MotulWSBK 2020 Jerez 2η μέρα δοκιμών: Ο Rea στην κορυφή!

Τι έδειξαν οι δοκιμές
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/1/2020

Ο καιρός την τελευταία μέρα των δοκιμών στη Jerez ήταν καλύτερος και συνολικά βοήθησε όλους τους αναβάτες στο να συλλέξουν δεδομένα με τις μοτοσυκλέτες τους. Το πρωί ξεκίνησε με βροχές, όμως όσο η ώρα περνούσε η κακοκαιρία υποχωρούσε και η πίστα ξεκίνησε να στεγνώνει. Το απόγευμα με τις συνθήκες να είναι μεικτές, οι αναβάτες δοκίμασαν όσα περισσότερα εξαρτήματα μπορούσαν.

Ο "κανίβαλος" Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) (σ.σ. αυτό το παρατσούκλι του έχουν δώσει οι Ιταλοί) ήταν πεπεισμένος πλέον πως δεν θα καταφέρει να οδηγήσει σε στεγνή άσφαλτο και μάλιστα είχε κλείσει εισιτήρια για να αναχωρήσει νωρίς το απόγευμα για την πατρίδα του. Ωστόσο, με τον καιρό να γλυκαίνει ο πολυπρωταθλητής φόρεσε τη στολή του και μπήκε στην πίστα ολοκληρώνοντας 19 γύρους. Γνωρίζει πάρα πολύ καλά τη μοτοσυκλέτα του και με ημι-βρόχινες συνθήκες σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο. Η αγωνιστική γραμμή ήταν βρεγμένη σε ορισμένα σημεία της πίστας και για να πετύχει τον καλύτερο χρόνο, δοκιμάζοντας παράλληλα ένα νέο εξάρτημα, ρίσκαρε αρκετά με το πίσω ελαστικό να γλιστράει συχνά. Δεν μπήκε σε λεπτομέρειες σχετικά με αυτά που δοκίμασε, αλλά περιορίστηκε στο ότι αλλάζοντας το ύψος της μοτοσυκλέτας μπροστά κατάφερε να βελτιώσει τη συμπεριφορά της στο στρίψιμο. Ωστόσο, είναι κάτι που θα επανεξεταστεί και θα επιβεβαιωθεί σίγουρα στις ιδιωτικές δοκιμές της Kawasaki στην Catalunya την ερχόμενη Δευτέρα, μια πίστα στην οποία δεν έχει ξαναοδηγήσει όπως είπε και είναι αρκετά ενθουσιασμένος.

Από τη Jerez δεν αποκόμισε πολλά πράγματα ο Rea, ενώ το γεγονός πως δεν οδήγησε όσο η πίστα ήταν βρεγμένη, ήταν επειδή πολύ απλά δεν είχε να του προσφέρει κάτι παρά μόνο το ρίσκο μιας πτώσης. Τόσο ο ίδιος όσο και η ομάδα του γνωρίζουν ήδη τις βασικές ρυθμίσεις της ZX-10RR, ενώ το να βρουν τις ρυθμίσεις για το βρεγμένο ήταν άσκοπο. Τόνισε πώς πλέον έχουν εξειδικευτεί τόσο πολύ τα πράγματα που άλλες ρυθμίσεις χρειάζονται για την βροχή, άλλες για τις μεικτές συνθήκες, άλλες για βρεγμένο χωρίς να βρέχει και άλλες για βρεγμένο με αέρα. Ακόμη, δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στον φετινό ανταγωνισμό λέγοντας πως υπάρχουν τέσσερις με πέντε αναβάτες που μπορούν να τον απειλήσουν και να τον εκθρονίσουν απ’ την πενταετή μοναρχία του.

Από την άλλη, ο Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) πέρασε περισσότερο χρόνο μέσα στην πίστα με στόχο να μάθει καλύτερα τη νέα του μοτοσυκλέτα, ενώ “έπαιξε” και με τις ρυθμίσεις του launch control. Ολοκλήρωσε τις δοκιμές του με 44 γύρους τη δεύτερη μέρα και ήρθε τέταρτος στο πίνακα των χρονομετρήσεων.

Ο Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) έφυγε από τη Jerez ευχαριστημένος με τις επιδόσεις του και βρέθηκε πίσω απ’ τον Rea. Να θυμίσουμε πως είχε μια πτώση στη πρώτη στροφή της πίστας, ενώ τη δεύτερη μέρα συνέχισε ακάθεκτος, καταφέρνοντας να βελτιωθεί στην οδήγηση με βρεγμένη άσφαλτο. Η R1 του αρέσει περισσότερο απ’ την ZX-10RR που οδηγούσε πέρσι, διότι του προσφέρει περισσότερη σιγουριά, λόγω της καλύτερης πρόσφυσης που έχει πίσω. Χάρη σε αυτό μάλιστα είπε πώς ξεπέρασε τις όποιες φοβίες είχε με την οδήγηση στο βρεγμένο. Ωστόσο, ήταν άτυχος επειδή κάθε φορά που έβαζε καινούργια λάστιχα, ο καιρός χειροτέρευε και δεν μπόρεσε να έχει όσο χρόνο ήθελε μέσα στην πίστα. Ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) έκλεισε τη πεντάδα.

Οι “κόκκινοι” είδαν τον Scott Redding με την V4R να βάζει την Aruba.it στη τρίτη θέση του πίνακα. Ο Βρετανός μπορεί να αστειεύτηκε λέγοντας: “Τελικά το χειμώνα βρέχει στη Jerez”, ωστόσο ήταν από τους αναβάτες που επωφελήθηκαν περισσότερο από αυτό. Πολλοί αγώνες του πρωταθλήματος πραγματοποιούνται υπό βροχή και το να αποκτήσει περισσότερη εμπειρία με την V4R στο βρεγμένο ήταν κάτι που επιδίωκε. Την πρώτη μέρα, αισθανόταν αρκετά άβολα πάνω στη V4R επειδή δεν είχε καλή πληροφόρηση για την πρόσφυση του πίσω. Τα πράγματα άλλαξαν προς το καλύτερο, όταν με την ομάδα του βρήκαν τις σωστές ρυθμίσεις των αναρτήσεων. Μάλιστα προς το απόγευμα, που η άσφαλτος είχε σχεδόν στεγνώσει, μπήκε στην πίστα με slick ελαστικά και πέρα απ’ το ότι είχε έναν αρκετά ανταγωνιστικό ρυθμό, βρήκε και τα όρια της μοτοσυκλέτας του σε αυτές τις συνθήκες. Μέχρι και σήμερα η Ducati έχει δοκιμάσει την V4R στο Aragon, τη Valencia (σ.σ. ιδιωτικές δοκιμές) και δύο φορές –πλέον- στη Jerez. Το Portimao που θα φιλοξενήσει τα επόμενα test θα είναι το ιδανικό πεδίο εξέλιξης της V4R λόγω της ποικιλομορφίας της (υψομετρικές διαφορές, σαμαράκια, αρνητική κλήση σε μερικές στροφές) για τη βελτίωση της πρόσφυσης πίσω, τόνισε ο Redding. O Chaz Davies (Aruba.it Racing – Ducati) μπορεί να είχε δύο πτώσεις την πρώτη μέρα και να ολοκλήρωσε τη δεύτερη με λιγότερους από 30 γύρους στη 15η θέση, όμως μετρά ήδη ένα χρόνο εμπειρίας πάνω στη V4R και μπορεί ακόμη και φέτος να μας εκπλήξει με τις επιδόσεις του.

Η HRC Team έχει έναν τεράστιο όγκο δουλειάς να καλύψει, με τους Bautista και Haslam στο πλάι της να κάνουν ότι μπορούν. Στόχος τους είναι να βρουν τις βασικές ρυθμίσεις του triple R όπως ανέφερε ο Ισπανός αναβάτης. Τα πράγματα είναι πιο δύσκολα για τον Bautista αφού στο παρελθόν έχει οδηγήσει μόνο V4 κινητήρες και τώρα καλείται όχι μόνο να βρει τις βασικές ρυθμίσεις του τετρακύλινδρου εν σειρά Fireblade αλλά και να προσαρμόσει το στιλ οδήγησής του, με βάση τον τρόπο που αποδίδει ο κινητήρας της Honda. Για αυτό χρειάζεται περισσότερο χρόνο σε στεγνές συνθήκες.

Ο Haslam (HRC Team) ήρθε έκτος στο πίνακα των χρονομετρήσεων και είναι ιδιαίτερα χαρούμενος που έχει για teammate τον Bautista, επειδή ο εσωτερικός ανταγωνισμός θα τους ωθήσει στο να κυνηγήσουν τις νίκες πιο έντονα. Παράλληλα, χαίρεται που οι γνώσεις του σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας της Fireblade βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με τον Bautista και είναι ευχαριστημένος με τις επιδόσεις του απ’ τη Jerez.

Στην έβδομη θέση ήταν ο Loris Baz (Ten Kate Racing Yamaha) και κατάφερε να επιβεβαιώσει τη βελτίωση της R1 σε μεικτές συνθήκες, ενώ παράλληλα εξασκήθηκε στις εκκινήσεις, ραφινάροντας τα ηλεκτρονικά βοηθήματα. Εστίασε στις βασικές ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας του, ενώ πίσω του ήταν ο Michael Ruben Rinaldi (Team GOELEVEN) και ο Federico Caricasulo (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team) που είχε δύο πτώσεις.

Έξω από τη δεκάδα ήταν οι αναβάτες της BMW με τον Tom Sykes στην 11η θέση. Μαζί με τον teammate του, Eugene Laverty, ολοκλήρωσαν συνολικά 65 γύρους στις δύο ημέρες των δοκιμών. Ο Laverty ενθουσιάστηκε με το νέο πλαίσιο της S1000RR αλλά θέλει περαιτέρω αλλαγές στον κινητήρα της για να γίνει πιο ανταγωνιστικός. Η ομάδα έχει δύο πλαίσια να δοκιμάσει στις δοκιμές του Portimao και αρκετά πράγματα για να εξελίξει μέχρι την έναρξη του πρωταθλήματος.

Η ORELAC Racing VERDNATURA είδε τον rookie της, Maximilian Scheib, να παίρνει την 12η θέση και να εντυπωσιάζει τον κόσμο στα paddock. Στόχος του ήταν να εξοικειωθεί με την ZX-10RR και ήταν ο τέταρτος ταχύτερος μη εργοστασιακός αναβάτης. Τρίτος στην ίδια λίστα, τη δεύτερη μέρα, ήταν ο Garret Gerloff (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team). Ο Sandro Cortese έλαβε μέρος στις δοκιμές με την Barni Racing Team και ήταν 14ος, αντικαθιστώντας προσωρινά τον Leon Camier, ο οποίος αναρρώνει απ’ τον τραυματισμό του. Ο Cortese έμεινε πολύ ευχαριστημένος απ’ την αίσθηση που του έδωσε η V4R, ενώ μέχρι και τώρα δεν έχει υπογράψει συμβόλαιο με κάποια ομάδα. Ο Sylvain Barrier (Brixx Performance) ήταν 16ος μπροστά απ’ τον Leandro Mercado (Motocorsa Racing). Απομένουν οι δοκιμές στο Portimao, κι έπειτα η αυλαία του παγκοσμίου πρωταθλήματος Superbike θα ανοίξει με τον αγώνα στο Philip Island!

 

Οι έξι ταχύτεροι χρόνοι

  1. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’40.983 (19 laps)
  2. Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) +0.231 (42 laps)
  3. Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) +0.424 (43 laps)
  4. Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) +0.659 (44 laps)
  5. Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) +1.724 (43 laps)
  6. Leon Haslam (HRC Team) +1.814 (32 laps)
Ετικέτες

WorldSBK: Οι επικρατέστεροι στην μάχη για τη θέση του Bulega στη Ducati

Βασικοί υποψήφιοι ο Franco Morbidelli και ο Manuel Gonzalez
morbidelli
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/7/2026

Με τον Nicolo Bulega να βρίσκεται ένα βήμα πριν από τη μεταγραφή του στη VR46 Ducati για το MotoGP του 2027, η Aruba.it Racing Ducati έχει ήδη στρέψει την προσοχή της στον διάδοχό του. Τα ονόματα που βρίσκονται στην κορυφή της λίστας είναι εκείνα των Franco Morbidelli και Manuel Gonzalez.

Ο Nicolo Bulega πραγματοποιεί μια εντυπωσιακή σεζόν στο WorldSBK, έχοντας κερδίσει σχεδόν όλους τους αγώνες μέχρι στιγμής και βρισκόμενος πολύ κοντά στην κατάκτηση του πρώτου του παγκόσμιου τίτλου. Παράλληλα, έχει συμμετάσχει στις δοκιμές της νέας Ducati MotoGP των 850 κ.εκ., ενώ όλα δείχνουν ότι το 2027 θα μετακινηθεί στα MotoGP με την ομάδα VR46 του Valentino Rossi.

Με τον Iker Lecuona να έχει ήδη ανανεώσει το συμβόλαιό του με την εργοστασιακή Ducati στο WorldSBK, απομένει μία μόνο διαθέσιμη θέση για το 2027.

Ο παλιός είναι αλλιώς - Το φαβορί της Ducati

Σύμφωνα με το πληροφορίες, ο Franco Morbidelli εμφανίζεται αυτή τη στιγμή ως το φαβορί για το κόκκινο γκαραζ.

Η πορεία του Ιταλού στα MotoGP φαίνεται να ολοκληρώνεται στο τέλος του 2026. Μετά τη σπουδαία σεζόν του 2020, όταν κατέκτησε τρεις νίκες και ολοκλήρωσε το πρωτάθλημα στη δεύτερη θέση με την Petronas Yamaha SRT, η καριέρα του δεν ακολούθησε ανάλογη πορεία.

Morbidelli

Η μετακίνησή του στην εργοστασιακή Yamaha δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, ενώ η πρώτη του χρονιά με Ducati στην Pramac επηρεάστηκε από σοβαρό τραυματισμό πριν από την έναρξη της σεζόν. Από το 2025 αγωνίζεται με τη VR46, χωρίς όμως να έχει καταφέρει να επανέλθει στα επίπεδα απόδοσης του παρελθόντος.

Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι ο επικεφαλής της Aruba Ducati, Serafino Foti, βλέπει θετικά την επιλογή του Morbidelli. Επιπλέον, η ιταλική του υπηκοότητα θεωρείται πλεονέκτημα για μια εργοστασιακή ιταλική ομάδα.

Ένα ακόμη στοιχείο υπέρ του είναι ότι χρησιμοποιεί συστηματικά μια Ducati Panigale V4 στις προπονήσεις της VR46 Academy, ενώ η μετάβαση του WorldSBK στα ελαστικά Michelin από το 2027 θα μπορούσε να διευκολύνει σημαντικά την προσαρμογή του, καθώς διαθέτει πολυετή εμπειρία με τα συγκεκριμένα ελαστικά από τα MotoGP.

Μα και ο νέος είναι ωραίος - Η εναλλακτική λύση

Ο δεύτερος βασικός υποψήφιος είναι ο Manuel Gonzalez, ο οποίος προηγείται στο πρωτάθλημα Moto2 με σημαντική διαφορά.

Παρά την εξαιρετική του πορεία, οι πιθανότητες να βρεθεί στα MotoGP το 2027 φαίνεται να μειώνονται, καθώς οι διαθέσιμες θέσεις είναι ελάχιστες. Έτσι, μια εργοστασιακή θέση στο WorldSBK θα αποτελούσε ιδιαίτερα ελκυστική επιλογή.

Manuel Gonzalez

Ο Ισπανός γνωρίζει ήδη το περιβάλλον των μοτοσυκλετών παραγωγής, αφού πριν μεταβεί στα Grand Prix είχε στεφθεί Παγκόσμιος Πρωταθλητής Supersport 300 το 2019, ενώ το 2021 ολοκλήρωσε τρίτος το παγκόσμιο Supersport.

Ωστόσο, σε αντίθεση με τον Morbidelli, δεν διαθέτει εμπειρία με τα ελαστικά Michelin ούτε με τις σύγχρονες μοτοσυκλέτες του WorldSBK, κάτι που θα μπορούσε να δυσκολέψει την προσαρμογή του.

Η τελική απόφαση εκκρεμεί

Η Ducati δεν έχει ακόμη λάβει την οριστική της απόφαση, όμως όλα δείχνουν ότι η επιλογή θα γίνει μεταξύ των Franco Morbidelli και Manuel Gonzalez, χωρίς πάντως να αποκλείονται εκπλήξεις με τόσους έμπειρους και γνωστούς αναβάτες να περισσεύουν από το MotoGP.

Αν τελικά ο Bulega μετακινηθεί στη VR46 για το MotoGP του 2027, η εργοστασιακή ομάδα του WorldSBK θα κληθεί να αποφασίσει αν θα επενδύσει στην εμπειρία ενός αναβάτη με πολυετή παρουσία στα MotoGP ή σε έναν από τους πιο ελπιδοφόρους νέους αναβάτες της Moto2.