Η συνεργασία ανάμεσα στην ισπανική εταιρεία πετρελαιοειδών και την Big-H μετρά πάνω από 20 χρόνια ιστορίας, ενώ είναι και μακράν η πιο επιτυχημένη συνεργασία στην ιστορία των MotoGP, με -ούτε λίγο ούτε πολύ- 12 παγκόσμιους τίτλους!
Η Repsol και το HRC επέκτειναν το συμβόλαιο χορηγίας μέχρι το τέλος του 2018, φτάνοντας ένα ρεκόρ 24 σεζόν, καθώς η αρχή είχε γίνει το 1995. H Begona Elices (ο Γενική Διευθύντρια Επικοινωνίας της Repsol) και ο Tetsuhiro Kuwata (Διευθυντής του HRC και Γενικός Διευθυντής Αγωνιστικών Δραστηριοτήτων) υπέγραψαν το νέο συμβόλαιο, με το οποίο η Repsol θα είναι βασικός χορηγός της εργοστασιακής ομάδας της Honda, ενώ οι Marquez και Pedrosa –οι οποίοι ανανέωσαν κι αυτοί τα συμβόλαιά τους για δύο χρόνια- θα συνεχίσουν να εκπροσωπούν την πιο δαφνοστεφανωμένη ομάδα των MotoGP.
Πέρα από τους 12 παγκόσμιους τίτλους, η συνεργασία των δύο εταιρειών μετρά 151 νίκες και 392 βάθρα στα 500cc και στα MotoGP. Επιπλέον, έχουν κατακτήσει και εφτά παγκόσμιους τίτλους σε επίπεδο ομάδας, από το 2002 που θεσμοθετήθηκε για πρώτη φορά το έπαθλο.
Η συνεργασία των δύο εργοστασίων δεν περιορίζεται μόνο στις τυπικές υποχρεώσεις μιας χορηγίας, αλλά επεκτείνεται και σε τεχνολογικό επίπεδο, καθώς από το 1990 είχαν εξελίξει από κοινού δίχρονους κινητήρες και καύσιμα, ενώ στη συνέχεια μεταπήδησαν στην εξέλιξη των τετράχρονων κινητήρων σε συνδυασμό με τα κατάλληλα καύσιμα για υψηλές επιδόσεις.
Ήταν εντολή της Ducati "να κάτσει στα αυγά του" ο Ιταλός, ή προτροπή της Gresini για προσπέραση στον Pecco;
Από τον
Κώστα Γκαζή
20/11/2023
Είναι ομαδική προσπάθεια οι αγώνες μοτοσυκλέτας; Σίγουρα. Αλλάμέχριποιον βαθμό; Όταν βλέπεις πως μπορείς να πάρεις την πρώτη σου νίκη σε αγώνα MotoGP, στον προτελευταίο αγώνα του συμβολαίου σου, ενώ είσαι “ξεκρέμαστος” για την επόμενη χρονιά, θα δεχθείς να… κάτσεις στα αυγά σου, για να αυξήσει ο κατασκευαστής της μοτοσυκλέτας σου τις πιθανότητες για κατάκτηση του Πρωταθλήματος Αναβατών με αναβάτη ανταγωνιστή σου; Θα κάνεις τη χάρη στην ομάδα / στο εργοστάσιο που σε αντικατέστησαν με άλλο αναβάτη;
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Fabio di Giannantonio έκανε πρώτα απ' όλα χάρη στον εαυτό του -αλλά και σε όλους τους θεατές αγώνων μοτοσυκλέτας-, παίρνοντας μια δίκαιη, μια πανάξια νίκη, και παρά (ή χάρη σε αυτήν) τη διαβόητη προτροπή “Mapping 8” που είχαμε γνωρίσει στο παρελθόν από την παρόμοια υπόθεση του Jorge Lorenzo, μια προτροπή / εντολή που για τους περισσότερους παρατηρητές μεταφράστηκε ως “μείνε πίσω, άσε τον Pecco να κερδίσει”. Και ο Fabio απλά έκανε αυτό που μπορούσε, αυτό για το οποίο είχε αγωνιστεί, δουλέψει και προσπαθήσει τόσο πολύ. Πέρασε τον Pecco και ανέβηκε εκείνος στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Όπως και έπρεπε.
Στον τερματισμό της Κυριακής, ο Di Giannantonio δήλωσε στο βάθρο πως “αυτή είναι μια αληθινή λύτρωση, μια αληθινή εκδίκηση! Για εμένα και για όσους με αμφισβήτησαν. Αλλά τώρα, είμαστε νικητές MotoGP!” Αργότερα, στην press conference, όταν ρωτήθηκε για την εντολή "Mapping 8", ο Ιταλός πρόσθεσε πως “η προτροπή για αλλαγή στον χάρτη 8 σήμαινε πως απέμεναν 5 γύροι και μπορούσα να επιτεθώ”... ήταν όντως έτσι, ή επρόκειτο για μια διακριτική διαχείριση μιας... ανυπακοής από τον αναβάτη της Gresini; Κι αν όντως επρόκειτο για συμφωνημένη επίθεση του Fabio στον Pecco, από την στιγμή που ο Carchedi και ο Di Giannantonio είχαν από πριν συμφωνήσει πως της επίθεσης θα προηγούνταν το “mapping 8”, τότε βρήκαν έναν φοβερό τρόπο να πάρουν... διπλή εκδίκηση προς όσους τους αμφισβήτησαν!
Η εικόνα της Ducati δέχεται χτυπήματα λοιπόν παρόλο που η μία νίκη έρχεται μετά την άλλη με τόσες μοτοσυκλέτες εμπρός, και ενώ είναι ταχύτερη όλων με διαφορά. Το γεγονός πως τους θεωρούν ικανούς για κάτι τέτοιο -για οδηγία "υποχώρησης" προς τον Di Giannantonio- είναι δικό τους σφάλμα και αν έχουν παίξει τόσο καλά στην Gresini, η μία πτέρυγά της δηλαδή, τότε ακόμη χειρότερα.
Θυμίζουμε πως στην περίπτωση του Jorge Lorenzo, ο οποίος είχε δεχθεί την ίδια προτροπή (Mapping 8) το 2017, για να αφήσει τον Dovizioso να περάσει για να διατηρήσει ελπίδες για τον τίτλο ενάντια στον Marc Marquez, ενώ καθώς και εκείνος δεν δέχθηκε να κόψει ρυθμό, η ομάδα του του είχε βγάλει επιπλέον και Pit board που έγραφε “-1”!
Η επιλογή του Digia μας χαροποίησε ιδιαίτερα, γιατί όσο κι αν είναι ομαδική η προσπάθεια, το μεγαλύτερο μερίδιο στη νίκη ανήκει χωρίς καμία αμφιβολία στον αναβάτη, και είναι ντροπή να κρίνονται Πρωταθλήματα από αγώνες τακτικής. Πρώτα ο αναβάτης, μετά το εργοστάσιο. Για αυτό άλλωστε είναι και τόσο γοητευτικοί οι αγώνες, επειδή είναι απρόβλεπτοι! Τίποτα δεν είναι σίγουρο μέχρι το τέλος μιας σεζόν, όπου πρέπει να νικήσει ο καλύτερα προετοιμασμένος, ο πιο γρήγορος, και σε έναν βαθμό ο πιο τυχερός και έχων και την καλύτερη μοτοσυκλέτα. Οι αναβάτες προσλαμβάνονται και πληρώνονται για να κερδίζουν, όχι για να μένουν πίσω σε όποια θέση θα εξυπηρετήσει το εργοστάσιο / την ομάδα. Ας αφήσουμε την τακτική στην F1, και ας απολαύσουμε αγώνες χωρίς εξωτερικές παρεμβολές. Όπως τους αξίζει και όπως μας αξίζει
