Prima Pramac 2023 - Με τους Jorge Martin και Johann Zarco

Make or break χρονιά για τον Γάλλο, λιγότερη η πίεση για τον Ισπανό, αμφότεροι με Ducati Desmosedici Gp23
Prima Pramac 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/1/2023

Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, οι Martin & Zarco παραμένουν στην περιφερειακή ομάδα της Ducati, ελπίζοντας πως το 2023 θα μπορέσουν επιτέλους να ξεχωρίσουν με τα αποτελέσματα τους.

Ο Johann Zarco μπορεί να είναι δυο φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στη Moto2 (2015 & 2016), και να έχει εντυπωσιάσει σε αρκετούς αγώνες του MotoGP, όμως δεν έχει καταφέρει να κερδίσει ούτε έναν αγώνα MotoGP στα έξι χρόνια που συμμετέχει στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος. Έφτασε τα 32, και όμως ακόμα παλεύει να ξεχωρίσει, έχοντας τερματίσει 6ος, 6ος, 18ος, 13ος, 5ος και 8ος αυτά τα έξι χρόνια συμμετοχής του. Στην προσπάθεια του να αποκτήσει νοοτροπία νικητή είχε μέχρι πρότινος στο πλευρό του ως προπονητή και εμψυχωτή και τον θρύλο των αγώνων MX (αλλά και της ασφάλτου) Jean-Michel Bayle, όμως όπως σας γράψαμε πρόσφατα, ο αναβάτης της Prima Pramac αποφάσισε να μην συνεχίσει μαζί του και το 2023. Η ευθύνη τώρα πέφτει στους ώμους του Γάλλου, με τη νέα χρονιά να είναι αυτή που είτε θα τον αναδείξει, είτε θα τον “θάψει”.

Δίπλα του, βρίσκεται ένας ακόμη αναβάτης με μεγάλο φυσικό ταλέντο και αντίστοιχη ταχύτητα, που επίσης δεν έχει καταφέρει να εκπληρώσει τις προσδοκίες των φαν και της ομάδας του -καθότι νεότερος όμως, έχει περισσότερα “ψωμιά” από τον Zarco. Ο “Martinator” είναι Παγκόσμιος Πρωταθλητής Moto3 (2018), ενώ είχε κερδίσει και το Red Bull Rookies Cup του 2014. Με την είσοδο του στο MotoGP το 2021, πήρε αμέσως νίκη, 4 pole positions και 4 βάθρα, τερματίζοντας στην 9η θέση, και παίρνοντας τον τίτλο του Rookie της χρονιάς. Είχε παράλληα όμως κι ένα σοβαρό ατύχημα απ’ το οποίο ευτυχώς τη γλίτωσε φθηνά. Κι εκεί που όλοι σκεφτόταν πως το 2022 το αστέρι του Martin θα έλαμπε, εκείνος ανέβηκε μεν ξανά 4 φορές στο βάθρο και πήρε 5 pole positions, όμως δεν πήρε καμία νίκη και τερμάτισε ξανά 9ος.

Για το 2023 οι Ducati Desmosedici Gp23 της Prima Pramac διατηρούν τον γνωστό χρωματικό συνδυασμό λευκού-κόκκινου-μοβ, ενώ αμφότεροι οι αναβάτες της ομάδας θα οδηγήσουν την τελευταία έκδοση της μοτοσυκλέτας

Ετικέτες

Isle of Man TT: Τα Sidecars επιστρέφουν με νέους κινητήρες και κανονισμούς – Διαμαρτυρίες και αποχωρήσεις ομάδων

Νέοι κανονισμοί για την κατηγορία των Sidecars εξασφαλίζουν τα επόμενα 3 χρόνια του θεσμού, αλλά διώχνουν κορυφαίες ομάδες
IoMTT-Sidecar
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/11/2026

Μετά τα όσα θλιβερά συνέβησαν στο Isle of Man Tourist Trophy του 2026 στην κατηγορία των Sidecars, με σοβαρούς τραυματισμούς για τη Maria Costello και τον συνεπιβάτη της Shaun Parker που οδήγησαν στη ματαίωση της κατηγορίας πριν καν ολοκληρωθούν οι δοκιμές της φέτος, οι διοργανωτές του ΤΤ παρουσίασαν τους νέους κανονισμούς με τους οποίους θα πορευτεί η κατηγορία τα επόμενα τρία χρόνια, ως και το 2029.

Αυτοί φέρνουν αρκετές αναμενόμενες αλλαγές σε ζητήματα αεροδυναμικής, σημείο που θεωρήθηκε μεταξύ των βασικών υπαιτίων για τα ατυχήματα που σημάδεψαν φέτος την κατηγορία, αλλά η κυριότερη διαφορά συνιστά μια κίνηση-έκπληξη.

Από του χρόνου οι κινητήρες των Sidecars πρέπει να υπακούν τους κανόνες της κατηγορίας Sportbike, δηλαδή θα χρησιμοποιούν κινητήρες μοτοσυκλετών όπως οι Aprilia RS660, Suzuki GSX-8R, Yamaha YZF-R7. Πρόκειται για την κατηγορία που από το ΤΤ του 2027 θα αντικαταστήσει επίσης τη Supertwin.

Η μετάβαση στους νέους κινητήρες ωστόσο έφερε άμεσες αντιδράσεις από αρκετές ομάδες, όπως είναι η Team ARC – Crawford Racing, ομάδα που ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο του Sidecar TT το 2025 με τους Lee Crawford και Scott Hardie (συνεπιβάτης).

Με μια μακροσκελή ανακοίνωση δηλώνουν πως δεν θα δώσουν το παρών στο επόμενο ΤΤ και παράλληλα θέτουν μερικά σοβαρά ζητήματα.

“Η κατεύθυνση προς την οποία κινούμαστε τώρα, ειδικά η μετάβαση σε κινητήρες Sportbike προδιαγραφών και ελεγχόμενα ηλεκτρονικά, δεν είχε διερευνηθεί ως πιθανή επιλογή στις ως τώρα συζητήσεις ούτε προτάθηκε από κάποιον αγωνιζόμενο, εξ όσων μπορούμε να γνωρίζουμε.

“Η απόφαση αυτή συνιστά μια θεμελιώδη αλλαγή από τους δεδομένους τεχνικούς κανονισμούς, πάνω στους οποίους οι αγωνιζόμενοι έχουν επενδύσει σημαντικό χρόνο, τεχνογνωσία και οικονομικούς πόρους.

“Η αφαίρεση της υπάρχουσας φόρμουλας κινητήρων 600 κ.εκ., σε συνδυασμό με την εισαγωγή ομολογκαρισμένων κινητήρων, ελεγχόμενων ηλεκτρονικών, προκαθορισμένη αρχιτεκτονική καλωδιώσεων και τους σχετικούς περιορισμούς, θα έχουν ενδεχόμενα μεγάλες συνέπειες για τις ομάδες.

“Αυτό δεν οφείλεται μόνο στην αλλαγή κινητήρα. Πιθανώς απαιτεί σημαντικό επανασχεδιασμό ή αντικατάσταση του υπάρχοντος εξοπλισμού, όπως εξατμίσεις, φιλτροκούτια, βάσεις κινητήρων, ηλεκτρονικά και άλλα σχετιζόμενα εξαρτήματα.

“Μας ανησυχεί επίσης η άμεση εφαρμογή αυτών των νέων κανονισμών και η απουσία μιας λογικής μεταβατικής περιόδου για ομάδες που έχουν επενδύσει σε μηχανές φτιαγμένες πάνω στους τρέχοντες κανονισμούς.

“Το ενδιαφέρον μας πέφτει στην προσέγγιση άλλων μεγάλων αγώνων road-racing. Το Southern 100, για παράδειγμα, είναι διατεθειμένο να συνεχίσει με τους κανονισμούς του 2025, ενσωματώνοντας σχετικά μικρές διορθώσεις κυρίως γύρω από το θέμα της ασφάλειας.”

Εδώ η ανακοίνωση της Team ARC χτυπά ένα ευαίσθητο σημείο που προφανώς δεν ήταν αποκλειστικά δικό της, καθώς και άλλες ομάδες εξετάζουν το ενδεχόμενο να απέχουν από το Sidecar TT του 2027, με τη Gibson Racing να έχει ήδη ανακοινώσει την απόφασή της.

Όντως η αλλαγή στους κανονισμούς ήρθε ξαφνικά στα τέλη Σεπτέμβρη και αφορά το επόμενο ΤΤ του 2027, οπότε όλες οι ομάδες που επιθυμούν να συμμετάσχουν θα πρέπει σε λιγότερο από έξι μήνες να έχουν εντελώς νέα sidecars γύρω από τους προβλεπόμενους κινητήρες.

Το πρόβλημα μάλιστα γίνεται ακόμη εντονότερο καθώς άλλοι αγώνες στο καλεντάρι του Road Racing δεν έχουν υιοθετήσει ανάλογους κανονισμούς, κάτι που σημαίνει πως μια ομάδα που θέλει να αγωνιστεί σε όλη τη σεζόν θα πρέπει είτε να τρέχει με ένα πολύ διαφορετικό sidecar σε κάθε αγώνα πλην του Isle of Man TT – και μάλιστα με μάλλον λιγότερη ισχύ από τα τετρακύλιδρα 600άρια που είχαν ως τώρα – ή να έχει δύο διαφορετικά αγωνιστικά, κάτι που οικονομικά δεν είναι βιώσιμο για τους περισσότερους.

Πιθανώς οι ιθύνοντες του Isle of Man TT να πιστεύουν πως, ως διοργανωτές του πιο διάσημου αγώνα Road Racing, έχουν τη δύναμη να καθορίζουν τις αγωνιστικές εξελίξεις σε γενικότερο επίπεδο, μα έτσι ίσως δημιουργήσουν σοβαρότερα προβλήματα στην ίδια τους τη διοργάνωση αν όλοι οι υπόλοιποι αγώνες διατηρήσουν το τρέχον σχήμα, ενσωματώνοντας μόνο τις αλλαγές στην αεροδυναμική που θα αποτρέψουν τα σοβαρά ατυχήματα του 2026.

Γιατί η αλήθεια είναι πως τόσα χρόνια με τους κινητήρες που είχαν τα Sidecars δεν είχαν περισσότερα ατυχήματα από τις υπόλοιπες κατηγορίες. Η αλλαγή που έκανε τη διαφορά ήταν η έλευση αεροδυναμικών βοηθημάτων από τον χώρο των αυτοκινήτων, με σχέδια που “βεντούζωναν” το όχημα στην άσφαλτο για να μπορεί να στρίβει με πολλά περισσότερα. Αυτό ωστόσο είχε και μια άσχημη πλευρά: αν σε αυτό το σχέδιο περάσει αέρας κάτω από το πάτωμα για οποιονδήποτε λόγο, λ.χ. μια επιφανειακή ανωμαλία στο οδόστρωμα, τότε αυτή η ταχύτητα δεν θα βοηθήσει να στρίψει ταχύτερα, αλλά να πετάξει ψηλότερα και αυτό ακριβώς έπαθε το sidecar της Maria Costello, όπως και αυτό των αδελφών Crowe που είχε προηγηθεί με ελαφρύτερες συνέπειες για τους επιβαίνοντες και επίσης συνέβαλλε στη ματαίωση της κατηγορίας φέτος.

Η ξαφνική και απροειδοποίητη (κατά την Team ARC) απόφαση να αλλάξουν εντελώς κινητήρες, βάζει δύσκολα στις ομάδες που πιθανώς θα πρέπει να αλλάξουν τα πάντα. Και, αν δεν χρειάζεται να το κάνουν για τους υπόλοιπους αγώνες της χρονιάς, τότε ίσως είναι πιο συμφέρον για κάποιους απλά να μην πάνε στο Isle of Man.

Ετικέτες