Η απογοητευτική εμφάνιση του Valentino Rossi στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, μαζί με την απρόσμενη κακή εμφάνιση του Vinales, αλλά την εξαιρετική εμφάνιση του Quartararo, έστρεψαν πάλι το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον στα box της Yamaha. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του “Γιατρού”, η τελική ταχύτητα δεν είναι το μόνο πρόβλημα της Yamaha, έστω κι αν αυτό ήταν που έλειπε από τον Quartararo για να μείνει εμπρός από τον Marquez.
Ο Rossi με τον Vinales είχαν πολύ καλό ρυθμό στα ελεύθερα δοκιμαστικά και ειδικά ο Vinales είχε κάθε λόγο να ελπίζει στη νίκη, δεδομένου πως στις εξομοιώσεις αγώνα ήταν ο δεύτερος καλύτερος μετά τον Marquez. Όμως ο αγώνας της Κυριακής έδειξε για άλλη μια φορά πως τα προβλήματα στο στρατόπεδο τις Yamaha παραμένουν τα ίδια από πέρσι. Τουλάχιστον αυτό ισχυρίζεται ο Rossi, που ρίχνει την αιτία της κακής εμφάνισης στα πολύ χαμηλά επίπεδα κρατήματος του πίσω ελαστικού. “Ναι, θέλουμε μεγαλύτερη τελική ταχύτητα, όμως το μεγάλο πρόβλημά μας είναι το κράτημα του πίσω ελαστικού. Με εξαίρεση τον Quartararo όλοι μας είχαμε αυτό το πρόβλημα, όπως και ο Vinales. Το παράξενο είναι πως το πρωί που είχε 5 βαθμούς περισσότερο κρύο ήμασταν πιο γρήγοροι!
Πιο παράξενο ακόμα είναι πως στα FP4 έκανα 20 συνεχόμενους γύρους με αυτά τα λάστιχα και ένοιωθα πολύ άνετα στο 1:31. Δεν υπάρχει εύκολη απάντηση και οι άνθρωποι της Yamaha δουλεύουν εντατικά με την δύναμη του νέου κινητήρα, όμως εγώ προσωπικά έχω μεγαλύτερο πρόβλημα με το κράτημα του πίσω τροχού. Μετά τον αγώνα της Αυστρίας το έχουμε αντιμετωπίσει πολλές φορές αυτό το πρόβλημα αλλά δεν έχουμε βρει ακόμα τη λύση του. Η Yamaha άλλαξε τον Chief Mechanic στη μέση της χρονιάς, οπότε από αυτή την Τρίτη έχουμε πολλά να δοκιμάσουμε ως ομάδα και όχι μόνο τον νέο κινητήρα.
Το σίγουρο είναι πως τα τελευταία τρία χρόνια, ο αγώνας της Valencia γίνεται σε χειμερινές συνθήκες και αυτό είναι πολύ επικίνδυνο με τα ελαστικά που έχουμε. Όχι μόνο εμείς, αλλά όπως φάνηκε από τις πτώσεις και στην Moto3. Είναι μεγάλο ρίσκο να έρχεσαι στη Valencia τον Νοέμβρη.”
MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ
H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
19/12/2025
Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.
Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.
Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.
"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.
"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".
Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.
"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.
Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.
Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.
"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.
"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.
"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.
"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".
Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.
"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.
"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.
"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".
Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.
Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.
"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.
"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.
"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.
"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".
