Π.Π. MotoGP 2019, Jerez: Επιστροφή Marquez στην κορυφή

Μεγάλο το βαθμολογικό ενδιαφέρον
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/5/2019

Ο πρώτος αγώνας επί ευρωπαϊκού εδάφους δεν θα μπορούσε να είναι κάτι λιγότερο από συναρπαστικός και να συνοδεύεται από μεγάλες προσδοκίες, μιας και η μέχρι στιγμής εξέλιξη του πρωταθλήματος έχει δημιουργήσει τις ιδανικές συνθήκες για έντονο συναγωνισμό.
Οι δοκιμές της Παρασκευής και του Σαββάτου επεφύλαξαν ανάμεικτα συναισθήματα για την Yamaha, ενώ στο warm up τα Honda έδειξαν συνέπεια στον δυνατό ρυθμό που είχαν το προηγούμενο διήμερο. Η μεγάλη έκπληξη φυσικά ήταν η pole position της Quartararo, με τα δύο δορυφορικά Yamaha να δείχνουν σε καλύτερη κατάσταση από τα εργοστασιακά της Monster Energy Yamaha. Από την άλλη, ο βασικός παράγοντας που θα καθόριζε το αποτέλεσμα ήταν τα ελαστικά, με την καινούργια άσφαλτο της πίστας να αλλάζει σημαντικά τα δεδομένα.
Με το σβήσιμο των φώτων ο Marquez εκσφενδονίστηκε μπροστά και τρία Yamaha (Quartararο, Morbideli και Vinales) να τον καταδιώκουν, ενώ και ο Rossi κατάφερε να κερδίσει δύο θέσεις, ανεβαίνοντας στην ενδέκατη από την 13η που ξεκίνησε. Η πίεση του Morbideli στον Marquez είχε ως αποτέλεσμα να γραφτούν γρήγοροι από την αρχή, ενώ από την άλλη μεριά το καλύτερο Ducati ήταν αυτό του Dovizioso στην πέμπτη θέση. Ο Rins με το Suzuki έκανε επίσης μια καλή εκκίνηση και βρέθηκε στην έκτη θέση από τους πρώτους γύρους, δείχνοντας μια αρκετά επιθετική διάθεση. Ενδεικτικό μάλιστα ήταν και το ρεκόρ πίστας που κατάφερε νωρίς ο αναβάτης της Suzuki, στο κυνήγι του Ducati το οποίο κατάφερε να το περάσει.


Το γκρουπ των πρώτων αναβατών δεν άργησε ιδιαίτερα να κάνει μια μικρή διαφορά, ενώ πιο πίσω ο Rossi είχε κολλήσει στην δέκατη θέση, πίσω από τον Miller που εκμεταλλευόταν την μεγαλύτερη δύναμη της μοτοσυκλέτας του συγκριτικά με το Μ1 του Γιατρού. Μπροστά, όσο εξελισσόταν ο αγώνας, ο Marquez άρχιζε να χτίζει σιγά-σιγά μια διαφορά από τους διώκτες του, καθώς μέσα σε έναν γύρο κατάφερε σχεδόν να διπλασιάσει την απόστασή του από τον Morbideli. Μοιραία το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στην μάχη της δεύτερης θέσης ανάμεσα στα τρία Yamaha, ενώ και ο διαρκώς αυξανόμενος ρυθμός του Rins, έβαλε και τον Ισπανό στο παιχνίδι του βάθρου.
Στη μέση του αγώνα, εκεί που αρχίζουν τα ελαστικά να παίζουν μεγαλύτερο ρόλο, ήρθε η καταστροφή για τον Quartararo, τον οποίο πρόδωσε η μοτοσυκλέτα του και τον ανάγκασε σε εγκατάλειψη (ξεσπώντας σε κλάματα μέσα στο box του), με τον Rins να βρίσκεται αυτός στην δεύτερη θέση, αφού προηγουμένως είχε περάσει τον Morbideli. Ο Marquez εν τω μεταξύ άρχισε να απομακρύνεται ακόμη περισσότερο, ενώ ο Dovizioso που ήθελε την μεγαλύτερη δυνατή συγκομιδή βαθμών, μπήκε κι αυτός στο κυνήγια ενός τερματισμού στο βάθρο, με τον Petrucci να προσπαθεί κι αυτός να ακολουθήσει τον ρυθμό του team mate του στην Ducati.


Επτά γύρους πριν το τέλος, δημιουργήθηκε μια ακόμη ωραία μάχη ανάμεσα σε Rossi και Miller με τον Ιταλό να περνάει με μια ωραία κίνηση, σε αντίθεση με τον Jorge Lorenzo που για άλλη μια φορά είχε κακή επίδοση, καθώς έδινε μάχες για τις τελευταίες θέσεις που δίνουν βαθμό. Ο Rossi δεν περιορίστηκε εκεί, αφού μετά από έναν γύρο πέρασε και τον Crutchlow ανεβαίνοντας στην έκτη θέση. Ομοίως και ο Aleix Espargaro με την Aprilia περίμενε το τέλος του αγώνα για να ανακάμψει, με στόχο να μπει στην δεκάδα.


Η πτώση της καρό σημαίας βρήκε τελικά νικητή –ως αναμενόταν- τον Marc Marquez, τον Rins δεύτερο, ενώ στο τρίτο σκαλί του βάθρου ανέβηκε ο Vinales, καθώς δεν υπέκυψε στην ασφυκτική πίεση του Dovizioso στους δύο τελευταίους γύρους. Με τα συγκεκριμένα αποτελέσματα, το πρωτάθλημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον, αφού οι διαφορές στην βαθμολογία παραμένουν εξαιρετικά μικρές και αναμένουμε με μεγάλη αγωνία την συνέχεια επί ευρωπαϊκού εδάφους.

Ετικέτες

Concorde Agreement: Η συμφωνία που έχει μπλοκάρει το MotoGP – Οι διοργανωτές ζητούν πολλά, δεν δίνουν τίποτα

Αυτός είναι ο βασικός λόγος που δεν έχει ανακοινωθεί καμιά μεταγραφή ακόμη
liberty media
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/4/2026

Η συμφωνία που είναι γνωστή ως Concorde Agreement ουσιαστικά αφορά στα συμβόλαια συμμετοχής των κατασκευαστών στο πρωτάθλημα MotoGP για την πενταετία από το 2027 ως και το 2031, καθώς τα τρέχοντα έχουν διάρκεια ως το τέλος της φετινής σεζόν. Δανείζεται το όνομά της από τον χώρο της Formula 1, το έτερο τέκνο της αμερικανικής Liberty Media που εσχάτως έχει βαλθεί να αλλάξει το MotoGP σε μια ανάλογη λογική.

Αυτή η συμφωνία θα έπρεπε κανονικά να έχει υπογραφεί από την αρχή της φετινής σεζόν, ωστόσο από την πρώτη στιγμή ήταν σαφές πως μεταξύ των δύο πλευρών υπήρχε ένα μεγάλο χάσμα. Από την πλευρά της διοργάνωσης βρίσκεται η Liberty Media και η MotoGP Sports Entertainment Group (MGPSEG, πρώην Dorna), ενώ απέναντί τους βρίσκεται η Ένωση Κατασκευαστών (MSMA) και η Ένωση Αγωνιστικών Ομάδων (IRTA).

Η αρχική αποτυχία συμφωνίας οδήγησε σε νέα συνάντηση στα τέλη του Μαρτίου, στο περιθώριο του τρίτου αγώνα MotoGP της σεζόν στις ΗΠΑ, η οποία επίσης απέβη άκαρπη. Στο μεταξύ έχουν γίνει γνωστές αρκετές πρωτοκλασάτες μεταγραφές αναβατών ενόψει 2027, αλλά καμιά τους δεν έχει ανακοινωθεί επισήμως και ο μόνος λόγος γι’ αυτό είναι η αποτυχία της συμφωνίας.

Επισήμως δεν υπάρχουν πολλές ανακοινώσεις, κάτι αναμενόμενο όταν μιλάμε για μια διαπραγμάτευση που είναι ακόμη σε εξέλιξη, αλλά σταδιακά αρχίζουν να βρίσκουν τον δρόμο τους προς τη δημοσιότητα αρκετές πληροφορίες σχετικά με τα σημεία που μπλοκάρουν τη συμφωνία. Ή μάλλον το ένα σημείο που διατρέχει όλα τα υπόλοιπα: το χρήμα.

Ένα βασικό ζητούμενο για τις Liberty και MGPSEG είναι η ανάπτυξη του MotoGP στα πρότυπα της F1 και ήδη έχουμε δει κάποια πρώτα βήματα που προωθεί η νέα διοργανώτρια, όπως η κατάργηση του Phillip Island για να αντικατασταθεί από μια πίστα σε δημόσιο δρόμο στη Αδελαΐδα. Κατατέθηκαν επίσης και αρκετά πιο αμφιλεγόμενες απόψεις, όπως αυτή που θέλει την καταμέτρηση των πρωταθλημάτων των αναβατών να μην κάνει αναφορά στις μικρότερες κατηγορίες (Moto2, Moto3), θέλοντας να απομονώσει επικοινωνιακά το MotoGP από τις άλλες κλάσεις ώστε να είναι πιο “συμπαγές” ως προϊόν μάρκετινγκ.

Τώρα γίνονται γνωστές και άλλες απαιτήσεις της διοργάνωσης προς τις ομάδες, όπως το να ενισχύσουν δραστικά τα τμήματα μάρκετινγκ και τις επικοινωνιακές δράσεις τους ώστε να πολλαπλασιαστεί η προβολή του αθλήματος.

Θέλουν επίσης όλες οι ομάδες να προσλάβουν σε μόνιμη βάση εφεδρικούς αναβάτες ώστε να μην σημειώνονται απουσίες στη σχάρα εκκίνησης όταν κάποιος τραυματιστεί, ενώ απαιτούν να έχουν όλοι οι κατασκευαστές λειτουργικά πρωτότυπα των αγωνιστικών μοτοσυκλετών τους διαθέσιμα για προωθητικές εκδηλώσεις καιρό πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Αυτά περιγράφονται ως μέρος των απαιτήσεων της Liberty Media προς MSMA και IRTA, ενώ η πλευρά των αναβατών και ομάδων ζητά περισσότερα χρήματα με ένα νέο συμβόλαιο που να προβλέπει ανταπόδοση ως ποσοστό των εσόδων και όχι με σταθερό ετήσιο ποσό όπως γίνεται ως τώρα.

Σύμφωνα με όσα έχουν διαρρεύσει από τις διαπραγματεύσεις, η Liberty προτείνει μια πάγια ετήσια πληρωμή 8 εκατομμυρίων ευρώ σε κάθε ομάδα, η οποία είναι κατά ένα εκατομμύριο αυξημένη από αυτή που λαμβάνουν τώρα - ή, κατά άλλες φήμες, ένα σταθερό ετήσιο ποσό ανά μοτοσυκλέτα στα ίδια επίπεδα με τα τωρινά. Από την πλευρά τους, οι ομάδες δηλώνουν πως αυτή η πρόταση συνιστά κοροϊδία, καθώς τα κόστη που καλούνται να επωμιστούν από τις νέες απαιτήσεις της Liberty θα τους κοστίσουν αρκετά περισσότερα χρήματα και επιμένουν σε ποσοστό επί των κερδών όπως στη F1.

Υπάρχουν κάποιες αντιπροτάσεις από τις ομάδες, όπως λ.χ. να προσληφθεί ένας εφεδρικός αναβάτης ανά κατασκευαστή και να χρησιμοποιείται στη θέση απόντα οποιασδήποτε ομάδας χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα, ενώ εκπρόσωπος της MSMA είπε ανώνυμα πως “οι κατασκευαστές δεν είναι αρνητικοί στην πρόταση αυτή, αν η Liberty πληρώσει τα δέοντα”, ωστόσο είναι μάλλον σαφές πως ο εφεδρικός αναβάτης δεν ακούγεται ως ιδανική λύση και θα προτιμούσαν να μην γίνει καμιά αλλαγή στο σημείο αυτό απ’ όσα ισχύουν σήμερα.

Το θέμα είναι πως έχει αρχίσει να διαγράφεται πλέον η γενική εικόνα και δυστυχώς μοιάζει να είναι αυτή που υποπτευόμασταν: η Liberty Media ήρθε με μεγάλες ορέξεις και πλάνα για το MotoGP, ζητώντας τα πάντα και δίνοντας τίποτα.

Στο τέλος βέβαια το ερώτημα είναι ένα και αμείλικτο: ποιος θα υποχωρήσει πρώτος; Είναι τα εργοστάσια σε θέση να απειλήσουν με αποχώρηση ή μήπως δεν έχουν κανένα πραγματικό διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια τους; Κι αν στο τέλος δεν επιτευχθεί η περίφημη Concorde Agreement για το MotoGP, πού οδεύουμε; Προς μια σεζόν χωρίς πρωτάθλημα το 2027;

Αν η τι άλλο, η συνέχεια αυτού του ανομολόγητου θρίλερ που διεξάγεται πίσω από κλειστές πόρτες και μακριά από μικρόφωνα και κάμερες θα έχει πολύ ενδιαφέρον.