Πρώτες δοκιμές MotoGP

Στην κορυφή ο Stoner την πρώτη μέρα στην Sepang
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/1/2017

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής και νυν αναβάτης εξέλιξης της Ducati, ο Casey Stoner, έγραψε τον ταχύτερο γύρο της πρώτης μέρας των επίσημων δοκιμών MotoGP για το 2017, στην Sepang.

Σε αντίθεση με τους αναβάτες που θα συμμετάσχουν στο φετινό πρωτάθλημα, ο Stoner είχε οδηγήσει και την προηγούμενη εβδομάδα στην συγκεκριμένη πίστα κατά την διάρκεια ιδιωτικών δοκιμών (οι οποίες όμως τερματίστηκαν σχετικά νωρίς λόγω της βροχής), αλλά παρόλα αυτά ο σημερινός του χρόνος αποτελεί μια υπενθύμιση του ταλέντου που διαθέτει ο Αυστραλός.

Οι δοκιμές ήταν προγραμματισμένες να διαρκέσουν από τις 10:00 έως τις 18:00, αλλά η βροχή που ξεκίνησε να πέφτει στις τέσσερις το μεσημέρι, έβαλε ένα πρόωρο τέλος στην διαδικασία. Σύμφωνα με το πρόγραμμα της Dorna, οι δοκιμές θα συνεχιστούν για τις επόμενες δύο ημέρες (Τρίτη και Τετάρτη).

 

Οι χρόνοι της Δευτέρας

1. Casey Stoner Ducati Test Rider (Desmosedici GP17) 1:59.680
2. Andrea Dovizioso Ducati Tea:(Desmosedici GP17) 1:59.797 +0.117s
3. Maverick Viñales Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1) 2:0.129s +0.449s
4. Alvaro Bautista Aspar MotoGP Tea:(Desmosedici GP16) 2:0.134s +0.454s
5. Andrea Iannone Tea:Suzuki Ecstar (GSX-RR) 2:0.489s +0.809s
6. Cal Crutchlow LCR Honda (RC213V) 2:0.569s +0.889s
7. Jonas Folger Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1) 2:0.643s +0.963s
8. Valentino Rossi Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1) 2:0.694s +1.014s
9. Marc Marquez Repsol Honda Tea:(RC213V) 2:0.738s +1.058s
10. Hector Barbera Avintia Racing (Desmosedici GP16) 2:0.743s +1.063s
11. Danilo Petrucci Octo Pramac Yakhnich (Desmosedici GP17) 2:0.850s +1.170s
12. Scott Redding Octo Pramac Yakhnich (Desmosedici GP16) 2:0.853s +1.173s
13. Dani Pedrosa Repsol Honda Tea:(RC213V) 2:0.970s +1.290s
14. Johann Zarco Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1) 2:1.224s +1.544s
15. Aleix Espargaro Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 2:1.272s +1.592s
16. Pol Espargaro Red Bull KT:Factory Racing (RC16) 2:1.338s +1.658s
17. Jorge Lorenzo Ducati Tea:(Desmosedici GP17) 2:1.349s +1.669s
18. Loris Baz Avintia Racing (Desmosedici GP15) 2:1.352s +1.672s
19. Takuya Tsuda Suzuki Test Rider (GSX-RR) 2:1.812s +2.132s
20. Alex Rins Tea:Suzuki Ecstar (GSX-RR)* 2:1.890s +2.210s
21. Karel Abraha:Aspar MotoGP Tea:(Desmosedici GP15) 2:1.926s +2.246s
22. Jack Miller AUS Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V) 2:1.943s +2.263s
23. Kouta Nozane Yamaha Test Rider (YZR-M1) 2:2.187s +2.507s
24. Katsuyuki Nakasuga Yamaha Test Rider (YZR-M1) 2:2.291s +2.611s
25. Tito Rabat Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V) 2:2.315s +2.635s
26. Sa:Lowes Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 2:2.943s +3.263s
27. Bradley Smith Red Bull KT:Factory Racing (RC16) 2:3.033s +3.353s

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.