Motul WSBK Misano 2019: 74η νίκη ο Rea!

Επεισοδιακός αγώνας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/6/2019

Παρά το γεγονός ότι ο καιρός ήταν καλός την Παρασκευή στην πίστα του Misano και πρόσφερε στους αναβάτες στεγνές συνθήκες στη πίστα, οι ελεύθερες δοκιμές μόνο ήπια δεν εξελίχθηκαν. Ο Ολλανδός Michael van der Mark ήταν εξαιρετικά ανταγωνιστικός μετά τη νίκη του στη Jerez και ηγήθηκε στους χρόνους των FP1. Η εικόνα των FP2 ήταν η ίδια, με τον ιπτάμενο πλέον Ολλανδό να έχει πάρει φωτιά και να ρίχνει τους χρόνους του πιο κάτω απ’ αυτούς του περσινού πρωταθλητή Jonathan Rea, δείχνοντας πως στο σημερινό αγώνα θα είχαμε μια επική μάχη μεταξύ τους. Όμως, τόσο ο Rea όσο και o van der Mark είχαν πτώσεις λίγο πριν τη λήξη των FP2. Ο Rea είχε μια ελαφριά πτώση στη δεύτερη στροφή της πίστας απ’ την οποία βγήκε αλώβητος. Ο Michael van der Mark ήταν πραγματικά πολύ άτυχος, καθώς στην τελευταία στροφή της πίστας –πριν την καρό σημαία!- είχε ένα τρομακτικό highside στην έξοδο της στροφής, με την R1 να τον πετάει ψηλά στον αέρα και να σκάει στην άσφαλτο με σφοδρότητα, όπως όταν ένας παλαιστής πετάει τον αντίπαλό του κάτω με γερμανικό σουπλέξ. Ο Ολλανδός μετά την πτώση του παρέμεινε ακίνητος στο έδαφος για λίγα δευτερόλεπτα κόβοντας χρόνια απ’ τη ζωή των μελών της ομάδας του, όμως διατήρησε τις αισθήσεις του και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Misano, ενώ παράλληλα η σημαία από καρό έγινε κόκκινη λήγοντας άσχημα τα δοκιμαστικά.

Στο Tissot Superpole, που καθορίζει την σειρά των αναβατών για το πρώτο σκέλος και τον Tissot Superpole Race, ο καιρός δεν είχε βάλει ακόμη τα χειμωνιάτικά του και η pole position αποφασίστηκε σε στεγνές συνθήκες. Με τον Michael van der Mark να βρίσκεται στο νοσοκομείο, ο Rea κατέκτησε την pole, έχοντας μάλιστα τρία δέκατα διαφορά απ’ τον δεύτερο, ο οποίος δεν ήταν ο Bautista, όπως θα περιμέναμε με βάση τις επιδόσεις του απ’ την αρχή του πρωταθλήματος. Ήταν ο Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK) και είναι ο πρώτος Γερμανός αναβάτης που ξεκίνησε απ’ την πρώτη σειρά του grid στο Misano. Τρίτος βρέθηκε ο περσινός teammate του Jonathan Rea, o Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) και είναι και γι' αυτόν η πρώτη φορά που ξεκίνησε απ’ τη πρώτη σειρά φέτος.

Ο καιρός όμως, άλλαξε άρδην πριν την έναρξη του πρώτου σκέλους, τα σύννεφα είχαν μαζευτεί απειλητικά πάνω απ’ το Misano και οι πρώτες σταγόνες της βροχής ξεκίνησαν να πέφτουν. Οι σταγόνες έγιναν καταιγίδα και η διοργάνωση αποφάσισε να μην ξεκινήσει τον αγώνα στην ώρα του. Ως εκ τούτου είχαμε το πρώτο εικοσάλεπτο καθυστερήσεων μέχρι να μειωθεί η ένταση της βροχής. Παρόλα αυτά μετά την εκκίνηση του αγώνα, στο δεύτερο γύρο (απ’ τους 25) σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες, διακόπτοντάς τον λόγω των καιρικών φαινομένων που δεν έλεγαν να κοπάσουν. Η σχάρα εκκίνησης αναδιαμορφώθηκε και στην πρώτη σειρά είχαμε τον Lowes στην pole και τους Rea και Sykes στη δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα. Ο Cortese από δεύτερος βρέθηκε να ξεκινά έβδομος, ενώ ο Bautista κατάφερε να ανεβεί μια θέση και να βρεθεί τέταρτος με τον teammate του Davies να κλείνει την πεντάδα.

Μετά από 25 λεπτά περαιτέρω καθυστερήσεων η διάρκεια του αγώνα μειώθηκε στους 18 γύρους και με την ανυπομονησία των αναβατών να έχει χτυπήσει κόκκινο, η εκκίνηση ήταν παραπάνω από θεαματική. Ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) όχι μόνο κατάφερε να διατηρήσει την pole, αλλά ήταν πολύ ανταγωνιστικός και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) δεν μπορούσε να πιάσει τους ρυθμούς του. Για την ακρίβεια ο αναβάτης της Yamaha, εκμεταλλευόμενος τον crossplane στρόφαλο, που επιτρέπει στον κινητήρα να βγάζει τη δύναμή του πιο ομαλά, διατηρούσε πιο εύκολα την πρόσφυση στη βρεγμένη άσφαλτο του Misano απ’ ότι ο Rea, με αποτέλεσμα να έχει καλύτερο ρυθμό. Το παραδέχτηκε και ο Rea στο τέλος του αγώνα, λέγοντας πως ο ρυθμός του Lowes ήταν άπιαστος και δεν μπορούσε να τους ανταγωνιστεί. Δυστυχώς όμως, με τη βροχή να χειροτερεύει γύρο με το γύρο, ο Lowes έπεσε 10 γύρους πριν το τέλος στη 10η στροφή, χάνοντας κυριολεκτικά τη νίκη μέσα απ’ τα χέρια του! Επόμενος στη λίστα με τις πτώσεις ήταν ο Michele Pirro που έπεσε στην ίδια στροφή ένα γύρο αργότερα. Οι αναβάτες συνέχισαν να πέφτουν όπως οι σταγόνες της βροχής, με τον Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team) να πέφτει στη 13η στροφή οκτώ γύρους πριν το τέλος, ενώ δύο γύρους αμέσως μετά έπεσε και ο Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) στην όγδοη στροφή.

Μετά από όλο αυτό το χαμό των πτώσεων, ο Rea πλέον είχε καταφέρει να εξαφανιστεί μπροστά και να πάρει τη δεύτερη νίκη του για φέτος και την 74η της καριέρας του! Οι προσπάθειες του Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) να προσαρμοστεί στη σέλα της S1000RR φαίνεται πως αρχίζουν να αποφέρουν καρπούς, αφού αν και ο ρυθμός του δεν ήταν αντίστοιχος με του Rea ώστε να τον απειλήσει, κατάφερε να τερματίσει δεύτερος  τέσσερα ολόκληρα δευτερόλεπτα μπροστά απ’ τον Bautista που συμπλήρωσε το τρίτο σκαλί του βάθρου. Τέταρτος πέρασε την καρό σημαία ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha), δίνοντας έναν εξαιρετικό αγώνα, ενώ την πεντάδα έκλεισε ο Chaz Davies. Την έκτη και έβδομη θέση συμπλήρωσαν οι αναβάτες της GRT Yamaha με τον Melandri να επικρατεί του Cortese, ενώ όγδοος τερμάτισε ο Takahashi (Moriwaki Althea Honda Team). Ένατος πέρασε τη γραμμή τερματισμού ο αντικαταστάτης του Eugene Laverty, Lorenzo Zanetti και ο Mecardo έκλεισε τη δεκάδα. Τόσο ο καιρός, όσο η πίστα του Misano και οι αναβάτες φρόντισαν να μας προσφέρουν ένα εξαιρετικό πρώτο σκέλος, κάνοντάς μας να ανυπομονούμε για το τι θα φέρει η επόμενη μέρα του έβδομου γύρου του πρωταθλήματος.

 

Ετικέτες

Motul WSBK: Ο Danilo Petrucci ανακοίνωσε το διαζύγιο με τη BMW! [Video]

Στη Magny-Cours ο Ιταλός επιβεβαίωσε πως η σχέση του με τους Γερμανούς δεν πήγε όπως την περίμενε
danilo-petrucci
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Ήταν λίγο-πολύ κοινό μυστικό πως ο Danilo Petrucci δεν θα περνούσε δεύτερο χρόνο με τη BMW Motorrad, παρότι επισήμως ουδέποτε λέχθηκε κάτι τέτοιο – όχι ως τώρα τουλάχιστον. Πριν λίγες μέρες επισημοποιήθηκε η επέκταση συνεργασίας με τον Miguel Oliveira, ωστόσο η δεύτερη M 1000 RR ξαναγίνεται διαθέσιμη για το 2027, καθώς ο Petrucci αποχαιρετά τη γερμανική εταιρεία.

Το περίεργο είναι πως η ανακοίνωση δεν έγινε από την ομάδα ή το εργοστάσιο, αλλά από τον ίδιο τον αναβάτη και μάλιστα σε συνέντευξη που ανήκει στο τυπικό πρόγραμμα ενός αγωνιστικού τριημέρου WSBK. Ούτε διοργανώθηκε επί τούτου συνέντευξη Τύπου, ούτε εκδόθηκε κάποιο επίσημο ανακοινωθέν, απλά ο Petrucci στήθηκε μπροστά στο μικρόφωνο και έριξε την είδηση:

“Αποφασίσαμε από κοινού με τη BMW να μη συνεχίσουμε μαζί στο WSBK του χρόνου. Θα θέλαμε να συνεχίσουμε μαζί, σε κάποιο άλλο πόστο ή άλλο πρωτάθλημα, μα είναι ακόμη πολύ νωρίς. Το μόνο που ξέρουμε είναι πως δεν θα συνεχίσουμε μαζί, ήταν μια αμοιβαία απόφαση. Και οι δύο πλευρές δώσαμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε και αυτό μας οδήγησε στο να αποφασίσουμε πως δεν μπορούμε να συνεχίσουμε μαζί.

“Τώρα είναι καιρός για σκέψη. Ειδικά φέτος ξόδεψα πολλή ενέργεια και θυσίασα πολλά, για να εισπράξω μόνο μερικά καλά αποτελέσματα, πολλές πτώσεις και έναν μεγάλο τραυματισμό. Ήταν δύσκολο να το χωνέψω.

“Θέλω να δώσω προτεραιότητα στη BMW γιατί με βοήθησαν πολύ και θέλω να καταλάβω ποιο είναι το πρόγραμμά τους. Είναι δύσκολο να μην αγωνίζομαι εδώ, αλλά ποιος ξέρει; Ίσως στο μέλλον.”

Λίγη ώρα πριν είχαν προηγηθεί δηλώσεις του Oliveira, ο οποίος εξηγούσε πως η μοτοσυκλέτα τους δεν δούλευε για κανέναν από τους δύο στη Magny-Cours, εξ ου και τα κακά αποτελέσματα που αμφότεροι πέτυχαν. Ο Πορτογάλος δικαίωσε μάλιστα τις γκρίνιες του Petrucci λέγοντας πως, πρόκειται για μια καταστροφή, αυτή η BMW δεν δουλεύει ούτε για μένα ούτε για τον Petrucci. Και οι δύο παραπονιόμαστε για τα ίδια προβλήματα. Αυτό το σαββατοκύριακο δεν είχαμε ούτε ρυθμό, ούτε ταχύτητα πουθενά, από τις δοκιμές ως τους αγώνες. Όσο πιο ‘Stop & Go’ είναι η πίστα, τόσο χειρότερα είναι. Χρειαζόμαστε ένα μεγάλο βήμα προόδου”.

Ο Petrucci αναγνωρίζει πως με την ίδια μοτοσυκλέτα πέρυσι ο Toprak Razgatlioglu έκανε θαύματα: “Ο Toprak είναι ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που έχω συναντήσει, με ένα ιδιαίτερο χάρισμα. Ήταν ικανός να βγάλει το μέγιστο από τη μοτοσυκλέτα καταφέρνοντας να φρενάρει όσο πιο αργά γίνεται σε κάθε στροφή, αλλά αν δεν έχεις το ίδιο χάρισμα είσαι τελειωμένος. Είναι σαν να προσπαθείς να οδηγείς διαρκώς στο 110%, κάθε γύρος πρέπει να μοιάζει με τις κατατακτήριες δοκιμές, αλλά αυτό δεν είναι δυνατόν να γίνεται για 20 απανωτούς γύρους.

“Εμείς, όταν προσπαθούμε να κάνουμε το κάτι παραπάνω, η μοτοσυκλέτα δεν θέλει να στρίψει. Αν φρενάρεις δέκα μέτρα πριν το σωστό σημείο χάνεις δύο δέκατα. Αν φρενάρεις εκεί που πρέπει είσαι ένα δευτερόλεπτο πιο αργός. Σε αυτήν την κατάσταση έχουμε κολλήσει, όταν προσπαθούμε να πιέσουμε παραπάνω δεν το δέχεται η μοτοσυκλέτα.”

"Είναι δύσκολο να αποδεχτώ αυτήν την κατάσταση. Είμαι σχεδόν 36 ετών. Το να τραυματίζεσαι παλεύοντας για τη 13η θέση είναι κάτι που στα 20 σου δεν το πολυσκέφτεσαι, αλλά στα 36 αρχίζω να σκέφτομαι πως που αρέσουν τα κόκκαλά μου, τα πόδια μου, οι ώμοι μου. Προσπαθώ πάντα να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ, μα δεν είναι αρκετό. Συχνά ακούς τέτοιες γκρίνιες από αναβάτες, να μιλούν για τα λάστιχα, την ομάδα, την εκκίνηση, τον αναβάτη που σε έκλεισε, μπορείς να βρεις πολλές δικαιολογίες μα εγώ πάντα ήμουν ξεκάθαρος και η καλύτερη αξία μου είναι και η χειρότερη: το να λες την αλήθεια δεν είναι πάντα η καλύτερη επιλογή."

Και από αυτήν την τελευταία ατάκα, μάλλον αντιλαμβανόμαστε τι ήταν αυτό που ράγισε το γυαλί στη σχέση του Petrucci με τη BMW Motorrad.