Τρίζει πάλι η καρέκλα του Lorenzo, λόγω Zarco

Η "νεκρανάσταση" του γάλλου ανάβει πάλι φωτιές στο HRC
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/11/2019

Το γεγονός πως ο πρόεδρος της Dorna έδωσε συγχαρητήρια στον Zarco για την απόδοσή του στον αγώνα της Sepang, δεν πέρασε απαρατήρητο από τους “κουτσομπόληδες” των paddock των MotoGP. Ούτε βέβαια πέρασε απαρατήρητο το γεγονός πως ο team manager της Repsol Honda Alberto Puig, έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για όσα γινόντουσαν στο box της LCR καθ΄όλη τη διάρκεια του τριημέρου στην Μαλαισία. Η αλήθεια είναι πως ο Zarco με την RCV-213 του 2018 ήταν η δεύτερη ταχύτερη Honda και γενικά πιο γρήγορος από τον Cal Crutchlow με την full-spec  RCV-213 του 2019. Η πρόοδος του γάλλου από τη στιγμή που πήγε στη δορυφορική ομάδα της Honda είναι σχεδόν εντυπωσιακή. Μετά από μόλις τρεις αγώνες βρέθηκε να “παίζει” στα ίσια με την πρώτη επτάδα, την ίδια ώρα που ο Lorenzo δεν έχει ξεκολλήσει από τον πάτο της βαθμολογίας και ο Cal Crutchlow έχει απόδοση-ασανσέρ.

Το HRC έχει διαψεύσει με κάθε δυνατό τρόπο όσους υποστηρίζουν πως θα διακόψει πρόωρα το συμβόλαιο του Lorenzo, όμως τα κουτσομπολιά επανέρχονται κάθε φορά που τα ευνοούν οι συνθήκες. Οι δηλώσεις του Zarco μετά τον αγώνα της Sepang καθρεπτίζουν την αλλαγή της ψυχολογίας του Γάλλου: “Επέστρεψα στο επίπεδο των κορυφαίων αναβατών της κατηγορίας κι αυτό ήταν ένα τεράστιο βήμα εμπρός… δεν διεκδικώ τίποτα βαθμολογικά σε αυτό το πρωτάθλημα και το σημαντικό για μένα είναι πως με τη δουλειά, πλησιάζω σιγά-σιγά τον αληθινό ρυθμό των γρήγορων αναβατών.” Και συμπλήρωσε: “Ο μοναδικός στόχος μου για τον τελευταίο αγώνα της Valencia είναι να περάσω κατευθείαν στο Q2 και να φτάσω στο σημείο να οδηγώ αυθόρμητα τη μοτοσυκλέτα, όπως κάνει ο Marquez και να μην χρειάζεται να σκέφτομαι την κάθε κίνηση που κάνω πάνω στη μοτοσυκλέτα “.

Μέχρι στιγμής το μέλλον του Zarco δεν έχει ξεκαθαρίσει. Έχουν ακουστεί σενάρια για να συνεχίσει ως δοκιμαστής στα MotoGP σε κάποια εργοστασιακή ομάδα ή να επιστρέψει στην Moto2. Όλα έχουν πέσει πάνω στο τραπέζι και όλα έχουν συζητηθεί.

 

MotoGP: Η Pirelli διατηρεί τον αμφιλεγόμενο κανονισμό για πιέσεις ελαστικών - Πότε και γιατί μπορεί να αλλάξει

Ο κανονισμός που κόστισε τον Joan Mir το μοναδικό του φετινό βάθρο ως τώρα δεν πρόκειται να αλλάξει το 2027
Pirelli
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/8/2026

Είναι ένας από τους λιγότερο γνωστούς κανόνες του MotoGP και εντάχθηκε στη “νομοθεσία” της μεγάλης κατηγορίας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για κανονισμό που προβλέπει πως τα λάστιχα της μοτοσυκλέτας πρέπει να διατηρούνται σε πίεση πάνω από 1.80 bar (26,1 psi) το μπροστινό και 1.68 (24,4) το πίσω για το 60% των γύρων ενός κανονικού αγώνα ή για το 30% του sprint race. Παραβίαση αυτής της διάταξης μεταφράζεται σε ποινή 16 δευτερολέπτων για τον πλήρη αγώνα και 8 για τον σύντομο.

Αυτό ακριβώς έπαθε ο Mir στο Grand Prix της Καταλονίας πριν μερικούς μήνες, όταν τερμάτισε δεύτερος – στη μοναδική του εμφάνιση σε βάθρο φέτος – στη μάχη της Κυριακής, αλλά εκ των υστέρων (και αφότου είχε τιμήσει το Prosecco του στο βάθρο) τιμωρήθηκε με 16 επιπλέον δευτερόλεπτα λόγω παράβασης του κανονισμού αυτού και τελικώς κατατάχθηκε 13ος στον αγώνα! Κάτι ανάλογο είχε πάθει πέρυσι και ο Maverick Vinales, σε αγώνα που είχε τερματίσει επίσης δεύτερος.

Η αλλαγή προμηθευτή ελαστικών στη μεγάλη κατηγορία γέννησε την απορία αν ο κανονισμός αυτός θα συνεχίσει και το 2027 ή αν αφορούσε συγκεκριμένα τα ελαστικά της Michelin. Έτσι τέθηκε το ερώτημα στον Giorgio Barbier, αγωνιστικό διευθυντή της Pirelli, προκειμένου να διερευνηθεί η σκέψη των Ιταλών επί του κανονισμού αυτού ενόψει της ερχόμενης χρονιάς.

Giorgio Barbier

"Πρέπει να έχουμε μεγάλο σεβασμό προς τον τρέχοντα προμηθευτή του MotoGP (Michelin). Αν μετά από 11 χρόνια έχει θεσπίσει αυτόν τον κανόνα σε συνεργασία με τη Dorna, είναι γιατί πιστεύει πως το να τρέχει κανείς με πολύ χαμηλές πιέσεις μπορεί να συνιστά κίνδυνο και δεν μπορώ να ισχυριστώ πως τέτοιος κίνδυνος δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζω ακόμη αρκετά καλά τα αγωνιστικά του MotoGP.

"Από πού προέρχεται η υπερθέρμανση των μπροστινών ελαστικών; Πιθανότατα από την αεροδυναμική, τους ανθρακονημάτινους δίσκους, όταν έχουμε πολλές μοτοσυκλέτες να κρύβονται στο slipstream με την αεροδυναμική να θερμαίνει πολύ το μπροστινό λάστιχο του αναβάτη που είναι πίσω.

“Αυτή είναι μια κατάσταση που δεν έχουμε στα Superbikes, ούτε στη Moto2, έτσι δεν μπορώ να ισχυριστώ πως η Pirelli δεν αντιμετωπίζει καθόλου τέτοιο πρόβλημα.

"Είναι σαφές πως έχουμε διαφορετική κατασκευή, άλλα υλικά και θερμοκρασίες λειτουργίας και δεν πιστεύω πως ένα Pirelli θα δουλεύει καλύτερα στα 1.4 bar από όσο στα 2.0. Γι’ αυτό εκτιμώ πως δεν θα έχουμε το ίδιο πρόβλημα.

"Αν όμως λάβουμε υπόψη ποιες είναι οι σωστές πιέσεις για τα Pirelli, θα πρέπει να δούμε στην πράξη αν θα συνιστά πρόβλημα όταν πέφτουμε κάτω από αυτό το εύρος. Έτσι προς το παρόν θα κρατήσουμε τον κανόνα ως έχει, ελπίζοντας να μη χρειαστεί ποτέ να τον εφαρμόσουμε. Στη συνέχεια θα αποφασίσουμε αν χρειάζεται να τον τροποποιήσουμε ή να τον καταργήσουμε."

"Υπάρχει πάντως ένα δεδομένο που παρατηρώ: ο τρέχων προμηθευτής ελαστικών έχει μεγάλη ευαισθησία στις μεταβολές πίεσης. Όταν περάσει ένα συγκεκριμένο όριο, προκύπτει μεγάλος κίνδυνος.

"Στα δικά μας λάστιχα έχουμε σχετικά μεγάλο λειτουργικό εύρος πίεσης και ο κάθε κατασκευαστής μπορεί να επιλέξει. Η συμπεριφορά των ελαστικών μας δεν αλλάζει τόσο δραματικά με τις μεταβολές στην πίεση.

“Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να βλέπουμε αναβάτες να στερούνται το μετάλλιό τους μια ώρα αφότου το έχουν πανηγυρίσει στο βάθρο.”