Χωρίς McGuinness η Honda to 2018!

Υπέγραψε ο Hutchinson
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/12/2017

Πριν από λίγες μέρες, η Honda Motor Europe ανακοίνωσε την ομάδα της για το 2018, στην οποία συμπεριλαμβάνονται οι δύο ηχηρές μεταγραφές της, ο δεκαέξι φορές νικητής του ΤΤ Ian Hutchinson και ο Lee Johnston, οι οποίοι θα αγωνιστούν πάνω στις σέλες των Fireblade SP2 στο ΤΤ, στο Ulster GP και στο NW200 στις κατηγορίες Superbike και Superstock αντίστοιχα.
O 38 ετών αναβάτης από το Yorkshire έχει να αγωνιστεί από το περασμένο ΤΤ, όταν έσπασε το μηρό του και ενώ ήταν στην κορυφή της κατάταξης. Ακόμη βρίσκεται στη διαδικασία αποκατάστασης και θεραπευτικής αγωγής, ενώ στο παρελθόν είχε υποστεί πάνω από 30 χειρουργεία στο αριστερό του πόδι, εξαιτίας ενός ατυχήματος που είχε το 2010. Λόγω αυτού του τραυματισμού, αναγκάστηκε να απουσιάσει μια πενταετία από τους αγώνες, αλλά με την επιστροφή του κατάφερε να πάρει οκτώ ακόμη νίκες.
Ο team mate του, Lee Johnston, πρώην πρωταθλητής της κατηγορίας Superstock 600 στην Αγγλία, έκανε το ντεμπούτο του στο ΤΤ το 2012, ενώ έχει καταφέρει να ανέβει και δυο φορές στο βάθρο. Οι δυο τους θα αντικαταστήσουν τους Guy Martin και John McGuinness στην ομάδα της Honda που πέρσι είχε μια από τις χειρότερες χρονιές στην Ιστορία της.

Αντιμετωπίζοντας το ζήτημα αντικειμενικά, οι επιλογές του McGuinness είναι περιορισμένες

Μετά από αυτή την ανακοίνωση όμως, εγείρεται ένα σημαντικό ερώτημα σχετικά με το τι μέλλει γενέσθαι με τον McGuinness. Ο Βρετανός αναβάτης δεν έτρεξε στον φετινό αγώνα του ΤΤ, εξαιτίας του τραυματισμού του στον αγώνα NW200, που προκλήθηκε από μηχανικό πρόβλημα στην μοτοσυκλέτα του, ένα Honda CBR1000RR SP2.
Ο 45 ετών McGuinness στην προσπάθειά του να φτάσει το ρεκόρ του αξέχαστου και 26 φορές νικητή στο ΤΤ, Joey Dunlop, είχε μπροστά του πλέον ένα βουνό από προκλήσεις που συμπεριλαμβάνουν τη νέα γενιά εξαιρετικά γρήγορων και ικανών αναβατών, την ηλικία του, την υγεία του και ένα προβληματικό πακέτο με την μοτοσυκλέτα του.

Είμαστε άραγε προ των πυλών της ανακοίνωσης για την απόσυρσή του από τους αγώνες; Ή μήπως υπάρχει και κάτι άλλο στον ορίζοντα;
Αντιμετωπίζοντας το ζήτημα αντικειμενικά, οι επιλογές του McGuinness είναι περιορισμένες. Αρχικά, η επιλογή του να κρεμάσει την δερμάτινη φόρμα του μοιάζει απόλυτα λογική. Όπως είπαμε και παραπάνω, είναι πλέον 45 ετών, έχει μια οικογένεια που πρέπει να φροντίσει, ενώ κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει για μια τέτοια απόφαση, ειδικά μετά από μια τόσο προβληματική χρονιά, για την οποία ο ίδιος δεν έφερε κανένα μερίδιο ευθύνης.
Η άλλη εναλλακτική είναι να μεταπηδήσει σε μια άλλη ομάδα. Μπορεί να φαντάζει δύσκολο να σκεφτούμε τον McGuinness με κάποια άλλη μοτοσυκλέτα πέρα από τη Honda, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν υφίσταται ως πιθανότητα και προοπτική. Μάλιστα, μια φωτογραφία που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φούντωσε τις συγκεκριμένες φήμες, καθώς δείχνει τον McGuinness πάνω στη σέλα ενός αγωνιστικού Norton SG6. Το ότι αυτή η φωτογραφία ανέβηκε από τον Paul Phillips, τον Υπεύθυνο για την ανάπτυξη των μηχανοκίνητων σπορ και του ΤΤ της κυβέρνησης του Isle of Man, προσθέτει επιπλέον ειδικό βάρος στα όσα ακούγονται.


Η τελευταία επιλογή, που μοιάζει και εξαιρετικά πιθανή, είναι ο McGuinness να εστιάσει για το 2018 αποκλειστικά και μόνο στο Isle of Man TT. Δεν είναι παράλογο η Honda να υποστηρίξει έναν τρίτο αναβάτη μόνο για το ΤΤ με τον McGuinness να κάνει μια εμφάνισηυ μέσα στη χρονιά ώστε να βρει πάλι ρυθμό και να δοκιμάσει το CBR με το οποίο θα τρέξει. Αυτό φυσικά αποτελεί ένα εντελώς υποθετικό σενάριο και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε τις ανακοινώσεις του ίδιου του McGuinness σχετικά με το μέλλον του στους αγώνες.

Ετικέτες

Red Bull Romaniacs 2026: Αποτελέσματα Πρόλογου – Τι θέση πήραν οι Έλληνες αναβάτες [Photos]

Mario Roman vs Pol Tarrés σημειώσατε άσσο
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/7/2026

Η 23η έκδοση του Red Bull Romaniacs «UNSTOPPABLE» ξεκίνησε χτες με τον Πρόλογο, σε μία ειδικά διαμορφωμένη πίστα με πολλά εμπόδια και κάτω από τα βλέμματα εκατοντάδων θεατών.

Gold

Ο Mani Lettenbichler (KTM) πετάχτηκε αμέσως μπροστά από τον Teo Kabakchiev (Sherco) που ήταν σε εξαιρετική φόρμα, με τους αδελφούς Brightmore (GASGAS) να ακολουθούν μαζί από κοντά. Ο Lettenbichler, που είναι ειδικός στη διαχείριση του ρυθμού, κυριάρχησε στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, ξεπερνώντας τα εμπόδια με αποτελεσματικότητα, με τον Kabakchiev να είναι πίσω του σταθερά.  Ο Lettenbichler έκανε μια αμφισβητήσιμη επιλογή διαδρομής, μη ακολουθώντας τη «flow line», κάτι που έδωσε στον Kabakchiev την ευκαιρία να μειώσει τη διαφορά. Λίγο πριν τη σημαία του τελευταίου γύρου, ο Kabakchiev άρπαξε την ευκαιρία, προσπέρασε τον Lettenbichler και ανέκτησε το προβάδισμα που κατείχε από την αρχή, ακολουθούμενος από τον Mitch Brightmore, ο οποίος ανέβαινε σταθερά στους τελευταίους γύρους. Με έναν γύρο να απομένει, ο Kabakchiev και ο Brightmore κατάφεραν να διατηρήσουν ταχύτερο ρυθμό και να κατακτήσουν τη νίκη και τη δεύτερη θέση αντίστοιχα, ενώ ο Lettenbichler τερμάτισε τρίτος.

Silver

Η ένταση του αγώνα ξεχώρισε επίσης στην κατηγορία Silver, όπου η ταχύτητα και ο ρυθμός των διαγωνιζομένων ήταν σαφώς ανώτεροι σε σχέση με την κατηγορία Bronze. Ο Jiawei Sun (KTM) κυριάρχησε απόλυτα σε ολόκληρο τον αγώνα, οδηγώντας με δεξιότητα και ακρίβεια, κάνοντάς το να φαίνεται εύκολο. Δεύτερος ήρθε ο Lorenz Steinkellner (GASGAS) και τρίτος ο Sandon Kerswell (KTM). Η Sandra Gomez Cantero (Beta) ως πρώτη των γυναικών κατέλαβε την 5η θέση, ενώ την 15η θέση πήρε ο Έλληνας αναβάτης Γιώργος Οκάογλου με Sherco SE 300. Μάλιστα ο Έλληνας αναβάτης τερμάτισε μια θέση μπροστά από έναν πολύ διάσημο έκτακτο συμμετέχοντα: τον Αυστραλό Remy Gardner, αναβάτη WSBK, παγκόσμιο πρωταθλητή Moto2 (2021) και γιο του θρύλου Wayne Gardner!

Bronze

Η κατηγορία Bronze ήταν επίσης εντυπωσιακή, με τον πρόλογο να χαρακτηρίζεται από τον πατέρα (Jesús) και γιο (Stanislas) Zavala, αμφότεροι με Beta, που έκαναν αντίστοιχα το 1-2, σε μία άκρως οικογενειακή υπόθεση. Τρίτος τερμάτισε ο bastien Garreau (Husqvarna).

Adventure bikes

Ο Pol Tarrés (Yamaha), ο οποίος έχει δείξει στον κόσμο τις δυνατότητες και τα όρια στα οποία μπορούν να φτάσουν αυτές οι μοτοσυκλέτες, ήταν ο φαβορί για τη σημερινή ημέρα. Ωστόσο, η γραμμή εκκίνησης ήταν γεμάτη σκληρό ανταγωνισμό με Kevin Gallas (Yamaha), Mario Roman (CFMOTO), Dieter Rudlof (KTM), Jonny Walker (Triumph) και άλλους - μεταξύ αυτών και ο Adam Rieman, ο Αυστραλός που έχει γίνει γνωστός σε όλον τον κόσμο μέσω των βίντεο της σειράς Motology και ο οποίος δίνει το παρών σε συνεργασία με τη BMW Motorrad καβάλα σε F 900 GS.

Ο Tarrés και ο Gallas εναλλάσσονταν στην πρώτη θέση στους πρώτους δύο γύρους, με τον Roman να ακολουθεί από κοντά. Ο Tarrés έκανε μερικά λάθη, αλλά ήταν μια πτώση που έδωσε στον Roman την ευκαιρία να πάρει το προβάδισμα και να ξεφύγει μπροστά. Ο Mario απέδειξε ότι μπόρεσε να μεταφέρει τον ομαλό και σταθερό τρόπο οδήγησής του στην κατηγορία των Adventure και πίεσε μέχρι τον τερματισμό, κατακτώντας τη νίκη στην κατηγορία Adventure Ultimate. Είναι η πρώτη του νίκη στο Red Bull Romaniacs, παρά τις πέντε φορές που είχε ανέβει στο βάθρο. Ο Tarrés τερμάτισε ακριβώς πίσω του στη 2η θέση και ο Dieter Rudolf στην 3η, ο οποίος επίσης είχε μόλις μεταπηδήσει στην κατηγορία Adventure Bike από την Gold Class.

Mario Roman: “Είναι καταπληκτική αίσθηση, είναι η πρώτη μου νίκη εδώ μετά από δέκα χρόνια. Απόλαυσα τον Πρόλογο, βρήκα τον ρυθμό μου, δεν έκανα λάθη· το νερό ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση, καθώς έκανε τα εμπόδια ολισθηρά. Διατήρησα τη συγκέντρωσή μου και είμαι περήφανος για τη CFMOTO 450ΜΤ μου. Θα είναι μια μακρά εβδομάδα, μια καταπληκτική εβδομάδα και θα δώσω τον καλύτερό μου εαυτό.”

Στην κατηγορία Adventure Core συμμετέχουν και οι Παναγιώτης Κουζής και Γιώργος Κοινωνάς με την ομάδα CFMOTO Hellas Racing Team. Ο Παναγιώτης Κουζής τρέχει με CFMOTO 800MT-X και κατέλαβε την 9η θέση, ενώ ο Γιώργος Κοινωνάς πήρε την 16η θέση πάνω στην σέλα της CFMOTO 450MT.

Από τον αγώνα απουσιάζει ο “δικός μας” Κίμωνας Καράμπελας που εντυπωσίασε πέρυσι, όμως μαζί με την ομάδα του αποφάσισαν να μην συμμετάσχουν φέτος και διάλεξαν άλλον αγώνα. Σήμερα Τετάρτη η δράση συνεχίζεται και οι αναβάτες θα πρέπει να διανύσουν περίπου 150 χιλιόμετρα διαδρομών.