Πτώσεις στα GP: Ο Zarco πρώτος για τα MotoGP!

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/11/2020

Ο Johann Zarco κατέκτησε κι αυτός μια πρωτιά το 2020, όχι όμως τόσο… λαμπερή όπως το πρωτάθλημα, οι νίκες, οι χρόνοι ή κάτι αντίστοιχο, αλλά αναδείχθηκε ως ο αναβάτης με τις περισσότερες πτώσεις μέσα στο 2020. Μάλιστα είναι ένας τίτλος που τον κερδίζει για δεύτερη σερί χρονιά, κάτι όχι και τόσο τιμητικό για τον Γάλλο.

Πιο συγκεκριμένα, ο Zarco έπεσε 17 φορές την περσινή σεζόν, ενώ είχε χάσει και τρεις αγώνες μετά την μεταπήδησή του από την ΚΤΜ στην LCR Honda. Στην συνέχεια εντάχθηκε στο δυναμικό της Avintia Ducati για το 2020, όπου τα επίσημα στατιστικά των MotoGP τον έχουν χρεώσει 15 φορές για "αγορά οικοπέδου" στους 14 γύρους, με κόστος ένα σπασμένο σκαφοειδές και ποινή για εκκίνηση από το τέλος του grid, μετά από το τρομακτικό του ατύχημα με τον Morbidelli στην Αυστρία.

Οι πτώσεις του Zarco για το 2020 ήταν περισσότερες κι από του rookie Alex Marquez (ο οποίος είχε 14), ενώ τρίτος στη σχετική λίστα είναι ο  Aleix Espargarο με 12 πτώσεις. Στο άλλο άκρο της κατάταξης, ο Danilo Petrucci φαίνεται πως έκανε τα λιγότερα λάθη (αποφεύγοντας να πέσει θύμα άλλων αναβατών) με δύο μόλις πτώσεις. Οι αμέσω3ς καλύτεροι σε στατιστικά πτώσεων ήταν ο Andrea Dovizioso και ο Maverick Vinales, αμφότεροι με τέσσερις πτώσεις.

Το "κουτσουρεμένο" φετινό πρόγραμμα ήταν η αιτία που ο συνολικός αριθμός των πτώσεων ήταν μειωμένος με μόλις 722 και στις τρεις κατηγορίες (MotoGP, Moto2 και Moto3), αν και –για τους λάτρεις των στατιστικών- η συχνότητα πτώσεων ανά αγώνα αυξήθηκε ελαφρώς στα MotoGP (από 11,6 σε 12,8) και στην Moto2 (από 18,3 σε 19,4). Στην Moto3 όμως –και αντίθετα απ' ό,τι θα περίμενε κανείς- είχαμε ρεκόρ μείωσης πτώσεων ανά αγώνα με 16,6 από 21,3 που ήταν πέρσι!

Μια σημαντική διαφορά σε σχέση με τις άλλες χρονιές, λόγω της πανδημίας του Covid, ήταν οι συνεχόμενοι αγώνες στην ίδια πίστα (Jerez, Red Bull Ring, Misano, Aragon και Valencia). Σε όλους τους "δεύτερους" αγώνες, είχαμε λιγότερα ατυχήματα σε σχέση με τους πρώτους αγώνες στις ίδιες πίστες, με εξαίρεση το Misano.

Σε γενικές γραμμές όμως, οι καιρικές συνθήκες ήταν καλύτερες απ' ό,τι πέρσι, ενώ δεν είχαμε και καθόλου wild card συμμετοχές. Το πρόγραμμα όμως ήταν ιδιαίτερα επίπονο για όλους τους αναβάτες με 14 αγώνες μέσα σε 19 εβδομάδες, συμπεριλαμβανομένων και τριών συνεχόμενων σαββατοκύριακων από τρεις φορές!

Ο Μαλαισιανός αναβάτης της Moto2, Kasma Daniel, έπεσε περισσότερες φορές από οποιονδήποτε άλλο αναβάτη ανεξαρτήτου κατηγορίας, με ένα ρεκόρ 20 πτώσεων. Ο Jorge Navaro της Speed Up ήταν δεύτερος με 19 πτώσεις και τρίτος ο Gabriel Rodrigo από την Moto3 με 18. Να σημειώσουμε πάντως ότι η Moto2 και η Moto3 είχαν έναν αγώνα παραπάνω, καθώς κατάφεραν να τρέξουν στην αρχή της σεζόν στο Qatar.

Σε ό,τι αφορά την πίστα με τις περισσότερες πτώσεις, για άλλη μια φορά ήταν η πίστα του Le Mans. Πέρσι ήταν και πάλι στην κορυφή της λίστας με 90 πτώσεις, ενώ το 2020 έφτασαν τις 100, με μεγάλο μερίδιο ευθύνης να έχει ο καιρός. Πάντως, αυτό το νούμερο δεν ξεπέρασε τον αριθμό-ρεκόρ των 155 πτώσεων της Valencia το 2018. Η Κ3 του Le Mans ήταν ξανά η πιο επικίνδυνη στροφή όλης της σεζόν, έστω κι αν μειώθηκε ο αριθμός των πτώσεων στο συγκεκριμένο σημείο σε 30 από 32 που ήταν πέρσι. Δεύτερη ήταν η Κ2 της Catalunya με 21 πτώσεις.

Στον αντίποδα, ο πιο "ασφαλής" αγώνας (εκτός του Qatar που δεν έτρεξαν τα MotoGP) ήταν αυτός στην πίστα του Portimao με 32 συνολικά πτώσεις, στην παρθενική του εμφάνιση στο ημερολόγιο των GP.

Τέλος, στα στατιστικά που καταγράφουν σε ποιο session καταγράφονται οι περισσότερες πτώσεις, εντύπωση προκαλεί ότι τις περισσότερες πιθανότητες τις συγκεντρώνει ο αγώνας. Στα FP2 πέφτουν περισσότερο οι αναβάτες των MotoGP, στα FP3 η βαρύτητα τραβά περισσότερο τους αναβάτες της Moto2, ενώ οι πιτσιρικάδες της Moto3 ξεκινούν νωρίς τις πολλές πτώσεις στα FP1.

Ετικέτες

MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC

Ο χαμένος κρίκος σε μία ανοικτή αλυσίδα
MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2024

Ο Nakagami έχει ήδη μπει στον νέο του ρόλο από τώρα, καθώς έδωσε την δική του εξήγηση για την στιγμή που η Honda πήρε τον κατήφορο. Ταυτόχρονα φάνηκε πως το πλάνο του HRC να ενδυναμώσει την ομάδα δοκιμών στην Ιαπωνία με έναν αναβάτη που έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στην αγωνιστική ομάδα που εδρεύει στην Ευρώπη, θα γεφυρώσει ένα χάσμα που αυτή την στιγμή δημιουργεί τεράστια προβλήματα.

Αρχικά να θυμίσουμε πως έχει ανακοινωθεί εδώ, η απόφαση του Nakagami να σταματήσει την αγωνιστική του καριέρα και να γίνει δοκιμαστής του HRC, αφήνοντας την θέση ανοικτή για τον Somkiat Chantra, τον πρώτο Ταϊλανδό που θα ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Όπως γράφαμε και στο άρθρο από την στιγμή που χάθηκε η ευκαιρία του Ai Ogura που επέλεξε την Aprilia, δεν γινόταν για την Honda να ανεβάσει κάποιον άλλο στην δεύτερη σέλα της LCR καθώς αυτή καλύπτεται από την Idemitsu και αφορά αποκλειστικά Ασιάτη αναβάτη.

Από την επόμενη σεζόν ο Nakagami θα βοηθά τον Chantra να προσαρμοστεί στη μεγάλη κατηγορία και ταυτόχρονα θα έχει ενεργό ρόλο μέσα στο HRC με την έδρα του να είναι στην Ιαπωνία. Θα ταξιδεύει συχνά και θα βρίσκεται στην παλιά ομάδα, ενώ όπως έχουμε ήδη γράψει θα στοχεύει σε wildcart συμμετοχές, πάντα με στόχο μεγαλύτερες ευκαιρίες δοκιμών.

Εδώ τώρα είναι που το HRC θα έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι νέο. Μπορεί να είναι αδιανόητο όμως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν οι εταιρείες αυτού του μεγέθους και αντίστοιχα τα πολυμελή αγωνιστικά τμήματα, είναι η λιγότερο άμεση επικοινωνία έως και η παντελής έλλειψή της. Συμβαίνει σε όλους, όχι μόνο στη Honda και έχω παραδείγματα που αυτό επηρεάζει την κατασκευή των μοτοσυκλετών που καταλήγουν σε εμάς, καθώς και την εξέλιξή τους. Θέλω να επεκταθώ στην αναγνώριση του προβλήματος που ανέφερε ο Nakagami πως θέλει να λύσει, καθώς αντιλαμβάνομαι πως το ευρύ κοινό δεν μπορεί να διανοηθεί ότι ένα μάτσο μηχανολόγοι-μηχανικοί στην Ιαπωνία δεν μιλάνε με τους αναβάτες και τους μηχανικούς στα MotoGP για να φτιάξει άμεσα ο ένας, εκείνο που θέλει ο άλλος. Μου περιέγραφε με μία δόση κομπασμού, ο υπεύθυνος εξέλιξης της BMW Motorrad, πριν από μία ντουζίνα χρόνια μέσα στις εγκαταστάσεις της BMW Motorrad που μόλις είχαν παραλάβει από την αποχώρηση της ομάδας της F1, το πώς κατάφερε να πάρει τεχνολογία από την αγωνιστική ομάδα του αυτοκινήτου για να κατασκευάσει τον ενιαίο εξακύλινδρο στρόφαλο για τον νέο κινητήρα τότε κινητήρα της σειράς Κ. Ήταν δηλαδή κατόρθωμα, όχι κάτι δεδομένο. Ο υπεύθυνος εξέλιξης των WR της Yamaha που στην συνέχεια ανέλαβε το νέο On-Off, μου είχε αναλύσει τον κόπο του να δημιουργήσει ένα πρωτόκολλο συνεργασίας της ομάδας που είχαν στο Rally Dakar με το τμήμα σχεδιασμού στην πορεία για την δημιουργιά του T7 που μετέπειτα έγινε το Yamaha Tenere, το οποίο είχε ξεκινήσει για κάτι σαν Tracer7 και άλλαξε στην πορεία. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, δεν υπήρχε πρωτόκολλο επικοινωνίας μέχρι εκείνη την στιγμή. Τώρα δεν υπάρχει και ομάδα της Yamaha στο Dakar, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Στα MotoGP αυτό το πρόβλημα το έλυσε για την Ducati ο Dall’Igna ενώ αντίστοιχα στην KTM ο Pedrosa. Να σημειωθεί πως η KTM έχει μία ξεχωριστή δομή με ενδιάμεση θέση εργασίας που επιτρέπει στον οποιοδήποτε, από οποιοδήποτε τμήμα να έρθει σε άμεση επαφή με τους αναβάτες, οποιαδήποτε στιγμή. Κι εκεί όμως χρειαζόταν κάποιος με εμπειρία στις πίστες των MotoGP για να βοηθήσει την επικοινωνία αγωνιζόμενων-μηχανολόγων, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο. Η Honda είναι κρίμα που έχασε τον Pedrosa από αναβάτη εξέλιξης καθώς μιλάμε για έναν από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία, ταυτόχρονα όμως ούτε εκείνος θα ήταν σε θέση να κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο ήδη προετοιμάζεται ο Nakagami.

Η γλώσσα δεν είναι το πρόβλημα, τουλάχιστον όχι σε αυτό το επίπεδο επαγγελματισμού. Το κενό επικοινωνίας βρίσκεται στην κατανόηση της θέσης που έχει ο καθένας, της χάραξης συνισταμένης πορείας και της σύμπνοιας σε κοινό στόχο. Διαφορετικά εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με την εξέλιξη του κινητήρα, τραβούν το δικό τους δρόμο που μπορεί να οδηγεί εκείνους που ψάχνουν την πρόσφυση στον πίσω τροχό από την πλευρά αναρτήσεων και φρένων, ακόμη πιο μακριά από τον δικό τους σκοπό.

Με δηλώσεις του στον Τύπο ο Nakagami εξηγεί τα παραπάνω, φανερώνοντας την χρονική στιγμή που ξεκίνησε το πρόβλημα στην Honda αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την βαθιά γνώση που έχει ως ένας από τους ανθρώπους με βρίσκεται εκεί από τότε που η Honda ήταν ανταγωνιστική, μέχρι το σήμερα που πασχίζει για την δεκάδα.

Τοποθέτησε τον κατήφορο της Honda στις αλλαγές που εμείς είδαμε το 2022, όταν άλλαξαν τελείως την RC213V προσπαθώντας να βρουν πρόσφυση στον πίσω τροχό καθώς η μοτοσυκλέτα δούλευε μονάχα όταν ο εμπρός βρισκόταν ακριβώς στο όριο, εξηγώντας εν μέρη και τις ριψοκίνδυνες επιλογές του Marquez. Κατέληξαν όμως να έχουν μία μοτοσυκλέτα με χειρότερη ισορροπία πρόσφυσης εμπρός και πίσω, χάνοντας μάλιστα και δύναμη. Κανείς δεν συνεργαζόταν σωστά, είπε ο Nakagami, καθένας έπραττε το δικό του κάνοντας βήματα μπροστά, την ίδια στιγμή που η Ducati έκανε βήματα εμπρός στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, του ελέγχου της γεωμετρίας με αυξομείωση της διαδρομής των αναρτήσεων και τόσα άλλα που άνοιξαν τέρμα την ψαλίδα μεταξύ τους. «και όσο άνοιγε η ψαλίδα, τόσο βρισκόμασταν σε σύγχυση και δεν μπορούσαμε να φέρουμε στην πίστα μία ισορροπημένη μοτοσυκλέτα» εξήγησε ο Taka, «οπότε ναι, ο κατήφορος ξεκίνησε το 2022».

Ένας βασικός λόγος που το HRC έχασε αυτό τον κρίκο στην αλυσίδα επικοινωνίας μεταξύ paddock και Ιαπωνίας, μπορεί να αναζητηθεί στο κύμα των αλλαγών της καθημερινότητας που είχε φέρει το προηγούμενο διάστημα η πανδημία και είχε αντιμετωπιστεί με διαφορετικούς ρυθμούς εδώ στην Ευρώπη και εκεί στην Ιαπωνία. Σε κάθε περίπτωση ο Nakagami φαίνεται ισορροπημένος και αποφασισμένος να έχει ενεργό ρόλο στην μετάλλαξη των διαδικασιών. Δεν θα έχει όμως την εξουσία να κάνει αλλαγές, μονάχα να προτείνει, οπότε μένει να δούμε αν τις απόψεις του τις συμμερίζονται και άλλοι μέσα στο HRC, πραγματοποιώντας τις αλλαγές που χρειάζονται για να γίνει η Honda πιο ανταγωνιστική από τώρα και όχι απλά να περιμένει την μεγάλη αλλαγή του 2027. Καθώς η ψαλίδα δεν θα κλείσει μόνο με την αλλαγή κυβισμού και νέα μοτοσυκλέτα, αν η επικοινωνία και η συνεννόηση εξακολουθούν να αποτελούν προβλήματα.

Ετικέτες