Σεισμός στην Monster Yamaha Tech 3 – O Folger αποσύρεται από τα MotoGP!

Θεωρεί οριστική την απόφασή του
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/1/2018

Στον διευθυντή της Tech 3 έπεσε σαν βόμβα το χθεσινοβραδινό τηλεφώνημα, όπου ο manager του Jonas Folger, κ. Bob Moore τον πληροφορούσε πως θα έχει έναν αναβάτη λιγότερο!

Ο πολλά υποσχόμενος Γερμανός αντιμετωπίζει σοβαρό θέμα υγείας, που ήρθε στην επικαιρότητα πέρσι τον Οκτώβριο, όταν έφυγε εσπευσμένα για το Μόναχο με συμπτώματα «Λοιμώδους Μονοπυρήνωσης». Για τον ίδιο βέβαια και την ομάδα του, η πραγματικότητα ήταν πως νοσούσε από κάτι που τον ταλαιπωρεί εκ γενετής. Ο Folger πάσχει από το σύνδρομο Gilbert, μία γενετική πάθηση όμοια του Ίκτερου με την διαφορά πως είναι γονιδιακή και τα συμπτώματά της, όταν εκδηλωθεί, καθόλου εύκολο να επιστρέψει ο ασθενής στην ασυμπτωματική κατάσταση… Οι άνδρες της ηλικίας του Folger, κάτω από 24 δηλαδή, έχουν περισσότερες πιθανότητες από τους υπόλοιπους ασθενείς να ανακαλύψουν πως πάσχουν από αυτό το σύνδρομο, που πολλές φορές γεννιέσαι με αυτό και είτε δεν το καταλαβαίνεις, είτε το καταλαβαίνεις αργά. Το πρόβλημα είναι να είσαι αθλητής, και μάλιστα σε ένα πολύ κουραστικό κι απαιτητικό άθλημα, τότε είναι που βιώνεις τα συμπτώματα κόπωσης, ζαλάδας κτλ, με τρόπο που έχει πιο άμεση επίπτωση στην επαγγελματική σου καριέρα. Ο Folger που ταλαιπωρείται από έντονα συμπτώματα, θέλησε να δει αν θα υπάρξει κάποια βελτίωση, όπως συχνά συμβαίνει. Με τον καιρό όμως να περνά και τις ομάδες να μπαίνουν στην διαδικασία δοκιμών, τα περιθώρια στενεύουν και ο ίδιος δεν θέλησε να επηρεάσει την ομάδα, φτάνοντας έτσι σε μία πολύ σοβαρή απόφαση: Να αποσυρθεί τελείως από το άθλημα!

Αυτή η εξέλιξη πυροδοτεί άλλη μία δυναμίτιδα, στην ήδη μπαρουτοκαπνισμένη περίοδο, καθώς οι δηλώσεις του Lin Jarvis την προηγούμενη εβδομάδα, δεν λειτούργησαν «πυροσβεστικά» αλλά το ανάποδο. Θυμίζουμε πως κάλεσε –πρακτικά- σε συζήτηση τις υπόλοιπες ομάδες, ώστε να συνεννοηθούν και να μην ξεκινήσει άτυπος πλειστηριασμός αναβατών που θα ανεβάσει τα κόστη στα ύψη. Περισσότερα εδώ.

Αυτό που ονομάζεται “silly season” και ξεκινά πάντα από το δεύτερο μισό κάθε σεζόν, φέτος είναι μεγαλύτερο γιατί τα συμβόλαια λήγουν ταυτόχρονα. Η Monster Yamaha Tech 3 θα ήταν σίγουρα πρωτεργάτης στην επόμενη “silly season”, με την διαφορά πως αυτή ξεκίνησε από τώρα, νωρίτερα δεν θα μπορούσε να γίνει. Ωστόσο τόσο άμεσα, είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεις έναν αναβάτη και μάλιστα από τους ταχύτερους στον κόσμο, και να τον προσαρμόσεις στα δεδομένα της μοτοσυκλέτας και των αγώνων. Το πρόβλημα για την Monster Yamaha Tech 3 είναι τεράστιο και περισσότερο βέβαια που χάνει έναν ικανότατο αναβάτη.

Ο Folger πέρσι κατάφερε να βγει δεύτερος στο Sachsenring, είχε μία πορεία που τον έθετε σε τροχιά για τον τίτλου 'Rookie of the Year', όμως από τον αγώνα του Aragon ακόμα ένιωθε άσχημα και καταπονημένος χάνοντας απόδοση. Τελικά ήταν ο Ίκτερος με την μορφή του συνδρόμου Gilbert, αυτό που τον ταλαιπωρούσε τόσο πολύ.

Πέρσι έχασε το Motegi όπου τον αντικατέστησε ο Kohta Nozane, αναβάτης εξέλιξης, και τελικά έχασε και τους υπόλοιπους γύρους του πρωταθλήματος, όσο ανακάλυπταν την σοβαρότητα της κατάστασής του κι εκείνο από το οποίο πραγματικά έπασχε.

Ο Folger αφήνει να εννοηθεί πως ίσως επιστρέψει στους αγώνες, όμως αυτή την στιγμή πρέπει να μάθει να ζει με την νέα του ασθένεια.

Ο Folger έχει νίκες στα 125cc, Moto3 and Moto2, και το ’17 ξεκίνησε την χρονιά πολύ δυναμικά φθάνοντας μέχρι τα μέσα της σεζόν να θεωρείται ένα από τα μελλοντικά ονόματα των πρωτοκλασάτων ομάδων.

Οι λύσεις τώρα για την Monster Yamaha Tech 3, είναι εξαιρετικά περιορισμένες, με την πιο πιθανή, την αναβάθμιση κάποιου αναβάτης εξέλιξης…

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες