Motul WSBK Misano 2019: 74η νίκη ο Rea!

Επεισοδιακός αγώνας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/6/2019

Παρά το γεγονός ότι ο καιρός ήταν καλός την Παρασκευή στην πίστα του Misano και πρόσφερε στους αναβάτες στεγνές συνθήκες στη πίστα, οι ελεύθερες δοκιμές μόνο ήπια δεν εξελίχθηκαν. Ο Ολλανδός Michael van der Mark ήταν εξαιρετικά ανταγωνιστικός μετά τη νίκη του στη Jerez και ηγήθηκε στους χρόνους των FP1. Η εικόνα των FP2 ήταν η ίδια, με τον ιπτάμενο πλέον Ολλανδό να έχει πάρει φωτιά και να ρίχνει τους χρόνους του πιο κάτω απ’ αυτούς του περσινού πρωταθλητή Jonathan Rea, δείχνοντας πως στο σημερινό αγώνα θα είχαμε μια επική μάχη μεταξύ τους. Όμως, τόσο ο Rea όσο και o van der Mark είχαν πτώσεις λίγο πριν τη λήξη των FP2. Ο Rea είχε μια ελαφριά πτώση στη δεύτερη στροφή της πίστας απ’ την οποία βγήκε αλώβητος. Ο Michael van der Mark ήταν πραγματικά πολύ άτυχος, καθώς στην τελευταία στροφή της πίστας –πριν την καρό σημαία!- είχε ένα τρομακτικό highside στην έξοδο της στροφής, με την R1 να τον πετάει ψηλά στον αέρα και να σκάει στην άσφαλτο με σφοδρότητα, όπως όταν ένας παλαιστής πετάει τον αντίπαλό του κάτω με γερμανικό σουπλέξ. Ο Ολλανδός μετά την πτώση του παρέμεινε ακίνητος στο έδαφος για λίγα δευτερόλεπτα κόβοντας χρόνια απ’ τη ζωή των μελών της ομάδας του, όμως διατήρησε τις αισθήσεις του και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Misano, ενώ παράλληλα η σημαία από καρό έγινε κόκκινη λήγοντας άσχημα τα δοκιμαστικά.

Στο Tissot Superpole, που καθορίζει την σειρά των αναβατών για το πρώτο σκέλος και τον Tissot Superpole Race, ο καιρός δεν είχε βάλει ακόμη τα χειμωνιάτικά του και η pole position αποφασίστηκε σε στεγνές συνθήκες. Με τον Michael van der Mark να βρίσκεται στο νοσοκομείο, ο Rea κατέκτησε την pole, έχοντας μάλιστα τρία δέκατα διαφορά απ’ τον δεύτερο, ο οποίος δεν ήταν ο Bautista, όπως θα περιμέναμε με βάση τις επιδόσεις του απ’ την αρχή του πρωταθλήματος. Ήταν ο Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK) και είναι ο πρώτος Γερμανός αναβάτης που ξεκίνησε απ’ την πρώτη σειρά του grid στο Misano. Τρίτος βρέθηκε ο περσινός teammate του Jonathan Rea, o Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) και είναι και γι' αυτόν η πρώτη φορά που ξεκίνησε απ’ τη πρώτη σειρά φέτος.

Ο καιρός όμως, άλλαξε άρδην πριν την έναρξη του πρώτου σκέλους, τα σύννεφα είχαν μαζευτεί απειλητικά πάνω απ’ το Misano και οι πρώτες σταγόνες της βροχής ξεκίνησαν να πέφτουν. Οι σταγόνες έγιναν καταιγίδα και η διοργάνωση αποφάσισε να μην ξεκινήσει τον αγώνα στην ώρα του. Ως εκ τούτου είχαμε το πρώτο εικοσάλεπτο καθυστερήσεων μέχρι να μειωθεί η ένταση της βροχής. Παρόλα αυτά μετά την εκκίνηση του αγώνα, στο δεύτερο γύρο (απ’ τους 25) σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες, διακόπτοντάς τον λόγω των καιρικών φαινομένων που δεν έλεγαν να κοπάσουν. Η σχάρα εκκίνησης αναδιαμορφώθηκε και στην πρώτη σειρά είχαμε τον Lowes στην pole και τους Rea και Sykes στη δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα. Ο Cortese από δεύτερος βρέθηκε να ξεκινά έβδομος, ενώ ο Bautista κατάφερε να ανεβεί μια θέση και να βρεθεί τέταρτος με τον teammate του Davies να κλείνει την πεντάδα.

Μετά από 25 λεπτά περαιτέρω καθυστερήσεων η διάρκεια του αγώνα μειώθηκε στους 18 γύρους και με την ανυπομονησία των αναβατών να έχει χτυπήσει κόκκινο, η εκκίνηση ήταν παραπάνω από θεαματική. Ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) όχι μόνο κατάφερε να διατηρήσει την pole, αλλά ήταν πολύ ανταγωνιστικός και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) δεν μπορούσε να πιάσει τους ρυθμούς του. Για την ακρίβεια ο αναβάτης της Yamaha, εκμεταλλευόμενος τον crossplane στρόφαλο, που επιτρέπει στον κινητήρα να βγάζει τη δύναμή του πιο ομαλά, διατηρούσε πιο εύκολα την πρόσφυση στη βρεγμένη άσφαλτο του Misano απ’ ότι ο Rea, με αποτέλεσμα να έχει καλύτερο ρυθμό. Το παραδέχτηκε και ο Rea στο τέλος του αγώνα, λέγοντας πως ο ρυθμός του Lowes ήταν άπιαστος και δεν μπορούσε να τους ανταγωνιστεί. Δυστυχώς όμως, με τη βροχή να χειροτερεύει γύρο με το γύρο, ο Lowes έπεσε 10 γύρους πριν το τέλος στη 10η στροφή, χάνοντας κυριολεκτικά τη νίκη μέσα απ’ τα χέρια του! Επόμενος στη λίστα με τις πτώσεις ήταν ο Michele Pirro που έπεσε στην ίδια στροφή ένα γύρο αργότερα. Οι αναβάτες συνέχισαν να πέφτουν όπως οι σταγόνες της βροχής, με τον Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team) να πέφτει στη 13η στροφή οκτώ γύρους πριν το τέλος, ενώ δύο γύρους αμέσως μετά έπεσε και ο Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) στην όγδοη στροφή.

Μετά από όλο αυτό το χαμό των πτώσεων, ο Rea πλέον είχε καταφέρει να εξαφανιστεί μπροστά και να πάρει τη δεύτερη νίκη του για φέτος και την 74η της καριέρας του! Οι προσπάθειες του Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) να προσαρμοστεί στη σέλα της S1000RR φαίνεται πως αρχίζουν να αποφέρουν καρπούς, αφού αν και ο ρυθμός του δεν ήταν αντίστοιχος με του Rea ώστε να τον απειλήσει, κατάφερε να τερματίσει δεύτερος  τέσσερα ολόκληρα δευτερόλεπτα μπροστά απ’ τον Bautista που συμπλήρωσε το τρίτο σκαλί του βάθρου. Τέταρτος πέρασε την καρό σημαία ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha), δίνοντας έναν εξαιρετικό αγώνα, ενώ την πεντάδα έκλεισε ο Chaz Davies. Την έκτη και έβδομη θέση συμπλήρωσαν οι αναβάτες της GRT Yamaha με τον Melandri να επικρατεί του Cortese, ενώ όγδοος τερμάτισε ο Takahashi (Moriwaki Althea Honda Team). Ένατος πέρασε τη γραμμή τερματισμού ο αντικαταστάτης του Eugene Laverty, Lorenzo Zanetti και ο Mecardo έκλεισε τη δεκάδα. Τόσο ο καιρός, όσο η πίστα του Misano και οι αναβάτες φρόντισαν να μας προσφέρουν ένα εξαιρετικό πρώτο σκέλος, κάνοντάς μας να ανυπομονούμε για το τι θα φέρει η επόμενη μέρα του έβδομου γύρου του πρωταθλήματος.

 

Ετικέτες

Motul WSBK: Η αγωνιστική ομάδα Ten Kate αφήνει τη Yamaha για χάρη της QJMOTOR!

Στον δρόμο που χάραξε πέρυσι η Evan Bros Racing
ten kate
Από τον

Παύλο Καρατζά

21/10/2026

Μετά από 8 σεζόν, 3 παγκόσμιους τίτλους και 48 νίκες, μια εποχή φτάνει στο τέλος της. Η Yamaha επιβεβαίωσε επίσημα τον χωρισμό της με την αγωνιστική ολλανδική ομάδα Ten Kate που στρέφει πλέον το βλέμμα της προς Κίνα μεριά.

Η Ten Kate Racing αποτελεί μία εκ των κορυφαίων και πιο επιτυχημένων ομάδων στον θεσμό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Superbikes και είναι η ομάδα με την οποία πήρε το τελευταίο της πρωτάθλημα WSBK η Honda, το 2007 με αναβάτη τον James Toseland. Τα τελευταία 8 έτη η ομάδα συνεργαζόταν με τη Yamaha με εξαιρετικά αποτελέσματα. Η συνεργασία μεταξύ της Yamaha και της Ten Kate ξεκίνησε το 2019, με την επιστροφή της ολλανδικής ομάδας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike και τον Loris Baz να οδηγεί την R1. Αυτή η συνεργασία απέδειξε αμέσως τις δυνατότητές της, με αποκορύφωμα τις τέσσερις θέσεις στο βάθρο το 2020.

Ωστόσο, η συνεργασία Yamaha-Ten Kate έγραψε τα πιο σημαντικά κεφάλαιά της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport. Μετά το ντεμπούτο της με την R6 το 2020, με αναβάτη τον Steven Odendaal, η ομάδα έκανε ένα σημαντικό βήμα προς την κορυφή με την απόκτηση του Dominique Aegerter, ο οποίος κατάφερε να κατακτήσει δύο συνεχόμενους παγκόσμιους τίτλους το 2021 και το 2022.

WorldSSP

Ο Stefano Manzi αντικατέστησε τον Ελβετό αναβάτη και τερμάτισε δεύτερος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα τόσο το 2023 όσο και το 2024, ενώ το 2025 αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής με Yamaha R9.

Το διαζύγιο των δύο πλευρών κλείνει λοιπόν ένα κεφάλαιο οκτώ σεζόν και ανοίγει το δρόμο για μια νέα περιπέτεια, καθώς η ολλανδική ομάδα πρόκειται να συνεργαστεί με την κινεζική QJMOTOR από το 2027, σύμφωνα με πληροφορίες μας. Μάλιστα δεν είναι η πρώτη φορά που αγωνιστική ομάδα παρατά στα κρύα του λουτρού την Yamaha στα Supersport για χάρη ενός Κινέζου κατασκευαστή, καθώς πέρυσι η Evan Bros συμφώνησε με την ZXMOTO, κι αυτό πήγε εξαιρετικά καλά αφού o Valentin Debise κατάφερε 6 νίκες και τερμάτισε στη 2η θέση της γενικής κατάταξης, στην πρώτη σεζόν του εγχειρήματος.

Ο Andrea Dosoli, επικεφαλής του αγωνιστικού τμήματος της Yamaha Motor Europe, δήλωσε: “Θέλουμε να ευχαριστήσουμε την Ten Kate για όλα όσα έχει κάνει τις τελευταίες οκτώ σεζόν. Το ιστορικό της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport μιλούσε ήδη από μόνο του πριν ξεκινήσουμε τη συνεργασία μας το 2019, ενώ η προσθήκη τριών ακόμη παγκόσμιων τίτλων συνέβαλε στο να καταστεί η Yamaha ο πιο επιτυχημένος κατασκευαστής στην ιστορία της κατηγορίας. Είμαστε απογοητευμένοι που τους βλέπουμε να επιλέγουν μια νέα κατεύθυνση για το 2027, αλλά πρέπει να ευχαριστήσουμε τους Ronald και Gerrit Ten Kate, καθώς και ολόκληρη την ομάδα τους, για την αφοσίωσή τους τα τελευταία οκτώ χρόνια.”