Στη Ράμπα: Honda CRF1100L Africa Twin DCT με +10 ίππους στον τροχό

Και +1,2 χιλιογραμμόμετρα ροπής!
africa
Από τον

Παύλο Καρατζά

21/10/2026

Εγκαινιάζουμε μια νέα σειρά άρθρων που αφορούν βελτιώσεις μοτοσυκλετών της συνεργάτιδάς μας, Moto Technology, εκεί όπου δυναμομετρούμε όλες τις μοτοσυκλέτες δοκιμών του περιοδικού. Στο πρώτο επεισόδιο της σειράς ο Χρήστος Μόνος μεταμορφώνει ένα Honda CRF1100L Africa Twin DCT με το πακέτο ΦΠΕ (Φίλτρο, Πρόγραμμα, Εξάτμιση) που απέδωσε 10 περισσότερους ίππους και 1,2 kg.m παραπάνω ροπής, χωρίς να διακυβεύεται η αξιοπιστία και με το κόστος να συγκρατείται σε λογικά πλαίσια.

Σε μία εποχή που χαρακτηρίζεται από τις αυστηρές προδιαγραφές, η βελτίωση έχει τη δική της σημαντική θέση. Στον κόσμο της βελτίωσης, η πραγματική απόδοση δεν έρχεται μόνο από την προσθήκη ακριβών εξαρτημάτων, αλλά από τη σωστή μελέτη, τη λεπτομέρεια και τη σωστή συνεργασία όλων των μηχανικών μερών του κινητήρα.

africa
Αυτή είναι η αρχική μορφή της μοτοσυκλέτας

Στο συγκεκριμένο project παρουσιάζουμε βήμα-βήμα τη διαδικασία εξέλιξης μιας μοτοσυκλέτας, από την αρχική δυναμομέτρηση μέχρι τις επεμβάσεις σε εξάτμιση, εισαγωγή αέρα και προγραμματισμό ECU. Μέσα από μετρήσεις, δοκιμές και ανάλυση δεδομένων, θα δούμε πώς η σωστή προσέγγιση μπορεί να μεταμορφώσει τόσο την απόδοση όσο και την αίσθηση της μοτοσυκλέτας στον δρόμο. Αρχικά η Honda CRF1100L Africa Twin DCT, απέδωσε στο δυναμόμετρο 84,8 ίππους στις 7.400 σ.α.λ. και 9,8 kg.m ροπής στις 5.700 σ.α.λ.

Akrapovič
Σε πρώτο πλάνο η εξάτμιση της Akrapovič που εκτός της απόδοσης, βελτίωσε τόσο το βάρος, όσο και το αισθητικό κομμάτι

Στο πρώτο στάδιο βελτίωσης επιλέχθηκε η τοποθέτηση πλήρους συστήματος εξάτμισης Akrapovič, σε συνδυασμό με φίλτρα αέρα K&N. Κατά τη διάρκεια των μετρήσεων διαπιστώθηκε ότι τα snorkels του εργοστασιακού φιλτροκουτιού αποτελούσαν σημαντικό περιορισμό τόσο στην ταχύτητα όσο και στην ποσότητα αέρα που μπορούσε να εισάγει ο κινητήρας στον θάλαμο καύσης. Για τον λόγο αυτό το Moto Technology προχώρησε στην κατασκευή ενός Stage 2 συστήματος εισαγωγής, με χρήση ανοικτών φίλτρων αέρα.

filter
Τα φίλτρα αέρα είναι τοποθετημένα στα “βράγχια” της μοτοσυκλέτας

Η μοτοσυκλέτα επανήλθε στο δυναμόμετρο και αναλύοντας τα διαγράμματα ιπποδύναμης, ροπής και AFR (Air-Fuel Ratio), διαπιστώθηκε ότι απαιτούνταν περαιτέρω βελτίωση στη διαχείριση καυσίμου, προκειμένου να διασφαλιστεί η σωστή και υγιής λειτουργία του κινητήρα σε όλο το φάσμα λειτουργίας του.

Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε προγραμματισμός του εργοστασιακού εγκεφάλου (ECU). Οι επεμβάσεις επικεντρώθηκαν στους χάρτες καυσίμου (fuel maps), στον χρονισμό ανάφλεξης (advance), στη λειτουργία της ηλεκτρονικής πεταλούδας γκαζιού (ETV), καθώς και στους ηλεκτρονικούς περιορισμούς ταχύτητας και στροφών (speed limiter και rpm limiter), με τη μοτοσυκλέτα να αποδίδει στο δυναμόμετρο 94,3 ίππους στις 7.400 σ.α.λ. και 11 kg.m ροπής στις 5.500 σ.α.λ.

Το τελικό αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό, τόσο στα διαγράμματα ιπποδύναμης και ροπής όσο και στην οδηγική συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας στον δρόμο, με αισθητά πιο άμεση απόκριση, καλύτερη επιτάχυνση και συνολικά πιο γεμάτη λειτουργία του κινητήρα.

Οι μετρήσεις στο δυναμόμετρο επιβεβαίωσαν τη βελτίωση σε ισχύ και ροπή, όμως η μεγαλύτερη διαφορά φάνηκε στον δρόμο: καλύτερη απόκριση στο γκάζι, πιο γεμάτη λειτουργία σε όλο το φάσμα στροφών και μια συνολικά πιο απολαυστική οδηγική εμπειρία.

Και αυτό είναι τελικά το πραγματικό νόημα κάθε σωστής βελτίωσης: όχι μόνο περισσότερα νούμερα, αλλά περισσότερη και καλύτερη αίσθηση πίσω από το τιμόνι.

Τη βελτίωση της μοτοσυκλέτας επιμελήθηκε η εταιρεία:

Moto Technology - Μόνος Χρήστος

Κάρπου 22, Αθήνα 116 31

Τηλ: 2109014394

dinami
Οι τέσσερις διαφορετικές δυναμομετρήσεις αφορούν τις δοκιμές που έγιναν με την σειρά, στην βασική έκδοση, με εξάτμιση και φίλτρα, με εξάτμιση και φίλτρα stage 2 και τελικά με εξάτμιση, φίλτρα stage 2 και επαναπρογραμματισμό ECU. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό, καθώς η μοτοσυκλέτα απέδωσε σχεδόν +10 ίππους και πάνω από 1 kg.m ροπής σε σχέση με την αρχική της ιπποδύναμη.

 

MotoGP: Η Ducati δοκίμασε Anti-dive πίσω φρένο

…για καλύτερη επιτάχυνση!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/11/2018

Γιατί η Ducati επιστράτευσε μια τεχνολογία των 80ies στις τελευταίες δοκιμές που έκανε στην πίστα της Jerez; Στο ερώτημα αυτό μπορείς να απαντήσεις εύκολα αν γνωρίζεις τι θέλει να πετύχει η Ducati και φυσικά αν γνωρίζεις για ποιους λόγους χρησιμοποιούσαν τέτοιου είδους μοχλικά συστήματα για την στήριξη των δαγκανών την δεκαετία του ’80, έως και τις αρχές του ’90.  

Τα μοχλικά αυτά ονομάστηκαν anti-dive (αντιβύθιση) διότι όταν πατάς το φρένο, ταυτόχρονα φρενάρεις και την κίνηση της ανάρτησης. Αυτό επιτυγχάνεται στηρίζοντας την δαγκάνα σε ένα σταθερό και σε ένα κινούμενο εξάρτημα της μοτοσυκλέτας. Στην περίπτωση της Ducati, το σταθερό σημείο είναι το πλαίσιο (ίσως και το κάτω τμήμα του κινητήρα, αφού το φαίρινγκ μας κρύβει την θέα..) και το κινούμενο μέρος είναι ο άξονας του πίσω τροχού. Η δαγκάνα “κρέμεται” σε μια πλευστή βάση (σαν εκκρεμές δηλαδή…) όπου στο κάτω τμήμα της δένει μια μακριά ράβδος που την ενώνει με το πλαίσιο.

Έτσι κάθε φορά που ο αναβάτης πατάει το πίσω φρένο, εμποδίζει την κίνηση της πίσω ανάρτησης. Το ποσοστό της αντίστασης, εξαρτάται τόσο από την δύναμη που πατάει το φρένο, όσο και από το τις αποστάσεις που έχουν τα σημεία στήριξης του μοχλικού σε σχέση με εκείνα του άξονα του ψαλιδιού και του άξονα του πίσω τροχού.

Γιατί θέλει η Ducati να δώσει την δυνατότητα στους αναβάτες της να επιβραδύνουν ή να εμποδίζουν την βύθιση ή την εκτόνωση της πίσω ανάρτησης; Διότι θέλουν να περιορίσουν την απότομη και έντονη μεταφορά βάρους και με αυτόν τον τρόπο να δώσουν την δυνατότητα στον αναβάτη να επιταχύνει πιο δυνατά στις εξόδους των στροφών χωρίς να σουζάρει η μοτοσυκλέτα και να μένει κολλημένη στο έδαφος κατά το φρενάρισμα.

Καθώς στην GP19 έχουν κάνει μεγάλη προσπάθεια να φτιάξουν ένα πλαίσιο με περισσότερη ευελιξία μέσα στις στροφές, προσπαθούν να βρουν άλλους τρόπους για να διατηρήσουν το σαφές πλεονέκτημα της σταθερότητας στις επιταχύνσεις και στο φρενάρισμα που είχε η GP18.

Όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες της αγωνιστικής Harley Davidson που έτρεξε στο Batle Of Twin της Daytona στα τέλη του ‘80, η αρθρωτή στήριξη της δαγκάνας του φρένου για την αντιβύθιση της ανάρτησης ήταν συνηθισμένη πρακτική.  

Οπτικά, ένα αντίστοιχο σύστημα είχαν και τα Yamaha FJ1200, FZR 1000 και YZF 1000 Ace, μόνο που εδώ η στήριξη της δαγκάνας ήταν στον άξονα του τροχού και στο ψαλίδι, δηλαδή σε δύο κινούμενα μέρη.

 

Ετικέτες