SBK Motul -Δοκιμές Phillip Island

Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/2/2018

Ο Jonathan Rea ήταν πάλι αυτός που στο τέλος έβαλε το όνομά του στην κορυφή τις λίστας με τον ταχύτερο γύρο του διημέρου των επίσημων δοκιμών των Superbike για το 2018 στο Philip Island. Η πράσινη ομάδα φάνηκε ότι θα συνεχίσει έχει τον ρόλο του πρωταγωνιστή και την επόμενη χρονιά, αφού και ο Tom Sykes πέτυχε τον τρίτο καλύτερο χρόνο.

Ανάμεσά τους χώθηκε με επιβλητικό τρόπο ο Marco Melandri με την δικύλινδρη Ducati Panigale R της Aruba.it, που ήταν ο ταχύτερος όλων μέχρι την τελευταία στιγμή. Ο Ιταλός πρωταθλητής ήταν ενθουσιασμένος με τη μοτοσυκλέτα και δήλωσε ότι ουσιαστικά “ανακάλυψαν” ξανά την Panigale. Βέβαια ο Rea ξεκίνησε τις δοκιμές στην Αυστραλία με ένα ζόρικο ατύχημα, αλλά όπως είπε και ο ίδιος: Οι στούκες είναι μέρος της δουλειάς μας! Τον τέταρτο ταχύτερο γύρο πέτυχε η Aprilia του Laverty, που δείχνει και αυτή να ξαναβρίσκει τον παλιό καλό εαυτό της, έστω κι αν μεγάλο βάρος του ενδιαφέροντος της ιταλικής εταιρείας έχει πέσει πλέον στα MotoGP.

Σύμφωνα με τον Ιταλό αναβάτη της Aprilia, κατάφεραν να λύσουν το πρόβλημα πρόσφυσης του πίσω τροχού που είχαν και βρίσκονται σε πολύ καλύτερη κατάσταση από την περσινή χρονιά. Η πεντάδα έκλεισε με άλλη μια Ducati, όχι όμως του Chaz Davis που συνεχίζει να ταλαιπωρείται από τον σοβαρό τραυματισμό του και επικεντρώθηκε κυρίως στη σωματική αντοχή του γράφοντας πάνω από 120 γύρους στην Αυστραλία και τον 11^ο ταχύτερο χρόνο, αλλά του Ισπανού Xavi Fores. Στην έκτη και έβδομη θέση πίσω από την Ducati του Xavi Fores ήταν το ζευγάρι των R1 της Pata με την εργοστασιακή υποστήριξη της Yamaha. Μόλις 239 εκατοστά του δευτερολέπτου χώρισαν τον Michael van der Mark από τον Alex Lowes. Η Honda έδειξε στασιμότητα, με την πρώτη μοτοσυκλέτα της στη όγδοη θέση στα χέρια του Leon Camier, αλλά ο Βρετανός κοιτάει με αισιοδοξία την νέα σεζόν.

1. Jonathan Rea GBR Kawasaki Racing ZX-10RR 1m 30.598s

2. Marco Melandri ITA Aruba.it Racing Ducati Panigale R 1m 30.726s

3. Tom Sykes GBR Kawasaki Racing ZX-10RR 1m 30.804s

4. Eugene Laverty IRE Milwaukee Aprilia RSV4 1m 31.074s

5. Xavi Fores ESP Barni Ducati Panigale R 1m 31.076s

6. Michael van der Mark NED PATA Yamaha YZF-R1 1m 31.131s

7. Alex Lowes GBR PATA Crescent Yamaha R1 1m 31.370s

8. Leon Camier GBR Red Bull Honda CBR1000RR SP2 1m 31.537s

9. Loris Baz FRA Althea BMW S1000RR 1m 31.542s

10. Lorenzo Savadori ITA Milwaukee Aprilia RSV4 1m 31.579s

11. Chaz Davies GBR Aruba.it Racing Ducati Panigale R 1m 31.614s

12. Toprak Razgatlioglu TUR Puccetti Kawasaki ZX-10RR 1m 31.822s

13. Jordi Torres ESP MV Agusta 1000 F4 1m 31.866s

14. Leandro Mercado ARG Orelac Racing VerdNatura Kawasaki ZX-10RR 1m 32.069s

15. Jake Gagne USA Red Bull Honda CBR1000RR SP2 1m 32.288s

16. Troy Herfoss AUS Penrite Honda CBR1000RR SP2 1m 32.297s

17. Yonny Hernandez COL Team Pedercini Kawasaki ZX-10RR 1m 32.453s

18. Roman Ramos ESP Team GoEleven Kawasaki ZX-10RR 1m 32.520s

19. Wayne Maxwell AUS Yamaha Racing Team YZF-R1 1m 32.651s

20. PJ Jacobsen USA TripleM Honda CBR1000RR SP2 1m 32.663s

21. Daniel Falzon AUS Yamaha Racing Team YZF-R1 1m 32.828s

22. Ondrej Jezek CZE Guandalini Yamaha YZF-R1 1m 33.143s

https://bit.ly/MOTO_679

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/3/2019

Αμέσως μετά τον εναρκτήριο αγώνα του πρωταθλήματος στην Αυστραλία όπου είδαμε τον Bautista να στέφεται νικητής με περίσσεια ευκολία ακολούθησε ένας μικρός πανικός. Ο λόγος ήταν η μεγάλη απόσταση που είχε απ’ τον δεύτερο (τον Rea) με αποτέλεσμα πολλοί να θίξουν το θέμα των κανονισμών σχετικά με τον περιορισμό των στροφών κι αν η FIM εφάρμοζε -και πότε- κάποιο όριο στην νέα V4R ώστε να την φέρει πιο κοντά στις υπόλοιπες, όπως είχε πράξει με την Kawasaki. Βέβαια ο περισσότερος κόσμος ξεχνά πως η ανάγκη να περιοριστεί η κυριαρχία του συνδυασμού Rea και Kawasaki προέκυψε έπειτα από την μεγάλη σε διάρκεια κυριαρχία τους. Τώρα που έχουν ξεκινήσει τα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά στην πίστα της Ταϊλάνδης, τα πρώτα δεδομένα υπονοούν πως τα πράγματα ίσως και να μην είναι όπως ήταν στον πρώτο αγώνα και ίσως δεν πρέπει να βιαζόμαστε σχετικά με την εφαρμογή ενός κανονισμού που εξ αρχής δημιουργήθηκε με βάση τις συγκυρίες της περασμένης σεζόν.

Κατά τη διάρκεια της FP1 στο Chang International Circuit μπορεί ο Bautista να ήταν ο αναβάτης με την λιγότερη εμπειρία, όμως κατάφερε να προσαρμοστεί αρκετά γρήγορα. Μετά από 19 γύρους στην πίστα απέκτησε τον ίδιο ρυθμό με τον περσινό πρωταθλητή, Jonathan Rea και στον 20^ο του γύρο τέθηκε επικεφαλής των χρονομετρημένων. Ο team mate του Bautista, ο Ουαλός Chaz Davies ξεκίνησε τις δοκιμές του έχοντας καλύτερες επιδόσεις συγκριτικά με τον προηγούμενο αγώνα και βρέθηκε εντός της πεντάδας για το μεγαλύτερο διάστημα, όμως εν τέλει κατέληξε όγδοος.

Ο Jonathan Rea που πέρυσι είχε κερδίσει το ένα σκέλος του αγώνα σ’ αυτή την πίστα, βρέθηκε πίσω απ’ τον Bautista παρά το γεγονός ότι οι χρόνοι του συγκριτικά με τους περσινούς χρόνους της FP1 ήταν ταχύτεροι. Ο Leon Haslam απ’ την πλευρά του δεν κατάφερε να βρεθεί κοντά στην κορυφή του πίνακα αλλά οριακά μπήκε εντός δεκάδας.

Οι αναβάτες της Yamaha είχαν μία καλή συνολικά ημέρα με καλύτερη επίδοση την τρίτη θέση του van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team), που έκανε έναν εξαιρετικό γύρο πριν το τέλος της FP1, ενώ ο ομόσταβλός του Alex Lowes ήρθε έκτος.

Ο περσινός αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Ducati, Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) ξεκίνησε δυναμικά τις δοκιμές και αντάλλαξε τα πρώτα πυρά με τους κορυφαίους αναβάτες του πίνακα των χρονομετρήσεων, όμως κατέληξε στην τέταρτη θέση, ολοκληρώνοντας 15 γύρους. Ο Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK) κατέλαβε την έβδομη θέση με τη διαφορά του απ’ τον πρώτο να περιορίζεται κάτω από δύο δευτερόλεπτα.

Ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) αποτέλεσε τον κορυφαίο αναβάτη της γερμανικής εταιρείας ολοκληρώνοντας την πεντάδα. Εστίασε τις δοκιμές του στην ρύθμιση του πλαισίου της μοτοσυκλέτας του ώστε να την κάνει όσο το δυνατόν πιο σταθερή στην ευθεία. Ο Markus Reiterberger βρέθηκε εκτός της δεκάδας καταλαμβάνοντας την 13^η θέση.

Η εργοστασιακή ομάδα της Honda, δεν κατάφερε να βρεθεί εντός της δεκάδας με τους αναβάτες της, Leon Camier και Ryuichi Kiyonari να καταλαμβάνουν τη 12^η και 14^η θέση αντίστοιχα. Ο Eugene Laverty (Team Goeleven) βρέθηκε μπροστά απ’ τον Haslam στον πίνακα των χρονομετρήσεων, ερχόμενος ένατος.

Στην FP2 ο Alvaro Bautista φαίνεται πως κατάφερε να ρυθμίσει ακόμη καλύτερα τη μοτοσυκλέτα του και να συνεχίσει την κυριαρχία του, ρίχνοντας περαιτέρω τους χρόνους του. Ο Chaz Davies (Aruba.it Racing – Ducati) κατέβηκε κατά τρεις θέσεις στον πίνακα των χρονομετρήσεων συγκριτικά με την FP1, βγαίνοντας απ’ τη δεκάδα ,ερχόμενος 11^ος.

Την ίδια τακτική ακολούθησε και ο Rea -όπως όλοι οι αναβάτες- ψάχνοντας να βρει τις καλύτερες δυνατές ρυθμίσεις για την μοτοσυκλέτα του και βρέθηκε σε πολύ μικρή απόσταση πίσω απ’ τον Bautista, αγγίζοντας πρακτικά τον χρόνο του και δίνοντας ελπίδες για πλούσιο θέαμα στην διάρκεια του αγώνα. Εξίσου ο Haslam έδειξε εμφανή σημάδια βελτίωσης, καθώς κατάφερε να μειώσει αισθητά τους χρόνους του ανεβαίνοντας στην έβδομη θέση του πίνακα.

Ο Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK) έκανε την έκπληξη, αποτελώντας τον πιο γρήγορο αναβάτη με YZF-R1, ενώ πίσω του ανέβηκε στην τέταρτη θέση, από την έκτη ο Lowes (GRT Yamaha WorldSBK Team). Η πεντάδα ολοκληρώθηκε απ’ τον van der Mark, ενώ το τρενάκι που είχαν δημιουργήσει τα YZF-R1 ολοκληρώθηκε με τον Melandri να καταλαμβάνει την έκτη θέση στον πίνακα. Ως εκ τούτου η Yamaha με τα τωρινά δεδομένα δείχνει πως μπορεί να γίνει άκρως ανταγωνιστική στους αγώνες του σαββατοκύριακου, αν και τίποτα δεν μπορεί να θεωρηθεί σίγουρο καθώς όλα μπορούν να αλλάξουν ανά πάσα στιγμή.

Ο Leon Camier κατάφερε να τοποθετήσει την Moriwaki Althea Honda εντός της δεκάδας, παίρνοντας την ένατη θέση, ενώ ο Ιάπωνας ομόσταβλός του,Ryuichi kiyonari αν και κατάφερε να βελτιώσει τους χρόνους του βρέθηκε δυο θέσεις πιο κάτω στην 16^η συγκριτικά με τα δοκιμαστικά της FP1.

Αντιστοίχως ο Tom Sykes, βρέθηκε πέντε θέσεις πιο κάτω, μπαίνοντας στην τελευταία θέση της δεκάδας, ενώ αντίθετα ο team mate του Markus Reiterberger, κατάφερε να βελτιωθεί έστω και οριακά ανεβαίνοντας κατά μία θέση, στην 12^η.

Χρόνοι των δοκιμών:

FP1: