Valentino Rossi – Επίσημα στην Petronas μαζί με Morbidelli

Από το 2021 – και βλέπουμε
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/9/2020

Αναμενόμενη η ανακοίνωση σήμερα από την Petronas για την σύνθεση της ομάδας από την επόμενη σεζόν, με Rossi και Morbidelii αναβάτες. Ήταν κάτι σίγουρο πως θα γίνει εδώ και μήνες αλλά η πορεία της ομάδας στους αγώνες έβαλε ένα φρένο στις όποιες ανακοινώσεις, ώστε να μην υπάρχει κάποια σύνδεση μεταξύ τους. Ήδη ο Rossi είχε αποκαλύψει όλες τις λεπτομέρειες της μετακίνησής του, και έμενε η επίσημη ανακοίνωση για να σηματοδοτήσει την αλλαγή κεφαλαίου στην καριέρα του, παραμένοντας -στην πράξη- με την Yamaha.

Η Petronas έχει μόλις δύο χρόνια στην μεγάλη κατηγορία, ωστόσο η πορεία της είναι αλματώδης με παρουσία αντίστοιχη εργοστασιακής ομάδας. Αυτό συμβαίνει γιατί ο ανερχόμενος μοτοσυκλετισμός της Μαλαισίας, μετρώντας αναβάτες με αριθμούς εκατομμυρίων, μπορεί να αποδώσει την αξία της προβολής που εισπράττει η Petronas από τα MotoGP. Από την πρώτη στιγμή η Petronas είχε μια παρουσία που ξεπερνά κατά πολύ τις υπόλοιπες δορυφορικές ομάδες, με 7 βάθρα την πρώτη σεζόν, 6 pole positions και τον πρωταθληματικό τίτλο για τις ανεξάρτητες ομάδες. Στόχος για την επόμενη σεζόν είναι να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή και βάση πορείας, δεν είναι παράξενος στόχος.

Ο πρόεδρος της Petronas Yamaha SRT, Razlan Razali, δήλωσε: «Η εμπειρία που θα φέρει ο Rossi στην ομάδα μας είναι τεράστιο εφόδιο για την τρίτη μας σεζόν στα MotoGP και είμαστε βέβαιοι πως θα μάθουμε πολλά από αυτόν. Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τον βοηθήσουμε να είναι ανταγωνιστικός και να τον ανταμείψουμε για την εμπιστοσύνη που μας έδειξε. Είναι μία ευκαιρία που δεχόμαστε με ταπεινότητα και είμαστε έτοιμοι να την αδράξουμε. Πιστεύουμε πως ο συνδυασμός Rossi και Morbidelli θα έχει τρομερή δυναμική στην πίστα για να είμαστε όσο πιο ανταγωνιστικό γίνεται. Ανυπομονούμε!»

Ο διευθυντής της Petronas Yamaha SRT, είπε: «Είναι εκπληκτικό να κάνουμε συμβόλαιο με τον Rossi μόλις στην τρίτη σεζόν μας στα MotoGP. Έχουμε εξελιχθεί από ομάδα Moto3 σε ομάδα Moto2 και από εκεί ομάδα MotoGP σε ένα πολύ σύντομο διάστημα και τώρα να βρισκόμαστε να κυνηγάμε το πρωτάθλημα είναι εκπληκτικό, όπως και να κάνουμε συμβόλαιο με έναν από τους μεγαλύτερους αναβάτες του αθλήματος! Έχει περάσει πολύς καιρός που ο Valentino βρέθηκε σε δορυφορική ομάδα και θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να νιώθει πλήρως ανανεωμένος. Θέλουμε να νιώθει άνετα στην ομάδα μας στην οποία πιστεύουμε πλήρως και έχουμε ως στόχο να βελτιωθούμε ακόμη περισσότερο, ώστε να βοηθήσουμε τον Rossi να φέρει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, και το 2021 να είναι μία σεζόν που όλοι θα μιλούν για αυτή».

Το πιο σημαντικό βέβαια, είναι η υπόσχεση της Yamaha για υποστήριξη του Rossi, που σημαίνει πως θα έχει στην διάθεσή του την εξέλιξη των εξαρτημάτων που θα ζητήσει...

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.