Συνέντευξη Chaz Davies: "Επιτέλους έχουμε το Ducati V4R για να κερδίσουμε!"

Μια εφ' όλης της ύλης κουβέντα γύρω από το νέο Ducati V4R
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/12/2018

O Ουαλλός πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην κατηγορία των Supersport, Chaz Davies, οδηγεί τα desmo V-2 της Ducati τα τελευταία πέντε χρόνια, ως εργοστασιακός αναβάτης της ομάδας στα WSBK, έχοντας τερματίσει τρεις φορές δεύτερος στο πρωτάθλημα (2015, 2017 και 2018). Γι' αυτόν, το φιλόδοξο αλλά τελικά δύσκολο καθήκον, του να τρέχει με ένα δικύλινδρο για μισή δεκαετία, κόντρα στα όλο και πιο γρήγορα και πιο δυνατά τετρακύλινδρα του ανταγωνισμού, θα τελειώσει το 2019. Η ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί του όσο περιμέναμε παρέα να στεγνώσει η πίστα στο Jerez, για να ανέβουμε πάνω στα Ducati V4R (αν και ο καθένας μας θα οδηγούσε διαφορετική έκδοση, κάτι για το οποίο θα διαβάσετε στην αναλυτική του παρουσίαση και τις πρώτες οδηγικές εντυπώσεις στο επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ), τονίζει το πόσο πολύ είναι αφοσιωμένος στην επόμενη σεζόν.

Chaz, έπρεπε να περιμένεις πολύ καιρό μέχρι να ανέβεις πάνω στη σέλα του, αλλά πώς ήταν όταν τελικά οδήγησες το V4, σε σχέση με το παλιό σου V-2;
"Σχηματίστηκε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου –ένα ΜΕΓΑΛΟ χαμόγελο. Προφανώς ήλπιζα να το οδηγήσω νωρίτερα μέσα στη σεζόν, αλλά για κάποιον λόγο δεν συνέβη ποτέ και στη συνέχεια τραυματίστηκα. Το πλήρωμα του χρόνου όμως ήρθε στις δοκιμές της Aragon στις αρχές του Νοέμβρη και ναι, φόρεσα ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Μετά την πρώτη βόλτα, νομίζω ότι σχολίασα το εξής: "Τώρα έχουμε μια μοτοσυκλέτα με την οποία μπορούμε να τρέξουμε."

Συγκριτικά με το Kawasaki, πού έχανες με το δικύλινδρο V της Ducati;
"Δεν μπορώ να πω ότι ήταν σε έναν μόνο τομέα, διότι στο τέλος έχανα από λίγο σε όλους τους τομείς. Είναι δύσκολο να πεις αν ήταν στην επιτάχυνση ή στα φρένα ή σε κάτι άλλο. Ήταν λίγο από 'κει, λίγο από 'δω. Μέχρι και πριν από δύο χρόνια ήμασταν πολύ κοντά τους, αλλά την τελευταία διετία ήταν εμφανές ότι χρειαζόμασταν κάτι καινούργιο, οπότε το V4 ήρθε την κατάλληλη στιγμή."

Έπρεπε δηλαδή να οδηγείς το V-2 πάνω από το όριο για να παραμείνεις ανταγωνιστικός;
"Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Μερικές φορές, όταν είχα το πακέτο όπως ακριβώς έπρεπε να είναι και υπήρχαν οι τέλειες συνθήκες, δεν ήταν απαραίτητο να περνάω το όριο και μπορούσα να κερδίζω αγώνες με καλή διαφορά. Αλλά για να πολεμήσεις για το πρωτάθλημα, χρειάζεσαι κάτι τέτοιο σε κάθε αγώνα, και σίγουρα δεν το είχαμε αυτό. Στο τέλος, η συνέπεια ήταν το δυσκολότερο πράγμα να βρεθεί και ευτυχώς το V4 θα μας δώσει αυτό το επιπλέον βήμα που χρειαζόμασταν."

Έχεις τρέξει με V4 Desmosedici MotoGP στο οποίο βασίζεται το V4R, σωστά;


"Ναι, αρκετά παλιά είχα οδηγήσει το MotoGP σε μερικούς αγώνες το 2007, ενώ έκανα και δοκιμές πέρσι με την υφιστάμενη MotoGP μοτοσυκλέτα στο Mugello. Οπότε ναι, έχω μια μικρή εμπειρία από την συγκεκριμένη διάταξη κινητήρα. Προφανώς όμως, η μοτοσυκλέτα που οδήγησα το 2007 ήταν 800 κυβικά, οπότε ο τρόπος απόδοσης της δύναμης ήταν πολύ διαφορετικός. Το καινούργιο superbike έχει σίγουρα μια πιο γραμμική καμπύλη ισχύος. Είναι πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμη από το 800, το οποίο ήταν πολύ απότομο."

Υποθέτω, όταν οδηγείς το V4 θα πρέπει να αλλάξεις εντελώς όλα τα σημεία αναφοράς σου; Ουσιαστικά ξεκινάς από το μηδέν, έτσι δεν είναι;
"Ναι σίγουρα. Το οδηγικό μου στιλ θα πρέπει να αλλάξει λίγο, νομίζω, και θα προσπαθήσω να φέρω την μοτοσυκλέτα όσο το δυνατόν πιο κοντά στα δικά μου μέτρα, και στη συνέχεια θα δουλέψω πάνω στις αδυναμίες μου."

Ποια είναι τα δυνατά σου σημεία;
"Νομίζω τα φρένα στην είσοδο και την μέση της στροφής. Αυτός ήταν ανέκαθεν ένα τομέας όπου με το V-2, έτσι όπως έχουμε στήσει το πλαίσιο, έπρεπε να διαχειρίζομαι με μεγάλη προσοχή την αίσθηση του μπροστινού όταν ήμουν στην μέγιστη κλίση, οπότε χρησιμοποιούσα το μπροστινό φρένο για να ελέγχω στην ουσία την επαναφορά του πιρουνιού. Ήταν σα να αναλάμβανα κάποια από τα καθήκοντα της ανάρτησης μέσω του δαχτύλου μου, αλλά με το V4 νιώθω ότι κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται, γιατί το μπροστινό πατάει πιο γερά στην άσφαλτο κι έχω καλύτερη αίσθηση."

Και ποια είναι τα αδύναμα σημεία σου;
"Με το δικύλινδρο, νομίζω ότι είναι η είσοδος των στροφών, ειδικά προς το τέλος έτσι όπως προχώρησε η εξέλιξη των ελαστικών. Αισθάνομαι ότι αυτή η μοτοσυκλέτα θέλει να τρέχει μ' ένα κοντύτερο μεταξόνιο, όπως του στάνταρ μοντέλου πραγματικά, λόγω του μήκους του κινητήρα, το οποίο θα βελτιώσει τις εισόδους. Προφανώς όμως, με ένα κοντύτερο μεταξόνιο θα έχεις και πιο πολλές σούζες, αν και τώρα έχουμε τα αεροδυναμικά φτερά για να το αντισταθμίσουμε αυτό. Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά πράγματα που νιώθω ότι αποτελούν βήματα προς την σωστή κατεύθυνση για εμάς, με το V4. Έχοντας περάσει τρεις μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάτι που είναι πισωγύρισμα σε αυτό το στάδιο, κάτι το οποίο είναι υπέροχο."

Πιστεύω ότι είναι η πρώτη φορά που οδηγείς μοτοσυκλέτα με αεροδυναμικά φτερά. Είναι κάτι για το οποίο έχεις το νου σου;
"Έχω οδηγήσει αυτή την μοτοσυκλέτα μόνο με φτερά και αφού παίρνει την ομολογκασιόν μ' αυτά, θα την τρέχουμε όπως έρχεται. Στην Ducati είναι πολύ σίγουροι ότι αποτελούν πλεονέκτημα σε κάθε τομέα, όχι μόνο για την αίσθηση του μπροστινού και για να μειωθούν οι σούζες, αλλά και για την πρόσφυση του μπροστινού, ειδικά στις πιο γρήγορες στροφές. Ξέρεις, θεωρώ ότι δεν είναι χρήσιμες οι συγκρίσεις. Όμως, νιώθω μια διαφορά στην μοτοσυκλέτα σε σχέση με το τι οδηγούσα πριν, και προτιμώ να αποδίδω ένα μέρος της ευθύνης στα φτερά."

Υποθέτω ότι είναι αρκετά πιο γρήγορο, αλλά ανεβάζει εξίσου στροφές. Πρέπει να κρατάς τις στροφές πολύ ψηλά;
"Φυσιολογικά ανεβάζει πολλές στροφές και νιώθει άνετα εκεί! Όταν ανέβηκα για πρώτη φορά στο δικύλινδρο προερχόμενος από το τετρακύλινδρο της BMW, έφτασα στον κόφτη και κοπάνησα το κεφάλι μου στην ζελατίνα στους πρώτους κιόλας γύρους! Έχοντας περάσει, λοιπόν, πέντε παράξενα χρόνια πάνω στο δικύλινδρο, στους πρώτους γύρους με το V4 έκανα το κλασικό, όπου άλλαζα ταχύτητες σχεδόν 4.000 στροφές νωρίτερα! Είναι σαν να επιστρέφεις στο χρόνο πριν από πέντε χρόνια, οπότε επαναπρογραμμάτισε τις αντιδράσεις σου και συνήθισέ το. Ειλικρινά όμως, ήταν μια πολύ γρήγορη προσαρμογή, γιατί αυτό το Ducati V4 είναι πραγματικά προκλητικό, θέλει να του κρατάς τις στροφές ψηλά κι επιταχύνει δυνατά μέσα στην ψηλή μπάντα των στροφών. Ήταν ωραία την πρώτη φορά που βρέθηκα πάνω στη σέλα του και είδα ένα στροφόμετρο που φτάνει μέχρι τις 17.000 στροφές. Είχα συνηθίσει τις 12.000 και κάτι για πολύ καιρό!"

Είχες οδηγήσει ένα άλλο V4 πίσω στο 2012, για μία μόνο σεζόν στην οποία κέρδισες τον πρώτο σου αγώνα στα WSBK. Πώς είναι λοιπόν το νέο Ducati σε σχέση με το Aprilia;
"Αυτό ήταν πριν πολύ καιρό με την Aprilia, σε μια εντελώς διαφορετική εποχή των WSBK, με διαφορετικά ελαστικά και τα πάντα. Θα έλεγα όμως ότι η βάση του κινητήρα έχει κάποιες ομοιότητες με ό,τι θυμάμαι πριν από έξι χρόνια. Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των V4 είναι παρών, αλλά από όλες τις άλλες απόψεις αυτό είναι ένα πιο προχωρημένο και πιο εκλεπτυσμένο πακέτο."

Διαθέτει κάτι από δικύλινδρο και τετρακύλινδρο μέσα του, κάτι σαν μείξη αυτών των δύο;
"Νομίζω πως ναι. Αυτή είναι μια πολύ ακριβής διατύπωση, γιατί ναι, ανεβάζει στροφές, αλλά ταυτόχρονα διαθέτει την δύναμη ενός φορτηγού, δεν έχει τις πιστονιές ενός δικύλινδρου, ενώ παράλληλα θεωρώ ότι είναι ένας καλό συμβιβασμός. Νομίζω ότι υπάρχουν μερικοί έξυπνοι άνθρωποι στην Ducati Corse που έχουν μελετήσει εξαντλητικά την ιδανική διάταξη ενός κινητήρα, και πιστεύουν ότι αυτή είναι ο V4."

Συγκριτικά με την εποχή που ήσουν με το BMW S1000RR, είναι μια μοτοσυκλέτα που συγχωρεί πιο εύκολα τα λάθη;
"Σίγουρα ναι –αυτό ήταν ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που είχα να αντιμετωπίσω! Ήταν δύσκολο να κάνω τα ηλεκτρονικά να δουλέψουν σωστά και ήταν πολύ, πολύ απότομο. Αυτό το Ducati είναι εντελώς διαφορετικό  και πολύ πιο εκμεταλλεύσιμο."

Πόσο χαμηλά αφήνεις να πέσουν οι στροφές; Για παράδειγμα στην κλειστή, δεύτερη στροφή εδώ στο Jerez;
"Περίπου ως τις 8.500 στροφές στο πιο αργό σημείο –έχει πολύ μεγάλο φάσμα. Συνήθως ανεβάζω ταχύτητα στις 16.000 στροφές, οπότε αφήνει μεγάλα περιθώρια. Ελπίζω να έχουμε έναν καλό χειμώνα δημιουργικής εξέλιξης, βήμα-βήμα, και να κατανοήσω την μοτοσυκλέτα αντί να κάνουμε ριζικές αλλαγές. Η ομάδα δοκιμών έχει δουλέψει πολύ σκληρά, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να το πάμε σε άλλο επίπεδο και νομίζω ότι έχω άλλες έξι μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα πριν τον πρώτο αγώνα του Phillip Island. Έχουμε λοιπόν τον χρόνο ως σύμμαχο, έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για την κατεύθυνση της εξέλιξης, οπότε ναι, υπάρχουν όλες οι ενδείξεις για κάτι καλό μέσα στο 2019."

Έχεις έναν καινούργιο team mate ο οποίος έτρεχε με V4 Ducati στα MotoGP τα τελευταία δύο χρόνια. Συγκρίνετε καθόλου τις παρατηρήσεις σας; Είναι διαφορετική η σχέση μεταξύ σας, απ' ό,τι με τον Melandri;
"Δεν έχουμε συγκρίνει ακόμη παρατηρήσεις, αλλά προφανώς πάντα υπάρχει περιθώριο για σύγκριση δεδομένων. Τις προάλλες όμως, ρωτήθηκα για το τι πιστεύω που ο Alvaro βρήκε αμέσως την ταχύτητά του στα Superbikes και για το αν ήταν έκπληξη αυτό για μένα. Ειλικρινά απαντώ πως όχι, γιατί δεν είμαι σίγουρος για το ποιος έχει τα περισσότερα να μάθει, αυτός ή εγώ! Για μένα, εκτός του ότι είναι προφανώς ένα Ducati με ελαστικά της Pirelli, αυτή η μοτοσυκλέτα δεν έχει καμία ομοιότητα με το V-2, είναι πραγματικά κάτι πολύ, πολύ διαφορετικό. Από την πλευρά του Alvaro, πιθανώς πρέπει να μάθει να οδηγεί μια μοτοσυκλέτα που είναι λιγότερο άκαμπτη, σε ελαστικά που είναι λιγότερο απόλυτα, αλλά ο χαρακτήρας του κινητήρα είναι πολύ πιο κοντά σ' αυτό που έχει συνηθίσει όπως και η σύνδεση με το γκάζι και τόσα άλλα πράγματα, είναι πιο κοντά στα δεδομένα με τα οποία έτρεχε σε σχέση με την μοτοσυκλέτα που έτρεχα εγώ. Αυτό συμβαίνει γιατί η διάταξη του κινητήρα και η ηλεκτρονική χαρτογράφηση που χρησιμοποιούμε στο V4R, προέρχεται στην ουσία από την GP μοτοσυκλέτα της προηγούμενης διετίας, με την οποία έτρεχε στους αγώνες. Οπότε νομίζω ότι από πολλές πλευρές, έχει λιγότερα να μάθει. Μόνο τα ελαστικά είναι που πρέπει να συνηθίσει λίγο. Είναι όμως ενδιαφέρον γιατί πιστεύω ότι και οι δύο μπορούμε να φέρουμε πράγματα στο τραπέζι και τα σχόλιά μας μέχρι στιγμής, ειδικά για τους σημαντικούς τομείς, είναι κατά μεγάλο βαθμό στο ίδιο μήκος κύματος. Οπότε συμφωνούμε για τα σημαντικά, και ναι, αυτό είναι καλό."

Συνεργάστηκε ο Alan Cathcart, φωτογραφίες: Milagro/Gigi Soldano και Thomas Maccabelli

Θυμηθείτε το gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό υψηλής ανάλυσης από την παρουσίαση του νέου Ducati V4R

WorldSBK: Παρουσίαση Kawasaki Racing Team

Θα βάλουν τα δυνατά τους
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

18/2/2019

Στον χορό των παρουσιάσεων των ομάδων για το 2019, στο Phillip Island, βρέθηκε και η Kawasaki που αποκάλυψε την επίσημη εμφάνιση των μοτοσυκλετών της, όπως έκανε και η Moriwaki Althea Honda. Ο Jonathan Rea βρίσκεται για τέσσερα συναπτά έτη υπό την αιγίδα της Kawasaki, αποτελώντας πλέον τον παλαιότερο αναβάτη της ομάδας, καθώς φέτος η Kawasaki του έφερε έναν νέο team mate –τον Leon Haslam- αφού δεν ανανέωσε το συμβόλαιό της με τον Tom Sykes για δέκατη συνεχόμενη σεζόν. Το νέο ντουέτο έχει συνυπάρξει και στο παρελθόν στην Pata Honda για δύο χρόνια, το 2013 και 2014 στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Superbike, με αποτέλεσμα να μην χρειάζονται συστάσεις, ενώ ο Rea στο παρελθόν είχε αναφέρει πως ο Haslam θα “φέρει φρέσκο αέρα” στην ομάδα. Η παρουσίαση είχε ως θεματολογία το Ganbarou, μια ιαπωνική λέξη που χρησιμοποιείται όταν ένας άνθρωπος θέλει να εμψυχώσει κάποιον άλλον –πολλές φορές στα anime συνοδεύεται είτε από δάκρυα απόγνωσης είτε από τον άνθρωπο που το λέει να μεταμφιέζεται στιγμιαία σε μαζορέτα- καθώς σημαίνει ας βάλουμε τα δυνατά μας. Φαίνεται πως η Kawasaki θέλει να εμψυχώσει ιδιαίτερα τους αναβάτες της, αφού φέτος έπεται μια άκρως ανταγωνιστική σεζόν, τόσο με την παρουσία του Alvaro Bautista με την Aruba.it όσο και του Alex Lowes που έδειξε στις δοκιμές πως μπορεί να βρεθεί μπροστά απ’ τον Rea, αλλά και τον Sykes που με την S1000RR βρίσκεται κατά πόδας του παλιού του team mate.

Η νέα εμφάνιση των μοτοσυκλετών της Kawasaki βρίσκεται πολύ κοντά με την περσινή με αποτέλεσμα να μην προκαλεί τόσο έντονη εντύπωση. Γεγονός που οφείλεται αφενός μεν στο ότι οι περισσότεροι χορηγοί έχουν παραμείνει ίδιοι, με τα λογότυπα των Motocard, Elf Total, Monster Energy και Showa να βρίσκονται διάσπαρτα στις μοτοσυκλέτες και αφετέρου στο ότι τα χρώματα δεν θα μπορούσαν να είναι άλλα εκτός απ’ την κλασσική διχρωμία του μαύρου και του lime πράσινου της Kawasaki. Βέβαια μια απ’ τις διαφορές είναι το μέγεθος των αριθμών που χρησιμοποιούν οι αναβάτες που φέτος έχει μεγαλώσει σε διαστάσεις, καθιστώντας τον πιο διακριτό.

Ο Jonathan Rea στις δηλώσεις του σχετικά με την εμφάνιση της ομάδας ανέφερε: “Η KRT πάντοτε επένδυε πολλά όταν επρόκειτο να αποκαλύψει τα νέα της χρώματα και είναι η πρώτη φορά που βλέπω το τελικό αποτέλεσμα από κοντά. Όλα έχουν πραγματοποιηθεί και είναι η ώρα να προχωρήσουμε στο επόμενο κεφάλαιο, το 2019. Η Alpinestars έκανε επίσης μια εξαιρετική δουλειά με το βάψιμο της στολής μου. Άλλαξα τον αριθμό μου λίγο, προσθέτοντας νέα λογότυπα. Είναι πολύ ωραίο που η παρουσίαση έγινε στην Αυστραλία λίγο πριν τον πρώτο αγώνα.”

Ο Leon Haslam που φέτος θα κάνει το ντεμπούτο του ως μόνιμος εργοστασιακός αναβάτης της Kawasaki Racing Team έχει αποδείξει πως έχει όλα τα φόντα για τη νίκη και έχει προσαρμοστεί με την ZX-10RR. Σε δηλώσεις του είπε: “Το να είμαι μέλος μιας τόσο υψηλού επαγγελματικού επιπέδου ομάδας και το να δω την ίδια την Kawasaki σε συνεργασία με την Kawasaki Αυστραλίας να δημιουργούν ένα τόσο φαντασμαγορικό σόου, είναι φανταστικό. Η παρουσίαση και τα πράγματα που περιλαμβάνει με ενθουσιάζουν τόσο που θέλω να μπω τώρα στην πίστα και να οδηγήσω τη νέα μοτοσυκλέτα.”

Ο διευθύνων σύμβουλος της Kawasaki Αυστραλίας, Shigemi Tanaka, ήταν ιδιαίτερα περήφανος που η παρουσίαση ανατέθηκε στην αντιπροσωπεία της χώρας και ανέφερε πως ήταν τιμή του να την οργανώσει. Στο παρελθόν, από τότε που έχει έρθει ο Rea στην ομάδα της Kawasaki, είχε βρεθεί σ’ όλες τις παρουσιάσεις της ομάδας και μιλούσε εκ μέρους της Kawasaki Motors Europe αλλά και της Kawasaki Heavy Industries με μεγάλη ευχαρίστηση. Στις δηλώσεις του ανέφερε: “Η σημερινή θεματολογία αφορά το Ganbarou – θα έρθουμε αντιμέτωποι με τις προκλήσεις και θα προσπαθήσουμε περισσότερο. Το 1995 ένας καταστροφικός σεισμός είχε χτυπήσει στο Kobe, κοντά στο εργοστάσιο παραγωγής της Kawasaki στο Akashi. Τότε τα πράγματα ήταν δύσκολα αλλά είπαμε Ganbarou – θα αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις που μας περιμένουν με χαμόγελο και θα ξαναχτίσουμε το εργοστάσιο, θα προσπαθήσουμε περισσότερο και θα βάλουμε τα δυνατά μας. Για την Kawasaki Racing Team το 2018 ήταν μια απ’ τις πιο δύσκολες χρονιές μέχρι στιγμής. Δρούσαμε κάτω από μεγάλη πίεση. Οι οπαδοί και ο Τύπος περιμέναν περισσότερα εκτός απ’ την κατάκτηση του πρωταθλήματος, όμως η Ninja ZX-10RR έπεσε θύμα της ίδιας της επιτυχίας. Νέοι κανονισμοί εισήχθησαν για να βοηθήσουν τις άλλες ομάδες να φτάσουν το επίπεδο της Kawasaki. Το πνεύμα των Ninja , η αφοσίωση της ομάδας, οι πιστοί οπαδοί και οι αναβάτες, μας έκαναν να κυριαρχήσουμε, παίρνοντας τον τέταρτο συνεχόμενο πρωτάθλημα με τον Jonathan Rea μαζί με τον τίτλο του κατασκευαστή. Αυτός είναι ο ορισμός του Ganbarou στους αγώνες: θα αγωνιστούμε και ασχέτως των συνθηκών θα βάλουμε τα δυνατά μας.”

Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι δηλώσεις του Guim Road, team manager της ομάδας KRT λέγοντας: “Πέρσι αντιμετωπίσαμε τις προκλήσεις των νέων τεχνικών κανονισμών που περιόρισαν τις επιδόσεις μας. Όπως και να ‘χει, πήραμε το πρωτάθλημα, τον τίτλο των κατασκευαστών και της ομάδας, έχοντας μια πολύ πετυχημένη χρονιά. Φέτος οι κανονισμοί παραμένουν αλλά είμαστε προετοιμασμένοι. Έχουμε μια μοτοσυκλέτα με έναν νέο και με περισσότερες δυνατότητες κινητήρα, ενώ ενισχυθήκαμε τόσο τεχνικά όσο και στον τομέα του ανθρώπινου δυναμικού, ώστε να τον εκμεταλλευτούμε πλήρως. Επίσης καλωσορίζουμε έναν νέο αναβάτη, τον Leon Haslam, που έχει προοδεύσει πολύ απ’ τις χειμερινές δοκιμές. Πιστεύουμε ότι θα ταιριάξει καλά με τον Rea, που μας έχει προσφέρει πάρα πολλά σε πολλούς τομείς. Στην KRT πιστεύουμε πως οι αναβάτες μας είναι οι προασπιστές της προσπάθειάς μας. Όλη η ομάδα εστιάζει στο να τους προφέρει τα καλύτερα όπλα επειδή μόλις σβήσουν τα φώτα, τα πάντα κρίνονται απ’ αυτούς.”

Αν μη τι άλλο τα λόγια των διοικητικών προσώπων της Kawasaki θεωρούμε πως ήταν ιδιαίτερα εμψυχωτικά για τους αναβάτες. Απ’ την άλλη αποτελούσαν μια σαφή δήλωση πως η "πράσινη" εταιρεία δεν σκοπεύει ποτέ να σταματήσει να στοχεύει στην κορυφή,  όσους περιορισμούς κι αν θέσει η οργανώτρια αρχή για να κλείσει το χάσμα του ανταγωνισμού, στο βωμό του θεάματος.

Ετικέτες