Motul WSBK 2020: Ανακοινώθηκαν τα όρια περιστροφής των κινητήρων!

Η ιστορία επαναλαμβάνεται!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

6/2/2020

Από το 2018, η FIM εισήγαγε τον κανονισμό σχετικά με τα όρια περιστροφής των κινητήρων, με στόχο να υπάρχει περισσότερος ανταγωνισμός και μάχες, αντί να έχουμε αγώνες με έναν αναβάτη να εξαφανίζεται μπροστά λόγω της τεχνολογικής υπεροχής της μοτοσυκλέτας του και μαζί του να εξαφανίζεται και το ενδιαφέρον του αγώνα. Τα πράγματα το 2019 εξελίχθηκαν διαφορετικά με την έλευση του Bautista και της νέας V4R της Ducati, που κέρδισαν με τεράστια χρονομετρική διαφορά τους εννέα πρώτους αγώνες του πρωταθλήματος. Αυτό συνέβη επειδή η V4R ήταν ολοκαίνουργια και δεν είχε κάποιον περιορισμό στις στροφές που μπορούσε να ανεβάσει ο κινητήρας της, αλλά είχε οριστεί με βάση του μοντέλου παραγωγής στις 16.350. Μετά τον ένατο αγώνα, δηλαδή μετά τον τρίτο γύρο του πρωταθλήματος (αφού σε κάθε αγωνιστικό διήμερο γίνονται ουσιαστικά τρεις αγώνες), η FIM είχε αρκετά δεδομένα και με βάση τον κανονισμό αναπροσάρμοσε το όριο της V4R στις 16.100, κόβοντάς 250 στροφές. Βέβαια και πάλι δεν ήταν αρκετό για να σταματήσει τον Ισπανό να συνεχίσει το σερί του καθώς κέρδισε άλλους δύο αγώνες, πριν γευτεί την πικρή γεύση της ήττας στο άγνωστο –γι' αυτόν- έδαφος της Imola. Ωστόσο, η FIM κατάφερε να προσφέρει αρκετό θέαμα συνολικά, δημιουργώντας μια ενδιαφέρουσα σεζόν.

Όπως κάθε χρονιά, έτσι και φέτος, πριν την έναρξη του πρωταθλήματος ανακοινώνονται τα νέα όρια περιστροφής για όλες τις μοτοσυκλέτες που έχουν αποφασιστεί με βάση τις επιδόσεις των αναβατών τους απ’ τους τρεις τελευταίους αγώνες της προηγούμενης σεζόν. Στην περίπτωση της Honda όμως, επειδή η CBR1000RR-R (SC82) (σ.σ. το SC82 αντιπροσωπεύει το νέο μοντέλο, ενώ το SC77 το απερχόμενο) είναι ολοκαίνουργια, το όριο περιστροφής του κινητήρα ορίστηκε στις 15.600, όσο δηλαδή είναι και της μοτοσυκλέτας παραγωγής. Επίσης, στην ανακοίνωσή της η FIM τονίζει πως το όριο περιστροφής της ανανεωμένης R1 του 2020, ορίστηκε με βάση τις επιδόσεις των αναβατών απ’ τους τρεις τελευταίους αγώνες της περσινής σεζόν, παρότι αυτές έγιναν με την R1 του 2019. Στην περίπτωση που ο Bautista, καταφέρει να επαναλάβει τις περσινές του επιδόσεις πάνω στη σέλα της triple R, τότε μετά τον αγώνα της Jerez (27-29 Μαρτίου) η FIM θα επέμβει για άλλη μια φορά ώστε να αναπροσαρμόσει το όριο περιστροφής.

 
Μοτοσυκλέτα
Όριο περιστροφής κινητήρα
Aprilia
14700
BMW
 14950
BMW 2019
 14900
Ducati V2
 12400
Ducati V4
 16100
Honda (SC77)
 15050
Honda (SC82)
 15600
Kawasaki
 14600
MV Agusta
 14950
Suzuki
 14900
Yamaha
 14950

 

Ετικέτες

Motul WSBK Misano 2019: 74η νίκη ο Rea!

Επεισοδιακός αγώνας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/6/2019

Παρά το γεγονός ότι ο καιρός ήταν καλός την Παρασκευή στην πίστα του Misano και πρόσφερε στους αναβάτες στεγνές συνθήκες στη πίστα, οι ελεύθερες δοκιμές μόνο ήπια δεν εξελίχθηκαν. Ο Ολλανδός Michael van der Mark ήταν εξαιρετικά ανταγωνιστικός μετά τη νίκη του στη Jerez και ηγήθηκε στους χρόνους των FP1. Η εικόνα των FP2 ήταν η ίδια, με τον ιπτάμενο πλέον Ολλανδό να έχει πάρει φωτιά και να ρίχνει τους χρόνους του πιο κάτω απ’ αυτούς του περσινού πρωταθλητή Jonathan Rea, δείχνοντας πως στο σημερινό αγώνα θα είχαμε μια επική μάχη μεταξύ τους. Όμως, τόσο ο Rea όσο και o van der Mark είχαν πτώσεις λίγο πριν τη λήξη των FP2. Ο Rea είχε μια ελαφριά πτώση στη δεύτερη στροφή της πίστας απ’ την οποία βγήκε αλώβητος. Ο Michael van der Mark ήταν πραγματικά πολύ άτυχος, καθώς στην τελευταία στροφή της πίστας –πριν την καρό σημαία!- είχε ένα τρομακτικό highside στην έξοδο της στροφής, με την R1 να τον πετάει ψηλά στον αέρα και να σκάει στην άσφαλτο με σφοδρότητα, όπως όταν ένας παλαιστής πετάει τον αντίπαλό του κάτω με γερμανικό σουπλέξ. Ο Ολλανδός μετά την πτώση του παρέμεινε ακίνητος στο έδαφος για λίγα δευτερόλεπτα κόβοντας χρόνια απ’ τη ζωή των μελών της ομάδας του, όμως διατήρησε τις αισθήσεις του και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Misano, ενώ παράλληλα η σημαία από καρό έγινε κόκκινη λήγοντας άσχημα τα δοκιμαστικά.

Στο Tissot Superpole, που καθορίζει την σειρά των αναβατών για το πρώτο σκέλος και τον Tissot Superpole Race, ο καιρός δεν είχε βάλει ακόμη τα χειμωνιάτικά του και η pole position αποφασίστηκε σε στεγνές συνθήκες. Με τον Michael van der Mark να βρίσκεται στο νοσοκομείο, ο Rea κατέκτησε την pole, έχοντας μάλιστα τρία δέκατα διαφορά απ’ τον δεύτερο, ο οποίος δεν ήταν ο Bautista, όπως θα περιμέναμε με βάση τις επιδόσεις του απ’ την αρχή του πρωταθλήματος. Ήταν ο Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK) και είναι ο πρώτος Γερμανός αναβάτης που ξεκίνησε απ’ την πρώτη σειρά του grid στο Misano. Τρίτος βρέθηκε ο περσινός teammate του Jonathan Rea, o Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) και είναι και γι' αυτόν η πρώτη φορά που ξεκίνησε απ’ τη πρώτη σειρά φέτος.

Ο καιρός όμως, άλλαξε άρδην πριν την έναρξη του πρώτου σκέλους, τα σύννεφα είχαν μαζευτεί απειλητικά πάνω απ’ το Misano και οι πρώτες σταγόνες της βροχής ξεκίνησαν να πέφτουν. Οι σταγόνες έγιναν καταιγίδα και η διοργάνωση αποφάσισε να μην ξεκινήσει τον αγώνα στην ώρα του. Ως εκ τούτου είχαμε το πρώτο εικοσάλεπτο καθυστερήσεων μέχρι να μειωθεί η ένταση της βροχής. Παρόλα αυτά μετά την εκκίνηση του αγώνα, στο δεύτερο γύρο (απ’ τους 25) σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες, διακόπτοντάς τον λόγω των καιρικών φαινομένων που δεν έλεγαν να κοπάσουν. Η σχάρα εκκίνησης αναδιαμορφώθηκε και στην πρώτη σειρά είχαμε τον Lowes στην pole και τους Rea και Sykes στη δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα. Ο Cortese από δεύτερος βρέθηκε να ξεκινά έβδομος, ενώ ο Bautista κατάφερε να ανεβεί μια θέση και να βρεθεί τέταρτος με τον teammate του Davies να κλείνει την πεντάδα.

Μετά από 25 λεπτά περαιτέρω καθυστερήσεων η διάρκεια του αγώνα μειώθηκε στους 18 γύρους και με την ανυπομονησία των αναβατών να έχει χτυπήσει κόκκινο, η εκκίνηση ήταν παραπάνω από θεαματική. Ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) όχι μόνο κατάφερε να διατηρήσει την pole, αλλά ήταν πολύ ανταγωνιστικός και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) δεν μπορούσε να πιάσει τους ρυθμούς του. Για την ακρίβεια ο αναβάτης της Yamaha, εκμεταλλευόμενος τον crossplane στρόφαλο, που επιτρέπει στον κινητήρα να βγάζει τη δύναμή του πιο ομαλά, διατηρούσε πιο εύκολα την πρόσφυση στη βρεγμένη άσφαλτο του Misano απ’ ότι ο Rea, με αποτέλεσμα να έχει καλύτερο ρυθμό. Το παραδέχτηκε και ο Rea στο τέλος του αγώνα, λέγοντας πως ο ρυθμός του Lowes ήταν άπιαστος και δεν μπορούσε να τους ανταγωνιστεί. Δυστυχώς όμως, με τη βροχή να χειροτερεύει γύρο με το γύρο, ο Lowes έπεσε 10 γύρους πριν το τέλος στη 10η στροφή, χάνοντας κυριολεκτικά τη νίκη μέσα απ’ τα χέρια του! Επόμενος στη λίστα με τις πτώσεις ήταν ο Michele Pirro που έπεσε στην ίδια στροφή ένα γύρο αργότερα. Οι αναβάτες συνέχισαν να πέφτουν όπως οι σταγόνες της βροχής, με τον Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team) να πέφτει στη 13η στροφή οκτώ γύρους πριν το τέλος, ενώ δύο γύρους αμέσως μετά έπεσε και ο Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) στην όγδοη στροφή.

Μετά από όλο αυτό το χαμό των πτώσεων, ο Rea πλέον είχε καταφέρει να εξαφανιστεί μπροστά και να πάρει τη δεύτερη νίκη του για φέτος και την 74η της καριέρας του! Οι προσπάθειες του Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) να προσαρμοστεί στη σέλα της S1000RR φαίνεται πως αρχίζουν να αποφέρουν καρπούς, αφού αν και ο ρυθμός του δεν ήταν αντίστοιχος με του Rea ώστε να τον απειλήσει, κατάφερε να τερματίσει δεύτερος  τέσσερα ολόκληρα δευτερόλεπτα μπροστά απ’ τον Bautista που συμπλήρωσε το τρίτο σκαλί του βάθρου. Τέταρτος πέρασε την καρό σημαία ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha), δίνοντας έναν εξαιρετικό αγώνα, ενώ την πεντάδα έκλεισε ο Chaz Davies. Την έκτη και έβδομη θέση συμπλήρωσαν οι αναβάτες της GRT Yamaha με τον Melandri να επικρατεί του Cortese, ενώ όγδοος τερμάτισε ο Takahashi (Moriwaki Althea Honda Team). Ένατος πέρασε τη γραμμή τερματισμού ο αντικαταστάτης του Eugene Laverty, Lorenzo Zanetti και ο Mecardo έκλεισε τη δεκάδα. Τόσο ο καιρός, όσο η πίστα του Misano και οι αναβάτες φρόντισαν να μας προσφέρουν ένα εξαιρετικό πρώτο σκέλος, κάνοντάς μας να ανυπομονούμε για το τι θα φέρει η επόμενη μέρα του έβδομου γύρου του πρωταθλήματος.

 

Ετικέτες