MiniGP Cup 2022 - 1ος γύρος, 26 Iουνίου, Μέγαρα

Ο μεγάλος αγώνας των μικρών!
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

30/6/2022
Παρά τις δυσκολίες των καιρών όσον αφορά στους αγώνες μοτοσυκλέτας, και μετά από δυο χρόνια απουσίας λόγω της πανδημίας του Κορωνοϊού, το γνωστό και αξιόλογο φυτώριο νέων αγωνιζομένων MiniGP Cup επέστρεψε στη δράση για το 2022, με τον πρώτο αγώνα να διοργανώνεται με επιτυχία στην πίστα καρτ των Μεγάρων.
 
Ακολουθεί το δελτίο τύπου της διοργάνωσης:
 
"Με ένα συγκλονιστικό αγώνα, έκανε την επανεκκίνησή του, μετά την πανδημία, το MiniGP Cup. Με πληθώρα νέων συμμετοχών, βάσει των δεδομένων του χώρου, και μάλιστα συμμετοχών ιδιαίτερα νεαρής ηλικίας, ο αγώνας είχε αγωνιστικές εξελίξεις που σήκωσαν του πάντες στις μύτες των ποδιών!
Στις κατηγορίες KidGP & KidGP1 είχαμε ομάδα «πρωτἄρηδων» (όλοι συμμετείχαν σε αγώνα για πρώτη φορά) με τον 10χρονο Αντώνη Βεντούρα (KidGP) να φέρνει ξανά στο προσκήνιο μια οικογένεια με μισό αιώνα ιστορίας στην ελληνική αγωνιστική μοτοσυκλέτα και να μονομαχεί για την «άτυπη νίκη» στην γενική με τον 8 χρονο Μάξιμο Μαυρόπουλο (ακολουθεί τα χνάρια του, πολυκυπελούχου στον θεσμό, αδελφού του, του Ντίνου Μαυρόπουλου). Οι δύο νεαροί αθλητές ξεσήκωσαν τον κόσμο με τις μάχες τους στο 2ο σκέλος όπου επικράτησε ο Μαυρόπουλος (νικητής στην KidGP1).
 
Πολύ κοντά τους, ιδιαίτερα στο β’ σκέλος, οι Παναγιώτης Γεωργιάδης (9 ετών - έτερος «πρωτάρης» αδελφός καταξιωμένου αθλητή του MiniGP Cup) και ο τόσο νεαρός (λιγότερο των 8 ετών) όσο ανερχόμενος Γιώργος Γιάνναρος (βελτίωσε τον χρόνο του κατά 27΄΄ σε 1 ημέρα !) οι οποίοι πάλεψαν για την «3η θέση γενικής», την 2η στην κατηγορία KidGP, με αποτέλεσμα οι 4 συνολικά «παιδοαθλητές» να τερματίσουν μέσα σε 1,5΄΄ μόλις !!!!!
Επεισοδιακός και ο αγώνας των MiniGP-MiniGP1, όπου ο Σπυράκος Αντωνίου δικαίωσε την «εμπειρία» και την σταθερή δουλειά του όλο το διάστημα της ανάπαυλας με 2 αναμφισβήτητες νίκες (MiniGP) αλλά πίσω τους έγιναν τα πάντα. Ο μεθοδικός Παναγιώτης Κολλάρος χρησιμοποίησε, τόσο το κέφι του όσο την διεθνή του εμπειρία για να στεφθεί νικητής στην MiniGP1 αφού ο «μεγάλος» του αντίπαλος, ο Κορίνθιος Γιάννης Παλιογιάννης είχε μια εντυπωσιακή αλλά ανώδυνη πτώση στο 1ο σκέλος στην προσπάθειά του να περάσει την «τύφλα να ‘χει η Carrasco» Αντωνία Κορρέ και να μείνει με την παρηγοριά της άνετης νίκης του στο 2ο σκέλος. Στο 2ο σκέλος όπου ήταν η σειρά του έτερου  Γεωργιάδη, του Σαράντη να αντιμετωπίσει την αποφασισμένη Κορρέ με τον Γεωργιάδη να δείχνει ικανότητες σπουδαίου αθλητή σώζοντας «στην τρίχα» μια πτώση από highsiding στον προτελευταίο γύρο!!! (δείτε το βίντεο στο https://www.youtube.com/watch?v=KFOpti5rRaM)
 
Στις συγκινητικές στιγμές του αγώνα-πάρτυ, η «οικογενειακή» απονομή-παράδοση των επάθλων του, από τον παππού Π.Βεντούρα στον εγγονό Α.Βεντούρα.
 
Οι περισσότεροι αθλητές και αθλήτρια συμμετείχαν με τον ΑΡΗ ΑΣ, κλασσικά η οικογένεια Γεωργιάδη εκπροσώπησε τον ΟΔΜΑΑ, ενώ ο Γιάννης Παλιογιάννης τον ακροΠελοποννήσιο ΜΟΛΠ.
 
Πλήρη αποτελέσματα στο chronotech.gr. Επόμενος αγώνας την 17η Ιουλίου στον ίδιο χώρο."

Αποσύρεται ο Freestyler Dany Torres με σοβαρά προβλήματα στα γόνατα

Αγαπημένος του FMX στην Ισπανία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/10/2020

Ένας από τους αναβάτες με ισχυρή παρουσία στο FMX και καριέρα 13ων ετών αποσύρεται από την ενεργό δράση έχοντας κάνει πέντε χειρουργεία στα γόνατα με το τελευταίο να είναι ολική αρθροπλαστική που κανονικά ακολουθείται σε μεγαλύτερες ηλικίες όταν έχει καταστραφεί πλήρως η άρθρωση από οστεοπόρωση και άλλες εκφυλιστικές ασθένειες. Ο Dany Torres βέβαια είναι μόλις 33 ετών, γεννημένος στις 10/3/1987, έχοντας ξεκινήσει την καριέρα του το 2004 από τα Red Bull X-Fighters.

Τότε ήταν η χρυσή εποχή του FMX όταν η Red Bull πρακτικά κάνει δικούς της τους αγώνες μιας και διοργανώνει τα X-Fighters που είναι ότι πιο εντυπωσιακό και μεγάλο έχει δει ο κόσμος του ΜΧ μετά τα X-Games. Για να σας θυμίσουμε λίγο την εποχή, μόλις το 2000, τέσσερα χρόνια πριν το ντεμπούτο του Dany Torres είχαμε δει το πρώτο backflip σε αγώνα και μάλιστα με κακή προσγείωση. Ήταν το 2002 που ο Travis Pastrana ο πλέον γνωστός Freestyler, θα καθιέρωνε στους αγώνες αυτούς το backflip.

Φανταστείτε πόσο χρόνο έχουμε ακόμη μπροστά μας για να δούμε τα διπλά backflip, και όλες τις διαφοροποιήσεις στα άλματα με ονομασίες όπως cliffhanger, cordova, CrackNac κτλ… Είναι μία εποχή που όλα αυτά ξεκινάνε, μαζί και ο Dany Torres.

Στην Ισπανία γίνονται διοργανώσεις που ξεπερνούν τα 100.000 εισιτήρια, το κόστος διεξαγωγής του αγώνα για να μετατραπεί η αρένα ταυρομαχιών με ένα τεράστιο λόφο χώματος στο κέντρο και ράμπες ολόγυρα είναι τεράστιο.

Οι διοργανωτές ανακαλύπτουν πως είναι προτιμότερο να αποθηκεύουν το χώμα και απλά να το μεταφέρουν στην αρένα, καθώς είναι και κοσκινισμένο δίχως πέτρες και έτσι νοικιάζουν αποθήκες.

Τέτοιο είναι το ενδιαφέρον του κόσμου, που δικαιολογεί αυτά τα έξοδα. Στα χρόνια που ακολουθούν οι αναβάτες θα ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο αεροπορικώς κουβαλώντας στις αποσκευές ένα τιμόνι και μερικούς μοχλούς που τα τοποθετούν σε μοτοσυκλέτες της διοργάνωσης ώστε να μην κουβαλούν μοτοσυκλέτες.

Ο Torres όμως ανέρχεται στην μικρή ομάδα των καλύτερων που η διοργάνωση κουβαλά τις προσωπικές τους μοτοσυκλέτες από πόλη σε πόλη και από χώρα σε χώρα γυρνώντας όλο τον κόσμο!

Ξεκίνησε να πειραματίζεται με το FMX το 2002 και το 2004 βρισκόταν ήδη στον πρώτο αγώνα με φόντο να γίνει ο επόμενος Ισπανός αναβάτης – πρότυπο μετά τον Edgar Torronteras.

Τελικά ο Torres θα ίσιωνε την καμπύλη της ανόδου του πολλές φορές αυτά τα χρόνια και όλες εξαιτίας τραυματισμών στα γόνατα.

Τον περασμένο Ιούλιο χειρούργησε το ήδη χειρουργημένο δεξί πόδι εξαιτίας ενδονοσοκομειακής μόλυνσης από την προηγούμενη φορά και τον περασμένο Σεπτέμβριο μπήκε στο χειρουργείο για 5η φορά συνολικά! Μετά από τρία συνεχόμενα χειρουργεία στο ίδιο πόδι, οι γιατροί προχώρησαν σε ολική αρθροπλαστική και η δυνατότητα του Torres να προσγειώνεται στα πόδια μετά από άλμα πολλών μέτρων, τελείωσε για πάντα. Έπειτα από 30 χρόνια καβαλώντας μοτοσυκλέτες (από τριών ετών ξεκίνησε) και 13 χρόνια επαγγελματικής ενασχόλησης με το FMX ζώντας τις καλύτερες στιγμές αυτού του ακροβατικού αθλήματος, ο Torres εγκαταλείπει την καριέρα του.

Είχα μιλήσει πρώτη φορά μαζί του στην Μαδρίτη το 2011, όταν είχε κερδίσει μπροστά σε ένα μεγάλο κοινό. Τελευταία φορά που θα κέρδιζε εκεί μέσα μπροστά σε 100.000 κόσμο, νούμερα που τα βλέπεις μόνο σε MotoGP.

Δύο αγώνες θα γινόντουσαν το2011 στην Μαδρίτη, βγήκε τέταρτος στον επόμενο ενώ πρώτη φορά κέρδισε εκεί μέσα το 2009. Τότε μου έλεγε πως αυτό που έκανε ήταν το όνειρό του και οι τραυματισμοί ένα ρίσκο που ήταν αποφασισμένος να πάρει.

Δίπλα του ο άλλος μεγάλος αναβάτης που θα στεκόταν λίγο πιο τυχερός στην καριέρα του, ο Robbie Maddison που σε εκείνον τον αγώνα που κέρδισε ο Torres, εκείνος έτρεχε με πρόβλημα στο γόνατο.

Την προηγούμενο χρονιά, το 2010 ο Torres έλειπε από το σύνολο σχεδόν των αγώνων εξαιτίας τραυματισμού στο χέρι.

Το 2011 θα ξανά τραυματιζόταν και οι συνεχείς αυτοί τραυματισμοί θα τον εμπόδιζαν να δείξει το πραγματικό του διαμέτρημα.

Ένας Perdosa του FMX αλλά περισσότερο άτυχος. Μικροκαμωμένος όπως και ο αναβάτης των MotoGP και με την ίδια ευγενική προσωπικότητα.

Το 2015 βγήκε έκτος στο Red Bull X-Fighters που έγινε εδώ στην Ελλάδα, μέσα στο λατομείο, σε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς αγώνες όπως είπε και ο ίδιος και μετά και την αποχώρηση του Torronteras από την ενεργό δράση ξεκίνησε και η δική του προσγείωση, μέχρι και τώρα που ανακοίνωσε συγκινημένος πως αποχωρεί.

Πρωταγωνιστής στην δράση χωρίς να είναι από τους πρώτους σε τίτλους και πάντα άτυχος με τους τραυματισμούς, ο Torres είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στο FMX, το άθλημα που έφτασε να γίνει ξεκάθαρα ακροβατικό χτυπώντας ταβάνι.

Τι άλλο να κάνει κάποιος με μία motocross μοτοσυκλέτα για να χορτάσει το κοινό που τα έχει δει όλα τόσες φορές που του φαίνονται πλέον απλά…