Motul WSBK Misano 2019: 74η νίκη ο Rea!

Επεισοδιακός αγώνας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/6/2019

Παρά το γεγονός ότι ο καιρός ήταν καλός την Παρασκευή στην πίστα του Misano και πρόσφερε στους αναβάτες στεγνές συνθήκες στη πίστα, οι ελεύθερες δοκιμές μόνο ήπια δεν εξελίχθηκαν. Ο Ολλανδός Michael van der Mark ήταν εξαιρετικά ανταγωνιστικός μετά τη νίκη του στη Jerez και ηγήθηκε στους χρόνους των FP1. Η εικόνα των FP2 ήταν η ίδια, με τον ιπτάμενο πλέον Ολλανδό να έχει πάρει φωτιά και να ρίχνει τους χρόνους του πιο κάτω απ’ αυτούς του περσινού πρωταθλητή Jonathan Rea, δείχνοντας πως στο σημερινό αγώνα θα είχαμε μια επική μάχη μεταξύ τους. Όμως, τόσο ο Rea όσο και o van der Mark είχαν πτώσεις λίγο πριν τη λήξη των FP2. Ο Rea είχε μια ελαφριά πτώση στη δεύτερη στροφή της πίστας απ’ την οποία βγήκε αλώβητος. Ο Michael van der Mark ήταν πραγματικά πολύ άτυχος, καθώς στην τελευταία στροφή της πίστας –πριν την καρό σημαία!- είχε ένα τρομακτικό highside στην έξοδο της στροφής, με την R1 να τον πετάει ψηλά στον αέρα και να σκάει στην άσφαλτο με σφοδρότητα, όπως όταν ένας παλαιστής πετάει τον αντίπαλό του κάτω με γερμανικό σουπλέξ. Ο Ολλανδός μετά την πτώση του παρέμεινε ακίνητος στο έδαφος για λίγα δευτερόλεπτα κόβοντας χρόνια απ’ τη ζωή των μελών της ομάδας του, όμως διατήρησε τις αισθήσεις του και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Misano, ενώ παράλληλα η σημαία από καρό έγινε κόκκινη λήγοντας άσχημα τα δοκιμαστικά.

Στο Tissot Superpole, που καθορίζει την σειρά των αναβατών για το πρώτο σκέλος και τον Tissot Superpole Race, ο καιρός δεν είχε βάλει ακόμη τα χειμωνιάτικά του και η pole position αποφασίστηκε σε στεγνές συνθήκες. Με τον Michael van der Mark να βρίσκεται στο νοσοκομείο, ο Rea κατέκτησε την pole, έχοντας μάλιστα τρία δέκατα διαφορά απ’ τον δεύτερο, ο οποίος δεν ήταν ο Bautista, όπως θα περιμέναμε με βάση τις επιδόσεις του απ’ την αρχή του πρωταθλήματος. Ήταν ο Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK) και είναι ο πρώτος Γερμανός αναβάτης που ξεκίνησε απ’ την πρώτη σειρά του grid στο Misano. Τρίτος βρέθηκε ο περσινός teammate του Jonathan Rea, o Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) και είναι και γι' αυτόν η πρώτη φορά που ξεκίνησε απ’ τη πρώτη σειρά φέτος.

Ο καιρός όμως, άλλαξε άρδην πριν την έναρξη του πρώτου σκέλους, τα σύννεφα είχαν μαζευτεί απειλητικά πάνω απ’ το Misano και οι πρώτες σταγόνες της βροχής ξεκίνησαν να πέφτουν. Οι σταγόνες έγιναν καταιγίδα και η διοργάνωση αποφάσισε να μην ξεκινήσει τον αγώνα στην ώρα του. Ως εκ τούτου είχαμε το πρώτο εικοσάλεπτο καθυστερήσεων μέχρι να μειωθεί η ένταση της βροχής. Παρόλα αυτά μετά την εκκίνηση του αγώνα, στο δεύτερο γύρο (απ’ τους 25) σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες, διακόπτοντάς τον λόγω των καιρικών φαινομένων που δεν έλεγαν να κοπάσουν. Η σχάρα εκκίνησης αναδιαμορφώθηκε και στην πρώτη σειρά είχαμε τον Lowes στην pole και τους Rea και Sykes στη δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα. Ο Cortese από δεύτερος βρέθηκε να ξεκινά έβδομος, ενώ ο Bautista κατάφερε να ανεβεί μια θέση και να βρεθεί τέταρτος με τον teammate του Davies να κλείνει την πεντάδα.

Μετά από 25 λεπτά περαιτέρω καθυστερήσεων η διάρκεια του αγώνα μειώθηκε στους 18 γύρους και με την ανυπομονησία των αναβατών να έχει χτυπήσει κόκκινο, η εκκίνηση ήταν παραπάνω από θεαματική. Ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) όχι μόνο κατάφερε να διατηρήσει την pole, αλλά ήταν πολύ ανταγωνιστικός και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) δεν μπορούσε να πιάσει τους ρυθμούς του. Για την ακρίβεια ο αναβάτης της Yamaha, εκμεταλλευόμενος τον crossplane στρόφαλο, που επιτρέπει στον κινητήρα να βγάζει τη δύναμή του πιο ομαλά, διατηρούσε πιο εύκολα την πρόσφυση στη βρεγμένη άσφαλτο του Misano απ’ ότι ο Rea, με αποτέλεσμα να έχει καλύτερο ρυθμό. Το παραδέχτηκε και ο Rea στο τέλος του αγώνα, λέγοντας πως ο ρυθμός του Lowes ήταν άπιαστος και δεν μπορούσε να τους ανταγωνιστεί. Δυστυχώς όμως, με τη βροχή να χειροτερεύει γύρο με το γύρο, ο Lowes έπεσε 10 γύρους πριν το τέλος στη 10η στροφή, χάνοντας κυριολεκτικά τη νίκη μέσα απ’ τα χέρια του! Επόμενος στη λίστα με τις πτώσεις ήταν ο Michele Pirro που έπεσε στην ίδια στροφή ένα γύρο αργότερα. Οι αναβάτες συνέχισαν να πέφτουν όπως οι σταγόνες της βροχής, με τον Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team) να πέφτει στη 13η στροφή οκτώ γύρους πριν το τέλος, ενώ δύο γύρους αμέσως μετά έπεσε και ο Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) στην όγδοη στροφή.

Μετά από όλο αυτό το χαμό των πτώσεων, ο Rea πλέον είχε καταφέρει να εξαφανιστεί μπροστά και να πάρει τη δεύτερη νίκη του για φέτος και την 74η της καριέρας του! Οι προσπάθειες του Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) να προσαρμοστεί στη σέλα της S1000RR φαίνεται πως αρχίζουν να αποφέρουν καρπούς, αφού αν και ο ρυθμός του δεν ήταν αντίστοιχος με του Rea ώστε να τον απειλήσει, κατάφερε να τερματίσει δεύτερος  τέσσερα ολόκληρα δευτερόλεπτα μπροστά απ’ τον Bautista που συμπλήρωσε το τρίτο σκαλί του βάθρου. Τέταρτος πέρασε την καρό σημαία ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha), δίνοντας έναν εξαιρετικό αγώνα, ενώ την πεντάδα έκλεισε ο Chaz Davies. Την έκτη και έβδομη θέση συμπλήρωσαν οι αναβάτες της GRT Yamaha με τον Melandri να επικρατεί του Cortese, ενώ όγδοος τερμάτισε ο Takahashi (Moriwaki Althea Honda Team). Ένατος πέρασε τη γραμμή τερματισμού ο αντικαταστάτης του Eugene Laverty, Lorenzo Zanetti και ο Mecardo έκλεισε τη δεκάδα. Τόσο ο καιρός, όσο η πίστα του Misano και οι αναβάτες φρόντισαν να μας προσφέρουν ένα εξαιρετικό πρώτο σκέλος, κάνοντάς μας να ανυπομονούμε για το τι θα φέρει η επόμενη μέρα του έβδομου γύρου του πρωταθλήματος.

 

Ετικέτες

Motul WSBK, Magny-Cours: Απόλυτος κυρίαρχος ο Bulega στον αγώνα-παρέλαση των Ducati

Οι τρεις αγώνες του σαββατοκύριακου κατέληξαν σε βάθρα αποκλειστικά Ducati
wsbk
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Ο Nicolo Bulega (Ducati) απλά δεν βλέπει ανταγωνισμό φέτος: μετά από εννιά τριπλούς (δύο πλήρη σκέλη συν τη superpole race) αγώνες ο Ιταλός έχει μόνο μια δεύτερη θέση, στο πρώτο σκέλος του Donington, να του χαλά το απόλυτο. Σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις ο Bulega πήρε τη νίκη!

Ακόμη χειρότερα για τους ανταγωνιστές, το εργοστασιακό δίδυμο της Ducati με τον Iker Lecuona δίπλα στον πρωτοπόρο έχει κάνει το 1-2 τόσο προβλέψιμο που δεν αξίζει καν να στοιχηματίσεις πάνω του - τι απόδοση θα μπορούσε να έχει η βεβαιότητα;

Και το δράμα των άλλων κατασκευαστών δεν τελειώνει εδώ, καθώς στον Γαλλικό αγώνα του Magny-Cours οι Ducati πρακτικά κατέλαβαν σχεδόν πλήρως την πρώτη εξάδα και στα τρία αγωνιστικά σκέλη, με μοναδική εξαίρεση τις δύο πέμπτες θέσεις που κατάφερε ο Alex Lowes με τη Bimota. Πλην αυτών, οι πρώτες γραμμές στους πίνακες αποτελεσμάτων θα μπορούσαν να προέρχονται από ενιαίο Panigale V4 R.

Έχοντας καβατζώσει την pole position, στο πρώτο σκέλος ο Bulega χρειάστηκε να παλέψει πολύ με το ομόσταυλό του, Lecuona, για δέκα γύρους χωρίς να έχει καταφέρει ως τότε να εξασφαλίσει την πρωτιά του. Η αμφίρροπη αυτή μονομαχία διακόπηκε από την εμφάνιση κόκκινων σημαιών, λόγω πτώσης του Tommy Bridewell (Ducati), ευτυχώς χωρίς τραυματισμό για τον Άγγλο.

Η επανεκκίνηση έφερε την ίδια γνώριμη εικόνα, με τους Bulega και Lecuona να εναλλάσσονται στην πρωτιά κατά τον πρώτο γύρο, ωστόσο η άφιξη του Sam Lowes (Ducati) στο παιχνίδι κόστισε περισσότερο στον Lecuona. Η άμυνα που κλήθηκε να παίξει ενάντια στο έμπειρο Άγγλο έδωσε την ευκαιρία στον Bulega να απομακρυνθεί και κάπου εκεί η ιστορία του πρώτου σκέλους έλαβε τέλος: ο Ιταλός πήρε την 24η φετινή του νίκη, ο Lecuona την 20ή του δεύτερη θέση φέτος και ο Sam Lowes συμπλήρωσε το βάθρο.

Στη Superpole Race ο Lecuona έκανε ξανά δύσκολη τη ζωή του Bulega για τέσσερις γύρους, ένα λάθος στα φρένα καθώς πίεζε τον Ιταλό έβαλε τέλος στις ελπίδες νίκης του Ισπανού και τον έριξε στα δόντια του Sam Lowes, δίνοντας παράλληλα μια ανάσα κάμποσων δευτερολέπτων στον Bulega.

Όλα έδειχναν πως και στον σύντομο αγώνα θα είχαμε το ίδιο βάθρο με το πρώτο σκέλος, ώσπου στον τελευταίο γύρο ο S. Lowes έχασε το μπροστινό του και έπεσε, αφήνοντας το χαμηλότερο σκαλί του βάθρου σε έναν άλλον αναβάτη με Ducati, τον Yari Montella.

Στο δεύτερο σκέλος του Magny-Cours ο Bulega δεν άφησε πολλά περιθώρια για αμφισβήτηση από την αρχή και σε λίγους μόλις γύρους άρχισε να χτίζει διαφορά ασφαλείας από τον Lecuona.

Η διαφορά στο σκέλος αυτό έγινε από τον Alberto Surra (Ducati), ο οποίος έδωσε μάχη με τον Montella για το τρίτο σκαλί του βάθρου, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να σχηματίσει μια διαφορετική τριάδα νικητών απ’ ότι στη Superpole Race, καθώς ο Ιταλός της Barni Spark Racing Team ήταν και πάλι αυτός που ακολούθησε τους δύο εργοστασιακούς στο βάθρο.

Και το σκέλος αυτό διακόπηκε από κόκκινες σημαίες εξαιτίας πτώσης του Bridewell ενόσω πάλευε με τον Alvaro Bautista (Ducati) για την έκτη θέση, ωστόσο αυτό συνέβη με δύο γύρους να απομένουν στον αγώνα και φυσικά η διακοπή ήταν οριστική.

Η επίμονη παρουσία του Lecuona στη δεύτερη θέση είναι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο ο Bulega δεν έχει ακόμη εξασφαλίσει τον τίτλο σε μια τόσο σαρωτική και κυριαρχική χρονιά. Με 553 βαθμούς ο Ιταλός - που προαλείφεται για την ομάδα του μέντορά του, VR46, στο MotoGP το 2027 - δεν δείχνει να ανησυχεί απολαμβάνοντας 146 βαθμούς απόσταση από τον Lecuona (407 β.) στη δεύτερη θέση και στην Cremona (25-27/9) θα έχει μια υπέροχη ευκαιρία να γράψει ιστορία με άφθονο συμβολισμό: στον αγώνα της πατρίδας του θα κάνει την 100ή του συμμετοχή στο WSBK, ορόσημα που θα δέσουν τέλεια με την εξασφάλιση του πρωταθλήματος με δύο αγώνες να απομένουν μετά το πρόγραμμα.

Στην τρίτη θέση της κατάταξης βρίσκεται ο Montella με 247 βαθμούς και τους αδελφούς Lowes να τον ακολουθούν, με 201 ο Alex (Bimota) και με 198 ο Sam (Ducati).