Θρήνος στα MotoGP: Πέθανε ο Fausto Gresini

Νικήθηκε από τον κορωνοϊό
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/2/2021

Τις τελευταίες ώρες υπήρχε μια έντονη φημολογία σχετικά με την κατάσταση του Fausto Gresini, ο οποίος νοσηλευόταν από τον περασμένο Δεκέμβριο στο νοσοκομείο, έχοντας νοσήσει από τον covid-19. Αρχικά υπήρξαν δημοσιεύματα που ανέφεραν ότι ο θρύλος των GP και μια από τις πιο εμβληματικές προσωπικότητες των paddock, είχε φύγει από τη ζωή, αλλά ήρθε η διάψευση από τον γιο του, ο οποίος ανέφερε πως ο πατέρας του ήταν εν ζωή, αλλά η υγεία του είχε επιδεινωθεί δραματικά για άλλη μια φορά, με αποτέλεσμα να ξαναμπεί στην μονάδα εντατικής θεραπείας και σε τεχνητό κώμα.

Σήμερα όμως ήρθαν τα χειρότερα νέα κι αυτό που όλοι απεύχονταν. Ο Fausto Gresini άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο της Bologna, βυθίζοντας όχι μόνο τους οικείους του, αλλά όλη την κοινότητα των Grand Prix στο πένθος.

Ο Fausot Gresini ξεκίνησε να αγωνίζεται στην κατηγορία των 125cc του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 1983 και πήρε την πρώτη του νίκη την επόμενη χρονιά. Το 1985 κατάφερε να κατακτήσει τον τίτλο, ενώ το 1986 τερμάτισε δεύτερος στην βαθμολογία, πριν χριστεί ξανά παγκόσμιος πρωταθλητής το 1987.

Ο Gresini παρέμεινε στην ενεργό δράση μέχρι το 1994, έχοντας στο βιογραφικό του 21 νίκες, γεγονός που τον καθιστά ως έναν από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες της κατηγορίας. Αφού κρέμασε την φόρμα του, παρέμεινε στο σύμπαν των GP, αλλά αυτή την φορά από την άλλη μεριά του τοίχου των πιτς.

Το 1997 ξεκίνησε την καριέρα του ως Team Manager και η ομάδα του, η Gresini Team, κατέκτησε τον τίτλο για πρώτη φορά το 2001 με τον αείμνηστο Ιάπωνα αναβάτη Daijiro Kato, στην κατηγορία των 250cc. Το παλαμαρές της Gresini Team εμπλουτίστηκε με τον τίτλο στην Moto2 το 2010 και αναβάτη τον Toni Elias, με τον τίτλο στην Moto3 το 2018 και αναβάτη τον Jorge Martin, ενώ το 2019 κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM Enel MotoE με τον Matteo Ferrari. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο, ότι οι ομάδες που φέρουν το όνομά του, θα αγωνιστούν σε όλες τις κατηγορίες του πρωταθλήματος το 2021, από τα MotoGP μέχρι και την Moto3, αλλά και την MotoE, τιμώντας τη μνήμη του αδικοχαμένου θρύλου.

Ο Carmelo Ezpeleta, CEO της Dorna Sports εξέφρασε τη θλίψη του και τα συλλυπητήριά του στην οικογένειά του, τονίζοντας το τεράστιο κενό που θα αφήσει η απώλειά του.

Ετικέτες

Isle of Man TT: Τα Sidecars επιστρέφουν με νέους κινητήρες και κανονισμούς – Διαμαρτυρίες και αποχωρήσεις ομάδων

Νέοι κανονισμοί για την κατηγορία των Sidecars εξασφαλίζουν τα επόμενα 3 χρόνια του θεσμού, αλλά διώχνουν κορυφαίες ομάδες
IoMTT-Sidecar
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/11/2026

Μετά τα όσα θλιβερά συνέβησαν στο Isle of Man Tourist Trophy του 2026 στην κατηγορία των Sidecars, με σοβαρούς τραυματισμούς για τη Maria Costello και τον συνεπιβάτη της Shaun Parker που οδήγησαν στη ματαίωση της κατηγορίας πριν καν ολοκληρωθούν οι δοκιμές της φέτος, οι διοργανωτές του ΤΤ παρουσίασαν τους νέους κανονισμούς με τους οποίους θα πορευτεί η κατηγορία τα επόμενα τρία χρόνια, ως και το 2029.

Αυτοί φέρνουν αρκετές αναμενόμενες αλλαγές σε ζητήματα αεροδυναμικής, σημείο που θεωρήθηκε μεταξύ των βασικών υπαιτίων για τα ατυχήματα που σημάδεψαν φέτος την κατηγορία, αλλά η κυριότερη διαφορά συνιστά μια κίνηση-έκπληξη.

Από του χρόνου οι κινητήρες των Sidecars πρέπει να υπακούν τους κανόνες της κατηγορίας Sportbike, δηλαδή θα χρησιμοποιούν κινητήρες μοτοσυκλετών όπως οι Aprilia RS660, Suzuki GSX-8R, Yamaha YZF-R7. Πρόκειται για την κατηγορία που από το ΤΤ του 2027 θα αντικαταστήσει επίσης τη Supertwin.

Η μετάβαση στους νέους κινητήρες ωστόσο έφερε άμεσες αντιδράσεις από αρκετές ομάδες, όπως είναι η Team ARC – Crawford Racing, ομάδα που ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο του Sidecar TT το 2025 με τους Lee Crawford και Scott Hardie (συνεπιβάτης).

Με μια μακροσκελή ανακοίνωση δηλώνουν πως δεν θα δώσουν το παρών στο επόμενο ΤΤ και παράλληλα θέτουν μερικά σοβαρά ζητήματα.

“Η κατεύθυνση προς την οποία κινούμαστε τώρα, ειδικά η μετάβαση σε κινητήρες Sportbike προδιαγραφών και ελεγχόμενα ηλεκτρονικά, δεν είχε διερευνηθεί ως πιθανή επιλογή στις ως τώρα συζητήσεις ούτε προτάθηκε από κάποιον αγωνιζόμενο, εξ όσων μπορούμε να γνωρίζουμε.

“Η απόφαση αυτή συνιστά μια θεμελιώδη αλλαγή από τους δεδομένους τεχνικούς κανονισμούς, πάνω στους οποίους οι αγωνιζόμενοι έχουν επενδύσει σημαντικό χρόνο, τεχνογνωσία και οικονομικούς πόρους.

“Η αφαίρεση της υπάρχουσας φόρμουλας κινητήρων 600 κ.εκ., σε συνδυασμό με την εισαγωγή ομολογκαρισμένων κινητήρων, ελεγχόμενων ηλεκτρονικών, προκαθορισμένη αρχιτεκτονική καλωδιώσεων και τους σχετικούς περιορισμούς, θα έχουν ενδεχόμενα μεγάλες συνέπειες για τις ομάδες.

“Αυτό δεν οφείλεται μόνο στην αλλαγή κινητήρα. Πιθανώς απαιτεί σημαντικό επανασχεδιασμό ή αντικατάσταση του υπάρχοντος εξοπλισμού, όπως εξατμίσεις, φιλτροκούτια, βάσεις κινητήρων, ηλεκτρονικά και άλλα σχετιζόμενα εξαρτήματα.

“Μας ανησυχεί επίσης η άμεση εφαρμογή αυτών των νέων κανονισμών και η απουσία μιας λογικής μεταβατικής περιόδου για ομάδες που έχουν επενδύσει σε μηχανές φτιαγμένες πάνω στους τρέχοντες κανονισμούς.

“Το ενδιαφέρον μας πέφτει στην προσέγγιση άλλων μεγάλων αγώνων road-racing. Το Southern 100, για παράδειγμα, είναι διατεθειμένο να συνεχίσει με τους κανονισμούς του 2025, ενσωματώνοντας σχετικά μικρές διορθώσεις κυρίως γύρω από το θέμα της ασφάλειας.”

Εδώ η ανακοίνωση της Team ARC χτυπά ένα ευαίσθητο σημείο που προφανώς δεν ήταν αποκλειστικά δικό της, καθώς και άλλες ομάδες εξετάζουν το ενδεχόμενο να απέχουν από το Sidecar TT του 2027, με τη Gibson Racing να έχει ήδη ανακοινώσει την απόφασή της.

Όντως η αλλαγή στους κανονισμούς ήρθε ξαφνικά στα τέλη Σεπτέμβρη και αφορά το επόμενο ΤΤ του 2027, οπότε όλες οι ομάδες που επιθυμούν να συμμετάσχουν θα πρέπει σε λιγότερο από έξι μήνες να έχουν εντελώς νέα sidecars γύρω από τους προβλεπόμενους κινητήρες.

Το πρόβλημα μάλιστα γίνεται ακόμη εντονότερο καθώς άλλοι αγώνες στο καλεντάρι του Road Racing δεν έχουν υιοθετήσει ανάλογους κανονισμούς, κάτι που σημαίνει πως μια ομάδα που θέλει να αγωνιστεί σε όλη τη σεζόν θα πρέπει είτε να τρέχει με ένα πολύ διαφορετικό sidecar σε κάθε αγώνα πλην του Isle of Man TT – και μάλιστα με μάλλον λιγότερη ισχύ από τα τετρακύλιδρα 600άρια που είχαν ως τώρα – ή να έχει δύο διαφορετικά αγωνιστικά, κάτι που οικονομικά δεν είναι βιώσιμο για τους περισσότερους.

Πιθανώς οι ιθύνοντες του Isle of Man TT να πιστεύουν πως, ως διοργανωτές του πιο διάσημου αγώνα Road Racing, έχουν τη δύναμη να καθορίζουν τις αγωνιστικές εξελίξεις σε γενικότερο επίπεδο, μα έτσι ίσως δημιουργήσουν σοβαρότερα προβλήματα στην ίδια τους τη διοργάνωση αν όλοι οι υπόλοιποι αγώνες διατηρήσουν το τρέχον σχήμα, ενσωματώνοντας μόνο τις αλλαγές στην αεροδυναμική που θα αποτρέψουν τα σοβαρά ατυχήματα του 2026.

Γιατί η αλήθεια είναι πως τόσα χρόνια με τους κινητήρες που είχαν τα Sidecars δεν είχαν περισσότερα ατυχήματα από τις υπόλοιπες κατηγορίες. Η αλλαγή που έκανε τη διαφορά ήταν η έλευση αεροδυναμικών βοηθημάτων από τον χώρο των αυτοκινήτων, με σχέδια που “βεντούζωναν” το όχημα στην άσφαλτο για να μπορεί να στρίβει με πολλά περισσότερα. Αυτό ωστόσο είχε και μια άσχημη πλευρά: αν σε αυτό το σχέδιο περάσει αέρας κάτω από το πάτωμα για οποιονδήποτε λόγο, λ.χ. μια επιφανειακή ανωμαλία στο οδόστρωμα, τότε αυτή η ταχύτητα δεν θα βοηθήσει να στρίψει ταχύτερα, αλλά να πετάξει ψηλότερα και αυτό ακριβώς έπαθε το sidecar της Maria Costello, όπως και αυτό των αδελφών Crowe που είχε προηγηθεί με ελαφρύτερες συνέπειες για τους επιβαίνοντες και επίσης συνέβαλλε στη ματαίωση της κατηγορίας φέτος.

Η ξαφνική και απροειδοποίητη (κατά την Team ARC) απόφαση να αλλάξουν εντελώς κινητήρες, βάζει δύσκολα στις ομάδες που πιθανώς θα πρέπει να αλλάξουν τα πάντα. Και, αν δεν χρειάζεται να το κάνουν για τους υπόλοιπους αγώνες της χρονιάς, τότε ίσως είναι πιο συμφέρον για κάποιους απλά να μην πάνε στο Isle of Man.

Ετικέτες