WSBK 2024, Catalunya, FP2 - Επιστροφή στην κανονικότητα με πρώτο τον Bulega

To 1-2 σημείωσε στο FP2 η Aruba.it Racing – Ducati καθώς ο Bautista βρέθηκε πίσω από τον Bulega
motomag WSBK 2024, Catalunya, FP2 – Επιστροφή στην κανονικότητα με πρώτο τον Bulega
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

22/3/2024

Τα δεύτερα ελεύθερα δοκιμαστικά στην πίστα της Βαρκελώνης ολοκληρώθηκαν, με τον Nicolo Bulega να βρίσκεται στην κορυφή των χρόνων και τον teammate του Alvaro Bautista να κάνει το 1-2 για την ομάδα της Aruba.it Racing – Ducati.

Οι αναβάτες όλων των ομάδων με το που άναψαν τα πράσινα φώτα στο FP2 “ξεχύθηκαν” στην πίστα για να γράψουν όσο το δυνατόν περισσότερους γύρους. Ταχύτερος όλων μέχρι το μέσον της διαδικασίας ήταν ο Nicolo Bulega με τον αναβάτη της Aruba.it Racing – Ducati να επιστρέφει σε μία θέση που μας έχει συνηθίσει το τελευταίο διάστημα. Λίγο πιο πίσω είχε βρεθεί ο teammate του Alvaro Bautista, ο οποίος ολοένα και περισσότερο δείχνει πως συνηθίζει το βάρος που έχει προστεθεί στην Ducati Panigale V4 R.

WSBK 2024, Catalunya, FP2 – Επιστροφή στην κανονικότητα με πρώτο τον Bulega

Λίγο αργότερα την πρωτοπορία στο FP2 θα έπαιρνε ο Sam Lowes της Elf Marc VDS Racing Team ωστόσο αυτό θα κρατούσε ελάχιστα. Ο Bulega με χρόνο 1:40.907 θα επανακτούσε την πρώτη θέση μένοντας εκεί μέχρι το τέλος της διαδικασίας. Τον Lowes θα προσπερνούσε λίγο αργότερα και ο Bautista με τον Ισπανό να ολοκληρώνει το 1-2 για την ομάδα της Aruba.it Racing – Ducati στα FP2 στην Καταλονία.

Ακόμη μία Ducati Panigale V4 R βρέθηκε στην τρίτη θέση αλλά δεν ήταν αυτή του Sam Lowes αλλά του Danilo Petrucci. O αναβάτης της Barni Racing κατάφερε να βρει τα πολύτιμα δέκατα που έψαχνε από το πρωί με αποτέλεσμα να ανέβει στο άτυπο βάθρο της κατάταξης των χρόνων του FP2. Στην τέταρτη τελικά θέση ολοκλήρωσε την διαδικασία ο Sam Lowes ο οποίος δείχνει πως μπορεί να είναι ένας εκ των πρωταγωνιστών στον δεύτερο αγώνα της χρονιάς.

WSBK 2024, Catalunya, FP2 – Επιστροφή στην κανονικότητα με πρώτο τον Bulega

Ο ταχύτερος αναβάτης του FP1, Toprak Razgatlioglu (ROKiT BMW Motorrad WorldSBK Team), αν και βρισκόταν στα μισά της διαδικασίας στην δέκατη τρίτη θέση, κατάφερε τελικά να φέρει την BMW M 1000 RR στην πέμπτη θέση, μένοντας 9 δέκατα πίσω από τον Bulega. Πίσω από τον αναβάτη της BMW στην έκτη θέση βρέθηκε ο Adrea Iannone της Team GoEleven, με τον Ιταλό να κρατά πίσω του τον Jonathan Rea (Pata Prometeon Yamaha), ο οποίος δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από την έβδομη θέση.

Στην όγδοη θέση βρέθηκε ο Remy Gardner (GYTR GRT Yamaha WorldSBK Team), ο οποίος κράτησε πίσω του τους δύο αναβάτες της Kawasaki Racing Team Αxel Bassani και Alex Lowes οι οποίοι τερμάτισαν στην ένατη και δέκατη θέση αντίστοιχα.

WSBK 2024, Catalunya, FP2 – Επιστροφή στην κανονικότητα με πρώτο τον Bulega

Οι χρόνοι του FP2 στην Καταλονία:

Pos

No.

Rider

Bike

Time

Gap

Speed

1

11

N. BULEGA

Ducati Panigale V4R

1'40.907

 

315,8

2

1

A. BAUTISTA

Ducati Panigale V4R

1'41.154

0.247

325,3

3

9

D. PETRUCCI

Ducati Panigale V4R

1'41.508

0.601

317,6

4

14

S. LOWES

Ducati Panigale V4R

1'41.701

0.794

315,8

5

54

T. RAZGATLIOGLU

BMW M 1000 RR

1'41.808

0.901

323,4

6

29

A. IANNONE

Ducati Panigale V4R

1'41.878

0.971

321,4

7

65

J. REA

Yamaha YZF R1

1'41.945

1.038

320,5

8

87

R. GARDNER

Yamaha YZF R1

1'41.990

1.083

314,9

9

47

A. BASSANI

Kawasaki ZX-10RR

1'42.025

1.118

322,4

10

22

A. LOWES

Kawasaki ZX-10RR

1'42.049

1.142

318,6

11

21

M. RINALDI

Ducati Panigale V4R

1'42.056

1.149

322,4

12

77

D. AEGERTER

Yamaha YZF R1

1'42.116

1.209

319,5

13

60

M. VAN DER MARK

BMW M 1000 RR

1'42.189

1.282

319,5

14

55

A. LOCATELLI

Yamaha YZF R1

1'42.247

1.340

312,1

15

97

X. VIERGE

Honda CBR1000 RR-R

1'42.339

1.432

322,4

16

31

G. GERLOFF

BMW M 1000 RR

1'42.413

1.506

320,5

17

7

I. LECUONA

Honda CBR1000 RR-R

1'42.539

1.632

321,4

18

45

S. REDDING

BMW M 1000 RR

1'42.578

1.671

316,7

19

5

P. OETTL

Yamaha YZF R1

1'42.643

1.736

311,2

20

53

T. RABAT

Kawasaki ZX-10RR

1'42.722

1.815

322,4

21

95

T. MACKENZIE

Honda CBR1000 RR-R

1'43.562

2.655

316,7

22

28

B. RAY

Yamaha YZF R1

1'43.691

2.784

313,0

23

27

A. NORRODIN

Honda CBR1000 RR-R

1'44.280

3.373

317,6

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.