Συνέντευξη Chaz Davies: "Επιτέλους έχουμε το Ducati V4R για να κερδίσουμε!"

Μια εφ' όλης της ύλης κουβέντα γύρω από το νέο Ducati V4R
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/12/2018

O Ουαλλός πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην κατηγορία των Supersport, Chaz Davies, οδηγεί τα desmo V-2 της Ducati τα τελευταία πέντε χρόνια, ως εργοστασιακός αναβάτης της ομάδας στα WSBK, έχοντας τερματίσει τρεις φορές δεύτερος στο πρωτάθλημα (2015, 2017 και 2018). Γι' αυτόν, το φιλόδοξο αλλά τελικά δύσκολο καθήκον, του να τρέχει με ένα δικύλινδρο για μισή δεκαετία, κόντρα στα όλο και πιο γρήγορα και πιο δυνατά τετρακύλινδρα του ανταγωνισμού, θα τελειώσει το 2019. Η ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί του όσο περιμέναμε παρέα να στεγνώσει η πίστα στο Jerez, για να ανέβουμε πάνω στα Ducati V4R (αν και ο καθένας μας θα οδηγούσε διαφορετική έκδοση, κάτι για το οποίο θα διαβάσετε στην αναλυτική του παρουσίαση και τις πρώτες οδηγικές εντυπώσεις στο επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ), τονίζει το πόσο πολύ είναι αφοσιωμένος στην επόμενη σεζόν.

Chaz, έπρεπε να περιμένεις πολύ καιρό μέχρι να ανέβεις πάνω στη σέλα του, αλλά πώς ήταν όταν τελικά οδήγησες το V4, σε σχέση με το παλιό σου V-2;
"Σχηματίστηκε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου –ένα ΜΕΓΑΛΟ χαμόγελο. Προφανώς ήλπιζα να το οδηγήσω νωρίτερα μέσα στη σεζόν, αλλά για κάποιον λόγο δεν συνέβη ποτέ και στη συνέχεια τραυματίστηκα. Το πλήρωμα του χρόνου όμως ήρθε στις δοκιμές της Aragon στις αρχές του Νοέμβρη και ναι, φόρεσα ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Μετά την πρώτη βόλτα, νομίζω ότι σχολίασα το εξής: "Τώρα έχουμε μια μοτοσυκλέτα με την οποία μπορούμε να τρέξουμε."

Συγκριτικά με το Kawasaki, πού έχανες με το δικύλινδρο V της Ducati;
"Δεν μπορώ να πω ότι ήταν σε έναν μόνο τομέα, διότι στο τέλος έχανα από λίγο σε όλους τους τομείς. Είναι δύσκολο να πεις αν ήταν στην επιτάχυνση ή στα φρένα ή σε κάτι άλλο. Ήταν λίγο από 'κει, λίγο από 'δω. Μέχρι και πριν από δύο χρόνια ήμασταν πολύ κοντά τους, αλλά την τελευταία διετία ήταν εμφανές ότι χρειαζόμασταν κάτι καινούργιο, οπότε το V4 ήρθε την κατάλληλη στιγμή."

Έπρεπε δηλαδή να οδηγείς το V-2 πάνω από το όριο για να παραμείνεις ανταγωνιστικός;
"Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Μερικές φορές, όταν είχα το πακέτο όπως ακριβώς έπρεπε να είναι και υπήρχαν οι τέλειες συνθήκες, δεν ήταν απαραίτητο να περνάω το όριο και μπορούσα να κερδίζω αγώνες με καλή διαφορά. Αλλά για να πολεμήσεις για το πρωτάθλημα, χρειάζεσαι κάτι τέτοιο σε κάθε αγώνα, και σίγουρα δεν το είχαμε αυτό. Στο τέλος, η συνέπεια ήταν το δυσκολότερο πράγμα να βρεθεί και ευτυχώς το V4 θα μας δώσει αυτό το επιπλέον βήμα που χρειαζόμασταν."

Έχεις τρέξει με V4 Desmosedici MotoGP στο οποίο βασίζεται το V4R, σωστά;


"Ναι, αρκετά παλιά είχα οδηγήσει το MotoGP σε μερικούς αγώνες το 2007, ενώ έκανα και δοκιμές πέρσι με την υφιστάμενη MotoGP μοτοσυκλέτα στο Mugello. Οπότε ναι, έχω μια μικρή εμπειρία από την συγκεκριμένη διάταξη κινητήρα. Προφανώς όμως, η μοτοσυκλέτα που οδήγησα το 2007 ήταν 800 κυβικά, οπότε ο τρόπος απόδοσης της δύναμης ήταν πολύ διαφορετικός. Το καινούργιο superbike έχει σίγουρα μια πιο γραμμική καμπύλη ισχύος. Είναι πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμη από το 800, το οποίο ήταν πολύ απότομο."

Υποθέτω, όταν οδηγείς το V4 θα πρέπει να αλλάξεις εντελώς όλα τα σημεία αναφοράς σου; Ουσιαστικά ξεκινάς από το μηδέν, έτσι δεν είναι;
"Ναι σίγουρα. Το οδηγικό μου στιλ θα πρέπει να αλλάξει λίγο, νομίζω, και θα προσπαθήσω να φέρω την μοτοσυκλέτα όσο το δυνατόν πιο κοντά στα δικά μου μέτρα, και στη συνέχεια θα δουλέψω πάνω στις αδυναμίες μου."

Ποια είναι τα δυνατά σου σημεία;
"Νομίζω τα φρένα στην είσοδο και την μέση της στροφής. Αυτός ήταν ανέκαθεν ένα τομέας όπου με το V-2, έτσι όπως έχουμε στήσει το πλαίσιο, έπρεπε να διαχειρίζομαι με μεγάλη προσοχή την αίσθηση του μπροστινού όταν ήμουν στην μέγιστη κλίση, οπότε χρησιμοποιούσα το μπροστινό φρένο για να ελέγχω στην ουσία την επαναφορά του πιρουνιού. Ήταν σα να αναλάμβανα κάποια από τα καθήκοντα της ανάρτησης μέσω του δαχτύλου μου, αλλά με το V4 νιώθω ότι κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται, γιατί το μπροστινό πατάει πιο γερά στην άσφαλτο κι έχω καλύτερη αίσθηση."

Και ποια είναι τα αδύναμα σημεία σου;
"Με το δικύλινδρο, νομίζω ότι είναι η είσοδος των στροφών, ειδικά προς το τέλος έτσι όπως προχώρησε η εξέλιξη των ελαστικών. Αισθάνομαι ότι αυτή η μοτοσυκλέτα θέλει να τρέχει μ' ένα κοντύτερο μεταξόνιο, όπως του στάνταρ μοντέλου πραγματικά, λόγω του μήκους του κινητήρα, το οποίο θα βελτιώσει τις εισόδους. Προφανώς όμως, με ένα κοντύτερο μεταξόνιο θα έχεις και πιο πολλές σούζες, αν και τώρα έχουμε τα αεροδυναμικά φτερά για να το αντισταθμίσουμε αυτό. Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά πράγματα που νιώθω ότι αποτελούν βήματα προς την σωστή κατεύθυνση για εμάς, με το V4. Έχοντας περάσει τρεις μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάτι που είναι πισωγύρισμα σε αυτό το στάδιο, κάτι το οποίο είναι υπέροχο."

Πιστεύω ότι είναι η πρώτη φορά που οδηγείς μοτοσυκλέτα με αεροδυναμικά φτερά. Είναι κάτι για το οποίο έχεις το νου σου;
"Έχω οδηγήσει αυτή την μοτοσυκλέτα μόνο με φτερά και αφού παίρνει την ομολογκασιόν μ' αυτά, θα την τρέχουμε όπως έρχεται. Στην Ducati είναι πολύ σίγουροι ότι αποτελούν πλεονέκτημα σε κάθε τομέα, όχι μόνο για την αίσθηση του μπροστινού και για να μειωθούν οι σούζες, αλλά και για την πρόσφυση του μπροστινού, ειδικά στις πιο γρήγορες στροφές. Ξέρεις, θεωρώ ότι δεν είναι χρήσιμες οι συγκρίσεις. Όμως, νιώθω μια διαφορά στην μοτοσυκλέτα σε σχέση με το τι οδηγούσα πριν, και προτιμώ να αποδίδω ένα μέρος της ευθύνης στα φτερά."

Υποθέτω ότι είναι αρκετά πιο γρήγορο, αλλά ανεβάζει εξίσου στροφές. Πρέπει να κρατάς τις στροφές πολύ ψηλά;
"Φυσιολογικά ανεβάζει πολλές στροφές και νιώθει άνετα εκεί! Όταν ανέβηκα για πρώτη φορά στο δικύλινδρο προερχόμενος από το τετρακύλινδρο της BMW, έφτασα στον κόφτη και κοπάνησα το κεφάλι μου στην ζελατίνα στους πρώτους κιόλας γύρους! Έχοντας περάσει, λοιπόν, πέντε παράξενα χρόνια πάνω στο δικύλινδρο, στους πρώτους γύρους με το V4 έκανα το κλασικό, όπου άλλαζα ταχύτητες σχεδόν 4.000 στροφές νωρίτερα! Είναι σαν να επιστρέφεις στο χρόνο πριν από πέντε χρόνια, οπότε επαναπρογραμμάτισε τις αντιδράσεις σου και συνήθισέ το. Ειλικρινά όμως, ήταν μια πολύ γρήγορη προσαρμογή, γιατί αυτό το Ducati V4 είναι πραγματικά προκλητικό, θέλει να του κρατάς τις στροφές ψηλά κι επιταχύνει δυνατά μέσα στην ψηλή μπάντα των στροφών. Ήταν ωραία την πρώτη φορά που βρέθηκα πάνω στη σέλα του και είδα ένα στροφόμετρο που φτάνει μέχρι τις 17.000 στροφές. Είχα συνηθίσει τις 12.000 και κάτι για πολύ καιρό!"

Είχες οδηγήσει ένα άλλο V4 πίσω στο 2012, για μία μόνο σεζόν στην οποία κέρδισες τον πρώτο σου αγώνα στα WSBK. Πώς είναι λοιπόν το νέο Ducati σε σχέση με το Aprilia;
"Αυτό ήταν πριν πολύ καιρό με την Aprilia, σε μια εντελώς διαφορετική εποχή των WSBK, με διαφορετικά ελαστικά και τα πάντα. Θα έλεγα όμως ότι η βάση του κινητήρα έχει κάποιες ομοιότητες με ό,τι θυμάμαι πριν από έξι χρόνια. Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των V4 είναι παρών, αλλά από όλες τις άλλες απόψεις αυτό είναι ένα πιο προχωρημένο και πιο εκλεπτυσμένο πακέτο."

Διαθέτει κάτι από δικύλινδρο και τετρακύλινδρο μέσα του, κάτι σαν μείξη αυτών των δύο;
"Νομίζω πως ναι. Αυτή είναι μια πολύ ακριβής διατύπωση, γιατί ναι, ανεβάζει στροφές, αλλά ταυτόχρονα διαθέτει την δύναμη ενός φορτηγού, δεν έχει τις πιστονιές ενός δικύλινδρου, ενώ παράλληλα θεωρώ ότι είναι ένας καλό συμβιβασμός. Νομίζω ότι υπάρχουν μερικοί έξυπνοι άνθρωποι στην Ducati Corse που έχουν μελετήσει εξαντλητικά την ιδανική διάταξη ενός κινητήρα, και πιστεύουν ότι αυτή είναι ο V4."

Συγκριτικά με την εποχή που ήσουν με το BMW S1000RR, είναι μια μοτοσυκλέτα που συγχωρεί πιο εύκολα τα λάθη;
"Σίγουρα ναι –αυτό ήταν ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που είχα να αντιμετωπίσω! Ήταν δύσκολο να κάνω τα ηλεκτρονικά να δουλέψουν σωστά και ήταν πολύ, πολύ απότομο. Αυτό το Ducati είναι εντελώς διαφορετικό  και πολύ πιο εκμεταλλεύσιμο."

Πόσο χαμηλά αφήνεις να πέσουν οι στροφές; Για παράδειγμα στην κλειστή, δεύτερη στροφή εδώ στο Jerez;
"Περίπου ως τις 8.500 στροφές στο πιο αργό σημείο –έχει πολύ μεγάλο φάσμα. Συνήθως ανεβάζω ταχύτητα στις 16.000 στροφές, οπότε αφήνει μεγάλα περιθώρια. Ελπίζω να έχουμε έναν καλό χειμώνα δημιουργικής εξέλιξης, βήμα-βήμα, και να κατανοήσω την μοτοσυκλέτα αντί να κάνουμε ριζικές αλλαγές. Η ομάδα δοκιμών έχει δουλέψει πολύ σκληρά, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να το πάμε σε άλλο επίπεδο και νομίζω ότι έχω άλλες έξι μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα πριν τον πρώτο αγώνα του Phillip Island. Έχουμε λοιπόν τον χρόνο ως σύμμαχο, έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για την κατεύθυνση της εξέλιξης, οπότε ναι, υπάρχουν όλες οι ενδείξεις για κάτι καλό μέσα στο 2019."

Έχεις έναν καινούργιο team mate ο οποίος έτρεχε με V4 Ducati στα MotoGP τα τελευταία δύο χρόνια. Συγκρίνετε καθόλου τις παρατηρήσεις σας; Είναι διαφορετική η σχέση μεταξύ σας, απ' ό,τι με τον Melandri;
"Δεν έχουμε συγκρίνει ακόμη παρατηρήσεις, αλλά προφανώς πάντα υπάρχει περιθώριο για σύγκριση δεδομένων. Τις προάλλες όμως, ρωτήθηκα για το τι πιστεύω που ο Alvaro βρήκε αμέσως την ταχύτητά του στα Superbikes και για το αν ήταν έκπληξη αυτό για μένα. Ειλικρινά απαντώ πως όχι, γιατί δεν είμαι σίγουρος για το ποιος έχει τα περισσότερα να μάθει, αυτός ή εγώ! Για μένα, εκτός του ότι είναι προφανώς ένα Ducati με ελαστικά της Pirelli, αυτή η μοτοσυκλέτα δεν έχει καμία ομοιότητα με το V-2, είναι πραγματικά κάτι πολύ, πολύ διαφορετικό. Από την πλευρά του Alvaro, πιθανώς πρέπει να μάθει να οδηγεί μια μοτοσυκλέτα που είναι λιγότερο άκαμπτη, σε ελαστικά που είναι λιγότερο απόλυτα, αλλά ο χαρακτήρας του κινητήρα είναι πολύ πιο κοντά σ' αυτό που έχει συνηθίσει όπως και η σύνδεση με το γκάζι και τόσα άλλα πράγματα, είναι πιο κοντά στα δεδομένα με τα οποία έτρεχε σε σχέση με την μοτοσυκλέτα που έτρεχα εγώ. Αυτό συμβαίνει γιατί η διάταξη του κινητήρα και η ηλεκτρονική χαρτογράφηση που χρησιμοποιούμε στο V4R, προέρχεται στην ουσία από την GP μοτοσυκλέτα της προηγούμενης διετίας, με την οποία έτρεχε στους αγώνες. Οπότε νομίζω ότι από πολλές πλευρές, έχει λιγότερα να μάθει. Μόνο τα ελαστικά είναι που πρέπει να συνηθίσει λίγο. Είναι όμως ενδιαφέρον γιατί πιστεύω ότι και οι δύο μπορούμε να φέρουμε πράγματα στο τραπέζι και τα σχόλιά μας μέχρι στιγμής, ειδικά για τους σημαντικούς τομείς, είναι κατά μεγάλο βαθμό στο ίδιο μήκος κύματος. Οπότε συμφωνούμε για τα σημαντικά, και ναι, αυτό είναι καλό."

Συνεργάστηκε ο Alan Cathcart, φωτογραφίες: Milagro/Gigi Soldano και Thomas Maccabelli

Θυμηθείτε το gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό υψηλής ανάλυσης από την παρουσίαση του νέου Ducati V4R

Motul WSBK 2019 Portimao: Τρεις αγώνες γεμάτοι θέαμα

Όπως πρέπει να είναι
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

9/9/2019

Το πρώτο αγωνιστικό τριήμερο του Motul WSBK στο Portimao, δεν θα μπορούσε να ήταν καλύτερο μετά από ένα τόσο μεγάλο διάστημα αποχής απ’ τη δράση. Τα πρώτα ψήγματα για το τι θα ακολουθούσε μας τα είχαν δώσει τα ελεύθερα δοκιμαστικά και η αναμονή άξιζε.

Πρώτο σκέλος

Η δράση του πρώτου αγώνα ξεκίνησε με το που έσβησαν τα φώτα. Ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing WorldSBK Team) κατάφερε να διατηρήσει το πλεονέκτημα της pole position, την ώρα που πίσω του έγινε ένας μικρός χαμός. Ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing – Ducati), ενώ είχε όλα τα φόντα να βρεθεί στην κορυφαία θέση του βάθρου, είδε τις ελπίδες του να εξαλείφονται στην πρώτη στροφή, την ώρα που ο ομόσταβλός του, ο Chaz Davies, αποφάσισε να τον περάσει απ’ την εσωτερική. Οι δύο αναβάτες της Ducati μπορεί να μην ήρθαν σε επαφή, όμως ο Bautista άνοιξε τη γραμμή του ρισκάροντας να χτυπήσει τον Lowes κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα από έκτος να βρεθεί 18ος. Ο Davies από την άλλη κέρδισε τέσσερις θέσεις και από 12ος πέρασε στην όγδοη θέση. Μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου, ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) ήταν στην ουρά της μοτοσυκλέταw του Rea, έχοντας πίσω του στην τρίτη θέση τον Leon Haslam (Kawasaki Racing WorldSBK Team), ενώ ο Davies είχε προσπεράσει άλλους τρεις αναβάτες και ήταν τέταρτος, με τον Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) να κλείνει την πεντάδα.

Τρεις γύρους αργότερα τόσο ο Davies όσο και ο van der Mark προσπέρασαν τον Haslam και βρέθηκαν πιο κοντά στην “κατάκτηση” μιας θέσης του βάθρου. Το ίδιο έγινε και στον πέμπτο γύρο με τον Davies να προσπερνά πρώτος τον Tom Sykes στην πρώτη στροφή της πίστας, ενώ δύο στροφές πιο κάτω το ίδιο έκανε και ο van der Mark, αφήνοντας τον Sykes στην τέταρτη θέση. Επίσης, ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) έπεσε στον πέμπτο γύρο, όμως κατάφερε να συνεχίσει και από τελευταίος που ήταν τερμάτισε 16ος. Δυο γύρους αργότερα, είχαμε και την πτώση του Sykes στη 13η στροφή της πίστας, αλλά αντίστοιχα όπως και ο Baz έτσι και αυτός σηκώθηκε και συνέχισε τον αγώνα του τερματίζοντας όμως εκτός δεκάδας στην 13η θέση.

Μέχρι τα μισά του αγώνα, ο Bautista είχε βάλει το κεφάλι κάτω και απομονώνοντας παράλληλα τον πόνο στον ώμο του, ανέκτησε αρκετές θέσεις και ήταν έβδομος. Ο Ισπανός αναβάτης της Ducati συνέχισε να ανεβάζει το ρυθμό του και έφτασε στο σημείο να είναι ο γρηγορότερος αναβάτης μέσα στην πίστα και πλησίαζε τον Alex Lowes, που ήταν έκτος. Έξι γύρους πριν το τέλος ο Bautista άδραξε την ευκαιρία από το λάθος του Lowes στην πέμπτη στροφή και τον προσπέρασε, βάζοντας στο στόχαστρό του τους Haslam και Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing). Την ίδια στιγμή, ο Rea παρά το γεγονός ότι ηγούνταν του αγώνα με διαφορά πέντε δευτερολέπτων απ’ τον δεύτερο άρχισε να αγχώνεται. Ωστόσο, διατήρησε την ψυχραιμία του και ακολούθησε τις οδηγίες της ομάδας χωρίς να κάνει λάθη και κατάφερε να τερματίσει πρώτος, συνεχίζοντας την κυριαρχία του στο Portimao.

Ο Davies πέρασε τη γραμμή τερματισμού δεύτερος, κάνοντας έναν ήπιο σχετικά αγώνα καθώς ούτε απείλησε ούτε απειλήθηκε από τον Van der Mark που ολοκλήρωσε τις θέσεις του βάθρου. Ο Bautista μετά από έναν πολύ δυνατό αγώνα κατάφερε να ανακάμψει από την 18η θέση και να τερματίσει τέταρτος. Στις δηλώσεις του, δεν παρέλειψε βέβαια να αναφερθεί στο αγωνιστικό συμβάν με τον ομόσταβλό του και ήταν ιδιαίτερα δεικτικός, λέγοντας πως με τέτοιους φίλους τι να τους κάνει τους εχθρούς. Πέμπτος βρέθηκε ο Leon Haslam μετά από πολλές μάχες που είχε με τον Razgatlioglu, ο οποίος τερμάτισε έκτος. Έβδομος πέρασε τη γραμμή τερματισμού ο Alex Lowes, ενώ την όγδοη και ένατη θέση κατέλαβαν οι αναβάτες της GRT Yamaha WorldSBK με τον Cortese να επικρατεί του Melandri. Τη δεκάδα έκλεισε ο Michael Ruben Rinadli (BARNI Racing Team).

Tissot Superpole Race

Ο αγώνας μισής διάρκειας της Κυριακής όπως είναι γνωστόν δίνει την ευκαιρία στους 10 πρώτους αναβάτες να ξεκινήσουν από μια καλύτερη θέση στο grid στον τελευταίο αγώνα του διημέρου, το δεύτερο σκέλος. Η εκκίνηση ήταν λιγότερο δραματική και για άλλη μια φορά ο Rea κατάφερε να διατηρήσει το πλεονέκτημα της pole, έχοντας τον Sykes πίσω του και τον Haslam να τους ακολουθεί κατά πόδας. Ο Cortese είχε μια καλύτερη εκκίνηση και βρέθηκε τέταρτος, με τον Lowes να είναι πίσω του και τον van der Mark έκτος.

Παρότι ο Bautista διατήρησε την έβδομη θέση απ’ την οποία ξεκίνησε, μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου ήταν ένατος και πάλευε με τον ομόσταβλό του Davies. Παράλληλα, ο Rea δεν είχε καταφέρει να “ξεκολλήσει” απ’ τον Sykes και ο Lowes είχε καλύτερο ρυθμό απ’ ότι στο πρώτο σκέλος και κυνηγούσε τη δεύτερη θέση. Μέχρι τον τέταρτο γύρο, που ο Lowes προσπέρασε τον Sykes αφήνοντάς τον τρίτο, ο Bautista είχε κερδίσει μπόλικες θέσεις και ήταν πέμπτος. Η τράπουλα συνέχισε να ανακατεύεται και δύο γύρους πριν το τέλος ο Bautista ήταν στην ούρα της R1 του Lowes και εκμεταλλευόμενος την επιτάχυνσης της V4 R προσπέρασε τον Lowes όπως είχε κάνει προηγουμένως με τους υπόλοιπους αναβάτες στην μεγάλη ευθεία της πίστας. Ωστόσο, ήταν πολύ αργά για τον Bautista να προλάβει τον Rea και να τον προκαλέσει σε μια μονομαχία. Ο Rea πήρε την ένατη νίκη του στο Portimao, ενώ ο Bautista κατάφερε να κερδίσει ένα “εισιτήριο” εκκίνησης απ’ την δεύτερη θέση του grid, καθώς τερμάτισε δεύτερος.

Ο Alex Lowes τερμάτισε τρίτος, με τον Toprak Razgatlioglu να καταφέρνει να επικρατεί ενάντια του Leon Haslam, που τερμάτισε πέμπτος. Ο van der Mark τερμάτισε έκτος, με τον Tom Sykes να ολοκληρώνει τον αγώνα στην έβδομη θέση. Ο Cortese και ο Baz περάσαν τη γραμμή τερματισμού όγδοος και ένατος αντίστοιχα. Οι επιδόσεις του Davies ήταν διαμετρικά αντίθετες απ’ το πρώτο σκέλος, καθώς οι ρυθμίσεις που άλλαξαν στην V4 R του πριν τον spint race της Κυριακής δεν ήταν καθόλου ωφέλιμες και τελικά βρέθηκε να κλείνει τη δεκάδα, ενώ στο δεύτερο σκέλος ήταν αρκετά άτυχος καθώς χάλασε το quick shifter της V4 R καθιστόντας μη ανταγωνιστικό.

Δεύτερο Σκέλος

Ο τελευταίος αγώνας στο Portimao για φέτος επιφύλασσε κι άλλες εκπλήξεις με μπόλικη δράση, μάχες και ένταση. Όπως ακριβώς πρέπει να είναι ένας αγώνας παγκοσμίου επιπέδου. Ο Bautista παρότι κατάφερε να βρεθεί στη δεύτερη θέση της σχάρας είχε μια πολύ άσχημη εκκίνηση και από δεύτερος έφτασε να στρίβει έκτος. Ωστόσο, η ακόρεστη δίψα που είχε για τη νίκη όλο το σαββατοκύριακο ήταν η κινητήριος δύναμή του για να μην το βάλει κάτω. Μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου είχε προσπεράσει τον van der Mark και ήταν μέσα στη πεντάδα. Δύο γύρους αργότερα “εκτέλεσε” και τον teammate του van der mark, Alex Lowes, ενώ στο πέμπτο γύρο προσπέρασε και τον Leon Haslam στη πρώτη στροφή της πίστας. Στον έκτο γύρο τόσο ο Toprak Razgatlioglu, που ήταν δεύτερος, όσο και ο Bautista κατάφεραν να προσπεράσουν τον Rea που ηγούνταν τον αγώνα, στη μεγάλη ευθεία της πίστας. Μάλιστα, ο Τούρκος βρέθηκε στη κορυφαία θέση και ηγήθηκε του αγώνα για σχεδόν ένα γύρο, αφού μόλις ξαναβρέθηκαν στην ευθεία η V4 R του Bautista, που είχε σαφή πλεονέκτημα στην επιτάχυνση του έδωσε τη δυνατότητα να ηγηθεί του αγώνα.

Για άλλη μια φορά είχαμε τη μάχη μεταξύ του Razgatlioglu και του Rea και ο Τούρκος αναβάτης της Turkish Puccetti Racing -παρά τις ικανότητές του- δεν κατάφερε να επικρατήσει ενάντια του Rea κι έτσι βρέθηκε πίσω απ' τον Rea στη τρίτη θέση. Παράλληλα, ο Bautista έφτασε τη διαφορά του με τον Rea στο ένα δευτερόλεπτο. Ωστόσο, στους τελευταίους γύρους του αγώνα ο Rea εξαπέλυσε την επίθεσή του και ανέβασε το ρυθμό του, περιορίζοντας το κενό που τον χώριζε με το Bautista. Ο τερματισμός ήταν άκρως δραματικός και γεμάτος ένταση, με τον Bautista να βγαίνει στη μεγάλη ευθεία, έχοντας στην ουρά της μοτοσυκλέτας του τον Rea και την ZX-10RR να ουρλιάζει. Ο Bautista, παρά την εξάντληση  και τον πόνο στον ώμο του να είναι εντονότερος απ’ την καταπόνηση του τριημέρου κατάφερε να στεφθεί νικητής και να σταματήσει τη κυριαρχία του Rea στο Portimao. “Στους δύο τελευταίους γύρους ένιωσα τις δυνάμεις μου να με εγκαταλείπουν, όπως και τα ελαστικά απ’ την φθορά τους” είπε ο Bautista. "Ήμουν τυχερός που ήταν ο τελευταίος γύρος καθώς δεν είχα άλλη δύναμη και είμαι πολύ χαρούμενος.

Μέχρι να βγει το τελικό αποτέλεσμα του πρωταθλήματος δεν θα σταματήσω να παλεύω.” Ο Rea από την άλλη, παρότι τερμάτισε δεύτερος ήταν ευχαριστημένος με τις επιδόσεις του, καθώς κατάφερε να διατηρήσει έναν γρηγορότερο ρυθμό συγκριτικά με το πρώτο σκέλος, αφού όπως είπε βελτίωσε τη μοτοσυκλέτα του όσον αφορά την φθορά των ελαστικών. Ο Razgatlioglu ανέβηκε για άλλη μια φορά στο βάθρο, τερματίζοντας τρίτος, ενώ ο Lowes και ο Haslam τερμάτισαν τέταρτος και πέμπτος αντίστοιχα. Ο Loris Baz έδωσε έναν εξαιρετικό αγώνα και κατάφερε να βρεθεί στην έκτη θέση, αφήνοντας τους van der Mark και Melandri να τερματίζουν έβδομος και όγδοος αντίστοιχα. Ο Tom Sykes πέρασε τη γραμμή τερματισμού ένατος και την δεκάδα έκλεισε ο Sandro Cortese.

Ο Rea κατάφερε με τις επιδόσεις του στο Portimao να επεκτείνει την κυριαρχία του Motul WSBK και να αυξήσει τη βαθμολογική διαφορά που τον χωρίζει απ’ τον Bautista στους 91 βαθμούς. Απομένουν τρεις αγώνες μέχρι τη λήξη του πρωταθλήματος και πιθανότατα στον επόμενο θα αναδειχτεί ο φετινός πρωταθλητής. Ωστόσο, ο ανταγωνισμός για την τρίτη θέση του πρωταθλήματος κινεί το ενδιαφέρον με τον Alex Lowes να έχει ένα πλεονέκτημα πέντε βαθμών απ’ τον Michael van der Mark, ενώ ο Haslam και ο Razgatlioglu έχουν να λύσουν τη δική τους “βεντέτα”.

Τέλος, το συμβάν που έγινε μεταξύ του Davies και του Bautista δημιούργησε εντάσεις στην ομάδα. Μάλιστα, ο Davies ανέφερε πως το σχόλιο του teammate του ήταν υπερβολικό και πως στο παρελθόν, ο Ισπανός έχει κάνει σοβαρότερα λάθη. Ο Davies κατανοεί το λόγο που ο Bautista μπορεί να ενοχλήθηκε από το συμβάν, καθώς έχασε την ευκαιρία να παλέψει για μια θέση στο βάθρο. Ωστόσο, απ’ τη στιγμή που δεν είχαν επαφή θεωρεί πως η αντίδραση του Bautista ήταν υπερβολική. Όπως και να ‘χει το πράγματα δείχνουν ιδιαίτερα τεταμένα μέσα στο paddock της Ducati παρά το γεγονός ότι ο Bautista δεν θα αγωνίζεται του χρόνου με την ιταλική ομάδα.

Ετικέτες