Red Bull KTM Factory Racing 2023 - Με τους Brad Binder και Jack Miller

Pit Beirer: Διασκεδάσαμε πολύ αλλά τώρα χρειαζόμαστε αποτελέσματα!
Red Bull KTM Factory Racing 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/1/2023

Λίγες ημέρες πριν το επίσημο MotoGP τεστ της Sepang, η Red Bull KTM Factory Racing αποκάλυψε τα χρώματα των μοτοσυκλετών της για το 2023, όπου δίπλα στον Brad Binder που έχει αναλάβει όλες τις ελπίδες των “πορτοκαλί” για διάκριση τα τελευταία χρόνια, έρχεται να προστεθεί ο Jack Miller.

Ο Νοτιοαφρικανός Παγκόσμιος Πρωταθλητής Moto3 του 2016, και 2ος στην τελική κατάταξη του Moto2 το 2019, προσπαθεί από το 2020 να διακριθεί με την υποδεέστερη μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ στο MotoGP, έχοντας καταφέρει -μαζί με τον Miguel Oliveira, που εγκατέλειψε τη βάρκα για την Aprilia το 2023- να ξεχωρίσει από την τετράδα των αναβατών του Mattighofen. Ο Binder που αγωνίζεται με την ΚΤΜ από το 2015, έχει πάρει μόλις 2 νίκες τα προηγούμενα δύσκολα -όσον αφορά στην εξέλιξη των RC16-, τρία χρόνια, ενώ τερμάτισε στην ίδια 6η θέση τόσο το 2021 όσο και το 2022. Αντίστοιχα ο Oliveira είχε ως καλύτερα αποτελέσματα μια 9η και μια 10η θέση. Ελπίζουμε η ΚΤΜ να κάνει τη διαφορά το 2023, καθώς το ταλέντο του Binder είναι αδιαμφισβήτητο, και οι φαν του (αλλά και ο ίδιος) έχουν κουραστεί να τον βλέπουν να παλεύει με τα θηρία τόσα χρόνια, ψάχνοντας να βγάλει άσους από τα μανίκια του, όταν η μοτοσυκλέτα του δεν μπορεί να σταθεί απέναντι στον ανταγωνισμό. Είναι κρίμα κιόλας να χαραμίζεται σαν αναβάτης, καθώς καβάλα σε μια Ducati ή Aprilia θα μπορούσε ακόμα και να διεκδικήσει και τον τίτλο, αν κρίνουμε από τη χαοτική διαφορά που είχε απέναντι στους υπόλοιπους αναβάτες τόσο στη Moto3 όσο και στη Moto2. Ένας ακόμη αναβάτης που δεν είχε καταφέρει να αντέξει τη δύσκολη κατάσταση της εξέλιξης στην ΚΤΜ ήταν φυσικά ο Zarco, που το 2019 αποχώρησε κακήν-κακώς από την KTM Factory Racing, πριν μάλιστα τελειώσει η σεζόν! Για τους υπόλοιπους αγώνες της χρονιάς τη θέση του πήρε ο δοκιμαστής Mika Kallio ενώ

Το νέο αίμα του 2023 για την ομάδα είναι ο Jack Miller που μόνο άσχετος δεν είναι με την ΚΤΜ, αφού το 2014 συμμετείχε στη Moto3 με την Red Bull KTM Ajo, σε μια φανταστική χρονιά για τον Αυστραλό, όπου σημείωσε 6 νίκες και 10 βάθρα, για να τερματίσει 2ος στο Πρωτάθλημα πίσω από τον Alex Marquez, χάνοντας τον τίτλο για μόλις 2 βαθμούς! Τώρα, ο “Jackass” επιστρέφει στους “πορτοκαλί”, αφού έχασε τη θέση που κατείχε στην εργοστασιακή Ducati, από τον Enea Bastianini. Αυτή θα είναι η 9η χρονιά του Miller στη μεγάλη κατηγορία MotoGP, έχοντας τερματίσει 4ος και 5ος με τη Ducati το 2021 και το 2022. Είναι γνωστή η μαχητικότητα του Αυστραλού, και είμαστε σίγουροι πως θα παλέψει για τη διάκριση, όμως οι πιθανότητες για μια καλή θέση βρίσκονται περισσότερο στο αν η ΚΤΜ θα καταφέρει να παρουσιάσει ένα RC16 που να μπορεί να ανταγωνιστεί τα Ducati & Aprilia.

Στο τιμόνι της ομάδας βρίσκεται ο Francesco Guidotti, ο οποίος απέφυγε να κάνει και την παραμικρή αναφορά στις μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ στην παρουσίαση της ομάδας, επιλέγοντας να αναφερθεί στην κατάκτηση της 2ης θέσης στο Πρωτάθλημα Ομάδων, όμως ο Pit Beirer, που είναι Υπεύθυνος του αγωνιστικού τμήματος της ΚΤΜ δήλωσε: “We need results”, δηλαδή “χρειαζόμαστε αποτελέσματα”! Παρόλα αυτά, κι εκείνος έριξε το μπαλάκι στους αναβάτες, και δεν είπε τίποτα για το RC16

Ετικέτες

MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ

H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Joan Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/12/2025

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.

Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.

Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.

"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.

"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".

Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.

"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.

Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.

Joan Mir

Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.

"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.

"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.

"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.

"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".

Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.

"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.

Joan Mir

"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.

"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".

Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.

Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.

"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.

"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.

"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.

"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".