Οι αγωνιστικές μοτοσυκλέτες των MotoGP είναι αρκετά απλές ως κατασκευές και έχουν σχεδόν όλες τους την ίδια αρχιτεκτονική με τις supersport και superbike που οδηγούμε κι εμείς στο δρόμο. Ένας κινητήρας, ένα πλαίσιο, ένα τηλεσκοπικό πιρούνι εμπρός και ένα διπλό ψαλίδι με ανάρτηση μονού αμορτισέρ με μοχλικό. Μπορεί τα ελαστικά και η ποιότητα των εξαρτημάτων τους να είναι διαστημικά ανώτερη από τις μοτοσυκλέτες παραγωγής, αλλά αυτό δεν δικαιολογεί τις τεράστιες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι νέοι αναβάτες που μεταπηδούν από την Moto2 στα MotoGP. Η συνέντευξη του Brad Binder αμέσως μετά την πρώτη ημέρα δοκιμών με μια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα των MotoGP ήταν άκρως κατατοπιστική και έχει μεγάλο ενδιαφέρον για να κατανοήσουμε πως ακόμα και οι πιο έμπειροι και ταλαντούχοι αναβάτες του κόσμου έχουν τα ίδια προβλήματα με εμάς, όταν καβαλάνε μοτοσυκλέτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά και δυνατότητες. Υπάρχουν πολλές σχολές για να σου μάθουν να οδηγάς σωστά και γρήγορα μια μοτοσυκλέτα στο δρόμο ή την πίστα, όμως ελάχιστες φορές μπαίνουν σε λεπτομέρειες που αφορούν τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να οδηγάς μοτοσυκλέτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά απόδοσης.
Όταν ο Dovizioso λέει πως έκατσε πίσω από τον Marquez για να δει τί γραμμή παίρνει στο sector 2 της πίστας της Αυστρίας και όταν ο Marquez λέει πως έκατσε πίσω από τον Dovisiozo για να δει τί γραμμές παίρνει στο Mugello, καταλαβαίνουμε πως ακόμα και οι καλύτεροι αναβάτες του κόσμου “ψάχνονται” συνεχώς για να βρουν τον ιδανικό τρόπο οδήγησης, ο οποίος μάλιστα μπορεί να αλλάξει εντελώς την επόμενη χρονιά, αν βελτιωθεί η πρόσφυση των ελαστικών ή χαλάσει η πίστα σε κάποιο σημείο της κ.τ.λ. Κι ενώ αυτοί οι κορυφαίοι αναβάτες του κόσμου γνωρίζουν τη θεωρία οδήγησης μιας MotoGP καλύτερα από τον καθένα μας, εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν δυσκολίες όταν έρθει η ώρα να την κάνουν πράξη. Αυτό ακριβώς ομολογεί και ο Brad Binder μετά την πρώτη εμπειρία που είχε με την εργοστασιακή KTM RC16: “Όταν εξοικειώθηκα με την μοτοσυκλέτα πήγαινα όλο και πιο γρήγορα, όμως τότε άρχισα να την οδηγάω σαν να είναι Moto2 και αυτό με δυσκόλεψε να βελτιωθώ.” Γιατί λέει πως αν οδηγήσεις μια MotoGP όπως θα οδηγούσες μια Moto2 δεν μπορείς να καταβάσεις χρόνο; Την απάντηση την έδωσε ο ίδιος στον εαυτό του όταν ζήτησε από τον Dani Pedrosa να μπουν μαζί στην πίστα και να ακολουθήσει από πίσω των έμπειρο ισπανό. “Έκανα τον ταχύτερο χρόνο μου πίσω από τον Dani. Όλη η διαφορά είναι στις γραμμές και στο πόσο γρήγορα σηκώνεις όρθια τη μοτοσυκλέτα στις εξόδους. Αν δεις τα στοιχεία της τηλεμετρίας του Pol Espargaro θα τρελαθείς. Νομίζεις πως με τα Moto2 έχεις περισσότερη ώρα τέρμα ανοιχτό το γκάζι, όμως στην πραγματικότητα είναι ακριβώς το αντίθετο! Στα MotoGP χρησιμοποιείς πολύ περισσότερο το γκάζι. Γι΄αυτό ήταν πολύ δύσκολο να το δουλέψω μέσα στο μυαλό μου και να το εφαρμόσω στην πράξη. Έτσι έφτανα σε ένα σημείο που έπιανα ταβάνι και δεν μπορούσα να βελτιώσω τους χρόνους μου διότι αυθόρμητα οδηγούσα την μοτοσυκλέτα σαν Moto2, έχοντας την περισσότερη ώρα πλαγιασμένη, κάνοντας περισσότερα μέτρα μέσα στην πίστα και μειώνοντας τον χρόνο που είχα τέρμα ανοιχτό το γκάζι.”
Βλέπουμε δηλαδή πως προσαρμογή στις διαφορετικές απαιτήσεις κάθε μοτοσυκλέτας δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση, ούτε για αναβάτες του παγκοσμίου πρωταθλήματος των GP. Όπως συμπέρανε ο Brad Binder κλείνοντας τη συνέντευξή του: “Ο τρόπος που ο Pol Espargaro ανοίγει το γκάζι και ο τρόπος του κρατάει το γκάζι πλαγιασμένος είναι εξωπραγματικός. Έχω πολλά να μάθω. Ακόμα και το γεγονός πως σε κάθε γύρο είσαι δύο δευτερόλεπτα πιο γρήγορος απ’ ότι έχει συνηθίσει το σώμα σου στη Moto2, σημαίνει πως πρέπει να δουλέψω ακόμα περισσότερο στη φυσική κατάσταση, παρ’ ότι σήμερα δεν είχα τόσο πρόβλημα όσο περίμενα… βέβαια ίσως αυτό έχει να κάνει με το γεγονός πως οδηγούσα αργά.”
MotoGP: Πώς διαμορφώνεται η σύνθεση αναβατών στο πρωτάθλημα του 2027
Η σχάρα εκκίνησης του νέου πρωταθλήματος σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε ως σήμερα
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
23/6/2026
Τη 18η μέρα του Ιουνίου 2026 υπογράφτηκε επιτέλους η πολύπαθη Concorde Agreement, η συμφωνία μεταξύ διοργανωτών και κατασκευαστών MotoGP για τη συνέχεια του πρωταθλήματος από το 2027 ως και το 2031. Πρόκειται για μια συμφωνία που έπρεπε κανονικά να έχει οριστικοποιηθεί πριν τελειώσει η περσινή σεζόν, ωστόσο η νέα ιδιοκτησία του πρωταθλήματος, Liberty Media, έχει πολλές αλλαγές στα υπόψη της και φυσικά κάπου εκεί άρχισαν οι τριβές με εργοστάσια και ομάδες που οδήγησαν σε τόσο μεγάλη καθυστέρηση.
Από τη στιγμή πάντως που το άμεσο μέλλον του MotoGP μπήκε σε ράγες για τα επόμενα πέντε χρόνια, το θέμα που θα απασχολήσει την επικαιρότητα θα είναι δίχως άλλο οι μεταγραφές. Ενόψει μιας νέας εποχής για το πρωτάθλημα, με καινούργιες μοτοσυκλέτες 850cc και αρκετά αλλαγμένους τεχνικούς κανονισμούς, τα περισσότερα συμβόλαια των αναβατών λήγουν φέτος και πλέον διαμορφώνεται ένα εντελώς διαφορετικό τοπίο για τη σχάρα εκκίνησης της επόμενης χρονιάς.
Ως αρχή μιας νέας εποχής έχει ήδη αρκετές ιδιαιτερότητες και μια από αυτές είναι πως δεν θα υπάρχουν “περσινές” μοτοσυκλέτες, άρα λογικά στην αφετηρία όλοι οι αναβάτες θα έχουν ίδιες ολοκαίνουργιες εργοστασιακές. Είναι άλλωστε προς το συμφέρον των εργοστασίων να μαζέψουν όσα περισσότερα δεδομένα μπορούν, άρα θέλουν όλους τους αναβάτες τους να μετέχουν στη διαδικασία αυτή, με μόνη ενδεχόμενη διαφορά για τους εργοστασιακούς να είναι η προτεραιότητα με την οποία θα υποδέχονται αναβαθμίσεις στις μοτοσυκλέτες τους.
Ήδη γνωρίζουμε μια σειρά μετακινήσεων πρωτοκλασάτων αναβατών από το ένα εργοστάσιο στο άλλο, ωστόσο τίποτε από αυτά δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη επίσημα, προφανώς γιατί όλοι περίμεναν τη μεγάλη συμφωνία πριν προχωρήσουν σε εξαγγελίες.
Η ανανέωση του Marc Marquez για άλλα δύο χρόνια (2027-2028) με την εργοστασιακή Ducati είναι η πρώτη είδηση που ανακοινώθηκε μετά τη συμφωνία, ενώ είχε προηγηθεί η ανανέωση του Marco Bezzecchi με την Aprilia. Πέραν αυτών των δύο, σίγουροι με συμβόλαια για του χρόνου είναι ακόμη οι Diogo Moreira, Johann Zarco και Toprak Razgatlioglu, ενώ όλοι οι υπόλοιποι αναβάτες είναι στον αέρα, αν και για πολλούς οι επόμενοι προορισμοί τους είναι λίγο-πολύ γνωστοί, απλά όχι ακόμη επισημοποιημένοι.
Ας δούμε πώς διαμορφώνεται το νέο πρωτάθλημα MotoGP του 2027 με βάση όσα γνωρίζουμε ως σήμερα.
Aprilia
Ο Marco Bezzecchi ήταν ο πρώτος που υπέγραψε ανανέωση συμβολαίου φέτος με άγνωστη, αλλά πάντως πολυετή, διάρκεια. Δίπλα του αναμένεται να έρθει ο καλός του φίλος Pecco Bagnaia από τη Ducati.
Στην Trackhouse ωστόσο όλα φαίνεται πως θα αλλάξουν, καθώς η Aprilia θέλει να προμοτάρει μια 100% ιταλική σύνθεση, γεγονός που σημαίνει αποχαιρετισμό και των δύο φετινών αναβατών της. Για τον Ai Ogura βέβαια αυτό δεν σημαίνει και πολλά, καθώς ο Ιάπωνας έχει ήδη χαιρετήσει για μια θέση στην εργοστασιακή Yamaha, μα φαίνεται πως αποχαιρετά και ο Raul Fernandez.
Με τα σημερινά δεδομένα, οι δύο αναβάτες που εκτιμάται πως θα έρθουν είναι οι Enea Bastianini από την Tech3 KTM και Luca Marini από τη Honda HRC.
Ducati
Η πρωταθλήτρια του 2025 θα έχει σίγουρα τον πρωταθλητή Marc Marquez και δίπλα του θεωρείται βέβαιη η άφιξη του Pedro Acosta από την ΚΤΜ.
Όσο για τις δορυφορικές της ομάδες, αμφότερες αναμένονται να έχουν ολοκαίνουργιες συνθέσεις από του χρόνου.
Η VR46 θα υποδεχτεί τον Fermin Aldeguer σε μια “εσωτερική” μετακίνηση από τη Gresini και δίπλα του αναμένεται να έρθει ο Nicolo Bulega από το WSBK, με τις ευχές και προτροπές της Ducati Corse έχοντας ήδη αναλάβει ρόλο αναβάτη εξέλιξης της νέας Desmosedici με τα Pirelli.
Η δε Gresini είναι ίσως το μεγαλύτερο μυστήριο αυτή τη στιγμή, καθώς αναμένεται να χάσει και τους δύο αναβάτες της, με τις φήμες να φέρνουν τον Joan Mir από τη Honda και τον Daniel Holgado από τη Moto2 στις σέλες των Ducati της.
Ακούγονται δε και φήμες για διακοπή της σχέσης της Gresini με τη Ducati (κάτι που θα εξηγούσε καλύτερα και την οριζόντια μετακίνηση του Aldeguer), με κάποιες εκ των φωνών να μιλούν για επανασύνδεση με τη Honda.
Honda
Μετά από μια σειρά δύσκολων ετών, φέτος η Honda δείχνει να ξαναβρίσκει τον δρόμο της, χωρίς ωστόσο να έχει ακόμη φτάσει σε ένα επίπεδο σταθερής διεκδίκησης βάθρων. Για του χρόνου όμως έχει ήδη φροντίσει να επενδύσει σε πολύ δυνατούς αναβάτες, καθώς η μια σέλα της εργοστασιακής ομάδας είναι καπαρωμένη από τον Fabio Quartararo.
Η δεύτερη έχει πολλά ερωτηματικά, με το φαβορί να δείχνει αυτή τη στιγμή ο David Alonso από τη Moto2, ο αναβάτης που χάρισε στη CFMOTO τον τίτλο της Moto3 το 2024, για δύο ταυτόχρονες παγκόσμιες πρωτιές: το πρώτο πρωτάθλημα GP για κινέζικο εργοστάσιο (έστω κι αν μόνο τα αυτοκόλλητα είναι κινέζικα πάνω στην ΚΤΜ RC250GP της CFMOTO Aspar Team) και ο πρώτος τίτλος για Κολομβιανό αναβάτη.
Στην LCR, από την άλλη, οι Diogo Moreira και Johann Zarco δεν έχουν κανένα λόγο να ανησυχούν. Αν κάτι θα μπορούσε να αλλάξει εδώ είναι κάποιες φημολογούμενες (και εντελώς ανεπιβεβαίωτες) συζητήσεις εντός HRC για να δώσουν την εργοστασιακή σέλα στον Moreira που εντυπωσιάζει φέτος ως rookie, αντί του Alonso που θα μπορούσε (σε ένα υποθετικό σενάριο) να πάει αντ’ αυτού στην LCR με εγγυημένο συμβόλαιο HRC.
Alex Marquez (αριστερά) και Pedro Acosta (δεξιά) θα ανταλλάξουν μοτοσυκλέτες, στην ΚΤΜ ο πρώτος, στη Ducati ο δεύτερος
ΚΤΜ
Παρά τις φήμες και τους φόβους για αποχώρηση της ΚΤΜ από το πρωτάθλημα μετά την οικονομική της κρίση και την αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος, οι Αυστριακοί επιβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους με το MotoGP υπογράφοντας τη νέα πενταετή σύμβαση.
Η εργοστασιακή της ομάδα ωστόσο θα αλλάξει ριζικά του χρόνου, με νέο δίδυμο τους Alex Marquez και Fabio Di Giannantonio.
Όσο για την Tech3, εκεί τα δεδομένα είναι πολύ πιο ρευστά και τίποτε δεν έχει την ίδια βεβαιότητα όπως στην εργοστασιακή Red Bull KTM Factory Racing. Η ομάδα του Guenther Steiner σίγουρα θα χωρίσει με τον Enea Bastianini, ενώ ενδέχεται να διατηρήσει τον Maverick Vinales στους κόλπους της. Άρα τουλάχιστον ένας ακόμη αναβάτης πιθανώς θα έρθει εδώ, με δύο ονόματα από τη Moto2 να ακούγονται πολύ έντονα: Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος της Moto2 αυτή τη στιγμή) και Senna Agius.
Ωστόσο τα δεδομένα για την ομάδα αυτή είναι πολύ περίπλοκα, καθώς υπάρχει ακόμη ο Brad Binder που θα περισσέψει από την εργοστασιακή και ο οποίος χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης στο Mattighofen, καθώς και ο Raul Fernandez που φαίνεται πως περισσεύει από την Trackhouse – αν και ο Ισπανός έχει παρελθόν με την ΚΤΜ και δη όχι πολύ θετικό, έχοντας περάσει έναν δύσκολο χρόνο με την Tech3 το 2022, σε μια εποχή πάντως που τόσο η ΚΤΜ όσο και η Tech3 είχαν άλλους ιδιοκτήτες.
Yamaha
Η εργοστασιακή ομάδα της Yamaha θα αλλάξει 100% το 2027 και η σύνθεσή της είναι ήδη γνωστή: Jorge Martin και Ai Ogura.
Το ερώτημα είναι τι γίνεται με την Pramac και πιο συγκεκριμένα με τον Jack Miller, μιας και ο Toprak Razgatlioglu είναι σίγουρος για την επόμενη χρονιά.
Με τον Αυστραλό να χαιρετά πιθανότατα το MotoGP, ο αναβάτης που ακούγεται πως θα έρθει στη θέση του προέρχεται από τη Moto2 και είναι ο Izan Guevara.
Τα παραπάνω συνιστούν τα επικρατέστερα σενάρια της επόμενης χρονιάς, χωρίς ποτέ να μπορούμε να αποκλείσουμε μερικές εκπλήξεις. Σε πρώτη φάση παρατηρούμε ότι μερικά ονόματα φαίνονται να περισσεύουν, όπως οι Alex Rins, Jack Miller και Franco Morbidelli. Ο πρώτος μάλιστα έχει ήδη αποκαλύψει ότι η Yamaha τον έχει ενημερώσει πως δεν θα τον κρατήσει του χρόνου και όλα δείχνουν πως ο έμπειρος Ισπανός θα βρεθεί εκτός MotoGP το 2027, όπως και οι δύο προαναφερθέντες. Και οι τρεις αυτοί αναβάτες έχουν ήδη συνδεθεί με φημολογούμενες προτάσεις από το WSBK.
Ρόστερ MotoGP 2027
(με ερωτηματικό όσοι δεν έχουν ανακοινωθεί επίσημα)
