Π.Π. MotoGP 2019, Jerez: Επιστροφή Marquez στην κορυφή

Μεγάλο το βαθμολογικό ενδιαφέρον
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/5/2019

Ο πρώτος αγώνας επί ευρωπαϊκού εδάφους δεν θα μπορούσε να είναι κάτι λιγότερο από συναρπαστικός και να συνοδεύεται από μεγάλες προσδοκίες, μιας και η μέχρι στιγμής εξέλιξη του πρωταθλήματος έχει δημιουργήσει τις ιδανικές συνθήκες για έντονο συναγωνισμό.
Οι δοκιμές της Παρασκευής και του Σαββάτου επεφύλαξαν ανάμεικτα συναισθήματα για την Yamaha, ενώ στο warm up τα Honda έδειξαν συνέπεια στον δυνατό ρυθμό που είχαν το προηγούμενο διήμερο. Η μεγάλη έκπληξη φυσικά ήταν η pole position της Quartararo, με τα δύο δορυφορικά Yamaha να δείχνουν σε καλύτερη κατάσταση από τα εργοστασιακά της Monster Energy Yamaha. Από την άλλη, ο βασικός παράγοντας που θα καθόριζε το αποτέλεσμα ήταν τα ελαστικά, με την καινούργια άσφαλτο της πίστας να αλλάζει σημαντικά τα δεδομένα.
Με το σβήσιμο των φώτων ο Marquez εκσφενδονίστηκε μπροστά και τρία Yamaha (Quartararο, Morbideli και Vinales) να τον καταδιώκουν, ενώ και ο Rossi κατάφερε να κερδίσει δύο θέσεις, ανεβαίνοντας στην ενδέκατη από την 13η που ξεκίνησε. Η πίεση του Morbideli στον Marquez είχε ως αποτέλεσμα να γραφτούν γρήγοροι από την αρχή, ενώ από την άλλη μεριά το καλύτερο Ducati ήταν αυτό του Dovizioso στην πέμπτη θέση. Ο Rins με το Suzuki έκανε επίσης μια καλή εκκίνηση και βρέθηκε στην έκτη θέση από τους πρώτους γύρους, δείχνοντας μια αρκετά επιθετική διάθεση. Ενδεικτικό μάλιστα ήταν και το ρεκόρ πίστας που κατάφερε νωρίς ο αναβάτης της Suzuki, στο κυνήγι του Ducati το οποίο κατάφερε να το περάσει.


Το γκρουπ των πρώτων αναβατών δεν άργησε ιδιαίτερα να κάνει μια μικρή διαφορά, ενώ πιο πίσω ο Rossi είχε κολλήσει στην δέκατη θέση, πίσω από τον Miller που εκμεταλλευόταν την μεγαλύτερη δύναμη της μοτοσυκλέτας του συγκριτικά με το Μ1 του Γιατρού. Μπροστά, όσο εξελισσόταν ο αγώνας, ο Marquez άρχιζε να χτίζει σιγά-σιγά μια διαφορά από τους διώκτες του, καθώς μέσα σε έναν γύρο κατάφερε σχεδόν να διπλασιάσει την απόστασή του από τον Morbideli. Μοιραία το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στην μάχη της δεύτερης θέσης ανάμεσα στα τρία Yamaha, ενώ και ο διαρκώς αυξανόμενος ρυθμός του Rins, έβαλε και τον Ισπανό στο παιχνίδι του βάθρου.
Στη μέση του αγώνα, εκεί που αρχίζουν τα ελαστικά να παίζουν μεγαλύτερο ρόλο, ήρθε η καταστροφή για τον Quartararo, τον οποίο πρόδωσε η μοτοσυκλέτα του και τον ανάγκασε σε εγκατάλειψη (ξεσπώντας σε κλάματα μέσα στο box του), με τον Rins να βρίσκεται αυτός στην δεύτερη θέση, αφού προηγουμένως είχε περάσει τον Morbideli. Ο Marquez εν τω μεταξύ άρχισε να απομακρύνεται ακόμη περισσότερο, ενώ ο Dovizioso που ήθελε την μεγαλύτερη δυνατή συγκομιδή βαθμών, μπήκε κι αυτός στο κυνήγια ενός τερματισμού στο βάθρο, με τον Petrucci να προσπαθεί κι αυτός να ακολουθήσει τον ρυθμό του team mate του στην Ducati.


Επτά γύρους πριν το τέλος, δημιουργήθηκε μια ακόμη ωραία μάχη ανάμεσα σε Rossi και Miller με τον Ιταλό να περνάει με μια ωραία κίνηση, σε αντίθεση με τον Jorge Lorenzo που για άλλη μια φορά είχε κακή επίδοση, καθώς έδινε μάχες για τις τελευταίες θέσεις που δίνουν βαθμό. Ο Rossi δεν περιορίστηκε εκεί, αφού μετά από έναν γύρο πέρασε και τον Crutchlow ανεβαίνοντας στην έκτη θέση. Ομοίως και ο Aleix Espargaro με την Aprilia περίμενε το τέλος του αγώνα για να ανακάμψει, με στόχο να μπει στην δεκάδα.


Η πτώση της καρό σημαίας βρήκε τελικά νικητή –ως αναμενόταν- τον Marc Marquez, τον Rins δεύτερο, ενώ στο τρίτο σκαλί του βάθρου ανέβηκε ο Vinales, καθώς δεν υπέκυψε στην ασφυκτική πίεση του Dovizioso στους δύο τελευταίους γύρους. Με τα συγκεκριμένα αποτελέσματα, το πρωτάθλημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον, αφού οι διαφορές στην βαθμολογία παραμένουν εξαιρετικά μικρές και αναμένουμε με μεγάλη αγωνία την συνέχεια επί ευρωπαϊκού εδάφους.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.