Πιθανότητα επιστροφής της Ducati στο WorldSSP!

Με "όχημα" το Panigale V2

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/10/2020

Η Ducati, για πρώτη φορά μετά το 2007 όταν και εγκατέλειψε την κατηγορία των SSP στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport, εξετάζει σοβαρά την πιθανότητα να επιστρέψει, εάν και εφόσον οι επικείμενες αλλαγές των κανονισμών της επιτρέψουν να το κάνει, με την "πλατφόρμα" του V2 Panigale.

Πριν από 13 ολόκληρα χρόνια, ήταν η τελευταία φορά που συμμετείχε στην κατηγορία των μεσαίων κυβικών το εργοστάσιο από την Bologna, με τα 748 και 749, καθώς ο αντικαταστάτης τους το 848 ήταν εκτός προδιαγραφών της κατηγορίας. Μέχρι στιγμής, η Ducati δεν διαθέτει κάποιο μοντέλο στην γκάμα της που θα μπορούσε να συμμετάσχει στην κατηγορία με τους υφιστάμενους κανονισμούς, αλλά αυτό πρόκειται να αλλάξει αν το αίτημα για διεύρυνση των ορίων για τον κυβισμό των κινητήρων, γίνει δεκτή.

Προς το παρόν οι προδιαγραφές για τους κινητήρες των WSSP έχουν ως εξής:

Μεταξύ 400 – 600cc, τετρακύλινδροι

Μεταξύ 500 - 675cc, τρικύλινδροι

Μεταξύ 600 – 750cc, δικύλινδροι

Πάντως, με την MV Agusta να πιέζει για την διεύρυνση των ορίων ώστε να μπορεί κι εκείνη να χρησιμοποιήσει το F3 800 (που θα διαδεχθεί το F3 675, το οποίο σύμφωνα με την εταιρεία, έχει φτάσει στα όρια της εξέλιξής του), η Ducati φαίνεται ότι θα εμπλακεί κι εκείνη στην συζήτηση προκειμένου να γίνει μια ακόμη μεγαλύτερη διεύρυνση που θα επιτρέψει στο Panigale V2 των 955cc να τρέξει.

Και ενώ οι συζητήσεις είναι ακόμη σε εξέλιξη, η Ducati σε συνεργασία με την Barni Racing έχει ξεκινήσει τις δοκιμές μια αγωνιστικής έκδοσης του Panigale V2, με τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή των WSSP 2019 Randy Krummenacher, για την περίπτωση που καταφέρει να πάρει την ομολογκασιόν.

Παρ' όλα αυτά, οι συζητήσεις για την ριζική αναδιάρθρωση των Supersport έχουν ξεκινήσει εδώ και καιρό, και οι πρώτες ενδείξεις δείχνουν ότι θα δημιουργηθούν αρκετοί τριγμοί ανάμεσα στα εργοστάσια. Οι κανονισμοί που ισχύουν σήμερα ευνοούν μοτοσυκλέτες όπως το R6 της Yamaha (που κυριαρχεί στο grid της κατηγορίας) και το ZX-6 της Kawasaki, ενώ το F3 675 –όπως αναφέραμε και παραπάνω- έχει ξεπεράσει κατά πολύ το… προσδόκιμο ζωής και σίγουρα είναι η μοτοσυκλέτα με την μεγαλύτερη υποστήριξη από πλευράς εργοστασίου. Όμως, η αγορά των μεσαίων supersport παραπαίει και με δεδομένη την απόσυρση της Triumph και της Suzuki (οι μοτοσυκλέτες τους μπορεί να παραμένουν εντός προδιαγραφών αλλά ουσιαστικά είναι εκτός ανταγωνισμού), αλλά και το γεγονός ότι είναι απίθανο η Honda να έχει εκπρόσωπο το 2021 μετά την λήξη της συνεργασίας της με την PTR, είναι εμφανές ότι κάτι πρέπει να γίνει ώστε να ξαναβρεί η κατηγορία την αίγλη της.

Μετά την αντικατάσταση της κατηγορίας SSTK 1000 από την WorldSSP 300 –μια κατηγορία που μαζεύει πολλές συμμετοχές, αλλά έχει μικρό ενδιαφέρον με ελάχιστο θέαμα, η Dorna δεν έχει περιθώρια λάθους σε ότι αφορά τα WSSP.

Ο Marco Barnado, Team Manager της Barni Racing, τονίζει πολύ σωστά ότι αυτή η στασιμότητα στη μεσαία κατηγορία σημαίνει ότι η απόσταση με τα WSBK είναι πολύ μεγάλη για τους νέους αναβάτες. Μια απτή απόδειξη είναι και η φθίνουσα πορεία του Federico Caricasulo, ο οποίος από παιδί-θαύμα της Yamaha κατέληξε να ψάχνει… για δουλειά, μέσα σε 12 μήνες. Οπότε, εύλογα οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι αν η Dorna χρειάζεται ένα κίνητρο για να αναστήσει τα WSSP, τότε η προοπτική της επιστροφής της Ducati στην κατηγορία, είναι ένα από τα πιο ισχυρά που μπορεί να βρει.

https://bit.ly/MOTO_681

World Superbike

H Yamaha θέλει τον Jack Miller στο WSBK μα υπάρχει θέμα ενός εκατομμυρίου στη μέση

H Honda, η BMW και ο Xavi Vierge ως μοχλοί πίεσης

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Ο Αυστραλός Jack Miller είναι ένα από τα θύματα του μεγάλου φετινού ξεκαθαρίσματος στο MotoGP, όπου το ευρύτατο ανακάτεμα της τράπουλας μεταφράζεται σε πολλούς αναβάτες να αλλάζουν στρατόπεδα και αρκετούς νέους να έρχονται από τη Moto2.

Στο τέλος της ημέρας φαίνεται πως ο Miller και οι Maverick Vinales, Franco Morbidelli, Brad Binder και Alex Rins δεν βρίσκουν μια θέση στο πρωτάθλημα του 2027 και πλέον αναζητούν την τύχη τους σε άλλες πολιτείες.

Ο Miller έχει ήδη στα χέρια του τη δεδηλωμένη θέληση της Yamaha να τον βάλει στη σέλα μιας εργοστασιακής R1 στο WSBK, ωστόσο σύμφωνα με πληροφορίες έγκυρων ιταλικών μέσων προκύπτει κόλλημα στο οικονομικό. Ο Αυστραλός ζητά συμβόλαιο της τάξης του ενός εκατομμυρίου ευρώ τον χρόνο, χρήματα που η Yamaha δεν φέρεται πρόθυμη να πληρώσει.

Ο λόγος βέβαια που ο Miller ζητά αυτά τα χρήματα είναι πως ξέρει καλά ότι άλλοι κατασκευαστές τα έχουν δώσει σε αναβάτες WSBK και μιλάμε για τις Honda και BMW, γεγονός που υπονοεί πως υπάρχουν κι άλλες επιλογές για τον ίδιο στο πρωτάθλημα αυτό.

Η δε απάντηση της Yamaha μέσω του Niccolo Canepa, ο οποίος έχει πλέον τον ρόλο του Road Racing Sporting Manager για τη Yamaha Motor Europe και έχει στις αρμοδιότητές του την επίβλεψη του WSBK, ήταν πως, "μια ελεύθερη θέση για την επόμενη χρονιά είναι όντως διαθέσιμη και κανείς δεν έχει προσληφθεί ακόμη. Είμαστε ικανοποιημένοι με τον Xavi, για την ακρίβεια συζητάμε να τον έχουμε μαζί μας και το 2027. Τυπικά βέβαια εξετάζουμε κάθε επιλογή. Δεν νομίζω πως είναι πολλοί οι αναβάτες που θα μπορούσαν να τα καταφέρουν καλύτερα από τον Vierge αυτή τη στιγμή".

Η επίσημη Yamaha δηλαδή υπενθυμίζει εμμέσως στον Miller πως υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια, μια προφανής τακτική για να μειώσει τις οικονομικές του απαιτήσεις. Το πρόβλημα είναι πως o Vierge δεν έχει τα αποτελέσματα που να στηρίζουν αυτήν την άποψη, με καλύτερο τερματισμό μια (και μοναδική) έκτη θέση φέτος, στον δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος, ενώ βρίσκεται μόλις 14ος στην κατάταξη. Ναι, είναι η πρώτη του χρονιά στη Yamaha, έχει όμως αρκετή εμπειρία από WSBK προερχόμενος από την εργοστασιακή Honda όπου επίσης δεν είχε καταφέρει να διακριθεί.

Το άλλο πρόβλημα για τη Yamaha είναι η BMW, η οποία πολύ πιθανώς θα ψάχνει σύντομα τον αντικαταστάτη του Danilo Petrucci που δεν έχει δέσει καλά με την M 1000 RR, ενώ ούτε ο Miguel Oliveira πρέπει να αισθάνεται σίγουρος για τη θέση του τον επόμενο χρόνο.

Ομοίως στη Honda HRC ουδείς εκ των Jake Dixon και Somkiat Chantra είναι επιβεβαιωμένος για το 2027, έχοντας περάσει τη φετινή χρονιά με τραυματισμούς και χωρίς έστω ένα καλό αποτέλεσμα. Για την ακρίβεια, η Honda σχεδίασε τη φετινή σεζόν με πολλή αισιοδοξία, μα σήμερα στα δύο τρίτα του δρόμου είναι τελευταία στην κατάταξη των Κατασκευαστών και προτελευταία σε αυτή των Ομάδων. Σίγουρα όχι η εικόνα που περίμεναν να έχουν, έτσι η προσθήκη ενός αναβάτη που έχει τέσσερις νίκες στο MotoGP και πολύ μεγάλη εμπειρία σε καλή ηλικία (31) οπωσδήποτε δεν τους αφήνει ασυγκίνητους.

Τέτοιες επιλογές σαφώς δίνουν ισχυρό διαπραγματευτικό πλεονέκτημα στον Miller, αλλά από την άλλη όμως υπάρχουν κι άλλοι αναβάτες MotoGP που λοξοκοιτούν προς το WSBK φέτος, κάτι που μεταφράζεται σε επιπλέον ανταγωνισμό για τον Miller εφόσον ανοίξουν θέσεις στις εργοστασιακές BMW και Honda.