Η "νεκρανάσταση" του γάλλου ανάβει πάλι φωτιές στο HRC
Από τον
Μπάμπη Μέντη
7/11/2019
Το γεγονός πως ο πρόεδρος της Dorna έδωσε συγχαρητήρια στον Zarco για την απόδοσή του στον αγώνα της Sepang, δεν πέρασε απαρατήρητο από τους “κουτσομπόληδες” των paddock των MotoGP. Ούτε βέβαια πέρασε απαρατήρητο το γεγονός πως ο team manager της Repsol Honda Alberto Puig, έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για όσα γινόντουσαν στο box της LCR καθ΄όλη τη διάρκεια του τριημέρου στην Μαλαισία. Η αλήθεια είναι πως ο Zarco με την RCV-213 του 2018 ήταν η δεύτερη ταχύτερη Honda και γενικά πιο γρήγορος από τον Cal Crutchlow με την full-spec RCV-213 του 2019. Η πρόοδος του γάλλου από τη στιγμή που πήγε στη δορυφορική ομάδα της Honda είναι σχεδόν εντυπωσιακή. Μετά από μόλις τρεις αγώνες βρέθηκε να “παίζει” στα ίσια με την πρώτη επτάδα, την ίδια ώρα που ο Lorenzo δεν έχει ξεκολλήσει από τον πάτο της βαθμολογίας και ο Cal Crutchlow έχει απόδοση-ασανσέρ.
Το HRC έχει διαψεύσει με κάθε δυνατό τρόπο όσους υποστηρίζουν πως θα διακόψει πρόωρα το συμβόλαιο του Lorenzo, όμως τα κουτσομπολιά επανέρχονται κάθε φορά που τα ευνοούν οι συνθήκες. Οι δηλώσεις του Zarco μετά τον αγώνα της Sepang καθρεπτίζουν την αλλαγή της ψυχολογίας του Γάλλου: “Επέστρεψα στο επίπεδο των κορυφαίων αναβατών της κατηγορίας κι αυτό ήταν ένα τεράστιο βήμα εμπρός… δεν διεκδικώ τίποτα βαθμολογικά σε αυτό το πρωτάθλημα και το σημαντικό για μένα είναι πως με τη δουλειά, πλησιάζω σιγά-σιγά τον αληθινό ρυθμό των γρήγορων αναβατών.” Και συμπλήρωσε:“Ο μοναδικός στόχος μου για τον τελευταίο αγώνα της Valencia είναι να περάσω κατευθείαν στο Q2 και να φτάσω στο σημείο να οδηγώ αυθόρμητα τη μοτοσυκλέτα, όπως κάνει ο Marquez και να μην χρειάζεται να σκέφτομαι την κάθε κίνηση που κάνω πάνω στη μοτοσυκλέτα “.
Μέχρι στιγμής το μέλλον του Zarco δεν έχει ξεκαθαρίσει. Έχουν ακουστεί σενάρια για να συνεχίσει ως δοκιμαστής στα MotoGP σε κάποια εργοστασιακή ομάδα ή να επιστρέψει στην Moto2. Όλα έχουν πέσει πάνω στο τραπέζι και όλα έχουν συζητηθεί.
MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ
H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
19/12/2025
Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.
Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.
Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.
"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.
"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".
Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.
"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.
Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.
Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.
"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.
"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.
"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.
"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".
Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.
"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.
"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.
"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".
Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.
Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.
"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.
"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.
"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.
"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".