Dovizioso και Davies: Οι απολυμένοι της Ducati ψάχνουν το μέλλον τους

Οι καλύτεροι αναβάτες εξέλιξης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/10/2020

Ο Dovizioso έχει μόνο μία ευκαιρία να συνεχίσει να αγωνίζεται το 2021, όπως δήλωσε ο ίδιος πως θα ήθελε να κάνει πριν φύγει από την πρώτη γραμμή και συνεχίσει ως αναβάτης εξέλιξης. Η Aprilia είναι η μόνο που θα μπορούσε να του δώσει μία σέλα σε αντίθεση με τους κατασκευαστές που τον θέλουν ως αναβάτη εξέλιξης, ακριβώς όπως θα ήθελε και η Ducati να γίνει, πράγμα που ο Dovi δεν δέχτηκε.

Ωστόσο ο Dovizioso δεν έχει σβήσει ολότελα την προοπτική να γίνει από την επόμενη σεζόν αναβάτης εξέλιξης. Αποκάλυψε μάλιστα πως συζητά αυτή την λύση με αρκετούς κατασκευαστές υπό μία προϋπόθεση, την επιστροφή του στην αγωνιστική δράση το 2022. Την ερχόμενη Άνοιξη και με την προϋπόθεση πως τα πράγματα θα εξελιχθούν πιο ομαλά από φέτος ή ακόμη καλύτερα πως θα υπάρχει ένα φυσιολογικό πρόγραμμα στα MotoGP, θα ξεκινήσει μία από τις πιο έντονες μεταγραφικές περιόδους των τελευταίων ετών, η λεγόμενη “silly season” που θα διαρκέσει μέχρι να καλυφθεί και η τελευταία σέλα.

Ο Dovizioso παίζει τα χαρτιά του από τώρα για τότε, γνωρίζοντας τι πρόκειται να γίνει του χρόνου, και ξέρει πολύ καλά επίσης πως το ζήτημα είναι να μείνεις στο προσκήνιο. Αποκάλυψε πως πράγματι μιλά με αρκετούς κατασκευαστές να γίνει αναβάτης εξέλιξης, αν του δώσουν μοτοσυκλέτα να αγωνιστεί το 2022. Αν υποθέσουμε πως ο Pedrosa συνεχίζει αυτό τον ρόλο στην KTM, που είναι και σχεδόν σίγουρο, όπως και ο Lorenzo στην Yamaha, τότε οι βασικές θέσεις που μένουν είναι Honda και Suzuki από την στιγμή που με την Aprilia γίνεται άλλη κουβέντα. Η Honda έχει κλείσει τις εργοστασιακές θέσεις με τον Pol Espargaro να πηγαίνει εκεί την επόμενη χρονιά αλλά δεν υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να κάνει κάποια έκπληξη με την LCR μιλώντας πάντα για το 2022, χρονιά που δεν ξέρεις από τώρα και πώς θα κινηθεί η Suzuki μιας και δεν το ξέρουν και οι ίδιοι.

Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Dovizioso μπορεί να παίξει τον ρόλο του αναβάτη εξέλιξης πάρα πολύ καλά, πράγμα σπάνιο και δυσεύρετο καθώς δεν είναι πολλοί οι αναβάτες που μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο.

Η σέλα της Aprilia μπορεί να είναι διαθέσιμη για τον Dovizioso από την επόμενη χρονιά, αλλά γεγονός είναι πως ο Dovizioso θα προτιμούσε να την κάψει αν μπορεί να εξασφαλίσει καλύτερη θέση το 2022, γλιτώνοντας και την «σφαγή» που θα γίνει την silly season.

Στο MOTUL WSBK όπου η Ducati ανακοίνωσε τον Rinaldi για την εργοστασιακή θέση δίπλα στον Redding, μία αναμενόμενη κίνηση όπως είχαμε πει, ο Davies νιώθει παραγκωνισμένος και δεν έχει και άδικο. Με λίγα λόγια το καλύτερο που μπορούσε να κάνει η Ducati με αγωνιστικά κριτήρια ήταν μία άκομψη κίνηση προάγοντας τον Rinaldi ει βάρος του Davies και το έκανε. Για αυτό και ο Davies έβγαλε εκείνο το καυστικό tweet που απλά συνοψίζει την απογοήτευση που ένιωσε για την απόφαση αυτή μετά από 7 χρόνια. Στο μεταξύ η Ducati όλα αυτά τα χρόνια δεν του είχε δώσει μία τόσο ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα όσο αυτή που τώρα έχει, οπότε το γεγονός πως ήταν συνέχεια πρωταγωνιστής και δεύτερος στον τίτλο για τρεις συνεχόμενες χρονιές, έπρεπε να μετρήσει παραπάνω από αυτό που έγινε τώρα. Το θέμα είναι πως ο συνδυασμός Rea και Kawasaki είναι ανίκητος, δεν τα καταφέρνει ούτε ο Redding και ο Rinaldi δείχνει πως έχει περισσότερες πιθανότητες να κοντραριστεί μαζί του. Και στις πιθανότητες πόνταρε η Ducati…

Μετά το καυστικό tweet για να δουλέψει επιστάτης στην φάρμα του Dovizioso φροντίζοντας την πίστα ο Davies ευχαρίστησε την Aruba.it και την Ducati λέγοντας πως όλα τα καλά κάποτε τελειώνουν. Εστιάζει στις καλές αναμνήσεις, τις 27 νίκες και τις 86 φορές που ανέβηκαν στο βάθρο. Στην περίπτωσή τα πράγματα είναι πιο στενάχωρα από του Dovizioso, καθώς οι μόνες ελεύθερες θέσεις -με κάποια προοπτική- είναι αυτές που είχε πριν ο… Rinaldi! Η GoEleven που μόλις έχασε τον Rinaldi θα μπορούσε να τον δεχτεί και μάλιστα να τον βοηθήσει να είναι και στην πρώτη γραμμή, σε αντίθεση με την Barni που οργανωτικά είναι ένα σκαλί κάτω, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα αυτή την περίεργη σεζόν…

Η Yamaha R1 "Piro" Replica σε δημοπρασία

Φόρος τιμής στον Pirovano
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/10/2020

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, τα Motul WSBK επέστρεψαν στην πίστα του Estoril στην Πορτογαλία για πρώτη φορά μετά από κάτι περισσότερο από ένα τέταρτο το αιώνα. Πριν από 27 χρόνια, η συγκεκριμένη πίστα ήταν και πάλι το σκηνικό για το φινάλε της σεζόν, όπου ο Fabrizio Pirovano πήρε την 10η και τελευταία του νίκη στο Πρωτάθλημα, σε έναν αγώνα που είχε διακοπεί λόγω της βροχής.

Για να τιμήσει αυτόν τον μεγάλο, αδικοχαμένο αναβάτη, η Yamaha ετοίμασε ένα σπέσιαλ R1 "Piro" Replica, το οποίο έκανε ένα τιμητικό γύρο στην πίστα. Η μοτοσυκλέτα χρησιμοποίησε ως βάση της ένα Yamaha R1 2020 και δημιουργήθηκε από την Yamaha Motor Europe, βαμμένη στον συνδυασμό του ροζ και του άσπρου, όπως το YZF 750SP με το οποίο κατέκτησε τη νίκη ο Pirovano το 1993.

Την μοτοσυκλέτα την οδήγησε ο πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP και αγωνιζόμενος στα WSBK, Alessandro Gramigni, ο οποίος ήταν στενός φίλος του Pirovano. Φυσικά, η οικογένεια του Fabrizio ήταν καλεσμένη στον αγώνα και στάθηκαν μαζί με τον Gramigni στην σχάρα εκκίνησης, πριν τον τιμητικό γύρο.

Μετά τον αγώνα, η μοτοσυκλέτα έχει τεθεί προς δημοπρασία online και όλα τα έσοδα θα διατεθούν στο ίδρυμα Fondazione Oncologia Niguarda Onlus που πραγματοποιεί έρευνες κατά του καρκίνου, και το οποίο στηρίζει η οικογένεια του Pirovano μετά τον θάνατό του.

Με καταγωγή από το Biassono της Λομβαρδίας, ο Fabrizio ήταν τακτικός "επισκέπτης" του βάθρου στα πρώτα χρόνια του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbikes, ενώ τερμάτισε δεύτερος στην βαθμολογία το 1988, την πρώτη χρονιά διεξαγωγής του, με την Yamaha. Το 1990 ήταν ξανά δεύτερος με πέντε νίκες, δύο εξ αυτών στην Monza. Δύο χρόνια αργότερα επανέλαβε τις νίκες του στην ιταλική πίστα, παίρνοντας το προσωνύμιο "ο Βασιλιάς της Monza".

Την τελευταία του και πιο εντυπωσιακή νίκη, την έκανε –όπως γράψαμε και παραπάνω- στο βρεγμένο Estoril. Μετά την εκκίνηση έμεινε στις πιο πίσω θέσεις, αλλά με ένα ρεσιτάλ οδήγησης και με αρκετές μάχες με τους Falappa και Bontempi, κατάφερε να δει πρώτος την καρό σημαία.

Το 1997 μεταπήδησε στην κατηγορία Supersport, παίρνοντας το Πρωτάθλημα της επόμενη χρονιά. Το 2006 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση και δυστυχώς απεβίωσε το 2016, μετά από μια μακρά μάχη με τον καρκίνο.

Η δημοπρασία της R1 "Piro" Replica ξεκινά από σήμερα και θα ολοκληρωθεί την Κυριακή 1η Νοεμβρίου στις 13:00 ώρα Ελλάδος. Η μοτοσυκλέτα θα πουληθεί στην μεγαλύτερη προσφορά που θα γίνει και ο επόμενος ιδιοκτήτης της μπορεί να επιλέξει αν θα του παραδοθεί σε πλήρως αγωνιστική μορφή, όπως ήταν για τον τιμητικό γύρο στο Estoril, ή αν θα έχει τοποθετημένο τον εξοπλισμό δρόμου, με τα βαμμένα φαίρινγκ, την αγωνιστική εξάτμιση της Akrapovič και τα σλικ ελαστικά της Pirelli να του παραδοθούν ως ξεχωριστό κιτ.

Ετικέτες