Rossi: Θέλω να αγωνίζομαι και το 2021

Το καθισιό του άλλαξε τα πλάνα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/4/2020

Φαίνεται πως οι επιπτώσεις από το παγκόσμιο lockdown και η αδυναμία διεξαγωγής αγώνων, έδωσαν την ευκαιρία στους αναβάτες που σκέπτονταν να σταματήσουν τους αγώνες, μια καλή εικόνα για το πώς θα είναι η ζωή τους χωρίς αυτούς. Αυτή η ξαφνική απραξία και η αλλαγή της καθημερινότητάς, σε ανθρώπους που έχουν μάθει να βρίσκονται σε συνεχή ψυχολογική πίεση και σωματική κίνηση για πολλά χρόνια, ήταν μια πολύ καλή αφορμή για να ξανασκεφτούν από την αρχή τα μελλοντικά τους πλάνα. Ξέρουμε πως ο Valentino Rossi ήθελε να φύγει από την ενεργό δράση με το κεφάλι ψηλά. Ήθελε δηλαδή να είναι ένας από τους πιθανούς διεκδικητές της νίκης έως και τον τελευταίο αγώνα που θα έτρεχε. Γι΄αυτό και είχε βάλει στο πρόγραμμα να δει πόσο ανταγωνιστικός θα είναι φέτος στους πρώτους αγώνες τις χρονιάς και μετά να αποφασίσει αν θα αγωνίζεται και την επόμενη σεζόν. Όμως αυτή η ξαφνική παύση αγωνιστικής δραστηριότητας που έχει ως αποτέλεσμα να μην έχει ξεκινήσει ακόμα το πρωτάθλημα, αλλάζει τα δεδομένα.

Ο Ιταλός τώρα μιλά ανοιχτά πως σκέφτεται σοβαρά πλέον για τη συμμετοχή του και στο πρωτάθλημα του 2021, ανεξάρτητα από το πώς θα κυλίσει η φετινή κουτσουρεμένη αγωνιστικά χρονιά. Υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι που άλλαξαν τα δεδομένα. Ο ένας είναι ο ψυχολογικός. Όπως είπε και ο Pol Espargaro: “Σιχαίνομαι τα αεροδρόμια και τα συχνά ταξίδια με αεροπλάνα, αλλά τώρα μου λείπουν όσο τίποτε άλλο!”. Με άλλα λόγια, η ξαφνική διακοπή της δράσης σε αυτούς τους υπερδραστήριους ανθρώπους είχε καταλυτικές συνέπιες για τον τρόπο που βλέπουν τη ζωή τους. Έτσι, αυτή η συσσωρευμένη ψυχολογική και σωματική κόπωση από τη ρουτίνα δεν υπάρχει πια. Ο δεύτερος λόγος που ο Rossi σκέφτεται σοβαρά πλέον να συνεχίσει και το 2021, χωρίς να λάβει υπόψη του το πόσο ανταγωνιστικός θα είναι, έχει να κάνει με το γεγονός πως… δεν προλαβαίνει! Για να έχει εργοστασιακή μοτοσυκλέτα από τη Yamaha και μια θέση στο box της Petronas το 2021, θα πρέπει να το πει τώρα. Σε διαφορετική περίπτωση δεν θα είναι δυνατόν να ετοιμαστούν όλα όσα χρειάζονται για να μείνει στην ενεργό δράση. Η Petronas δεν έχει κάνει ακόμα κουβέντες μαζί του για τους όρους του συμβολαίου και στην περίπτωση του Rossi που τα λεφτά και οι προσωπικοί χορηγοί του Ιταλού είναι σε άλλο επίπεδο από του Quartararo, τα πράγματα δεν θα είναι απλά.

Επίσης η Yamaha, όσο κι αν τον αγαπά, παραμένει ένα μεγάλο εργοστάσιο με σοβαρό προγραμματισμό. Ο Rossi θα θέλει να στήσει την δική του ομάδα ανθρώπων στο box της Petronas και αυτό σημαίνει μετακινήσεις προσωπικού, αλλά και προετοιμασία δύο εργοστασιακών μοτοσυκλετών. Αυτά δεν είναι πράγματα που γίνονται λίγες ημέρες πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα του 2021. Άλλωστε και ο ίδιος ο Rossi ξεκαθαρίζει πως σε κάθε περίπτωση, η τελική απόφασή του πρέπει να παρθεί στο αμέσως επόμενο διάστημα και πως δεν θα έχει την πολυτέλεια του χρόνου για να δει αν θα είναι ανταγωνιστικός. “Θέλω να συνεχίσω και θα πάρω την απόφαση πριν ξεκινήσουν οι αγώνας” είναι η τελευταία δήλωση του Rossi.         

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”