MOTUL WSBK Αγγλία: Το χατ-τρικ του Rea!

Έχει ο καιρός γυρίσματα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/7/2019

Την Κυριακή ο καιρός στο Donington Park ήταν καλύτερος απ΄ότι το Σάββατο, με την ηλιοφάνεια να επικρατεί και στους δύο αγώνες. Η θερμοκρασία της ασφάλτου στον Tissot Superpole Race φλέρταρε με τους 35 οC και αργότερα στο δεύτερο σκέλος είχε σκαρφαλώσει στους 40 οC. Έτσι, τα γυρολόγια των αναβατών έπεσαν σχεδόν 10’’ συγκριτικά με τον αγώνα του πρώτου σκέλους και μας χάρισαν περισσότερο θέαμα και μάχες.

 

Tissot Superpole Race

Με το που ξεκίνησε ο αγώνας, ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) έκανε μια φοβερή εκκίνηση και κατάφερε να διατηρήσει την pole position, χάρη στη στεγνή άσφαλτο που η S1000RR προτιμά περισσότερο σε αντίθεση με την βρεγμένη του πρώτου σκέλους. Ο Sykes ηγήθηκε του αγώνα και σύντομα ξεκίνησαν οι μάχες με τον Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK). Στον τέταρτο γύρο ο αναβάτης της Kawasaki είχε ήδη μελετήσει τα σημεία της πίστας που ο πρώην ομόσταβλός του υστερούσε και είχε επιλέξει τις στροφές 9, 10 (στο The Foggy Esses όπως λέγεται το συγκεκριμένο σημείο) για να κάνει την επίθεσή του. Όμως ο Sykes δεν λύγισε απ’ την πίεση και παρέμεινε πρώτος. Στα μισά του Sprint Race ο Rea ήταν αποφασισμένος να πάρει την πρωτιά και η δεύτερη προσπάθειά του στο The Foggy Esses ήταν επιτυχής!

Στις υπόλοιπες θέσεις τα πράγματα ήταν εξίσου συναρπαστικά, με τον Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) να έχει κάνει μια φοβερή εκκίνηση και να βρίσκεται απ’ την αρχή του αγώνα μέσα στη πεντάδα, ενώ ξεκίνησε έβδομος. Πάλεψε αφηνιασμένα με τον Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) και στον δεύτερο γύρο κατάφερε να τον προσπεράσει και να βρεθεί τρίτος. Τα αίματα είχαν ανάψει για τα καλά και η δράση συνεχιζόταν με φρενήρη ρυθμό, όμως στον έκτο γύρο ο κινητήρας της S1000RR του Peter Hickman (BMW Motorrad WorldSBK Team) έσπασε με αποτέλεσμα να γεμίσει την 11η στροφή με λάδια και ο αναβάτης να πέσει. Μετά ήρθε το χάος. Όσοι άτυχοι αναβάτες ήταν πίσω απ’ τον Hickman έπεσαν αστραπιαία χωρίς καν να προλάβουν να αντιδράσουν, ενώ είχαν ήδη σηκωθεί οι κόκκινες σημαίες μέσα στην πίστα. Ολοκληρώνοντας τον έβδομο γύρο ο Rea, την ώρα που πέρασε απ’ τη στροφή είχε ένα έντονο γλίστρημα του πίσω τροχού χωρίς όμως να πέσει.

Ο Tom Sykes απ’ την άλλη στάθηκε φοβέρα άτυχος, καθώς ενώ ήταν δεύτερος πριν στρίψει στην 11η στροφή, πάτησε ο μπροστινός τροχός της μοτοσυκλέτας του στα λάδια και χωρίς να το καταλάβει βρέθηκε στην άσφαλτο. Με πάνω απ’ το μισό του αγώνα να έχει συμπληρωθεί και με τις κόκκινες σημαίες να ανεμίζουν στην πίστα, ο Sprint Race τελείωσε με τρεις αναβάτες της Kawasaki στο βάθρο. Ο Rea στέφθηκε για άλλη μια φορά νικητής, ενώ ο Razgatlioglu τερμάτισε δεύτερος, όντας ο πιο γρήγορος μη εργοστασιακός αναβάτης και έδειξε πόσο δυνατός είναι στο Donignton Park όταν δεν βρέχει. Στο τρίτο σκαλί του βάθρου ανέβηκε ο Leon Haslam, ενώ o Bautsta (Aruba.IT RacingDucati) τερμάτισε τέταρτος. Την πεντάδα έκλεισε ο Loris Baz (Ten Kate RacingYamaha), αποτελώντας και τον πιο γρήγορο αναβάτη με YZF-R1. Έκτος ήταν ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team), με τον Chaz Davies πίσω του. Ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) ήταν όγδοος και ένατος ο Jordi Torres.

 

Δεύτερο σκέλος

Η σχάρα εκκίνησης είχε αναδιαμορφωθεί απ’ την απρόοπτη εξέλιξη του Tissot Superpole Race και έτσι είδαμε τον Tom Sykes να βρίσκεται δέκατος, ενώ αν δεν είχε πέσει θα ήταν δεύτερος. Η εκκίνηση ήταν πραγματικά φοβερή και γεμάτη ένταση, ιδίως απ’ την πλευρά του Razgatlioglu, που δεν έλεγε να σταματήσει να κουνιέται πάνω στη μοτοσυκλέτα του, παρά μόνο λίγα κλάσματα του δευτερολέπτου πριν τα ανάψουν τα πράσινα φώτα. Ο Rea έκανε μια εκρηκτική εκκίνηση και διατήρησε την pole, με τον Razgatlioglu να είναι δεύτερος. Την ίδια ώρα ο Bautista κατάφερε από τέταρτος να προσπεράσει τον Haslam και να βρεθεί τρίτος, όπως αντίστοιχα έκανε και ο όμοσταβλός του Davies (Aruba.IT RacingDucati), αφήνοντας τον εργοστασιακό αναβάτη της Kawasaki πέμπτο. Ο Haslam όμως δεν τους χαρίστηκε και δύο στροφές αργότερα στον ίδιο γύρο τους ξαναπέρασε ανακτώντας την αρχική του θέση. Με την ολοκλήρωση του δεύτερου γύρου είχαμε την ατυχή εγκατάλειψη του Jordi Torres (Team Pedercini Racing) από μηχανική βλάβη, ενώ ο Tom Sykes κέρδισε δύο θέσεις και ήταν πίσω απ’ τον Loris Baz που ήταν έβδομος.

Στοn ίδιο γύρο, στην τελευταία στροφή της πίστας στο Melbourne Harpin, ο 22χρονος Razgatlioglu έδειξε τα δόντια του στον Rea και τον προσπέρασε, θυμίζοντάς μας τις μάχες απ’ το Misano! Ο Τούρκος για άλλη μια φορά ήταν εκπληκτικός και ο ρυθμός του άπιαστος καθώς έκανε και τον ταχύτερο γύρο στον αγώνα! Στον πέμπτο γύρο όμως, η μεγαλύτερη εμπειρία που έχει ο τέσσερις φορές πρωταθλητής Rea φάνηκε στη μάχη του με τον 22χρονο, καθώς πριν μπουν στο The Foggy Esses τον πλησίασε επικίνδυνα απ’ την εξωτερική, μεταφέροντας στα αυτιά του Τούρκου τα ουρλιαχτά απ’ τον κινητήρα της μοτοσυκλέτας του. Ακούγοντας την ZX-10RR του Rea να βρυχάται πίσω του, o Razgatlioglu έκανε ένα λάθος στα φρένα πριν μπουν στην Melbourne Harpin και άνοιξε την γραμμή αλλά και την πόρτα, αφήνοντας τον Rea να περάσει πρώτος πριν τον έκτο γύρο! Έπειτα ο Halsam έκανε και αυτός την επίθεση του στον Τούρκο, όμως δεν κατάφερε να παραμείνει μπροστά του μέχρι την ολοκλήρωση του έκτου γύρου. Παράλληλα, ο Bautista ήταν σταθερά τέταρτος και τους ακολουθούσε καταβάλοντας μεγάλη προσπάθεια, παλεύοντας να δαμάσει την V4 R του που δεν έλεγε να παραμείνει σταθερή. Στον έβδομο γύρο ο Razgatlioglu προκάλεσε για άλλη μια φορά τον Rea στην Melbourne Harpin και τον ξαναπέρασε, χαρίζοντας στους θεατές θρυλικές μάχες για να θυμούνται. Παρόλα αυτά ο ρυθμός του Rea ήταν πιο γρήγορος και έψαχνε τη κατάλληλη στιγμή μέχρι να κάνει την επίθεσή του στον Razgatlioglu!

Στον 11ο γύρο όμως, λίγο πριν τα μισά του αγώνα, ο Jonathan Rea κατάφερε να βρει το χώρο στη 10η στροφή και να περάσει τον 22χρονο Τούρκο απ’ την εσωτερική, που άνοιξε τη γραμμή του και ο Rea πήρε τα ηνία του αγώνα μια και καλή! Την ίδια ώρα ο Halsam και ο Bautista, που ήταν τρίτος και τέταρτος αντίστοιχα, κατάφεραν να πλησιάσουν τους δύο πρώτους και να κλείσουν το κενό που τους χώριζε. Ένα γύρο αργότερα ο Bautista με μια εξαιρετική κίνηση στην Melbourne Harpin κατάφερε να περάσει τον Haslam απ’ την εσωτερική, καθυστερώντας στα φρένα. Έκτοτε, οι μάχες για τις θέσεις του βάθρου περιορίστηκαν κάπως και το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στις πιο πίσω θέσεις. Για την ακρίβεια, οκτώ γύρους πριν το τέλος ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) κατάφερε να προσπεράσει τον Loris Baz και να βρεθεί πέμπτος. Έπειτα, ο Lowes ανέβασε το ρυθμό του και ξεκίνησε να καταδιώκει τον Halsam που ήταν μπροστά του και πέντε γύρους πριν το τέλος έκανε μια φοβερή επίθεση στην έξοδο της τελευταίας στροφής, χωρίς όμως να τον προσπεράσει. Την ίδια ώρα οι Rea και Razgatlioglu είχαν εξαφανιστεί σε άλλη διάσταση, ενώ ο Bautista είχε αρκετή απόσταση απ’ τον Haslam και δεν απειλήθηκε η θέση του στο βάθρο. Στον προτελευταίο γύρο ο Lowes κατάφερε να προσπεράσει τον Haslam.

Η καρό σημαία έπεσε με τον Jonathan Rea να περνά για τρίτη φορά πρώτος τη γραμμή τερματισμού του Donington Park, πανυγηρίζοντας με μια μεγαλοπρεπή σούζα! Στο τέλος όπως είπε δυσκολεύτηκε απ’ τον Τoprak Razgatlioglu –που τερμάτισε δεύτερος- όμως χάρη στην ομάδα του που είχε ρυθμίσει πολύ καλά τη μοτοσυκλέτα του, αλλά και στην φυσική του κατάσταση μπόρεσε να κυριαρχήσει όλο το Σαββατοκύριακο. Απ’ την άλλη ο Toprak Razgatlioglu τα πήγε πολύ καλύτερα την Κυριακή, όπου η ZX-10RR έχοντας τις ρυθμίσεις απ’ τον αγώνα του Misano συμπεριφερόταν πολύ καλύτερα στο στεγνό. Ο Alvaro Bautista αντιμετώπισε πάρα πολλά προβλήματα στο Donington Park κυρίως με τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας του. Τόσο στον Sprint Race όσο και στο δεύτερο σκέλος ο Ισπανός αναβάτης της Ducati πίεσε στο 110% και μάζεψε πολύτιμους βαθμούς, περιορίζοντας τη βαθμολογική διαφορά του απ’ τον Rea στους 24, αφού ανέβηκε στον τελευταίο αγώνα το τρίτο σκαλί του βάθρου. Όπως είπε και ο ίδιος η V4 R δεν ήταν ιδιαίτερα σταθερή, καθώς δεν μπορούσε να φιλτράρει αποτελεσματικά τα σαμαράκια της πίστας, ενώ είχε πολλά γλιστρήματα λόγω της μειωμένης πρόσφυσης, με αποτέλεσμα να χρειάζεται τη διπλάσια προσπάθεια για να διατηρήσει έναν ανταγωνιστικό ρυθμό.

Τέταρτος ήρθε ο Alex Lowes σημειώνοντας το καλύτερο αποτέλεσμά του στο Donignton Park, ενώ ο Leon Halsam έκλεισε την πεντάδα. Ο Loris Baz ήρθε έκτος, ενώ ο Tom Sykes τερμάτισε πίσω του 1,1’’ αργότερα. Ο Michael van der Mark τα πήγε εξαιρετικά, δεδομένου του σπασμένου του καρπού και τερμάτισε όγδοος, με τον Chaz Davies να είναι πίσω του και τον Melandri να κλείνει τη δεκάδα.

Ετικέτες

Νέο κεφάλαιο για την Go Eleven Team

Νέα μοτοσυκλέτα και νέος αναβάτης!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

26/11/2018

Η ιδιωτική ομάδα της Go Eleven αποφάσισε από την επόμενη σεζόν του πρωταθλήματος να αλλάξει ριζικά. Έτσι, από του χρόνου θα αφήσει πίσω της την πολυετή συνεργασία της με την Kawasaki και θα χρησιμοποιεί πλέον τη Ducati Panigale V4R, ενώ παράλληλα ο Eugene Laverty θα πάρει τη θέση του αναβάτη της ομάδας. Σε δηλώσεις του ο Ιρλανδός αναβάτης εξέφρασε τον ενθουσιασμό του και την ανακούφισή του λέγοντας: “Είμαι πολύ ευχαριστημένος που μπήκα στην Go Eleven Team και θα οδηγήσω τη νέα Ducati Panigale V4R το 2019! Οι τελευταίες πέντε εβδομάδες ήταν μια πολύ στρεσσογόνα περίοδος για μένα, έτσι είναι υπέροχο που μπόρεσα να εξασφαλίσω μια ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα! Η υποστήριξη της Ducati είναι καθησυχαστική και είμαι αισιόδοξος πως θα έχουμε το πακέτο για τη διεκδίκηση της πρώτης θέσης, την επόμενη σεζόν. Χάρη στον Denis Sacchetti και όλα τα μέλη της Go Eleven Team που πιστεύουν σε μένα.” Απ’ τη μεριά της η ομάδα θεωρεί πως είναι τιμή της να έχει για αναβάτη της τον Laverty και προνόμιο, ενώ παράλληλα δεν έκρυψε το γεγονός πως από καιρό τώρα είχε βλέψεις για τη συνεργασία της μαζί του. Με το βιογραφικό του Eugene να αποτελείται από 56 βάθρα, 25 νίκες, δύο πρωταθλήματα στα WorldSSP και ένα στα WorldSBK το 2013 είναι λογικό να αποτελεί αντικείμενο πόθου για κάθε ιδιωτική ομάδα. Ο Team Manager Dennis Sacchetti, αναφέρθηκε τόσο στην πορεία της ομάδας αλλά και στην συνεργασία με τον Ιρλανδό αναβάτη λέγοντας: “Είμαι πολύ ενθουσιασμένος και χαρούμενος, δουλέψαμε πολύ σκληρά και στο τέλος τα καταφέραμε! Η Ducati αποτελεί το ιταλικό όνειρο κάθε μοτοσυκλετιστή, είδα τη μοτοσυκλέτα και είναι πανέμορφη! Μετά τις πρώτες δοκιμές οι εντυπώσεις των αναβατών ήταν μονάχα θετικές. Ο Laverty είναι ένας πολύ δυνατός αναβάτης, τον θαυμάζω και τον εκτιμώ πολύ. Είναι τιμή μου και μεγάλη ευκαιρία να συνεργαστώ μαζί του, καθώς πιστεύω πως αυτό τον χρόνο θα έχουμε πολλά να μάθουμε και θα διασκεδάσουμε. Με τον Eugene συμφωνήσαμε άμεσα, καθώς οι προθέσεις μας είναι κοινές, αισθάνθηκα την επιθυμία του και τα κατάλληλα κίνητρα ώστε να δεχτεί μια τόσο σημαντική πρόκληση. Ανυπομονώ να αρχίσουμε!” 

Ο Gianni Ramello, επικεφαλής της ομάδας απ’ τη μεριά του ανέφερε: “Είχαμε έντονες διαπραγματεύσεις αυτές τις μέρες αλλά μπορούμε επιτέλους να πούμε ότι θα τρέχουμε με μια εμβληματική ιταλική φίρμα! Η Ducati πάντοτε θεωρείτω status symbol στους αγώνες ταχύτητας και τώρα είναι στο χέρι μας να μην απογοητεύσουμε την εταιρεία απ’ το Borgo Panigale και το κοινό. Με μεγάλη ευχαρίστηση διασφαλίσαμε τη συμφωνία με τον Eugene Laverty, έναν αναβάτη με μεγάλη εμπειρία, που είναι γρήγορος και κερδίζει! Ο Eugene πιστεύει στα σχέδια μας και στην ανάπτυξη μας, ενώ παράλληλα δεν υπάρχουν πολλοί αναβάτες αυτού του βεληνεκούς που θα συμφωνούσαν να αγωνιστούν σε μια ιδιωτική ομάδα! Φέρουμε μεγάλη ευθύνη και για μας είναι μια νέα εμπειρία, η αποκορύφωση μια δεκαετής δέσμευσης σε διάφορα πρωταθλήματα. Θα ήθελα να ευχαριστήσω προσωπικά τη Ducati Corse, τον κ.Paolo Ciabatti και τον κ.DallIgna για αυτά που έκαναν ώστε να έχουμε τη μοτοσυκλέτα. Θα προσπαθήσουμε με κάθε τρόπο να μην τους απογοητεύσουμε!”

Παράλληλα απ’ τις δηλώσεις του δεν απουσίαζε και η αναφορά του στον πρώην αναβάτη της ομάδας που αναφέρθηκε σε αυτόν με τα καλύτερα λόγια καθώς για την συνεργασία του με την Kawasaki ειδικότερα είπε: “Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη Dorna και τον Gregorio Lavilla που μας έδωσαν τη θέση και πίστεψαν στην επιθυμία μας να κάνουμε αυτό το άλμα. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω ιδιαίτερα την Kawasaki, με την οποία συνεργαζόμασταν για οκτώ χρόνια. Μερικές φορές πρέπει να δοκιμάσεις διαφορετικά μονοπάτια και να νέα συναισθήματα, όμως αυτό δεν είναι το αντίο, σχεδιάζουμε κι άλλα πράγματα. Με λύπη, δυστυχώς, πρέπει να πω αντίο και να ευχαριστήσω τον Romans, έναν χρυσό άνθρωπο, απλό και εξαιρετικό αναβάτη που μας έκανε περήφανους. Δυστυχώς όμως δεν μπορούμε να τον κρατήσουμε μαζί μας, αν γινόταν θα το έκανα πρόθυμα καθώς του είχα αδυναμία. Η ομάδα δεν ξεχνά και δεν αποκλείεται στο κοντινό μέλλον τα μονοπάτια μας να ξαναδιασταυρωθούν, κάτι στο οποίο δεσμεύομαι προσωπικά. Του εύχομαι μέσα απ’ την καρδιά μου καλή τύχη, καθώς του αξίζει!”

Ετικέτες