοσυκλέτα διανύει περίπου 500 χιλιόμετρα μέσα σε ένα αγωνιστικό τριήμερο (Παρασκευή – Κυριακή) συνυπολογίζοντας τις ελεύθερες και χρονομετρημένες δοκιμές και φυσικά τον ίδιο τον αγώνα. Αυτό σημαίνει ότι μέσα στην χρονιά, αναβάτες και μοτοσυκλέτες διανύουν περίπου 9.000 με 10.000 χιλιόμετρα, δίχως να υπολογίζονται οι δοκιμές που κάνουν οι ομάδες στην αρχή και ενδιάμεσα της σεζόν. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσα πράγματα και πότε πρέπει να ελέγχονται και να αντικαθίστανται για να είναι οι μοτοσυκλέτες των MotoGP στην καλύτερη δυνατή κατάσταση και να παλέψουν οι αναβάτες τους για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα;
Η επίσημη ιστοσελίδα των MotoGP έδωσε στην δημοσιότητα μερικά ενδιαφέροντα στατιστικά και δεδομένα από την συντήρηση των αγωνιστικών πρωτοτύπων, για να πάρουμε μια ιδέα του πόσο οριακά σχεδιασμένες είναι οι μοτοσυκλέτες της κορυφαίας κατηγορίας των αγώνων.

Λάδια: Χρειάζονται αλλαγή κάθε 350km, πράγμα που σημαίνει ότι κατά την διάρκεια ενός αγωνιστικού τριημέρου γίνεται τουλάχιστον μία αλλαγή στα λάδια του κινητήρα.
Αλυσίδα τελικής μετάδοσης: Αλλάζεται κάθε 500km. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι οι αναβάτες τρέχουν σε κάθε αγώνα με καινούργια αλυσίδα.
Γρανάζια τελικής μετάδοσης: Σε αντίθεση με τις αλυσίδες, τα γρανάζια αλλάζονται κάθε 1.000 χιλιόμετρα, δηλαδή κάθε δεύτερο αγώνα. Εδώ δεν ισχύει ο κανόνας που ακολουθούμε εμείς οι… κοινοί θνητοί στις μοτοσυκλέτες παραγωγής (το ότι δηλαδή σε κάθε αλλαγή αλυσίδας αλλάζουμε και γρανάζια), καθώς η φθορά των δοντιών μετά από έναν αγώνα δεν είναι τόση που να δικαιολογεί την αντικατάστασή τους.
Δίσκοι συμπλέκτη και γρανάζια: Αλλάζονται κι αυτοί κάθε 1.000 χιλιόμετρα, ή αν κρίνει η ομάδα ότι χρειάζεται μπορεί να αλλαχθούν και μετά από μια δοκιμαστική εκκίνηση.


Δίσκοι φρένων carbon και τακάκια: Η υπόθεση φρένα εντάσσεται κι αυτή μέσα στις αντικαταστάσεις των 1.000 χιλιομέτρων (κάθε δεύτερο αγώνα δηλαδή), με την προϋπόθεση, όπως και στα υπόλοιπα εξαρτήματα, ότι είναι μέσα στα πλαίσια των ανοχών που έχει καθορίσει το εργοστάσιο μετά τον έλεγχο που γίνεται πριν από κάθε αγώνα.
Τροχοί: Οι τροχοί των MotoGP αλλάζονται κάθε 1.200km, διότι τα εξωτικά υλικά από τα οποία είναι φτιαγμένοι (π.χ. μαγνήσιο) είναι πιθανόν να παρουσιάσουν κόπωση σχετικά σύντομα.
Κινητήρες: Με δεδομένο ότι ο διαθέσιμος αριθμός κινητήρων που έχει ο κάθε αναβάτης για την σεζόν είναι συγκεκριμένος (εφτά οι εργοστασιακοί, εννιά οι αναβάτες με τα λεγόμενα "προνόμια"), χρειάζεται μια πολύ καλή διαχείριση από τις ομάδες και με την προϋπόθεση βέβαια ότι δεν θα αποσυρθεί κάποιος κινητήρας εξαιτίας ζημιάς από πτώση. Χοντρικά λοιπόν οι κινητήρες αποσύρονται όταν συμπληρώσουν 2.000 χιλιόμετρα (ή τρέξουν τέσσερις αγώνες).


Κλιπόν και σέλα/ουρά: Λόγω της καταπόνησης που δέχονται από το βάρος του αναβάτη και των δυνάμεων που ασκεί πάνω τους, τα κλιπόν και το μονοκόματο τμήμα της σέλας με την ουρά από carbon (καθώς δεν υπάρχει υποπλαίσιο), αντικαθίσταται κάθε 4.000 χιλιόμετρα ή πιο πρακτικά στο μέσον της σεζόν…


Πλαίσιο – ψαλίδι: Εκτός από τον κινητήρα, πρόκειται για δύο από τα πιο νευραλγικά τμήματα της μοτοσυκλέτας. Η αλλαγή τους γίνεται κάθε 4.500 χιλιόμετρα (μετά από οκτώ ή εννέα αγώνες δηλαδή).
 

Ετικέτες

MotoGP: Διχάζει η πρόταση για μια μοτοσυκλέτα ανά αναβάτη – Μπλόκο από την ΚΤΜ

Οι διοργανωτές θέλουν να καταργήσουν την εφεδρική μοτοσυκλέτα, οι κατασκευαστές δεν βρίσκουν ομοφωνία
ktm-motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/7/2026

Αφότου υπογράφτηκε η περίφημη Concorde Agreement μεταξύ των διοργανωτών του πρωταθλήματος, MotoGP Sports Entertainment Group (MGPSEG), και των κατασκευαστών, το υπόλοιπο της φετινής χρονιάς έχει πολλές ακόμη διαπραγματεύσεις για τα “ψιλά γράμματα” που πλαισιώνουν τη γενική συμφωνία.

Ένα σημείο που έχει αποδειχθεί προβληματικό είναι η πρόταση του MGPSEG για κατάργηση των εφεδρικών μοτοσυκλετών που έχουν στη διάθεσή τους οι αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας.

Στην πιο πρόσφατη συνεδρίαση της ένωσης κατασκευαστών (MSMA) του MotoGP η πρόταση αυτή δεν προχώρησε λόγω άρνησης της ΚΤΜ να συμφωνήσει, με ιταλικά μέσα να αναφέρουν πως είναι η μόνη μεταξύ των κατασκευαστών που διαφωνεί και μάλιστα έχει πάρει τη θέση των ιδιωτικών-δορυφορικών ομάδων που επίσης δεν βλέπουν όφελος στο σκεπτικό αυτό.

Ο team manager της Ducati, Davide Tardozzi, τοποθετήθηκε επί της πρότασης αποκαλύπτοντας πως οι κατασκευαστές έχουν φτάσει σε μια αρχική συμφωνία που προβλέπει μια μόνο μοτοσυκλέτα για τις ελεύθερες και κατατακτήριες δοκιμές, αλλά δύο για τους αγώνες (Sprint και κυριακάτικο) ώστε να διατηρηθεί ο flag-to-flag χαρακτήρας του αθλήματος, δηλαδή η συνεχής ροή του αγώνα ακόμη και όταν αλλάζει ο καιρός, επιτρέποντας στους αναβάτες να μεταπηδούν σε μοτοσυκλέτα με διαφορετικά λάστιχα.

Προφανώς αυτή είναι η αντιπρόταση των ομάδων και κατασκευαστών που δεν κατάφερε να φτάσει σε ομοφωνία λόγω της αντίρρησης της ΚΤΜ.

Η βασική απορία μας εστιάζει στο νόημα της μίας και μοναδικής μοτοσυκλέτας για κάθε αναβάτη. Ακούγεται περίεργο ένα μέτρο που θα σήμαινε πως κάθε πτώση, ακόμη και στις ελεύθερες δοκιμές, μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική για τον αναβάτη και αυτό το αντιλαμβάνεται καλά και ο – πρώην αγωνιζόμενος – Tardozzi:

"Όπως συμβαίνει με όλες τις αλλαγές, υπάρχουν ρίσκα και πλεονεκτήματα. Είναι αλήθεια πως μια πτώση στο qualifying θα σήμαινε εκκίνηση από τη 12η θέση, αλλά αυτό θα είναι μέρος του νέου παιχνιδιού. Το σύστημα flag-to-flag θα παραμείνει σίγουρα, όπως και οι δύο μοτοσυκλέτες σε sprint και πλήρη αγώνα. Θυμάμαι μια φανταστική εμφάνιση του Marquez στη Moto2, όπου ξεκίνησε τελευταίος στη Valencia και τερμάτισε πρώτος. Μπορεί να είναι δύσκολο να κάνει κανείς κάτι τέτοιο στο MotoGP, αλλά κάθε κατάσταση έχει τα θετικά και τα αρνητικά της. Νομίζω πως πρέπει να αντιληφθούμε πώς αυτός ο νέος κανονισμός θα επηρεάσει κάποιες καταστάσεις και πώς θα ωφελήσει άλλες."

Πίσω απ’ όλα ωστόσο υπάρχει και μια άλλη σκέψη, ανομολόγητη σε αυτή τη φάση. Θα μπορούσε το μπλόκο της ΚΤΜ στη συμφωνία να συνδέεται με την προ ημερών άρνηση της MSMA να εγκρίνει το άνοιγμα των κινητήρων των Αυστριακών για να εντοπιστεί η τεχνική αδυναμία που έχει προκαλέσει αρκετές εγκαταλείψεις και ένα τρομακτικό ατύχημα στη Βαρκελώνη; Ακούγεται λίγο ανώριμη ως σκέψη, αλλά στα πλαίσια μιας διαπραγμάτευσης ο χρονικός παράγοντας είναι πολύ σημαντικός: στη βράση κολλάει το σίδερο.

Ετικέτες