Μετά την ανακοίνωση της αρμόδιας επιτροπής της FIM για τον 18μηνο αποκλεισμό του Andrea Iannone από τους αγώνες λόγω παραβίασης της νομοθεσίας ντόπινγκ, η πλευρά του Ιταλού αναβάτη μαζί με την ομάδα της Aprilia, στράφηκαν προς το αθλητικό δικαστήριο (CAS) ζητώντας την ακύρωση της ποινής. Όμως και η WADA (γνωστή σε όλους μας από τους ολυμπιακούς αγώνες του 2004…) έκανε προσφυγή στο CAS ζητώντας η ποινή των 18 μηνών να γίνει… 4 χρόνια! Ουσιαστικά δηλαδή ζητά από το CAS να τερματίσουν την αγωνιστική καριέρα του Iannone. Βέβαια τα πράγματα ίσως να μην είναι τόσο τραγικά όσο ακούγονται, διότι στο παρελθόν είχε έρθει σε αντίστοιχη θέση και ο Antony West.
H FIM είχε αποφασίσει ποινή ενός μήνα για παραβίαση των κανονισμών ντόπινγκ από τον Antony West. Η WADA με τη σειρά της ζητούσε από το CAS να του επιβληθεί ποινή 24 μηνών. Τελικά το CAS έκοψε το καρπούζι στη μέση και έδωσε τα κουκούτσια στον West, αποφασίζοντας 12 μήνες ποινή, αλλά με ημερομηνία έναρξης την ημέρα που έγινε ο έλεγχος. Έτσι ο Αυστραλός αναβάτης έχασε μόλις τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς και όλη η υπόλοιπη ποινή του ήταν κατά τη διάρκεια των χειμερινών δοκιμών. Αν η ιστορία επαναληφτεί και στην περίπτωση του Ιannone, τότε το πιθανότερο αρνητικό σενάριο είναι οι 18 μήνες να γίνουν 24 και το πιθανότερο θετικό σενάριο είναι να μειωθούν στους 12 με έναρξη την ημερομηνία που έγινε ο έλεγχος στην πίστα της Sepang και ο Ιταλός να τρέξει κανονικά το 2021.
Ο Jonathan Rea ξανά σε Honda! Πρώτες εντυπώσεις από την CBR1000RR-R SP στις WSBK δοκιμές! [Video]
“Νιώθω λίγο όπως τότε που πήγα στην Kawasaki”
Από τον
Παύλο Καρατζά
21/1/2026
Μόλις χτες, 20 Ιανουαρίου 2026, ο Jonathan Rea ξεκίνησε και επίσημα μια νέα καριέρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike ως αναβάτης δοκιμών της Honda.
Τα τελευταία χρόνια τα κατορθώματα της Honda στο WSBK είναι απογοητευτικά και πρέπει να πάμε σχεδόν 20 χρόνια πίσω για να θυμηθούμε τον τελευταίο της τίτλο που ήταν το 2007 με αναβάτη τον James Toseland. Τελευταία νίκη σε στεγνό οδόστρωμα για την Honda ήταν με τον Jonathan Rea το 2014 στο Portimao και τελευταία νίκη σε βρεγμένο πέτυχε ο αείμνηστος Nicky Hayden στην Sepang το 2016.
Οι Ιάπωνες θέλουν να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί και για τον λόγο αυτό προσέλαβαν και τον θρύλο του WSBK, Jonathan Rea ως αναβάτη δοκιμών και εξέλιξης. Ο Rea αγωνιζόταν για πολλά χρόνια με μοτοσυκλέτες Honda, τόσο στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας, όσο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike. Έφυγε το 2014 για να πάει στην Kawasaki, με την συνέχεια να είναι γνωστή σε όλους.
Χτες ο Βορειοϊρλανδός είχε την πρώτη του επαφή με την μοτοσυκλέτα και δήλωσε στο speedweek: “Φυσικά δεν ήμουν 100% καλά, το γόνατό μου, στο οποίο είχα υποβληθεί σε εγχείρηση πριν από δέκα εβδομάδες, εξακολουθούσε να με πονάει πολύ. Είχα κάποια προβλήματα, ειδικά στις δεξιές στροφές. Και μετά, στο αεροπλάνο, κρύωσα. Παρ' όλα αυτά, ήταν ωραίο να ξεκινήσω τη νέα μου δουλειά – είναι διαφορετική. Όταν κοιτάς μια μοτοσυκλέτα από έξω, πάντα είσαι περίεργος να μάθεις πώς είναι να την οδηγείς. Ήταν μια καλή μέρα για να καταλάβω από πού ξεκινάμε με την ομάδα.
Από το 2014, η μοτοσυκλέτα έχει αλλάξει πολύ. Το 2020 ήρθε η εντελώς νέα μοτοσυκλέτα και από τότε έχουν γίνει πολλές αναβαθμίσεις. Το θετικό είναι ότι μετά την περίοδο μου στην Honda, στην Kawasaki και στην Yamaha, μπόρεσα να αποκτήσω επιπλέον εμπειρία και οι πληροφορίες αυτές βοηθούν να κατατάξω τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της μοτοσυκλέτας. Ήμουν ευχάριστα έκπληκτος από τα ηλεκτρονικά, πρέπει να επικεντρωθούμε στο να βρούμε περισσότερη πρόσφυση στο πίσω τροχό. Η Honda εργάζεται σκληρά σε όλους τους τομείς της μοτοσυκλέτας, σπάνια είχα τόσους πολλούς τεχνικούς γύρω μου. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα εργάστηκαν πολύ στα ηλεκτρονικά. Ωστόσο, ο σκοπός τους δεν είναι να δημιουργήσουν πρόσφυση, αυτό είναι πρώτα απ' όλα έργο της μοτοσυκλέτας.
Όταν άνοιγα τέρμα το γκάζι στο πρώτο μου γύρο στην ευθεία, σκέφτηκα πόσο ωραίο είναι να έχεις ισχύ. Στην τέταρτη, πέμπτη και έκτη ταχύτητα, η μοτοσυκλέτα έχει πραγματικά δύναμη, ο κινητήρας είναι ισχυρός. Νιώθω λίγο όπως τότε που πήγα στην Kawasaki. Τότε δούλευα για πολλά χρόνια με μια εργοστασιακή ομάδα και είχα μηχανικούς στο πλευρό μου που εμπιστεύονταν την κρίση μου. Όταν ήρθε ο Leon Haslam, μπόρεσε να οδηγήσει γρήγορα τη μοτοσυκλέτα, το ίδιο και ο Alex Lowes. Για μένα, λοιπόν, η βελτίωση της μοτοσυκλέτας ήταν πάντα μέρος της δουλειάς μου και νιώθω άνετα με αυτό. Με τα χρόνια, έχω συνεργαστεί με διάφορες ομάδες και αρχιμηχανικούς. Οι μοτοσυκλέτες είχαν διαφορετικούς χαρακτήρες και βρισκόταν σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης. Έχω μια σαφή ιδέα για το πώς να κάνω μια μοτοσυκλέτα γρήγορη. Είναι στο χέρι των τεχνικών να το υλοποιήσουν. Ήμουν επίσης σε ομάδες που δεν ήθελαν να ακούσουν και πίστευαν ότι είχαν καλύτερες ιδέες από εμένα”.
