Τις τελευταίες ώρες υπήρχε μια έντονη φημολογία σχετικά με την κατάσταση του Fausto Gresini, ο οποίος νοσηλευόταν από τον περασμένο Δεκέμβριο στο νοσοκομείο, έχοντας νοσήσει από τον covid-19. Αρχικά υπήρξαν δημοσιεύματα που ανέφεραν ότι ο θρύλος των GP και μια από τις πιο εμβληματικές προσωπικότητες των paddock, είχε φύγει από τη ζωή, αλλά ήρθε η διάψευση από τον γιο του, ο οποίος ανέφερε πως ο πατέρας του ήταν εν ζωή, αλλά η υγεία του είχε επιδεινωθεί δραματικά για άλλη μια φορά, με αποτέλεσμα να ξαναμπεί στην μονάδα εντατικής θεραπείας και σε τεχνητό κώμα.
Σήμερα όμως ήρθαν τα χειρότερα νέα κι αυτό που όλοι απεύχονταν. Ο Fausto Gresini άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο της Bologna, βυθίζοντας όχι μόνο τους οικείους του, αλλά όλη την κοινότητα των Grand Prix στο πένθος.
Ο Fausot Gresini ξεκίνησε να αγωνίζεται στην κατηγορία των 125cc του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 1983 και πήρε την πρώτη του νίκη την επόμενη χρονιά. Το 1985 κατάφερε να κατακτήσει τον τίτλο, ενώ το 1986 τερμάτισε δεύτερος στην βαθμολογία, πριν χριστεί ξανά παγκόσμιος πρωταθλητής το 1987.
Ο Gresini παρέμεινε στην ενεργό δράση μέχρι το 1994, έχοντας στο βιογραφικό του 21 νίκες, γεγονός που τον καθιστά ως έναν από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες της κατηγορίας. Αφού κρέμασε την φόρμα του, παρέμεινε στο σύμπαν των GP, αλλά αυτή την φορά από την άλλη μεριά του τοίχου των πιτς.
Το 1997 ξεκίνησε την καριέρα του ως Team Manager και η ομάδα του, η Gresini Team, κατέκτησε τον τίτλο για πρώτη φορά το 2001 με τον αείμνηστο Ιάπωνα αναβάτη Daijiro Kato, στην κατηγορία των 250cc. Το παλαμαρές της Gresini Team εμπλουτίστηκε με τον τίτλο στην Moto2 το 2010 και αναβάτη τον Toni Elias, με τον τίτλο στην Moto3 το 2018 και αναβάτη τον Jorge Martin, ενώ το 2019 κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM Enel MotoE με τον Matteo Ferrari. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο, ότι οι ομάδες που φέρουν το όνομά του, θα αγωνιστούν σε όλες τις κατηγορίες του πρωταθλήματος το 2021, από τα MotoGP μέχρι και την Moto3, αλλά και την MotoE, τιμώντας τη μνήμη του αδικοχαμένου θρύλου.
Ο Carmelo Ezpeleta, CEO της Dorna Sports εξέφρασε τη θλίψη του και τα συλλυπητήριά του στην οικογένειά του, τονίζοντας το τεράστιο κενό που θα αφήσει η απώλειά του.
MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν
Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
22/7/2026
Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.
Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.
Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.
Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.
Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.
Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.
Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.
Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.
Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.
Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.
Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.
Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.
Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.
Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.
